Capituluꝫ.IX.
ſa labore pauꝑtatis cruciet̉: edificia deſtruunturſilueſcūt arua: vinee p̄cidunt̉: artes ⁊ induſtrie dimittunt̉: adoleſcentuli egeſtate ꝯpulſi ad ſtipēdiūvadūt cū labore ⁊ ſudore: iuuenes pulſi nō ſumūtyxores que eos gubernent: puelle innupte cumanxieiate expectāt: religioſi non inueniunt el̓yas.Sed nondū maloꝝ finis. Cum .n. fuerint purgataſꝫ aliquātulum punita pct̄ā expulſoꝝ ⁊ peccata expellentium interim fuerint impleta. Uox tonitruitui inꝗt p̄s. in rota. Fit .n. vox tonitrui iudiciorumdei terribiliū rota verſatili. Reuerſiqꝫ expulſi expellētes ꝓſcribūt: eorūqꝫ bona diripiūt ⁊ cede crudeliori craſſant̉ ⁊ tribulationibꝰ multipl̓r exponūtSicqꝫ īplet̉ illud Iſa. xxviij. Manda remanda excta reexpecta: modicū ibi: ⁊ modicum ibi: vt vant ⁊ cadāt retrorſum: ⁊ ꝯterant̉ ⁊ illa querētur:⁊ caōiant̉. Mandat .n. vna ꝑs aliam expellēdo ꝓſcribēdo. Aliaqꝫ ꝑs reuerſa remādat q̄ eam ꝓſcripſerat. Expectat ꝑs ꝓſcripta reuerſionem ſuam: ⁊ſil̓r alia emiſſa poſtea reſpectat ſuū ingreſſū. Modicū ibi .i. in vna partiuꝫ bonoꝝ tꝑaliū et ſpūaliuꝫremanet. Et modicū ibi .i. ī alia ꝑte ꝯtraria cū poſea ipſa ꝓſcribit̉. Sicqꝫ vadūt ad mortem: caduntorſum vt nō videāt caſum ſuū. Cōterunturuerem miſeriaꝝ: qꝛ cōtritio ⁊ infelicitas in vijseoꝝ .i. oꝑibus taliū ꝑtialiū. Sicqꝫ vt dr̄ Iere. xlvi.Fortis īpegit in fortem ⁊ ambo pariter corruerūtFacta diuiſione īter tribum iuda ⁊ Beniamin exvna ꝑte ⁊ decē tribus iſrl̓ ex altera que pͥus fuerant ſub vno dn̄io multa mala fecit vna ꝑs ꝯͣ aliādemū vtraqꝫ ꝑs ꝯtrita eſt: ⁊ in felicitate captiuitatꝭ⁊ dure ẜuitutis īcurrit. In ciuitate qͦꝫ romana cōꝗſito dn̄o orbis poſtqͣꝫ diſcordie ꝑtialitatū ⁊ ſeditionum vrbē ingreſſe ſunt agēte Mario ꝯͣ Syllā ⁊ꝯtra Catilinā ꝯtra Sertioriū et Ciceronē. Ceſareꝯtra Pompeium: īnumere cedes ciuiū ſecute ſūtſanguis effuſus humanus ſupra modū. Et ſi tꝑeOctauiani imperiū pacificū fuerit ſūme deo operante ob natiuitatē chriſti: d̓mū paulatī ad nihilideductū eſt: vt verificet̉ dictū ehriſti. Lucꝭ. xi. O ēregnuꝫ in ſeip̄m diuiſum ⁊c̄. Et ſic labor in medioeius. Scd̓m eſt labor in extremo ꝯfuſiōis. Uix .n.tales ī extremis pn̄t deſere̓ ꝑtialitates ⁊ odia. Quiſi moriant̉ in tali ſtatu ſine ſignis cōtritionis nondebēt eis dari ſacramēta: qd̓ eſt ad magnā cōfuſionem. Sꝫ n̄ miror: qꝛ eccl̓iaſtica ſepultura debe̓tcarere. Nā regulare eſt ꝙ ꝗ morit̉ in aliqͣ peccatomortali notorio debe̓t pͥuari ſupultura eccl̓ie niſiſuerit eccl̓ie reconciliatꝰ ſeu on̄derit ſigna pnīe: vxiij. q. ij. c. ꝗbꝰ. Et exͣ de ſepul. c. Parochiano. Un̄in eo īplebit̉ illd̓ Iere. xxij. Sepultura aſini ſepeliet ꝗꝑijcit̉ in flumine vel fouea exͣ ciuitatem. Ꝙſi ſua p̄ſumptiōe vel ſuoꝝ fuerit ī eccl̓ia ſepultusˡ:hoc ſibi erit ad cumulū dānationis ⁊ hͦ ꝓcurātiuꝫxiij. q. ij. Cū grauia. Sꝫ neqꝫ ēt ꝓ talibus pn̄t dicimiſſe vel officia: qꝛ vt dicit Leo papa. Cui nō cōicamus viuo: nec mortuo cōicare debemꝰ .ſ. pro eoorado. xxiiij. q. ij. Sane. Ecce qͣꝫtus labor cōfuſio
nibꝰ in remanētibꝰ Tertiū eſt labor cruciatꝰ īfernalis. Nā vt dicit Aug. Si ꝗs ſenſerit aliqd̓ mortalium ī ſe dānari niſi pnīam egerit eterna illū flāmatrucidabit in li. de igne purgatorij. Et ſic regnū hominū ꝑtialiū deſolat̉ ⁊ ꝑgit ad deſolatōeꝫ eternaꝫ.Un̄ ſūme cauendū ab hiꝰ regno.¶ Capl̓m nonum de Contentione.Eptima et vltimaYfilia inanis glorie eſt Cōtentio cuꝫ q̄hꝫ magnā viciuitatē litigiū. Et iō hicd̓ vtroqꝫ. Cōtentio tn̄ opponit̉ ꝯcordīe ſeu charitati. Litigiū v̓o amicitie. Pro cuius declaratōe dic̄.b. Tho. 2ª 2ᵉ q. cxvi. ar. i. ꝙ litigiū ꝓpͥe conſiſtit in v̓bis cū .ſ. vnus v̓bis alterius contradicit. In quaconditione duo pn̄t attēdi. Qn̄qꝫ .n. contingit contradictio ꝓpter ꝑſonā dicētis cui contra dices cōſentire recuſat ꝓpter defectū amoris aīos vniētꝭ.Et hͦ vr̄ ꝑtinere ad diſcordiaꝫ contrariā charitati.Qn̄qꝫ v̓o contradictio orit̉ ratione ꝑſone quā ꝗscontriſtare non veret̉: ⁊ hͦ contradictio eſt litigiuꝫoppoſitū amicitie ſeu affabilitati: ad quā ꝑtinet d̓lectabiliter alijs conuiuere. Un̄ ph̓s dic̄ ī. 4º ethi.ꝙ qꝛ ad oīa contradicūt cā eius ꝙ eſt contriſtari:neqꝫ quoſcūqꝫ curātes: diſcoli et litigioſi vocātur.Prohibent̉ aūt litigioſi ad ordines ꝓmoueri ⁊ p̄laturas dū dicit apl̓s. i. Zimo. iij. Non litigioſū .ſ.oportet eſſe ep̄m qd̓ extēdit̉ etiā ad alios clericosEt ratio hiꝰ ꝓhibitionis eſt vt dic̄ Gratianus diſ.xlvi. §. i. ⁊. lxxvij. qꝛ litigioſi ſūt ſuꝑbi vel adulationibus ſibi aīos pͥncipuꝫ conciliant: vl̓ fratribꝰ ſuisdetrahendo infamīe notā ingerūt vel īter fratresſeminando diſcordiaꝫ: ſedicionis facere nunquāceſſant. Oſtendit autem Iacobos apoſtolus. xl. c.tale vicium procedere ex concupiſcentia prout videlicet concupiſcentia importat inclinationeꝫ habitualeꝫ ad peccata quecūqꝫ. Unde ait. Unde bella ⁊ lites in vobis niſi ex concupiſcentijs que militant in membris veſtris. Contentio autem diffinitur ab Ambroſio: ꝙ eſt impugnatio veritatiscum confidentia clamoris ⁊ hoc ꝓut eſt peccatuꝫNam contentio etiam ponitur a Tulio. in. ij. rhetorice color rhetoricus. dicit eniꝫ quod contentio ēoratio ad confirmandum ⁊ confutandum accommodata. In quātum autem vicium apoſtolus admonet vitare ad Ro. xij. dicens. Non in contētōe⁊ emulatione ſcilicet ambulemus conuerſando.Et Cato. Contra verboſos noli contendere verb̓.Et Gregorius in moral̓. Ego puto ſalua fide melius ſcilicet eſſe alieno intellectui cedere qͣꝫ contētionibus deſeruire. Ponitur autem a Grego. cōtentio filia inanis glorie ex eo: vt dicit. b. Tho. 2ª..q. xxxviij. articū. ij. ꝙ contentio eſt quedam diſcordia in verbis: diſcordantium autem vterqꝫ inſenſu ſuo ſtat: ⁊ vnus alteri nō acquieſcit. Proprium autem eſt ſuperbie et inanis glorte propriam