Titulus. IIII.
vero ꝗ bonū cōe defendunt eis reſiſtentes nō ſūtdicendi ſeditioſi: ſicut nec illi ꝗ defendūt ſe cū inuaduntur ab alijs dicendi ſunt rixoſi. Item regimen tyrānicum cum non ſit iuſtū: qꝛ non ordinatur ad bonū cōe: ſed ad bonum pͥuatum regentꝭ:vt dicit̉ in. iij. politꝭ. ideo ꝑturbatio hiꝰ regiminisnon hꝫ rōnem ſeditionis niſi forte qn̄ ſic ꝑturbat̉inordinate tyrāni regimen ꝙ multitudo ſubiectamaius detrimētuꝫ patitur ex ꝑturbatione ſequeti qͣꝫ ex ty rāni regimine. Magis aūt tyrannus ſeditioſus eſt qui in ppl̓o ſibi ſubdito ſeditiones etdiſcordias nutrit vt diutius dn̄ari poſſit. Un̄ Ioiada ſummus ſacerdos: qui cū multitudine armataⁱ abſtulit regnum iuda ab Athalia qd̓ ſibi īiuſtevſurpauerat: non fuit ſeditioſus: ſꝫ virtuoſus. 4.Regꝭ. xi. Sil̓r Aioch: Barach: ⁊ Gedeon auferentes dn̄a ab oppreſſoribus ſuis: vt in lib. IudicuꝫDe diſcordia et ſeditione que ꝑtinent ad ꝑtialitates ciuitatum ⁊ caſtroꝝpoteſt exponi illud p̄s. Uidi iniꝗtatem ⁊ ꝯͣdictiōeꝫin ciuitate: tota die circūdabat ea ſuꝑ muros eiusiniquitas ⁊ labor in medio eius ⁊ iniuſticia. Ubitria: que videntur quot idie ī ciuitate anime: ſiueeccleſie: ſiue congregationis politice.Primo malum ſimpl̓r execrandum: ibi. Uidi iniquitatem ⁊ ꝯͣdictionem in ciuitateSecundo pctm̄ inde multipl̓r propagandū: ibi tota die circūdabant eā ſuꝑ muros eius iniqui.Tertio dānum horribiliter expectandū: ibi labor.§. III.in medio eius ⁊ iniuſticia.Primo igitur notandūē maluꝫ totaliter execranduꝫ: ⁊ euitandū .ſ. malūdiſſenſionis quā vocat p̄s. ꝯtradictionem dicensUidi iniꝗtatem .ſ. ꝑ exceſſum ⁊ pro ideſt ꝯtradictionem. q. d. iniꝗtas exceſſiua in ciuitate eſt ꝯtradictio ⁊ diuiſio. Sed omne regnum in ſeip̄m diuiſūdeſolabit̉: ait Chriſtus Lucꝭ. xi. Eſt aūt triplex cōtradictio vel diuiſo. 7 Prima diſſenſionis internalis. Secunda diſcordationis fraternalis.Tertia ſeditionis popularis. ¶ Prima ꝯtradiotionis ⁊ diuiſio: vn̄ procedūt alie diſſenſiones eſt īciuitate ſeu regno aīe: in qua ſunt plures potētie⁊ affectus quaſi plures hoīes ī ciuitate vel regnoUnde dicit ſapiens Cato. Conueniet nulli ꝗ ſecūdiſſidet ipſe .i. ꝗ hꝫ diſcordiā in ſe non habebit cōcordiaꝫ cū aliquo. Dicit Aug. Iſmahel vt ſepararetur a ppl̓o dei non obfuit mater ancilla .ſ. Agarſed fraterna diſcordia: diſ. lvi. c. Iſmahel. quā .ſ. iſe habuit cū Iſaac: iſtam fraternam diſcordiā vecat apl̓s ꝑſecutionem dicēs ad Gal̓. iiij. is ꝗ ſcd̓mcarnem natus eſt. i. Iſmahel ꝑſequebat̉ euꝫ ꝗ ẜnſpm̄ natus eſt. i. Iſaac. Liber ꝟo Gen̄. appellat ludum. Dicit̉. n. Gen̄. xxi. ꝙ cum videret Sarra Iſmahelem ludentem cū Iſaac diſplicuit ſibi ſecundum Origeneꝫ ſuꝑ Gen̄. hi duo fratres geniti ex
