Capituluꝫ. VIII.

xiij. Sic cauſare diſcordiam ꝑ quā tollitur malaconcordia de qua dicit Ezech̓. Maledicta eoruꝫꝯcordia .ſ. in volendo malū: laudabile eſt. Qd̓ ītelligens Paulus poſuit diſcordiam īter phariſeos⁊ ſaduceos ꝗ cōcordabant in iniuſta ꝑſecutione:nocumēto ſui. Dicit̉. n. Actꝭ. xxiij. Sciēs Paulusꝙ vna ꝑs eſſet ſaduceoꝝ: alia phariſeoꝝ: exclamauit in ꝯſilio dicēs. Uiri fratres ego phariſeus ſuꝫ⁊ filius phariſeoꝝ: de ſpe ⁊ reſurrectione ego iudcor. Et cū hͦ dixiſſet facta eſt diſſenſio inter phariſeos ⁊ ſaduceos. hoc etiā fec̄ chriſtus dicēs. Nōveni mittere pacē: ſed gladiuꝫ. Math. x. ſeꝑandoconcordiā in malo. Eſt aūt diſcordia aliqn̄ mortale: aliqn̄ nullū pctm̄: aliqn̄ veniale. Pro cuius declaratiōe dicit. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. xxxvij. ar. i. ꝙ diſcordia opponit̉ concordie que cauſatur ex charitate.Charitas aūt multoꝝ corda ꝯiungit in aliqd̓ vnūqd̓ eſt pͥncipaliter bonū diuinū: ſecundario bonūproximum. Diſcordia igit̉ ea rōe eſt pctm̄ in qͣꝫtuꝫꝯtrariat̉ huic ꝯcordie. Pōt igit̉ diſcordia cōtingitripl̓r. Primo ꝑ ſe ⁊ ex ītentione: qn̄ .ſ. ꝗs diſſentitab alijs in eo ꝙ ab eis querit̉ vel tractat̉ qd̓ ſcit ipſe ꝑtinere ad honorē dei ⁊ ꝓximi: ductꝰ odio: amore: timore: vel hiꝰ: ⁊ hͦ eſt mortale ex ſuo genere ꝓpter ꝯtrarietatem ad charitatē: lꝫ pͥimi motus hidiſcordie ꝓpter imꝑfectiōeꝫ actꝰ ſint venialia. Un̄apl̓s ad Gal̓. v. īter oꝑa carnis ponit diſſenſionesideſt diſcordias: ⁊ de his dicit. Qui talia agunt regnū dei non ſequētur. Secūdo ꝑ actus ⁊ ſine ītētione: ſed cū errore periculoſo vel ꝑtinaci īheſiōevt cū agit̉ aliqd̓ ſatis clare apparet eſſe ad honorēdei: vel bonum cōe vel pͥuate ꝑſone: ⁊ maiori pate ⁊ ſapientiori que in facto reꝗruntur vr̄ tali mōfienduꝫ: ⁊ aliꝗs diſſentit ab eis ⁊ non ꝯcordat: qꝛſibi non vr̄ hoc bonum vel ita bonum ⁊ non ē ſin̄peccato veniali ſaltem: vel ēt mortali ẜm materiāin qͣ diſcordat: qꝛ nimis de ſuo ſenſu p̄ſumit ꝯtraillud ꝓuer. iij. Ne innitaris prudentie tue. Et illꝭij. Cor. vlt. Idem ſapite: pacem habete. Secus aūſi illud in quo ꝯuenirent oēs alij eſſꝫ manifeſte ꝯͣvel ꝓximū: qꝛ tunc diſſentire ab alijs ⁊ nō⁊dare laudabile eſt ẜm illd̓ Deutrono. xxiij.Non ſequaris turbā in malum. Nec ille propridiſcordat ab eis: ſꝫ ipſi ab eo. Tertio ꝯtingit diſcordia inter duos vel plures ſine peccato vtriuſqꝫ: ehoc qꝛ eſt de eo qd̓ non eſt manifeſte bonum: ⁊ qꝛerqꝫ intendit bonum honoris dei vel ꝓximi vtitem: ſed vni videtur vno mō agendū aliꝗd: qd̓ictatur: alteri aliud ꝯtrarium mō: ⁊ rōnes ꝓbabiles ſunt pro vtraqꝫ parte: ⁊ plures etiam ⁊ ſapietes ꝓ vtraqꝫ ꝑte: vel inter duos magne auctoritatis ⁊ probitatis. Et ſic etiam in ſanctis viris aliqn̄inuenitur diſcordia. Un̄ ⁊ Actꝭ. xvi. Facta eſt diſſenſio inter Paulum ⁊ Barnabam .i. diſcordia: ethoc circa factum Iohānis ꝗ et Marcus dicebat̉diſcipuli eoꝝ. Nam qꝛ receſſerat ab eis vt parertes viſitaret Paulus ip̄m reuerſum nolebat āpliꝰhabere in ſocietateꝫ ductꝰ celo iuſticie. Barnabas

volebat reciꝑe motꝰ inſtinctu materie: ⁊ ſic diſceſſerunt ab inuicem. Fuit etiam hoc ex diuina ꝓuidentia ordinatum ꝓpter vtilitatē inde ſequēte vtſic diuiſi pluribꝰ fructificarent.De ſeditiōe nota quodipſa ſeditio diſcordiam importat non quācūqꝫ: ſedīter ꝑtes alicuius multitudinis. Un̄ Iſidorus dicit in li. etymologiaꝝ: ꝙ ſeditioſus eſt ꝗ diſſenſiones aīoꝝ fac̄ ⁊ diſcordias gignit. Cōuenit aūt ẜmTho. 2ª 2ᵉ. q. xlij. ar. i. in aliquo cum ſciſmate: rixa:⁊ bello ⁊ in aliquo differt. Cōuenit in hoc qꝛ īportat quādam ꝯtradictioneꝫ ſicut illa differt. Differtaūt a ſciſmate: qꝛ ſciſma opponitur vnitati ſpūali.ſ. multitudinis eccleſiaſtice. Seditio autē vnitatitemporali ſeculari .ſ. multitudinis ciuitatis. Differt aūt a bello ⁊ rixa: qꝛ belluꝫ eſt ꝯͣ extraneos hoſtes quaſi multitudinis ad multitudinem. Rixaaūt vnius ad vnum: vel paucoꝝ ad paucos. Sedſeditio ꝓpͥe eſt inter ꝑtes vnius multitudinis īterſe diſſentientes: puta cū vna ꝑs ciuitatis excitat̉ ītumultū ꝯͣ aliam. Secūdo etiam bellū ⁊ rixa in hͦdiffert ab ea: qꝛ bellū ⁊ rixa īportant īpugnationēin actu: ſed ſeditio dici pōt ſiue ſit hiꝰ impugnatioin actu ſiue fiat ēt p̄paratio ad impugnationē hiꝰ.Un̄ glo. dicit. ij. Corin. xij. Seditiones ſunt tumultus ad pugnam cū .ſ. aliꝗ ſe p̄parant ⁊ intētant pugnare. Hoc aūt agere peccatum. Un̄ apl̓us numerat ſeditiones inter alia peccata: ad Gal̓. v. Et eſtſpeciale pctm̄: qꝛ hꝫ ſpeciale bonum cui opponit̉.ſ. vnitatem ⁊ pacem multitudinis. Eſt aūt mortale ex genere ſuo. Un̄ apl̓s cōnumerat ip̄am intermortalia. Rō huius eſt ſecundum Tho. 2ª 2ᵉ. q.xlij. arti. ij. qꝛ ſeditio opponitur vnitati multitudinis .i. ppl̓i ciuitatis vel regni. Dicit Aug. xxij. de ciuita. dei: ꝙ ppl̓m determinant ſapientes non omnem cetum multitudinis: ſed cetum iuris conſenſu ⁊ vtilitatis cōis ſociatum. Un̄ manifeſtumʳ eſtvnitatem cui opponit̉ ſeditio eſſe vnitatem iuris⁊ cōis vtilitatis. Ex qͦ pꝫ ꝙ opponitur ſeditio iuſticie ⁊ bono cōi: ⁊ ideo ex genere ſuo eſt mortale: ettanto grauius qͣꝫto bonum cōe qd̓ īpugnatur peſeditionem eſt maius qͣꝫ bonū pͥuatuꝫ qd̓ īpugnat̉ꝑ rixā. Et pctm̄ pͥmo ꝗdem eſt in his ꝗꝓcurāt. ſeditionem ꝗ grauiſſime peccant: ſic̄ fecit Siba filiusBocri ꝗ clamās cora oī ppl̓o iſrl̓. Nō eſt tibi ꝑs īDauid ⁊c̄. fecit ſeditionē faciēs tribus iſrl̓ recedia regimine Dauid. Sed Ioab ꝓcedēs ꝯͣ eū fec̄ eūdecapitare: vt habet̉. ij. Regꝭ. xi. Talis fuit Barrabas latro ꝗ in ſeditione fecit homicidiū. Matheixxvi. in eis ꝗ ſequūtur eos ꝑturbantes bonū cōe.Sicut illa multitudo que ſecuta eſt Abſolonemconiuratiōe cōtra patrem ſuū Dauid ⁊ ſuos adherētes ⁊ ſequaces. Sꝫ puniti ſunt qn̄ ex peſte mortui ſunt ſeptuagintamilia viroꝝ de illo ppl̓o. Dauid numerare faciente ppl̓m. ij. Regꝭ. xxiiij. Non.n. ſolū ꝓpter pctm̄ Dauid: ſꝫ ēt ꝓpt̓ ꝯiuratōeꝫ populi predictam occiſi ſunt ſecundum Thomā illi