Capituluꝫ. VIII.

ſed qn̄ intrat diuiſio ꝙ vnus nimis abūdet ceterꝭinde ſeꝗtur diſcordia infirmitatꝭ. Roboam quianimis voluit prouidere burſe ſue vt poſſꝫ facereexpenſas ſuꝑfluas in curia ſua vt pater eiꝰ Salomon ⁊ dīminuere voluit exactionem tributorumſeu talliaꝝ ex hͦ tanta eſt exorta diſcordia inter trihum iuda et tribus iſrl̓ ꝙ nunqͣꝫ tolli potuit: ⁊ ſicmiſit magnā ꝑtem dn̄ij ſui: vt habet̉. iij. Regꝭ. xij.Inducere etiam nouos mores nō neceſſarios adectitudinem vite inducit diſcordiam. Un̄ ī decretis dicit̉ Diſcordiā parit p̄ſumptio nouitatuꝫ. Secundum generans diſcordiā eſt qn̄ nimis aliꝗ vrantur in collectis ⁊ in alijs laboribus: alij nimisalleuiant̉: vel cū honores ⁊ officia aliꝗbus copioſe conferunt̉: alijs aūt paꝝ vel nihil generatur diſcordia ⁊ inuidia inter eos: vel cuꝫ rectores nimisgrauant ſubditos ꝓpter qd̓ ſubditi minus diligūteos. Dicit Greg. Dum reuerentiam minoris potētioribus exhibent: ⁊ potentiores minoribus dilectionem impendūt: vera cōcordia fit ex diuerſitatecōtentio: ⁊ recte officioꝝ adminiſtratio gerit̉ ſinguloꝝ: diſ. lxxxix. Ad hͦ ſic ī corpore humano ait apoſtolus Ro. xij. Multa mēbra habemꝰ: ſingula ātmembra non eundē actum hn̄t nec vſurpat officium alterius aūt ꝯtēnit. In vno corpore ꝯgregatonis vel ciuitatis debēt eſſe multi poſiti in diuerſis officijs: non vni totum vel plura: alteri nihil: ſꝫcuiqꝫ qd̓ ſibi ꝯgruit nec dꝫ vſurpare exercitiuꝫ alterius: nec ꝯtēnere ip̄m vt vilius: ſed eius auxiliovti. Si aūt ſecus fiat diſcordta ſeꝗtur. Sic d̓ dn̄odeo dicit Iob. xxv. Qui facit ꝯcordiā ī ſublimibꝰ.i. in angelis: diuerſis diuerſa officia cōcedens necvnus officium alterius vſurpat: ⁊ ſi qn̄ videnturin aliquo negocio diſcordare: ſicut principe perſarum reſtitit .i. angelus prelatus ꝑſis. pͥncipi. ſeuangelo p̄lato iudeis dum quereret ille liberatōeꝫillius ppl̓i. Perſaꝝ aūt pͥnceps retētionē ī babylonia ꝓpter vtilitatem illius patrie exemplis bonoꝝconcordiam fecit deus: dū dei voluntate intellecta id factum eſt vtriſqꝫ volentibus qd̓ deo placitūerat. Hyſtoriam habes Daniel̓. x. expoſitionem inna ꝑte queſtionis. Quiſꝗs corpus affligit: ſꝫ cōediam deſerit: laudat ꝗdem deum in tympanoſed n̄ laudat in choro. Hiero. Naꝫ in choro ſūmevitat̉ diſcordia vocū. q̄ tollit melodiā cātus. Tertium eſt ꝑ qd̓ ſeꝗtur diſcordia non punire delictaNam ex hoc dat̉ audacia malis ad ledēdū aliosex quo diſcordie ⁊ inimicitie ſequunt̉: ⁊ ſi puniāī̉aliqͣ īpotentes ⁊ non alij maiores: inde oriunt̉ etiāindignationes ⁊ diſcordie maiores tribus Beniamin: qꝛ voluit punire ſcelus commiſſuꝫ ab hominibus ciuitatis Gabaa qui erant in tribu ſua: īdediſcordia in eos ⁊ alias tribus ⁊ ꝓpter hoctes bellū contra eos pene tota gladio peremerunt. Multo gͦ dꝫ caueri diſcordia maxīe: qꝛvt ait Hiero. pꝰ Saluſt. Concorda ꝑue res creſcutdiſcordia maxime dilabūtur: qꝛ ſicut virtus vnili eſt magis infinita .i. fortior ita quāto magis ē di

