Titulus. IIII.

Et ꝗ eum viderant dicent: vbi eſt: qꝛ .ſ. ip̄o extīctoneqꝫ hic vbi elatus fuerat apparet: neqꝫ ī eternitatis reꝗe velut ſomnium euolās non īueniet̉: qꝛ .ſ.quedam viſio fantaſmatis eſt que hͦ on̄dit in imagine qd̓ non hꝫ in veritate: q̄ ſomnio ꝯparatur: abeo oīs laus ⁊ gloriā dū tenetur amittit. Et tranſitſicut viſio nocturna: qꝛ .ſ. qͦ ſe diuitem meritis humanis eſtimationibꝰ videt de oſtenſione eſt fantamatis non de ſoliditate virtutꝭ. Oculus qui eumviderat non videbit: qꝛ ī morte amatoribus ſuisabſcondit̉ ꝗ eum ꝯſueuerant admirando ꝯſpice̓.Nec vltra intuebit̉ eum locus eius: quia .ſ. lingueadulantiuꝫ in quibus tanqͣꝫ in loco ꝗeſcebat: hūcfauoribus ad iudicium non ſequūt̉. Filij eius atterent̉ egeſtate: qꝛ qui in hypocriſim ex eius imitatione naſcūtur dum veritatis ſoliditatem nō tenent: in cordis egeſtate deficiunt. Et manus eiusreddent ei dolorem: qꝛ dānationem iuſtā ex iniqͣoperatione recipiet. Interim aūt ſit qd̓ ſequiturOſſa eius implebuntur vicijs adoleſcentie eiꝰ: ꝙvidelicet dure in eo prauitatum ꝯſuetudines a vicio ſumpte ſunt peſſime inchoationis. Et cū eo inpuluere dormient .i. vſqꝫ ad mortem non ceſſabitab eis. Et paulopoſt. Panis eius vertetur in feaſpidum intrinſecus: qꝛ .ſ. de pane ſancti eloquicui ſtudet: non vt ex eo viuat: ſꝫ vt doctꝰ appareat:dum male querit praue intelligit in hereſes labēdo fit vt ſicut veneno aſpidū moriat̉. Diuitias qͣsdeuorauit euomet: qꝛ .ſ. diuitias ſapīe .i. doctrinaſacre legis quas legendo deuorauit: obliuiſcenseuomet. Et d̓ ventre eiꝰ extrahet dn̄s eas: qꝛ iuſtoiudicio de memoria eius euellit: vel ad lr̄aꝫ talesetiam diuitias reꝝ ꝯgregant quas oēs dimittunt.Caput aſpidum ſurget ⁊ occidet eum lingua viꝑeAſpis paruus eſt ſerpens. Uipera ꝓlixioris eſtcorporis: ⁊ ſic naſcitur vt violēter exeat. Un̄ viꝑaquaſi vi pariens. Caput gͦ aſpidis ſurgit dū initiūIuggeſtionis occulte libēter ſuſcipit. Et occidit eūlingua vipere: qꝛ violentis poſtmodum tētatōibꝰdeuictus traditur. Non videat riuulos fluminisRiuuli fluminis ſūt dona ſpūs ſancti: fides: ſpes:charitas que hypocrita non ꝯſiderat: qꝛ ſolis viſibilibus ītendit. Torrentꝭ: mellis ⁊ butiri. Mel deſuꝑ ideſt ex aere cadens dulcedinem ſignificat diuinitatis. Butiruꝫ qd̓ ex carne eſt: myſterium eſincarnationis chriſti: q̄ myſteria hypocrita nō guſtat. Fruitionē ēt dīnitatꝭ hūanitatꝭ chriſti ī patriapōt ſignificari: qua ille pͥuat̉. Luet que fecit om̄inec tn̄ ꝯſumet̉ .i. ꝑſoluet in tormētis que illicita cōſeruauit deſideria. Et vt ſine fine cruciet̉ viuereſine fine ꝯpellitur: hec oīa in glo. Deficit ergo gl̓iaeius: pͥuat gl̓ia dei ⁊ in pena locatur inferni. Exēplum ponit Gregorius in. iiij. dialogoꝝ de qͦdamheremita ꝗ ab hominibꝰ reputabat̉ ſanctꝰ ꝓpt̓ magnam abſtinentiā quā p̄tendebat facere: ⁊ magnāmodeſtiam exteriorē. Demum veniēs ad extremacum circūſtarent plurimi qui ad eum cā viſitationis acceſſerant: ſperantes aliqd̓ documentū ha

