Capitulū VI.
eccl̓ie. Locuti ſunt falſa male viuēdo ⁊ male docēdo. illis ergo ſiue iudeis: ſiue hereticis: ſiue maliechriſticolis furor eſt ẜm ſil̓itudineꝫ ſerpentis. Furor eſt ad impugnandū veritatem: ſeu reſiſtēdumnūciantibus eā. Sicut Saulus ibat furijs īuectꝰ⁊ dirum toto corpore virus efflabat. Actꝭ. ix. Eſt jillis furor ad ſil̓itudinem ſerpentis ꝗ ſemꝑ geſtatſecuꝫ venenum mortiſerum. Un̄ dicit glo. ibi. Irairreuocabilis. Eccē ꝑtinacia. Nam ꝑtinax diciturrreuocabilis. Sic ſerpens antiquus ꝗ non ſoluꝫveneno inobedientie: ſed ⁊ pertinacie īfecit pͥmosarentes vt ꝑſifterent in errore ſuo excuſantes ſePertinax durus ⁊ obſtinatiſſimus ē in malo. Un̄Iob. xli. Cor eius indurabitur quaſi lapis. Et Iaob patriarcha prophetięans de ꝑtinacia ſcribaꝝ⁊phariſeoꝝ quā on̄derunt in nō recipiēdo doctriiam chriſti: ꝗ ſcribe ⁊ phariſei cōiter deſcēderuntde Symeon ⁊ Leui filijs ſuis ꝗbus tūc loquebat̉dictus furor eoꝝ: qꝛ ꝑtinax in cōtradicechriſto: ⁊ indignatio eoꝝ: qꝛ dura. Gen̄. penl̓t. c.ter ſerpentes nullus āt ꝑnicioſior aſpide: iuxͣllud Deū. xxij. Uenenuꝫ aſpidū inſanabile. Huioaſpidi comꝑatur ꝑtinax: vn̄ dicit quaſi aſpidis ſui⁊c̄. Ubi trīa de ꝑtinaci. ¶ Primo: qꝛ renuit inluentiam dei inſpirantis: ibi. Sicut aſpidis ſurdeSecundo: qꝛ repellit ſapīam viri declarātꝭ: ibi:iō exaudiet ⁊c̄. ¶ Tertio: qꝛ cōtēnit ſnīam p̄latininātis: ibi: ⁊ venefici..§. II.Quantum ad primum.Pertinax aſſil̓atur aſpidi ſurde: qꝛ non vult audre inſpiratiōes dei eis cedēdo ⁊ aſſentiēdo. Aſpisnatura nō eſt ſurda: ſed aſtute agit vt ſit ſurda: ꝗavt dicūt naturales. Et glo. ibi notat qn̄ percipit ſeadiurandam: vnā aurē figit in terra: aliā obturatcauda vt non audiens ſic nō educat̉ de cauernaſua. Sic ꝑtinax ⁊ durus ne audiat vocem dei quaad cor loꝗtur ꝑ inſpirationē: aurē figit in terra exvna ꝑte vꝫ cogitatum ſuū ponit in terrena: ī aliammittit caudā .i. ex alia ꝑte ꝑmittit ſibi longitudinēvite ſeu peccata ſequentiā addit p̄teritis: ītendensin eis ꝑſiſtere: ⁊ ex hoc nō audit vocem diuine inſpirationis: vt educat̉ de cauerna malicie. Sed vtdr̄ in ꝓuer. Cor duꝝ male hēbit in nouiſſimo. Etprouer. xxv. Qui mētis eſt dure corruet ī malumSicut accidit ad. lr̄am Pharaoni: cui cū pluriesfuiſſet dn̄s locutus per Moyſen vt dimitteret populum ſuū libeꝝ pluries ꝓpoſuit ⁊ ꝓmiſit: ſꝫ d̓tentus amore terrenoꝝ: ⁊ vana ſpe euadendi flagellanoluit audire dn̄m: ſed induratū ē cor Pharaōisvt dr̄ Exo. vij. ⁊ ꝑſiſtens in ſua ꝑtinacia ad ꝑſequēim ppl̓m illū: demū in mari rubro ſubmerſus ēꝯtephanus ēt ꝓthomartyr de ꝑtinacia arguensiudeos cū ꝗbus diſputabat. Dura inꝗt ceruice eī circūciſis cordibꝰ ⁊ auribus vos ſemꝑ ſpūi ſctōreſiſtitis. Actꝭ. vij. Et dn̄s ad Moyſen. Cerno ꝙiſle ppl̓s dure ceruicis ſit: dimitte me vt iraſcat̉ fufor meus ſuꝑ eos: ⁊ deleā eos de terra. Exo. xxxij.
