Capituluꝫ.VIII.
mortem corporis: vt de conſe. diſ. v. c. DiſcipulosEt ſi licet vxoria viro diſcedere trahentem ipiaꝫad mortale ⁊ econuerſo: vt habet̉. xxviij. q. i. Idoſatria. Et ſi licet reo capto ad mortem fugere cuꝫadditus pꝫ ſine reſiſtentia: quare etiam non licetſerue recedere a dn̄o ad euadendum mortē anime: ex quo frequenter moleſtat eam reuitentem⁊ ad malum cogit? Ꝙ aūt perdat dn̄s ius et p̄ciuꝫſerui: imputet ſibi: qꝛ pͥuilegium meret̉ amitterequi cōceſſa ſibi abutit̉ ptāte. xi. q. iij. Priuilegiūpropter raptum ſabinaꝝ: vt refert Aug. in lib. deciui. dei: maxime cedes hominū ſecute ſunt intervtrāqꝫ ꝑtem .ſ. romanoꝝ: ⁊ ſabinorum. Cum eniꝫroma eſſet quaſi de nouo conſtructa: ⁊ multi eoꝝat ſine vxoribus: ſecerunt quoddam feſtum inlo: ad qd̓ concurrentes vt moris eſt femine deꝑtibus vicinis: vt d̓ Sabina illi romani rapuerūteas vt haberent vxores: vn̄ ſecutum eſt bellum etmagna ſtrages.¶ Capl̓m octauum de Sacrilegio.Acrilegiuꝫ prouteſt ſpēs luxurie: eſt coitus exercitus ꝑꝑſonam ſacram vel cū ꝑſona ſacra .i.hn̄tem ordinem ſacrum vel votū ꝯtinentie: vel ētin loco ſacro. Pro cuius declaratione ſciendumſcd̓m Tho. 2ª 2ᵉ. q. cliiij. ar. x. ꝙ actus vnitis virtutis vel vicij ꝗ ordinat̉ ad finem alterius aſſumitſpēm illius: ſicut furtum qd̓ ꝯmittit̉ ꝓpter adulterium tranſit ī ſpeciem adulterij ⁊ econuerſo adulteriū qd̓ ꝯmittitur ꝓpter furtum faciendū tranſitin ſpēm furti. Manifeſtū eſt aūt ꝙ obſeruatio caſtitatis ẜm ꝙ ordinat̉ ad cultū dei tranſit in actūligionis: vt pꝫ in his ꝗ vouent ⁊ ſeruāt v̓ginitatēpꝫ ꝑ Aug. in li. de v̓ginitate. Un̄ manifeſtū eſt ꝙetiā luxuria ẜm ꝙ violat aliꝗd qd̓ ꝑtinet ad cultūdiuinū ꝑtinet ad ſpēm ſacrilegij: ⁊ ẜm hoc ſacrilegium pōt poni in ſpēm luxurie. Pōt aūt ꝯcurrereſacrilegiū cū diuerſis ſpēbus luxurie. Si .n. abutat̉ ꝑſona ꝯiuncta ſibi ẜm ſpūalem cognationē cōmittit̉ ſacrilegiū ad modū inceſtus: vt inter cōꝑatrem ⁊ cōmatrē. Si aūt abutat̉ v̓gine deo ſacratain qͣꝫtum ſponſa chriſti eſt ſacrilegiū ꝑ modū adul̓terij: in qͣꝫtum v̓o eſt ſub cura patris ſpūalis ē qd̓pūale ſtupꝝ. Si violentia inferat̉ erit ſpūalisus. De quo vltimo dic̄ Iuſtinianus īperatorSi ꝗs non dicā rapere: ſed attētare tm̄ modo maiij iūgēdi cā ſacratiſſimas v̓gines auſus fupitali ſnīa feriat̉: d̓ pen. di. i. Si ꝗs. Ad qͣꝫtūdedecus ꝑueniat hō ꝑ hoc ſacrilegium: pōt eliciex v̓bis pſalmiſte dicentis. pͣs. xlvii. Hō cū in honore eſſet non intellexit. ꝯparatus eſt iumentis īſipientibus. Ubi noͣ tria de triplici honore in quoſe reperire pōt ꝑſona ſacra in qua inuenit̉ hiꝰ ſacrilegiū: ⁊ ꝑ ip̄m vituperatur.Primus eſt honor deifice ſponſalitatis.
