Titulus. IIII.
magis mulieres ob vanitatem quotidie variantveſtes. Cōtra quos dn̄s Sophonie pͥmo. viſitaboſaꝑ. ſemꝑ oēs ꝗ induti ſunt veſte peregrina. In qͦ actureperit̉ ſimul ⁊ viciū preſumptōis nouitatū ex vana gloria frequenter ꝓcedens: ⁊ viciuꝫ īmodeſtieDe quo pͣs. ait. pͣs. cxliij. Filie eoꝝ compoſite circūornate vt ſimilitudo templi. In quibus tria de hͦvicio poſſunt notari.Primuꝫ ꝙ a mulieribus frequentatur: ibi. Filieeoꝝ compoſite.Secundum ꝙ in veſtibus perpetratur: ibi circūornate.Tertium ꝙ in coloribus augmentatur: ibi: vt ſil̓itudo templi.Quantum ad primummanifeſtū eſt ꝙ īmodeſtia ornatus: ⁊ p̄ſumptio nouitatū in mutatione veſtium potiſſime reperit inmulieribus ⁊ ideo pſal. non dicit loquēs de mundanis: filij eoꝝ: ſed filie eoꝝ ꝯpoſite: vn̄ et ſacra ſcriptura cū loꝗtur de ornatu corporis ⁊ veſtiū noīatmulieres: vt ꝓuer. vij. īquit Salomon. Ecce mulieroccurrit illi habitu meretricio p̄parata ad capiendas animas. Et Iſa. iij. Pro eo ꝙ eleuate ſūtfilie ſyon .ſ. in vana gloria ornatus: et ābulauerūtextento collo: qd̓ eſt ſignū ſuꝑbie: ⁊ nutibꝰ oculorūibāt ex curioſitate ⁊ ꝯcupiſcentia: ⁊ plaudebant pedibus ſuis .ſ. corięando et ſaltando: et compoſitogradu incedebāt: decaluabit dn̄s verticē filiaruꝫſyon: ⁊ dn̄s crines eaꝝ nudabit. Et. i. Pe. iij. dicit̉.Mulieres ſubdite ſint viris ſuis quaꝝ ſit non extrinſecus capillatura: aut circūdatio auri ⁊ argētiaut indumēti veſtimentoꝝqꝫ cultus: ſed ꝗ abſcōditus cordis eſt homo in corruptibilitate quieti ⁊modeſti ſpūs. Et Paulus. i. ad Limo. ij. Uolo mulieres orare in eccleſia in habitu ornato cuꝫ verecūdia ⁊ ſobrietate .i. tꝑate ornātes ſe non in tortiscrinibus aut auro vel margaritis. aut veſte p̄cioſa .i. exceſſiua ſui ſtatus: ſꝫ qd̓ decet mulieres promittentes pietatē ꝑ bona oꝑa. Et Iohānes Apoc.xvij. dicit ꝙ mulier eternaliter crucianda que ſignificat ꝯgregationem reproboꝝ erat circundatapurpura et coccino: et inaurata lapide precioſo: etmargaritis: ⁊ habebat poculuꝫ aureum in manuſua: qd̓ ſignificat apparentem delectationem: ⁊ cōplacentiam inanis glorie ⁊ cōcupiſcentie in oꝑibꝰſuis: et hēbat ī frōte ſcriptū myſteriū babylon magna .i. ꝯfuſio infernalis ſibi reſeruata. Duplex aūtratio poteſt aſſignari quare iſtud viciū īmodeſtie⁊ ſuꝑflui ornatus magis reꝑitur ī mulieribus qͣin viris. Prima eſt qꝛ ip̄e ornatus mulieris vltrvicium immodeſtie eſt prouocatiuus ad laſciuiaꝫquo ad aſpicientes ex eo: qꝛ adijcit ad apparētiapulchritudinis: que qͣꝫto maior eſt tanto plus allicit ⁊ excitat ꝯcupiſcentiam hoīs. Cuꝫ aūt mulierſit caput peccati ⁊ arma diaboli ẜm Origenē: qua.ſ. ſanctos viros deijcit: vt patet in Dauid ⁊ laqueeius qͦ .ſ. capit incautos ꝓpter qd̓ dicit Salomon
Eccleſiaſtes. vij. Inueni mulierē amariorē morteque laqueus eſt venatoꝝ .i. demonū. Ideo diabolus ſciens ꝙ per hanc multos capit ⁊ occiditlitus ad ꝓuocandum ad ꝯcupiſcētiā ſui: ⁊ lamagis efficax ad capiendū ⁊ detinendū. Seſideret attente vana mulier: qꝛ tot mortibꝰ digreſt ⁊ penis inferni. quot per eius vanum ⁊ euum ornatum ruere facit. Si .n. qui occaſuſtat mortis corporalis vel dāni tenet̉ ⁊ incurnam inferni quāto magis ꝗ eſt occaſio mialterius ꝑ ornamenta varia ⁊ alias vanide iniur. ⁊ dā. da. dicit̉. Qui occaſionē dāni danum qͦꝫ dediſſe videt̉. Un̄ ⁊ de quadam comitiſſihētur: vt in li. ni fallor: de ſeptem donis: ꝙ cū emultum liberalis ad pauperes ⁊ or̄onibus d̓ta: ſed multū vana in ornatu ⁊ p̄cipue capillopoſt mortē apparuit cuidam ſibi familiari demulieri ⁊ interrogāti de ſtatu ſuo rn̄dit ſenatam p̄cipue ꝓpter ornatū capitis et cap⁊ vidit mulier illa caput illud hr̄e plenum ẜobus mordentibus ip̄m loco capilloꝝ ī pvanitatis. Sed multi ſunt alij vani ogis adhuc ꝓuocant ad laſciuiā. Secūiſtud vicium magis reperitur in mulioeo: qꝛ ſicut magnanimus oīa iſta temporeſtimat: etiam ip̄am gl̓iam temmodicam curam hꝫ ita econtramagna eſtimat: ⁊ ip̄am gl̓iam mūdi magireputat. Mulier aūt coīter ꝑui animi eris cognitionis qͣꝫ vir: vnde ⁊ gloriā tēgnū ꝗd arbitrat̉: ⁊ cū non valeat appetari in magnis negocijs qꝛ nec in regimine n̄docēdo: vl̓ negociādo: ⁊ huiuſmōi ſalttia pulchritudinis querit gloriam ꝯſeeſt quid vanū ⁊ tranſitoriū: qꝛ vt dicit̉ ⁊caro fenū ⁊ omnis gloria eiꝰ quaſi flos feni qͥmarceſcit. Et mirum eſt qūo cū mulier quermopere oīa habere pulchra qūo animam ipſanobilior eſt ⁊ p̄cipuū in hoīe velit habere ſedmaculatā. Aug. Ecce oīa pulchra ſunt cū in⁊ tamen ipſi ſunt turpes .ſ. in aīa. Iſtis ſic ſuꝑf⁊ vicioſe ſe ornantibus accidit ſicut eiregi qui cōuocatis omnibus magiſtraſue fecit conuiuiū magnū ⁊ nō erat aliꝗin domo qui non eſſet coopertus purpura ⁊ſis pānis. Affuit ⁊ ꝗdam ph̓us qui cum velletare expuit in faciem eiuſdem regis: ⁊ cuꝫ meius capientes eum vellent ducere ad ſuſpeillum nō permiſit rex ſed queſiuit ab eo quarfeciſſet. Qui reſpondit. Uidi omnia loca plero ⁊ argento ⁊ purpura: ⁊ ideo in barba regcraſſata ex pinguidine ciboruꝫ me mūdagaui: non .n. vidi locū minus munduꝫ: qꝛrex coniunctus ē. Sic diabolus videns horꝗ deberet eſſe dn̄s creaturaꝝ aliarum ⁊ pulcęis ꝙ minus pulchrior ſit eis: īmo mūdꝰ expui