Abraham ſignat duos appetitus ab aīo ꝓcedētesAppetitus .ſ. rōnalis: hic eſt Iſaac ẜm ſpm̄ natiquia gratia dei eſt vt ꝗs viuat ẜm rōeꝫ. Aliusappetitus ſenſualis ẜm carnem natus: hic eſt Iſmahel. Inter hos eſt ꝯtradictio ⁊ diſſenſio: qꝛ ſcd̓ꝫapl̓m: caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄: ⁊ ſpūs aduerſus carnem. Hec ſibi inuicem aduerſantur. Et ſiappetitus rōnalis vincat et dn̄etur carni: turvera concordia in regno anime. Sed ſi appetituſenſualis ſubijciat ſibi ſpm̄ paſſiones ſequēes ꝑſecutio eſt diſcordia eſt inter fratres illos. Nam remurmurat ſindereſis: ⁊ ꝯſcīa remordet. Dicit̉ aūttunc ludus: qꝛ ſicut Iſmahel ludens ſolatioſeIſaac paruulo querebat illum ſuꝑare et tranead illicita renitentem .ſ. ad adorandum imaginluteas ab eo factas. Sic caro blanditur ſpiritiillecebroſis cū eo deceptionibus agit vt delectonibus alliciat: voluptatibus molliat: ad terrerducat qd̓ ꝑpendens virtus ſapientie vel diſcretnis ſignati ꝑ Sarram ẜm Origen̄. ſeꝑare debetdiſiungere ip̄m ab eo ideſt nō aſſentire: ⁊ ſic renebit animus in ꝯcordia ⁊ pace. De peccatorienim dicit̉ Oſee. x. Cor eoꝝ diuiſuꝫ eſt .ſ. ꝑ varpaſſiōes. Et oē regnū ī ſeip̄m diuiſuꝫ deſolabꝑueniet ad deſolationem dānationis eterne. 5cunda ꝯtradictio eſt diſcordie vnius ad alteꝝ. Eiſta eſt magna iniquitas. Un̄ Cyprianus aitpiabilis eſt culpa diſcordie: nec paſſiōe purdiſ. lxxxx. c. Neqꝫ. Si ꝗs .n. diſcordaret ab alij.aliquo qd̓ eſt manifeſte ad honorem dei vel bonūcōe: vel p̄uate ꝑſone aduertens illud eſſe bonū:propter odiuꝫ inuidiaꝫ: inimicitias.tem diſcordans talis: etiam ſi martyrnon ſaluaretur in tali diſcordia manens. Et quiiſtud eſt magnum pctm̄: ideo in decretiscordantes clericos ep̄s vel rōe vel potecordiam trahit: diſ. lxxxxi. c. i. ⁊. c. Studendum eſtep̄is vt diſſidentes .i. diſcordātes fratres ſiue clericos ſiue laicos ad pacem coartent̉. Q⁊ inimicitia ſit aꝑta: ⁊ odium in deteſtatdicitur diſ. ea. Oblationes diſſidentiū fratrū: nein ſacrario: nec in gacophilatio recipiantur. Gloibi cū .ſ. odium eoꝝ eſt aꝑtum ⁊ notorium. Tria āſunt que generant diſcordiam in ciuitPrimum ꝓprij ꝯmodi ꝓcuratio inordcundum bonoꝝ ⁊ oneꝝ diſtributio imnata. Tertium tranſgreſſionum punitiQuando aliꝗs nimis intendit ſue vtilitgrauantur ⁊ modicam poſſūt habere cum eo cocordiam. Unde Sen̄. ī ꝓuerbio. Principiū diſcodie eſt aliquid ex cōi ſuum facere. Turpiuſqꝫ niheſt qͣꝫ cum eo bellum gerere cum quo familiaritevixeris propter qd̓ dicitur in decretis: ꝙ lex quligat homīes ſubditos ad ſui obſeruantiaꝫ: ⁊ exligat ī concordia ⁊ pace: ꝙ nullo priuato commodo ſed ꝓ cōi ciuium vtilitate debet eſſe conſcriptꝰdiſ. iiij. Erit. Uidemus in corpore hūatdo hūores ſunt in debita ꝓportiōe corpus ſann̄ ē