Secūdus eſt honor dn̄ice poteſtatis.Tertius eſt honor angelice miniſterialitatis. .§. I.Quantum ad prinum.certum eſt ꝙ magnus honor eſt eē ſponſam alicuius regis: maior ſponſam īꝑatoris: ſꝫ maximꝰ ēeſſe ſponſam chriſti Ieſu ꝗ ē rex regū ⁊ dn̄s dn̄antium: hec aūt eſt q̄libet aīa hn̄tis ⁊ ſeruātis humiliter votū virginitatis: vn̄ cuilibet illaꝝ ꝑfecte viuenti dicetur in fine vite. Ueni ſponſa chriſti: accipe coronā quā tibi dn̄s p̄parauit in eternū. Quāuis .n. dicat apl̓s de oībus caſte viuentibus ⁊ bn̄.Deſpondi .n. vos vni viro virginem caſtā exhibe̓chriſto: ratione fidei ſeruate cum vera dilectionetamen alio modo magis ſpeciali dicitur habens ⁊ſeruans ꝓpoſitū virginitatis votuꝫ ſpōſa chriſti.Unde cum conſecratur virgo vel benedicitur: ipſa cantat illd̓. Ipſi ſum deſponſata cui angeli ſeruiunt: cuius pulchritudinem ſol ⁊ luna miranturRep̄ſentat enim ſtatuꝫ eccl̓ie triumphantis: quoomnes ſancti ſinceriſſimo amore inſeparabiliterxp̄o inherent ſine vlla corporis corruptione. Has.ſ. virgines dicūt Ioā. Apoc. xi ij. ſequi agnū ſponſuꝫ ſuū quocūqꝫ ierit. ⁊ cātare cāticū nouū qd̓ nullus alius cātare pōt: qꝛ videlꝫ xp̄m ꝑfecte imitant̉qͦ ad ītegritatē aīe ⁊ corporis. Et ſpeciale gaudiumquod aureola dicitur propter victoriam carnisfectam percipiunt: quod alij ſancti ⁊ ſācte non vigines non habent. Hinc. ⁊ Amb. Pulchritudinēmaiorem eſtimare quis poteſt decore virginis q̄amatur a rege probatur a iudice d̓dicat̉ dn̄o deoconſecratur. Cyprianus. Uirginum gloria ſublimior flos ē eccleſiaſtici germinis decus atqꝫ ornamentum gratie ſpiritualis illuſtrior portio gregisxp̄i. Ipſi .ſ. virgini ſponſus dicit in Cantꝭ. xiiij. Uēid̓ libāo ſpōſa mea: veni d̓ libano coronaberꝭ: libanus int̓p̄tat̉ cādidatō: ⁊ ſignificat puritatē. bis dic̄de libano: qꝛ duplicē puritatem dꝫ habere ẜuatāaīe .ſ. ⁊ corporꝭ vt coronet̉ aureola viginitatꝭ. Cuꝫigit̉ v̓go ſit ī magno honore ⁊ ſctītate: ſi ī aliqd̓ opꝰcarnale labatur ſacrilegium committit: qꝛ ledit rēſacram violando ſponſā deo confecratā Zalis nōintelligit quantum theſaurum amittit ſeu furat̉:theſaurum vtiqꝫ maximum: qꝛ non eſt digna ponderatio anime continentis: vt dicitur Eccle. xxvi.Et vt dicit apl̓s in. ij. ad Corin. iiij. Habemus theſaurum iſtum in vaſis fictilibus .i. corporibus: ⁊ iōcaute ambulandum: qꝛ ſi frangatur iſtud per qd̓cunqꝫ opus carnale irrecuperabiliter amittitur:ẜm illud. Amos. v. Uirgo iſrahel proiecta eſt: ⁊ nōeſt qui ſuſcitet eam. Super quo verbo dicit Piero. Audacter dicam: qꝛ cuꝫ cetera poſſit deus viꝫginem non poſſit ſuſcitare poſt ruinam: poteſt quidem liberare a pena .ſ. debita pro peccato: ſed nonpoteſt coronare corruptam ſcilicet aureola virginitatis. xxxij. q. ꝗnta. Si paulus. Quod Hugocardinalis exponit dicens non poteſt ideſt nonoſtendit ſe poſſe vel non conſueuit hoc facere.