Titulus. IIIII.

Un̄ ꝓpter abuſum taliū reꝝ dn̄s ꝑmittit illa auferre ⁊ dare ꝯͣria in punitionem criminis qd̓ pōt eſſein venialibus. ¶Ad 2ᵐ .ſ. de doctrina apoſtolorūAd hoc rn̄detur: ꝙ non omne qd̓ eſt ꝯͣ doctrinaꝫapl̓oꝝ eſt mortale aūt in diſpenſabile: ſꝫ ſolū quātum ad ea que ꝑtinent ad fideꝫ vel bonos moresneceſſarios ad ſalutem. Nā ſicut in lege antiquacirca moralia ⁊ in euangelica ⁊ canonica lege: quedam ponunt̉ p̄ceptorie quoꝝ trāſgreſſio eſt mortale: quedam mādatorie inducentia tranſgreſſorem ad veniale. quedam ꝯſultorie ad nullū omittentem talia ligantia pctm̄: ſed ad maius ꝓmouentia bonū. Ita ⁊ in doctrina apoſtolica. Quando ātintelligatur in talibus ſcripturis eſſe p̄ceptum etmādatuꝫ ex modo loquēdi: et de veritate ẜmonisip̄aꝝ ſcripturaꝝ. non pōt clare regula hr̄i: ſꝫ ſcd̓mmateriā ſubiectam ⁊ declaratiōes ſanctoꝝ. De hidictum eſt ſupra in. c. de inobedientia. Talis autēornatus ab apl̓is non ꝓhibetur p̄ceptorie niſi ī eocaſu cum fieret ad laſciuiam vel mortalem iactātiam: vt dicit. b. Tho. ſed mādatorie vel exhortatorie. Qd̓ pꝫ ex euidēti rōe quia ſi p̄ceptorie diceret̉⁊ vl̓r: ſequeret̉ hͦ incōueniens: ꝙ quecunqꝫ portaret veſtem auro intextam aut argento: ēt ſi reginamortaliter peccaret: qd̓ eſt abſurdū dicere. ¶ Adillud ēt ꝙ dr̄ ꝗbuſdam in antiqͦ volumine decretꝭꝙ ꝓhibebant aliqua ex hiꝰ ſub pena pͥuationis ſacramētoꝝ: non pōt inde argui ꝙ illud d̓ ſe ſit moꝫtale: qꝛ ſubtractio ſacramentoꝝ nō ſit niſi ꝓ mortali: ſed ꝙ tunc qn̄ eccleſia hͦ ꝓhibuit: ſi tn̄ hͦ fec̄ qd̓mihi eſt ignotū erat mortale in tranſgredientibꝰ īlud. Ordinationes .n. eccl̓e vel p̄latoꝝ cū fiunt ſubpena excōicationis: poſtqͣꝫ fuerint ꝓmulgate ⁊ acceptate moribꝰ vtentiuꝫ vtiqꝫ ligant trāſgreſſoresad mortale: ⁊ hͦ non qꝛ illa ſint mala: ſꝫ qꝛ ꝓhibita⁊ p̄ceptoria ꝑ taleꝫ modū ſtatuēdi qd̓ argui pōt exilla rōe ſupra inducta. Sꝫ cū leges canonice ⁊ ciuiles aliqn̄ nō ꝓmulgent̉: aliqn̄ ꝓmulgate moribꝰvtentiū nō recipiant: aliqn̄ recepte ꝑ ꝯͣrias legesvel ēt ꝑ ꝯͣriam ꝯſuetudinem abrogent̉: vt di. iiij. c.Deniqꝫ. cum capitul̓ ſe. iō nō ꝑmanentibꝰ ipſis ī robore ſuo nō ligat̉ ꝗs pctō: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō peccat: vndepͥuari non poſſꝫ iuſte ſacramētꝭ. Nec argui pōt vtdictuꝫ eſt ibi eſſe mortale: qꝛ ꝯminatio eſt pene excōicationis: ſꝫ tūc argui pōt cū lex ligabat nō abrogata. Sicut in ꝓpoſito ex hͦ ꝙ non hētur illd̓. c.in noua ꝯpilatione pꝫ ꝙ eccl̓ia noluit ligare fideles ⁊ bn̄: qꝛ p̄lati non debēt laqueū inijcere aīabſecundum doctrinam apl̓i qd̓ fit ipſa p̄cipiēdo adquoꝝ ꝯͣria fideles ſunt ꝓcliues. Ad qd̓ facit. c. deviduis. .xxvij. q. i. De facientibꝰ aūt hiꝰ ornamentaartificibus ꝗd dicenduꝫ ſit: habes ſupra ti. i. c. Deturpi lucro. ¶ Ad t̓tiū ⁊ vltimū de occaſiōe ruineque inde ſeꝗtur iam rn̄ſum eſt: qꝛ nō in oī occaſione data quomodocūqꝫ ſeu ſcādalo eſt pctm̄ mortale in dante: ſed quādo hoc intendit: vel dictumvel factū in ſe eſt tale qd̓ eſt ſufficienter inductiuūad ruinā. Nam ꝗs diceret ex v̓bo ocioſo: vel leui

