Capituluꝫ.V.

vt canes lepores. Aſſael frater Ioab ꝗ agilis erat⁊velox vt caprea confidens de ſua velocitate: ꝗainſequebatur Abner principem exercitus Iſboſeth occiſus eſt ab eo. ij. Regꝭ. ij. Sed neqꝫ de ſcīadebet aliquis ſe iactare vel gloriari: cū omnes ſapientia a dn̄o deo eſt. Eccle. i. Et in ſcientia nemopoſſit demones ſuperare qui tamen ꝓpter ſcīamſuam penas inferni non euadunt. Que etiam eſtſcientia noſtra: cum nec naturam vnius formicepel herbe perfecte ſciamus. Unde bene dixit quidam ph̓s. Hoc tantuꝫ ſcio qd̓ neſcio. Zenebris .n.inuoluimur inquit Iob. xxxvij. ne noſipſos ꝑfecre ſcire valeamus. Cum ergo multiplicata fuerioria domus diuitijs mundanis cum interieritnon ſumet omnia .i. aliquid d̓ quibus iactabatuꝫnec gloria quā hic hēhat deſcendet cum eo: ſed ſūma ignominia in inferno ergo abijcienda oīs iactantia ⁊ in dn̄o gloriandū non in mundo.Capl̓m ꝗntum de p̄ſumptione in quo agitur d̓natu mulitꝝ inordinato vtꝝ ſit mortale.Reſumptio nouitatum filia eſt inanis glorie. Et videt̉confiſtere iſtud vicium in hoc ꝙ aliꝗsis exterioribus aliquid inconſuetuꝫ fac̄ ſine rōnabili cā. Et qꝛ hoc vt plurimū ſit ad oſtētanem ⁊ laudem ꝯſequendam: ideo ponit̉ inanisprie filia. Et de hac pōt intelligi illud qd̓ dn̄s aitper p̄s. d̓ ppl̓o ſuo iſrl̓. Dimiſi eos ẜꝫ deſideria codis eorum. Ibūt in adinuentiōibus ſuis. Ppl̓usdei olim fuit ppl̓s iudaicus dum habuit verā fidē⁊ ꝑmanſit in cultū veri dei. Nūc aūt qꝛ non audit legem ſuā que mandabat ꝓph̓am ſuſcitandūmedio eoꝝ de fratribus ſuis .i. de genere ſuo. t.ſum chriſtū quē deberēt audire ⁊ obedire neclegem ẜuāt mādatoꝝ: nec ad oꝑa chriſti voluerū:tendere: iō dimiſſus eſt a deo ſubtracto luminedei ⁊ eſt factus non ppl̓s dei: ſed ppl̓us diaboliSic aūt dimiſſi ſequunt̉ deſideria cordis eorumque ſemꝑ fuerunt de terrenis acꝗrendis: vſurisſiue ceſſatione vacātes vadūt tendentes ad mortem eternam in adinuentionibꝰ ſuis quotidie īuenientes nouas fabulas ⁊ extortas expoſitiōes biblie vt pꝫ in thalmūt eoꝝ vt videantur nō errare:ſed ſapientes valeāt reputari. In nouo teſtamētoppl̓s dei eſt ppl̓s chriſtianus qui ſolus hꝫ veramfidem ꝗ iſrl̓ dici pōt: qd̓ interp̄tatur vidēs deū: qꝛdeū videt nunc ꝑ fide. Cū aūt hic ppl̓s nō audit lagem dei ea ẜuando: neqꝫ intendit ei ꝓ vltimo fine:ē vt ſūmo bono eū eligendo ⁊ ſibi inherēdo: ⁊ oīaopera ſua ad gloriam eius dirigendo dimittit eosdels non ꝗdem ppl̓m ſuū: qꝛ deficere nō pōt populus eius ꝗn ſemꝑ ſit: ſed eos de illoppl̓o chriſtiano ꝗ recedūt a lege eius. Dimittit ꝗdem eos n̄em puidentiā: ſꝫ ẜm gr̄am quā ſubtrahit eis. NeEſ .n. eos dimitteret ip̄e niſi pͥus ip̄i dimitterēt euꝫ