Un̄ ⁊ Hiero. Si non cōuertamur: ſi duri colli ſumus: ſi vſqꝫ in finem in malis ꝑſeueramꝰ: aſſiduepeccantium non miſeret̉ deus: diſ. lxxxxiij. c. Diaconi. Ecōtra dei ſeruus dicit cū p̄s. Audiā ꝗd loquat̉ in me deus .ſ. in mēte occultis īſpirationibꝰacꝗeſcendo: ⁊ executioni mandando. Et hoc ē qd̓dicit deuota aīa in canticis. Aīa mea liquefacta ēvt dilectus locutus eſt mihu: loꝗtur per occultaminſpirationem on̄dendo ſuā bonitatem ⁊ ſuauitatatem quā dꝫ ſūme diligere: ⁊ mūdana vt vana cōtēnere. Et tunc aīa liqueſit: qn̄ ſemota oī duriciatotā ſe deo per viam facit vt ſubintrent diuina inaffectu et currat effectu feruenter implendo mā.§. III.Quantuꝫ ad ſecundumrepellit ꝑtinax ſapīam hoīs ſibi declarantis errorem ſuuꝫ: ⁊ iō aſſimilatur aſpidi: q̄ nō exaudit vocem incantantium: qꝛ non exijt de cauerna ſua ꝓut intendit incantator: ſic ꝑtinax nō vult de cauerna ſui erroris exire: ꝓut intendit p̄dicator vel doctor q̄ eum admonet de pctō ſuo ꝯͣ illd̓ agēs ꝓuer.iij. Ne īnitaris prudentie tue. Et illud Io. xij. Idip̄m inuiceꝫ ſentientes: nō alta ſapientes: ſꝫ humilibus cōſentiētes. Ue inquit dn̄s per Iſa. v. c. quiſapientes eſtis in oculis veſtris ⁊ corā vobis metipſis prudentes. Magna ſuꝑbia et pertinacia iſtaeſt vt velit ꝗs plus ſibi credere qͣꝫ oībus alijs: cuꝫnullus ſit adeo ſapiēs ꝗn aliqn̄ poſſꝫ errare. Necdēt ꝗs hoc incōueniens reputare vt p̄dicatio veldoctrina v̓itatis que optima ē ſignificet̉ hic ꝑ īcātationeꝫ q̄ mala ē ⁊ ꝓhibita: vt pꝫ .xxvi. q. v. c. i. Nāhoc vſitatum ē in ſcripturis ſacris: ſicut Grego. īli. moral̓. dicit Dauid: ꝗ malus fuit in ꝓditione etmorte Urie ſignificare dn̄m deum ⁊c̄. ⁊ Uriaꝫ bonum ⁊ fidelem ſignificare ppl̓m prauum iudeoꝝpertinacem. Nā deus ip̄m ppl̓m iudeoꝝ hortabatur vt reuerteret̉ ad domū .ſ. eccl̓ie in cōuiuio ſuedoctrine cū tenens cibum regiū doctrine apl̓orūei mittens vt letaret̉ cū vxore ſua .i. ſapīa v̓a: quāolim habuit ppl̓s vt vxorem ſibi inherens. Sꝫſe ppl̓s iurauit .i. ſe firmauit ꝑtinacia ductꝰ ſe honon factuꝝ: ſed ſecutuꝝ archa q̄ erat ī papilionibꝰ.i. ſynagogam ꝗeſcente in cerimonialibꝰ legis: ꝓqd̓ Dauid dimiſit eū cum lr̄is cōtinentibꝰ morteius. Permiſit .n. dn̄s illū ppl̓m in ſua pertinaciaſeꝗ legalia: ⁊ ī lr̄is ſuis quas defert ſecū ī teſtimoniū ꝯͣ ſe. ij. Regꝭ. xi. Nō exaudit igit̉ ꝑtinax voceꝫincantantiū: qꝛ non acꝗeſcit ſnīe ſapientū: ⁊ hoc ēvalde ꝑiculoſum. Nam ꝑtinacia eſt que perficitrationem hereſis circa ea que ſunt fidei. Dic̄ eniꝫPe. de tharan. in. iiij. ꝙ ad hereſim reꝗrunt̉ duoUnum quaſi materiale .ſ. error in ītellectu. Scd̓ꝫquaſi formale .ſ. ꝑtinacia in voluntate. Un̄ Aug. īlib. contra manicheos ait. Qui ī eccl̓ia chriſti morbiduꝫ aliꝗd prauūqꝫ ſapiūt ſi correpti vt rectū ſanūqꝫ ſapiant reſiſtant cōtumaciter: ſuaqꝫ peſtiferadogmata emēdare nolunt: ſꝫ defenſare ꝑſiſtunt: