Titulus. V.

Non intelligit talis vtilitatem ⁊ abhominationeꝫoperꝭ ſui. Un̄ Sen̄. Uoluptas nihil hꝫ magnificūnil qd̓ natura deo ꝓximū faciat a miniſterio viliūmembroꝝ ac turpium veniens. Et vt dic̄. b. Tho.in. iiij. Uirgo fortius impugnatur tentatione carnis qͣꝫ alij ꝑ modum curioſitatis: quaſi appetensexpertri qͣꝫtitatem vel qualitatem delectatiōis veneree quā non eſt experta: cuius etiam imaginationi diabolus rep̄ſentat qd̓ magnum eſſe et valdedelectabile: qd̓ tn̄ eſt valde turpe adeo ꝙ ꝗlibꝫ dehoc magꝭ erubeſcit qͣꝫ de alijs actibus. Et vt narratur in lib. de natura apum: q̄dam v̓go deo deuota cū tentata amiſiſſet v̓ginitatem in tantā triſticiam deuenit conſiderans ꝑ quale opus viliſſimum amiſiſſet tm̄ theſaurū ꝙ p̄triſtitia et doloremortua eſt. Non intelligit talis: qꝛ vt dicit Greg.Et ſi momentaneum eſt qd̓ delectat: tn̄ eternū qd̓cruciat: pena .ſ. debita tanto ſacrilegio ⁊ adulterioſpūali. Hec inquit apl̓s. i. Timo. v. recipiēt dānationem maiore: qꝛ pͥma fidem irritam fecerunt: q̄.ſ. chriſto ꝓmiſerunt ſolēni voto vt ſponſo fidemcaſtitatis ſeruare. Hinc Cyprianus ait ī li. de v̓ginitate. Si ſuperueniens maritus ſponſam ſuamiacere cū altero viderit: nōne indignatur ⁊ fremit⁊ per celi dolorem gladium portat ī manu ſua? Etqꝛ chriſtus dn̄s ⁊ iudex noſter cū v̓ginem ſuā ſibidicatam ⁊ ſanctitati ſue deſtinatam iacere cū alt̓ocernit: qͣꝫ indignatur ⁊ iraſcitur: Quas penas ī ſceleſtis iſtis ꝯiunctionibus ꝯminat̉? cuius vt gladius ſpūalis eſt vēturus iudicij dies. .xxvij. q. i. Necaliqua. Et qꝛ nō intellexit cōparat̉ iumentis inſipientibus ⁊ factus ſil̓is eſt illis non ſolū iumentꝭ:ſꝫ inſipientibꝰ iumētis ſil̓es fiūt. Quāuis. n̄ oīa inmenta ſint inſipientia: qꝛ ſine rōne ſunt: aliqua tn̄propter quoſdam inſtinctus naturales prudētiavidentur: quaſi aliꝗd ꝑticipare rōnis ⁊ ſapientie.Alia v̓o oīo ſtolida ⁊ aſini. Und̓ dr̄ ab a qd̓ eſt ſine⁊ ſenſu: his iumentis magis ceteris ſtolidi ſunt ſacrilegi luxurioſi: de ꝗbus ꝓph̓a. Quoꝝ carnes ſivt carnes aſinoꝝ. Quāta .n. inſipientia iſta eſt: qͣꝫtatemeritas ſponſam regis eterni a ſponſo ſuo pulcherrimo: ditiſſimo: nobiliſſimo: potentiſſimo: optimo recedere ⁊ viliſſimo ẜuo pauperrimo: deformi: infirmo adhere̓. Quanta brutalis libido p̄ſumere accedere ad ſponſam dn̄i ſui qd̓ nullo mōpōt ipſum latere. Merito cōparant̉ iumentis inſipientibus que nulla vtunt̉ ꝓpinquitate rōnis.Aſſimilantur recte eis: qꝛ debent vt iumēta ſeꝑarari a ꝯuerſatione alioꝝ ꝑ excōicationē vel depofitione: vn̄ dr̄. xxvij. q. i. Si quis ep̄s: p̄ſbyter. diaconus: vel ſubdiaconus: aut lector: aut pſalmiſta:aut hoſtiariꝰ: cū muliere deo ſāctificata mechatꝰfuerit deponat̉. Si laicus eſt excōicet̉: qꝛ ſponſaꝫchriſti corrupit. Secundū leges dꝫ occidi: ⁊ bonaeius confiſcari: in aucͣ. de ſanc. epiſ. in fi. ⁊ hͨ lex eſtcanonięata .xxvij. q. i. Si ꝗs rapuerit. In ꝗbuſdādioceſibus ꝑ ſynodales conſtitutiones tales ſuntip̄o facto excōicati. Narrat ⁊ valerius maximus