uiſa tanto debilitat̉: ⁊ demum deficit: qꝛ omne regnum in ſeip̄m diuiſum deſolabit̉. Tertia ꝯͣdictioeſt ſeditionis vnius partis ciuitatis tumultuantꝭcontra aliā ꝑtem: ſicut ſunt ꝑtialitates gibellinorꝯtra guelfos ⁊ ecōtra ſiue alie diuerſis nominibꝰappellate ꝗbus plene ſūt ciuitates italie. Has vocat apl̓s ſectas inter opera carnis que ꝗ talia agūtregnum dei non ꝯſequūtur ad Gal̓. vi. Et magnitudo peccati on̄ditur ex hͦ: qꝛ dicitur diſ. lxvi. Seditionarios ſtatuimus nunqͣꝫ ordinandos. Nonaūt ꝓhibetur ꝗs ꝓpter pctm̄ ordinari preciſe niſienorme: ⁊ ꝓ hiꝰ olim imponebatur ſolenis pnīa q̄.ſ. ꝯmouebat totam ciuitatem vel villam. Exꝑientia aūt mgr̄a reꝝ docuit: vt pꝫ in multis ciuitatibꝰvbi ſunt tales ꝯͣdictiones ꝙ duꝫ vna ꝑs ſeditioſeagit ꝯͣ aliam ⁊ impugnat ⁊ expellit ſi pōt: in ꝓceſſutemporis inualeſcens ꝓſcripta ſeditionē mouetillam expellens ⁊ ledens: ⁊ ſic demū verificat̉ vebum chriſti: qꝛ diuiſum om̄e regnum in ſeip̄m deſolabit̉. Tria aūt magna mala reꝑiuntur in hiꝰ ſeditionibus ⁊ partialitatibus. Primum magna fatuitas. Secundū magna crudelitas. Tertiuꝫ magna in eo diuturnitas. ¶ Quātum ad primuꝫ nōvidetur ſub celo eſſe ſtultior gēs qͣꝫ ꝑtiales. Et rōeſt: qꝛ hoc ſcelus eſt in appetitu ſtulti ⁊ dānoſi mali. Delectat̉ quis in operibus carnis ⁊ gule: dānabiliter quidem errat oblectat̉ alius in turpi lucro⁊ ī ſatiabili cupidine reꝝ: errat abſqꝫ dubio aliusītumeſcit pompis ⁊ glorioſo faſtū letat̉: ⁊ hoc etiaꝫales ex appetitu ⁊ deſiderio mali dum ꝑtialitate⁊ diuiſionem affectant ponentes in periculo ſubſtantiaꝫ temporalem: corpus: filios: conſanguineos: amicos. ⁊ eoꝝ bona. Quid .n. boni ex ꝑtialitatelucrent̉ non videt̉ niſi hoc pericula experiri: ⁊ cūhͦ eternis ſupplicijs cruciari. Un̄ ꝑtiali cōgruit illud Eccle. xxij. ſuꝑ plumbū ꝗd grauabit̉ et qd̓ illialiud nomen qͣꝫ fatuus: Irenam ⁊ ſalē ⁊ maſſamferri facilius eſt ferre qͣꝫ hoīem imprudentem ⁊ fatuum ⁊ impiū. hiꝰ .n. partialis ſil̓is eſt frenetico ꝗgaudens exponit ſe magnis periculis nil reputāsea: et hoc qꝛ rōe caret. Secūduꝫ malū eſt nimiacrudelitas. Tren̄. iiij. Filia ppl̓i mei crudelis quaſiſtrutio. Filia ppl̓i dei eſt quelibꝫ aīa fidelis: ſꝫ crudelis vt ſtrutio: quia ſicut ſtrutio deſerit oua ſuanon curās de eis: ita partialis non videt̉ curarede filijs ⁊ familia ⁊ alijs ſuis ꝓpter partialitateꝫ.Non inuenitur tanta crudelitas in aliquo gene̓hoīum quanta in partialibus ⁊ ſeditioſis. Rō hꝰeſt: qꝛ habitum odij ſemper hn̄t ꝯͣ hoīes ꝯͣrie partꝭtam notos qͣꝫ ignotos: pn̄tes: p̄teritos: et futuros:aduerſus infantes ⁊ ſenes: aliquando aduerſuscōſanguineos ⁊ affines: ⁊ ꝯtra eos ꝗ aliqn̄ ſibi ſeruierunt in multis hoꝝ omnium quibus odiumgerunt in mente homicida dici poſſunt. Quienī odit fratrem ſuuꝫ homicida eſt id. Iohan. iij.Sed vltra odium cordiale ꝗs exprimere valeat