dicto ab aliquo ſi aliquis ruit in mortale ꝓpter hͦip̄m dicentem peccare mortal̓r: cū neqꝫ hoc ip̄etēdat nec credat: alias caueret. Erit ergo tūc oſio potius accepta qͣꝫ data. Sic ī ꝓpoſito de ortu ꝗ vtiqꝫ tam inordinatus eſſe pōt ꝙ erit occaſioefficaciter data: vn̄ ⁊ mortale.¶ Capl̓m ſextum de Pertinacia.Ertinacia filia eſtvane glorie: que opponit̉ virtuti ꝑſeuerantie ẜm exceſſum. Pro cuius d̓claratōe dic̄. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. cxxxviij. arti .i. ꝙ lausꝑſeuerantie in hoc conſiſtit ꝙ aliquis nō recea bono ꝓpter diuturnam tolerantiā difficililaborioſoꝝ cui opponitur ꝑ defectum mollitper exceſſū pertīacia. Pertinacia ī hoc ꝯſiſtitmis ꝓprie ſn̄ie īheret. Pro cuius declarationecit. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. cxxxviij. arti. ij. ꝙ ꝑtinaẜm Iſido. in li. et ymologiarū ꝗ eſt imꝑuonēs qͣſi ad oīa tenax. Et hoc idē dicit̉ ꝑnicax eoī ꝓpoſito ſuo ad victoriā perſeuerat. Antiꝗ enīcebāt vitiā quā nos victoriā appellamuph̓us in ſeptimo ethico. Iponomines voſentētie ꝗa .ſ. perſeuerāt ī propria ſententiaoportet ſicut econtra mollis minus qͣꝫ opoſeuerans aūt ſic̄ oportet: vnde in medio exiſaūt aliꝗs nimis perſiſtit in ſua ꝓpͥa fententihoc vult ſuam excellentiam manifeſtare: qͣſialijs ītelligat. Et iō dicitur a Grego. oriri exgloria. Quāuis aūt pertinax excedat in hͦnimis in aliqͦ habente difficultatē habꝫtdelectationē in fine: ſicut ⁊ fortis ⁊ ꝑſedicit ph̓us in. iij. ethi. ꝙ gaudcentes ⁊ triſtāt̉: ſi ſententie eoꝝ infirme aSed ꝗa iſta delectatio eſt vitioſa ex eo ꝙ eā nappetit: ⁊ triſticiam ei cōtrariā fugit: ideo aliaſſil̓at̉ ꝑtinax īcōtinenti ſeu molli. In li. cathhr̄: ꝙ ꝑtinax dicit̉ durus: īpudēs irreuocdocilis: obſtinatus. Durus: ꝗa nō cedit ſn̄iſicut materialiter durū dicitur qd̓ nonſiſtit tactui. Impudēs: ꝗa nō erubeſoveritati vel ſapienti. Irreuocabilis:reuocari a ſua ſn̄ia ſeu opiniōe. Indociliceri nō pōt. Obſtinatus: ꝗa etiā in futuꝝDe pertinacibus pſmanere in ſua ſn̄ia.expōi illud p̄s. Furor illis ſecūduꝫ ſimilitiſerpētis: ſicut aſpidis ſurde obturātis aureque non exaudiet vocē īcantantiū: ⁊ vertantis ſapiēter. Loꝗt̉ ꝓph̓a de pctōribꝰ: ꝗſu p̄cedēti dicit: alieati ſūt a vulua .i. ſepatate q̄ ē quaſi vulua .i. porta eccl̓ie: ꝑ qua-uerſos. Per charitate .n. īcorporātur eccl̓ie. xriuerūt ab vtero recedētes a veritate doctrīe ꝑnutriebātur in vtero exiſtētes id eſt ī cōgres