in pͥmo libro. ꝙ quedam ⁊ ſi gētilis tn̄ dedicata cūalijs virginibus ad ẜuandam caſtitatem de veſteqꝛ reꝑta eſt in ſtupro ad mortem punita eſt. Et tales vt iumenta moriunt̉:Iecundo reperit ſe hoin honore dn̄ice ptātis: hic aūt eſt ꝗcūqꝫ ſacerdoseſt. Tales dij dicūtur. pͣs. lxxxi. Deus ſtetit in ſynagoga deorū .i. ſacerdotū: in medio aūt deos diuidicat .i. ſacerdotes. Un̄ Greg. ad Mauritiū īparorem ſcribens ait. Sacerdotes aliqn̄ dij: in ſacriseloquijs vocant̉. Scriptuꝫ eſt .n. dijs nō d̓trahes.Quid gͦ miꝝ ſi illos veſtra pietas honorat quibꝰſuo eloꝗo honorem tribuens deos appellat ipſedeus. Merito aūt dij dicūt̉ ſacerdotes ꝑreſtatem dn̄i quā hn̄t. Poſſunt .n. mutare⁊ vinum in corpus ⁊ ſanguinē dn̄i v̓bis cōſecratiōis: qd̓ nullus angelus: nullus ſanctos in celo.i. aīa: nec ipſa v̓go beatiſſima poteſt: ſed ſolus dePn̄t etiā abſoluere a peccatis: vt abſoluti debiteintrent regnū celoꝝ: vn̄ Anterius papa. Abſitꝗcqͣꝫ ſiniſtrum de hiꝰ arbitremur: ꝗ apl̓ico gracſuccedentes corpus chriſti ſacro ore conficiunt:per quos chriſtiani ſumus ꝗ claues regni celorūhn̄tes ante diē iudicij iudicans. xi. q. iij. abſit. Magnus igit̉ honor magna eſt poteſtas ſacerdotum.Sed ſi non viuunt caſte: ſed luxurioſe ſacrilegiūcommittūt: ⁊ non intelligunt ſuuꝫ honorem quēita vituperāt. Homo cū ī honore eſſet non intellexit qd̓ dn̄s p̄cepit Aaron Leuitꝭ. xxi. Homo de ſemine tuo .i. de genere ſacerdotali: ꝗ habuerit maculas nō offerat panes deo ſuo: nec accedat ad miniſteriū eius .i. n̄ offerat ſacrificia: nec miniſtret ſacramenta ⁊ inter alias maculas ponit has ſcilicetſi habuerit iugem ſcabiem ſi fuerit ponderoſus.Quod exponens Grego. in paſtorali ait. Iugenſcabiem habet cui petulantia ſine ceſſatione dominatur. In ſcabie. enim feruor viſceꝝ ad cutemtrahitur: per quem luxuria deſignatur exterior.Ponderoſus eſt qui nequaquā quidem vſqꝫopus nepharium rapitur: ſꝫ eius animus voltate luxurie ſine vllo repugnationis ſtimulo delectatur xlix. diſt. Hinc etenim. Non intellexit talis ſacrilegus quod ait iterum dominus. Mundamini qui fertis vaſa domini. Fert ſacerdos vaſa domini: qui vaſa conſecrata quotidie tractat.Uaſa fert qui ſacramēta chriſti que ſunt vaſatie domini in manibus portat. Fert vaſa donqui animas ſubditorum habꝫ regere ⁊ ſuſtentaremonitis ⁊ orationibus: ⁊ ideodebet mundari mēte et corpore. Quantum ſcelus ſacrilegij patret qui vaſa ſacra vel ſacramenta manibus luſis contingeret vel ea in lutuꝫ proijceret hoc agitſacerdos luxurie vacans ⁊ ſacramenta cōtractāsNō intellexit miſerrimus ꝙ propter hoc chriſtivt Iudas perdit. Dicit enī Hiero. Dic mihi ſacerdos quomodo cū his labijs quibꝰ oſculatus es filium hominis .i. chriſtum in ſacramento: oſcularꝭ