Capitulū. IX.

non cognoui ſeruiuit mihi: in auditu auris obediuit mihi. Un̄ ꝯſtat nos non ex induſtria: ſed ex ijrantia deliquiſſe. Si apl̓os ⁊ ꝓph̓as habuiſſemꝰidola non coluiſſemus. Ꝙ de generis nobilitatevos iactatis: ſi qua taliuꝫ gl̓ia eſt tunc Iſmahel eĘſau pn̄t pariter gloriari cū de eiſdem parentibꝰnati ſint. His igitur altercātibus. Apl̓s ſe mediūinterpoſuit oēs ꝯtentiones eorum hincinde dirimens ad vnam cōcordiam oēs adduxit: on̄densnullos eoꝝ meritis ſuis eſſe ſaluatos: qꝛ omnes⁊ iudei ⁊ gentiles ſub peccato tenebantur: ſed perdei gratiam liberati ſunt: vt ait ad Ro. iij. Noneſt diſtinctio iudei ⁊ greci: oēs enim peccauerun⁊ egent gratia dei: iuſtificati gratis gr̄a ip̄ius. Et cōtentiones vitandas eſſe on̄dit dices Ro. xiij. Nōꝯtētione ⁊ emulatione. Sic etiam de reductōeegis Dauid in regnum ſuum cōtēdentes tribusiſrl̓ cum tribu iuda ſe diuiſerunt: qꝛ dura v̓ba adinuicem habuerūt. ij. Regꝭ. xix. Sermo .n. durusſuſcitat rixas ꝓuer .xv.Secunda contentio eſtdiſputationis: ſꝫ rōnabiliter facta Apl̓s. i. Corin.xi. Si ꝗs videt̉ inter vos ꝯtentioſus eſſe nos talēꝯſuetudinem non hēmus: ſed neqꝫ eccl̓ie dei. Reſpondete obſecro abſqꝫ ꝯtentione Iob. vi. Honoeſt homini ꝗ ſeꝑat ſe a ꝯtētionibus. ꝓuer. xx. Ubenim celus ⁊ ꝯtentio: ibi incōſtantia ⁊ omne opusprauum. Iacꝭ. iij. Triplex aūt ē vicioſi ꝯtētio: ⁊ taſeuitanda. Primo qꝛ ꝯtra ſcīe veritatem ſecundo qꝛ ꝯͣ modeſtie ꝯgruitatem. Tertio qꝛ proptermaterie inutilitatem. ¶Contētio pͥmo mō qn̄ ſcꝫeſt impugnatio veritatis aduertent̓ ⁊ mō inordinato vt cū clamore ⁊ hiꝰ eſt pctm̄ mortale: ẜꝫ. Tho2ª 2ᵉ. q. xxxviij. Un̄ ⁊ apl̓s ponit ꝯtentiones interopera carnis: de ꝗbus dicit ꝙ ꝗ talia agūt regnūdei non ꝯſequent: qd̓ videt̉ intelligendum de rebus īportantie vt que ꝑtinent ad fideꝫ: vl̓ bonosmores: vel determinata ꝑ eccl̓iam vel ꝑtinētia acdoctrinas vtiles: vl̓ alia notabilia. Nā cōtentio ēſit inter p̄ueros etiam ꝯͣ veritatem non vr̄ mortale. Multum debet euitari. Et rō quare dꝫ euitari ꝯtentio eſt: qꝛ vt dicit glo. ſuꝑ illud. Noli ꝯtendere v̓bis. Contētio minus ſtabilitatis hꝫ: ſepe generat odij ſcrupulum. Solent .n. in ꝯtentiōe taliaopponi eliminato etiam maliuolentie argumētot moueant aīos inſipientiuꝫ fratꝝ. Nec pōt eſſetentio ꝗn̄ extorqueat aliꝗd ꝯtra ꝯſcīam vt intusin aio ꝑdat. ⁊ foris victor accedat. Nemo .n. patiīſe vinci lꝫ ſciat vera eſſe que audit. Collatio ergoeſſę debet inter dei ſeruos non altercatio: hec ibiSecundo mō cōtentio eſt pctm̄ qn̄ etiā fieret ꝓveritate: ſꝫ mō inordinato: vt cū clamore ⁊ huius⁊ tuc videt veniale pctm̄ ẜm Tho. 2ª 2ᵉ. qͥ xxxviij.arti .i. niſi forte tanta inordinatio fiat in ꝯtendendo ꝙ notabile ſcandalum ſequat̉ alioꝝ: qꝛ poſſeteſſe mortale. Un̄ apl̓us poſtqͣꝫ dixiſſet. ij. Zimo. ii.Noli ꝯtendere verbis: ſubdit cāꝫ. Ad nil .n. vtile

