Capituluꝫ. V.
eum ipſum contēnendo vel faciem conſcīe eiusſuggeſtionibus malis maculando. Et hoc etiamfiguratum fuit in expuitione que fiebat in faciemeius ꝗ nolebat ſuſcitare ſemē fratri ſuo: vt habet̉Deute. Frater hoīs ſine ſemine defunctus .ſ. finefilio habito eſt diabolus ꝗ fine ſpe ſalutis dānatꝰeſt cui ab hoīe dꝫ ſemen ſuſcitari: qꝛ ex hoībus reparande ſunt ruine angelice. Sꝫ ſi homo nō tēditad hoc vt .ſ. ꝑ virtutes aſcendat ad celum nō vultſuſcitare ſemen fratri ſuo vnde tanqͣꝫ īmundumaīo expuitur in faciē eius: qꝛ abhominabilis redditur. Certe erubeſceret dn̄a domus ſi videret ſeturpem ⁊ ancillā pulchrā. Ancilla caro eſt: aīa domina: vnde multum debet erubeſcere ꝙ corpusornet̉ apulchrum appareat ⁊ anima maculis plena iuueniatur ex vanitate ornatus. Quia igit vicium iſtud īmodeſtie ornatus magis reperitur ī feminis: ideo dicit pſal. Filie eorum compoſite. Sꝫnpoſitio iſta vana eſt procedens ex incompoſiie mentis ⁊ tollens in futura reſurrectione vltimaꝫ pulchritudinem ⁊ claritatem corporis. Ur̄apl̓s ad Phil̓. iij. Saluatorem expectamus dn̄mnoſtrum Ieſum chriſtum qui reformabit .ſ. in fii iudicio corpus humilitatꝭ noſtre .i. corpꝰ noim humiliatum ⁊ deiectum configuratum corpori claritatis ſue .i. ſimulatuꝫ corpori ſuo gl̓ioſoyrpus ergo qd̓ non fuit hic humiliatum: ſꝫ exaltum ⁊ glorificatum ꝑ vana ornamenta tunc nōglorificabitur: ſed inter reprobos obſcurabiturUnde Ber. ſuper dicta auctoritate apoſtoli. Nūceant nunc rideant ꝗ corpora ſua pellibus muriū.i. giris a varijs ⁊ ſtercoribus vermium .i. ſericisinformant: qꝛ cum venerit dominus ad indicandum non reformabit niſi quod abiectionis et humilitatis inueniet. Sic diues epulo ꝗ īduebaturpurpura ⁊ byſſo ſepultus eſt in inferno: et ineternum cruciat̉. Lucꝭ. xvi.Quantuꝫ ad ſecunduꝫale perpetratur hoc peccatuꝫ īmodeſtie cūiptione nouitatum circa veſtes. Un̄ ſubditCircūornate: non ornate mente: ſed circumite .i. circa corpus ex omni parte ornate: ſed vtdicitur Eccle. Facies hominis: ⁊ riſus dentium: ⁊ctus corporis enunciant de illo. Tanta enimentia ⁊ pomꝑa ornatus inſinuant totalit̉ mūdo deditam mentem. Dn̄s deus quando emiſit pͥmos parentes de paradiſo: non fecit eis tunicasſꝫ pelliceas .i. de pellibus animaliuꝫ. Gen̄.gnoſcerent ſe ſimiles beſtijs effectos ⁊ viliter ad tegendum nuditatem: ⁊ arcendum frigus īdos. Sꝫ adinuenit preſumptio ⁊ vanitas hoim pannos laucos ex lana ouium formatosadiunxit lineos in molliciem ex corticibus herbarum ⁊ his non ꝯtenta ſuperinduxit ſerica ex ſtercoribus vermiuꝫ: adiunxit varia ex pellibus murium: addidit gēmas: argentum ⁊ auꝝ ex vanitate. Sed vt dicit Sen̄. in epl̓a. Quēadmodum ſtul
