Titulus. IIII.
ſeueras ⁊ īmanes crudelitates quas cōtra aliampartem exercent: non parcut etati non ſexui: nō cōſanguinitati: n̄ amicitie: nō fidei: nō religioni: n̄ ſanctitati: ſed vſqꝫ ad deuorationē hūane carnis pueniūt. Sꝫ his iuſto iudicio dei euenit frequēter qꝛaccidit crudeliſſimo Adonibezech regi Iebꝰ ſeuirl̓m cui capto fuerūt abciſi pedes ⁊ manus: ⁊ peſitus fuit ſub mēſa comedentiū ſicut canis ꝗ memorās ſue exercite crudelitatꝭ ait. Reddidit mihideꝰ qd̓ feci. Septuaginta .n. reges abſciſis manuū⁊ pedū ſūmitatibus comedebat ſub menſa mea: ſicut feci ſic mihi factū eſt. Iudicꝭ. i. c. Et qd̓ acciditcrudeli Tyro regi ꝑſaꝝ ꝗ ex crudelitate delectabatur effundere ſanguinem humanū. Sed hūc captum regina Damaris cuius filiū occiderat decapitari fecit: ⁊ caput eius ī ollam ſeu vtrem ſanguine plenum demergit dicēs. Sanguineꝫ ſitiſti: ſanguinem bibē. Tertiū malū eſt magna in eo diuturnitas. Nam ſemꝑ morāt̉ in hiꝰ diuiſionibus etpartialitatibus nec faciūt ſibi ꝯſcīam. Unde cumnon cognoſcūt morbū medicinā pnīe nō querūtUeniā aūt non dat niſi correcto: de reg. iurꝭ. li. vi.capit. Peccati. Nec tales pn̄t abſolui niſi abrenūcient ꝑtialitati: ita .ſ. ꝙ om̄e odium dimittant .ſ. excorde ⁊ appetitū nocumēti ꝯtra iuſticiā alteri ꝑtiFilſa .n. pnīa dr̄ cum ſic diſcēditur ab vno pctō vtnō diſcēdat̉ ab altero: vt hētur de pe. diſ. v. Falſascum retinet odiū ⁊ inimicitias: abſolui non dꝫ. Etſi abſoluat nil ei valet. Qd̓ aūt dimittat ꝑtialitatēin qua inueteratus eſt ⁊ firmiter habituatus. multum difficile eſt niſi dei gr̄a oꝑet̉. Execrāda igit̉ eſtnimis ꝯtradictio ſeditōis ⁊ ꝑtialitatis. .§. IIII.Secundum principaleqd̓ notat̉ in verbis pſalmiſte eſt: qꝛ multiplex peccatū ex hiꝰ ꝯtradictionibꝰ p̄cipue ꝑtialitatum ꝓcedit. Tota die inꝗt circūdabit eā .ſ. ciuitateꝫ: vbi ſūtdiſcordie ⁊ ꝑtialitates ſuꝑ muros eius precipue qſunt pͥncipales .ſ. ad cuſtodiendam ciuitatem ſicutmuri defendendam. Iniꝗtas que varia ⁊ ml̓ta eſtſed maxime iniuſticie: ꝑfidie ⁊ maliuolentie. Siꝗdem paſſiones ꝗbus ſunt pleni diſcordes ⁊ partiales vt timor ⁊ amor ad ꝯpartialem odium ad aliāꝑtem: ita ꝑuertunt iudiciū interius vt reputēt bonum malū aduerſe ꝑtis: hoīem ⁊ malū bonuꝫ ſuūꝯfectatorem: illū puniant ēt īnocentem iuſtū cōſocium abſoluāt malefacienteꝫ. His male iudicantibus dr̄ Amos. vi. Conuertiſtis ī amaritudinē iudiciū ⁊ fructum iuſticie in abſinthiū. Dicit̉ aūt. xi.q. iij. Quicūqꝫ ꝯſanguinitate: aut amicitia: hoſtiuꝫodio: aut inimicitijs ī iudicando ducit̉: ꝑuertit iudiciū chriſti ꝗ eſt iuſticia ⁊ fructū eius ī amaritudnem vertit Remota autē iuſticia ait Aug. de ciuidei ꝗd ſūt regna niſi magna latrocinia. Eſt autē hͦmorbus valde infectiuꝰ vnus inficit aliuꝫ. Undede hiꝰ pōt intelligi illud Apocꝭ. ix. De ore eoruꝫ .ſ.ptialiū ꝓcedit ignis .ſ. furoris: fumus .ſ. ſuꝑbie: etſulphur .ſ. detractōis fetentis ⁊ ab his tribꝰ plagis