eſt niſi ad ſubuerſionem audientiuꝫ. Subuerſioaūt importat notabile ſcandalum. Sed ſi fiat cōtentio ad impugnandum falſitatem debito modotunc laudabile eſt. Et ſic catholici ꝯtendunt cōtrahereticos ad defendendū veritatem. Un̄ glo. ſuꝑillud. i. Reg. iiij. Accidit vt quadam die ⁊c̄. dicit.Catholici ꝯͣ hereticos ꝯtentiones non cōmouentniſi pͥus ad certamen cōuocent̉. In quo tn̄ diligēt̓cauendū eſt vt non ponant ſe ad cōtendendū cuꝫiudeis vel hereticis niſi bene ꝑiti ne fidei doctrīaconfuſioni pateat ſi neſcirent ſufficienter rn̄dereobiectis. Inſuꝑ etiam nec coram idiotis ⁊ ſimplicibus ẜm Tho. 2ª 2ᵉ. q. x. arti. vij. quoꝝ fides tantofirmior in eis eſt qͣꝫto minus ꝯͣrietatis aliꝗd audierunt. Audiētes .n. ꝯtraria his que tenent īcipiūtvacillare. Certio ꝯtētio eſt vitioſa ꝓpter materieinutilitatem vt cū fiunt ꝯtentiones de rebꝰ nullivtilitatꝭ vtꝝ ſic vel aliter ſint. Un̄ apl̓s. i. Timo. vi.Si ꝗs aliter docet ⁊ nō acꝗeſcit ſanis ẜmonibusIeſu chriſti ⁊ que ẜm pietatem eſt doctrine ſuꝑbꝰeſt nihil ſciens: ſed languens circa queſtiōes ⁊ pugrīas v̓boꝝ: ex ꝗbus oriunt̉ inuidie: cōtentiones:blaſphemie: ſuſpiciones: male cōflictatiōes honū mēte corruptoꝝ vbi dicit glo. ſuper illud. Languens circa queſtiones ⁊ pugnas v̓boꝝ .i. ī expeditus ad ſoluendū eas languēs ait. Non .n. recuſādo fidem penitus moritur ⁊ ad veritatis ſcīaꝫ cōualeſcit: ſed quaſi repentinis acceſſionibꝰ languercirca queſtiones. Queſtio .n. tūc erat an aliꝗs eētſeruus cū oēs ex eiſdem patribus ſint natī: ⁊ oēschriſtus redemerit. Pugne v̓boꝝ videbantur: qꝛdn̄s dixit. Si liberauerit vos filiꝰ: vere liberi eritHec v̓ba videbant̉ repugnare v̓bis apl̓i dicentiseo. c. Qui ſub ingo ẜuitutis ſunt dn̄os ſuos omnihonore dignos arbitrent̉. Sed ſuꝑficialis eſt iſtarepugnantia. Chriſtus enim loquebat̉ de ẜuituteanimi ꝑ pctm̄. Apl̓s de ſeruitute tꝑali qͦ ad corpꝰSic etiam fiunt nūc multe cōtentōes ⁊ diſputatōnes inutiles vt de cōceptu virginis in pctō originali: vel non: in publicis p̄dicationibus: vn̄ ſequūtur magna ſcandala apud auditores. De Marimagdalena ſi fuerit meretrix vl̓ virgo corpore vl̓corrupta. De Iohāne euangeliſta ſi eſt in paradiſoterreſtri cū corpore vel in gl̓ia vel in mundo corpus eius ⁊ hiꝰ. Cōtendere etiā de dignitatibus vl̓locis honorabilibꝰ vanū eſt. Et ſic intrauit contētio inter apl̓os ꝗs eoꝝ videret̉ eſſe maior: qͦs chriſtus compeſcuit dicens. Principes gētium dominent̉ ⁊c̄. Lucꝭ. xxij. Nec hͦ fuit abſqꝫ pctō. Qd̓ aūtIob cū dn̄o ꝯtētionem fecerit dicēs. Nūꝗd ꝗ cōtendit cū deo tā facile cōquieſcit? Ibi cōtentio ponitur ꝓ diſputatione. Dixerat. n. c. xiij. Ad oīpotentem loquar: ⁊ diſputare cū deo cupio. In qͣ diſputationis cōtentione non intendebat v̓itatem īpugnare nec inordinatōe animi vel vocis vti: ſꝫ aliquā inꝗſitionē exꝗrere. Un̄ ī nullo peccauit ſcd̓ꝫTho. vbi ſupra. Uitande igit̉ ſunt ꝯtētiones inutiles qͣ vtiqꝫ inſtigant̉ oꝑe diaboli cui ſūme diſplicꝫ