tus eſt ꝗ equū empturus non ipſum aſpicit: ſꝫ ſtratum ⁊ frenos. Sic ſtultiſſimus eſt ꝗ hominem autex veſte aut ex ꝯditione veſtis q̄ nobis circūdataeſt mō exiſtimat. Aduertere debent diligenter qd̓dn̄s ꝯminatur ꝓ hiꝰ vano ornatu. Iſa. n. iij. dicit.In illa die .ſ. iudicij vniuerſalis vel punitionis teporalis auferet dn̄s ornamentum calciamentoꝝ⁊ torques: et monilia armillas: mitras: diſcriminalia: ⁊ periſelidas ⁊ murenulas: ⁊ olfatoriola: etinaures: ⁊ gēmas in fronte pendentes ⁊ mutatoria ⁊ lintheamina: ⁊ actus et ſpecula: ſindones: etvittas: ⁊ teriſtra: et erit pro ſuaui odore fetor: proc̨ona funiculus: pro criſpanti crine caluitiuꝫ: profaſcia pectorali cilitium. Hic poſita ſunt oīa ornamenta mulieruꝫ a capite vſqꝫ ad pedes circūquaqꝫ que tunc erant in vſu: quoꝝ aliqua ſunt nobisignota ꝓpter diſſuetudinem: aliqua adhuc remanent in aliquo ſimili. Un̄ glo. ibi. Armillas vocatornamēta brachioꝝ: loco quaꝝ ſūt modo maniceita lorige ⁊ late vt ſufficeret valor pro vno optimoveſtitu. Pariſelidas vocat ornamenta taloꝝ .i. ī fine veſtis loco cuius pōt nunc eſtimari cauda cuꝫfrappis. Murenule ſunt cathenule circa colluꝫ:loco cuius nunc aliꝗd opere polimito .i. richamatura. Olfatoriola vocat q̄dam in ꝗbus ꝯtinebantibi muſcū ⁊ poſſūt dici naſitergia que fiunt ſericointexta aliqn̄ ⁊ inter muſcum ſeruata. Zeriſtra vocat veſtes eſtiuas valde ſubtiles ⁊ dicūtur a teriaqd̓ eſt eſtas: vulgariter pn̄t dici grornee vl̓ cōthardite. Ornamentū calciamētoꝝ ſunt calciamēta roſtrata vel planule picte ⁊ alte ad on̄dendā magnitudinē quā n̄ hn̄t. Lorques ſūt collaria. Moniliaq̄ .ſ. pendunt ante pectus q̄ ſolēt eſſe de margaritꝭMitre hͨ dici pūt q̄ portant̉ ī capitibꝰ ml̓tuꝫ eminētia ſupra caput ad modū corone vel bireti. Diſcriminalia ſūt pectines ⁊ directoria eburnea ꝗbꝰ capillos aptant capitis. Inaures ſunt annuli ī auribus appoſiti ꝑforatis in ꝑuula etate: ꝗbus adhucvtunt̉ iudei: ⁊ ātiꝗtus magꝭ: vt pꝫ ī ſcriptura. Chriſtiane āt ī manꝰ digitis tenet ⁊ ꝓ vno n̄ dedecet ī ſignū mr̄imonij: ſꝫ de pluribꝰ pōpa ē. Gēme ī frōtepēdentes ſūt aliq̄ perle qͣs ī coronis ſuis an̄ frōtēdeferūt. Mutatoria ſūt plura ⁊ varia veſtimentapulchra ꝗbꝰ diuerſis tꝑibꝰ mutantur. Lintheamina his ſuꝑ alia veſtimēta deſuꝑ: ſꝫ valde ſubtilia:adhuc deferūt romane. Acus ſūt ſpilecta q̄ in diuerſis ꝑtibꝰ ponunt ꝓ īfirmatōe ornamētoꝝ. Specula ⁊ magni valoris hn̄t ſemꝑ ī domo ſecum vtfrequēter ſe ī ip̄is quō ſint ꝯpoſite poſſint īſpice̓:Sindones camiſias ſubtiles ⁊ reticulatas vl̓ velaī capite. Uitte ſūt ꝗbꝰ capillos ligāt vel colligūt nedefluāt: ⁊ ſi ſuos nō hn̄t ligant alienos. Zona cingulū eſt qd̓ nūc fit de ſerico texto: ⁊ ornamētis auri ⁊ argēti. Crines capilli criſpati vel triciati flauifacti cū frequēti humectatiōe ⁊ ſolis deſiccatione⁊ īde capitis leſione. Faſcia pectoralis dici pōt qd̓nūc ponūt pānū cū bōbice. Et ꝓ his ornamētis ꝓmittit dn̄s ignominiā ⁊ penam ⁊ merito: qꝛ in his