occiſa eſt tertia ꝑs hoīuꝫ. Qui .n. cōicauerit ſupbinduet ſuꝑbiaꝫ dr̄ Eccle. xi. Et Eccleſiaſtes. Uorambules cū hoīe iracundone efficiaris ſil̓is ſibiSemꝑ tales obloquūt̉ ꝯtra ꝑtem aduerſam: ⁊ ſic̄aer peſtilens qͣꝫto magis attrahit̉ tanto magis īncit: ita corrupit mores bonos colloꝗa mala. i. Corxv. Et ſic circūdat ex oī parte talē ciuitatē tota diciniꝗtas. Secunda iniꝗtas eſt ꝑfidia. Sūt enī denumero illi de ꝗbꝰ ait apl̓s. Cōfitent̉ ſe noſſe defactis aūt negant ꝗnīmo chriſtuꝫ ꝓdūt. Dicit enimBeda. Qui ſocietatem fraternitatꝭ aliqua peſcordie ꝯmaculant: chriſtum produnt vt iudaq. iij. Abijt. Nulli aūt magis ꝯmaculant cōitdiſcordijs qͣꝫ ſeditioſi ⁊ partiales. In baptiſmdem abrenuciatur diabolo ⁊ pompis eius ⁊ ⁊bitur milicie chriſti per chriſmationem: ſꝫ viditor ꝑ ꝑtialitates ponit ſe ad miliciaꝫ diaboita ſunt ꝑtinaces in ſua ꝑtialitate ꝙ potius finegarent qͣꝫ ꝑtem ⁊ ſecta quā ſequūt. Quimecuꝫ ait chriſtus contra me ē .ſ. in fraterna.tate: ⁊ ꝗ non colligit mecuꝫ trahendo hominꝯcordiam vnitatem ⁊ pacem vt ego diſpergitandem ipſe diſpergit: qꝛ ipſe diſperſit ſupervt ſunt partiales mente cordis ſui. Lucꝭ. i. Cada igitur ⁊c̄. Tertia iniꝗtas tota d̓ciuitatem partialem eſt maliuolentieſt in mētibus talium hec eſt vt dicitur Iobignis deuorans vſqꝫ ad ꝯſumatiodicans genimina. Chryſo. de comdis. Si in inimicitia ſemel occupaueriomnia que fiunt: que dicuntur: queita accipiuntur vt ad maiores ⁊ longiores proant inimicitias. Quis poſſet enumerare crirlia mala que ex maliuolentia partialium ⁊ ſeſoꝝ oriunt̉. Hinc homicidia: hinc adultemeretricia: raptus: fornicatōes: monialitores: rapine: furta: incendia: ſacrilegia ſacrcoꝝ. Ilij fame moriunt̉: alij igni cōbutuntdecapitant̉: alij mēbris detrūcantur: manigua ⁊ alijs mēbris. ēt qd̓ verecūdū eſt diceredendis ⁊c̄. In clericis ꝯtinentia in religioſvita regularis.95.LTicuꝫ quod debet epectari ex ſeditionibus ⁊ ꝑtialitatibꝰ eſt dāribile ⁊ ml̓tiplex: ⁊ hoc eſt labor in mediōeciuitatis ſeditioſe ⁊ ꝑtialitatibus dedite ⁊ īiiiam dicta. Eſt aūt labor tribulationis ī mūdlabor ꝯfuſionis in extremo. Eſt labor eruciin inferno. De pͥmo inquit p̄s. Contritio ⁊ infitas in vijs eoꝝ. Et qꝛ viam pacis non cognꝯcordie: contritio .i. ad nihilum deductuseoꝝ ⁊ infelicitas miſeriaꝝ. Partibus .n. ad ininimicantibus exigentibus de meritis homonijs inſtigantibus deo permittēte vnlet ꝯtra aliā: illā expellit expulſa vagando dirit cū magno ſui labore ⁊ īcōmodo: bona eius alſerunt̉ a ꝯtrarijs vt nullū fructum īde percipiat