bere ⁊ forte ſignum videre: deo oꝑante coactus ēexpͥmere ſuaꝫ ſimulationem ⁊ dānationē dicensCum ego videbar ieiunare occulte comedeba⁊ ſi ꝗd boni agebam vt ſanctus reputarer laborabam: propter qd̓ ecce datus ſuꝫ draconi ad deucranduꝫ ꝓpter hypocriſim meā. Iam pedes meos⁊ corpus in os ſuū aſſumpſit: ⁊ reſiduū ad ſehit. Quaſi ſimile habet̉ in vita patꝝ de alio qutāta opinionis celebritate erat apd̓ incolas vt eſtimarent hoīes ſe meritis illius ⁊ p̄cibus ī t̓ra ſiſiſtere ⁊ ex morte eius oī bono carere: ſꝫ qꝛ hycrita erat viſus eſt in morte a quodam ſanctodemones aduenirent ꝓ aīa eius: ⁊ dictuꝫ fieoꝝ. Educ illam miſeram aīam de corporelentiam: vt ꝗ nunqͣꝫ paſſus eſt me ꝗete habitaea ꝓpter hypocriſim ſuā ſic cum violentia ⁊ intudine ducatur ad inferna. Et ſubito vnus d̓monum īmiſit vncinos ferreos ꝑ os eius: ⁊ cum moxima violentia illaꝫ de corpore extraxit quā motitudo demonum ſequebat̉ verberando ⁊ cū magno īpetu deducendo ad inferos.¶ Capl̓m octauū de Diſcordia ꝑ modū p̄dicatōi⁊ ibi de ꝑ̄tialitatibus ciuitatum.Iſcordia eſt ſextafilia inanis glorie ſecundū Grego ſiqua ꝯtinetur ſeditio ẜm Tho. vt ſpſub genere: et ideo n̄ numerat̉ inter filias uglorie: qꝛ ſub diſcordia ꝯp̄henditur. Un̄ in iſtpitulo aget̉ de vtraqꝫ. Et de diſcordia dic̄ Cynus martyr. Neqꝫ ad Caym reſpexit. dn̄s: nemunera eiꝰ .i. nō acceptauit. Quō .n. deū perhabere poterat ꝗ cū fratre n̄ pacē ſhabebat di. lxxxx. Neqꝫ. Diciturqͣſi diuerſū cor ab altero. Importat ẜm. Thoq. xxxviij. arti. ij. quādam diuerſitatē ſeu diſgtionem volūtatum in quātū .ſ. volūtas vniuin vno: ⁊ voluntas alterius ſtat ī alio. Ꝙ aūttas alicuiꝰ ī ꝓpͥo ſiſtat ꝓuenit ex hoc ꝙ ꝗs p̄fſua ſunt his que ſunt alioꝝ. Et hoc cumnate ꝑtinet ad ſuꝑbiā ⁊ īanē gloriaꝫ. Et iōdiſcordia filia inanis glorie. Propterea eſt aūcordia pctm̄ ẜm. Tho. 2ª 2ᵉ. q. xxxviij. arti. i. qꝛuis voluntas vnius hōis in ſe ꝯſiderata nōgula voluntatis alterius quā oporteat ſevoluntas hoīs in quantū īheret voluntatſit regulata ſecundū pͥmamⁱ regulā .ſ. dei. Et iꝰcordare a tali volūtate ꝓximi eſt peccatūdiſcordatur a regula diuina. Sed ſi volūtſit deo ꝯtraria: eſt q̄dam peruerſa regulcordare bonum eſt. Un̄ ſicut facere diſcquā tollitur bona cōcordia quā charitas facitgraue peccatū. Propter qd̓ dr̄ ꝓꝟ. vi. Seyodit deus ⁊ ſeptimum d̓teſtat̉ aīa eiſeptimū eē: ꝗ ſemīat int̓ fr̄es diſcorodiaboli qui ſēinat cicania in medio tritici Maih