ꝗ dimiſſi a deo ſinūtur ſeꝗ deſideria cordis eorū.Cor aūt hoīs ex ſe vt dicit̉ Iere. xvij. pariiū et inſcrutabite. Et ſicut ꝑuum eſt cor:ita ⁊ parua eiusdeſideria ⁊ inde ſequuntur pua opera ſicut ex radice infecta fructus corrupti. Ex corde eniꝫ exeūtcogitationes male: furta: adulteria: homicidia: ethiꝰ: vt dicit̉ Math̓. xv. Uadūt aūt ad inferos nonſolū per ꝯſueta mala cōia: ſed quotidie adinueniunt nouas vias. Qd̓ documēto fanctoꝝ patꝝ ſancttum eſt ſuꝑſticioſa adiuuentione p̄ſumēdum noneſt. Stephanus papa. ij. q. iij. Conſuluiſti. Nadūt ꝑvictū p̄ſumptionis nouitatum rectores ad inuentendo nouas vias vltra ꝯſuetas. ad r̄gendū ppl̓mſiue vt extorqueant a ſubditis ſubſtantias: quodꝑtinet ad cupiditatem: ſiue vt laudentur ab hominibus de modo regiminis tanqͣꝫ ſapientiores antiꝗs recidendo ſine cā a ſemitis eoꝝ: ꝯͣ illd̓ Deute.Nō tranſgredieris terminos quos poſuerūt patres tui. Uadunt doctores in adinuentionibꝰ ſuisqui non ſequunt̉ dicta ſanctorum: ſed opinionesnouas ſubtiles ⁊ curioſas. non vtiles ad pruriendum aures. Et ſi iuriſte ſunt non aſpiciunt ad intentionem legis ⁊ equitatem: ſed ad deſtruenduꝫantiquorum ſententias. Pilarius ī li. de triniiate.Intelligentia dictoꝝ ex cauſis eſt aſſumenda dicēdi: qꝛ non ſermoni res: ſed rei ẜmo debet eſſe ſublectus. Uadunt in adinuentionibus ſuis p̄dicatores qui gr̄andia verba trutinantes inter mulierculas ⁊ plebeios de ſacris litteris philoſophātur:⁊ minoꝝ geſſiculationibus ad riſuꝫ excitant auditores: ẜm illud apl̓i. Ad fabulas autem ꝯuertent̉.Iud c. ij. Hi ſunt fontes fine aqua .ſ. ſapīe: ⁊ nebule turbinibus agitate quibus caligo tenebraꝝ reſeruat̉. Uadūt in adinueniionibus ſuis clerici inofficiando ꝗ vt placeant laicis dicūt miſſas mortuoꝝ: ⁊ alias votiuas indiſtincte ꝗbuſcunqꝫ diebꝰmutātes officia ordinata cantantes nō ẜm notamſꝫ ẜm leuitatem ⁊ biſcātantes ⁊ pulſantes ī organis ballatas ꝯͣ oēm honeſtatem cultus diuini vfieri ſolet in theatris non in eccleſijs. Sed vt diēGreg. Deuꝫ manibus .i. operibus ſtimulat .i. ꝓuocat ad iram ꝗ ppl̓m vocibus delectat: diſ. lxxxxij.c. In ſancta. Uadunt in adinuentionibus ſuis religioſi qui non ꝯtenti cōtbus ordinationibus aliquid ſingulare agere volunt in orādo: in comedēdo: in loquendo: in alijs auſteritatibus vt p̄ ceterreputent̉: ſed tales confuſi remanent niſi ſpecialꝰinſtinctu ſpūs ſancti moueantur ſicut ſanctꝰ Germanus: Dominicus. Franciſcus: ⁊ alij. Uadūt inadinuentionibus ſuis ppl̓i qui adinueniūt quotidie adinuentiones ad frangendum ordinatōeseccl̓ie ac ſi in nullo ſubiecti eſſent p̄latis: ⁊ ipſi debeant eos regere: ⁊ queſtiones eoꝝ ēt dirimere: etpctā punire: ⁊ tallijs grauare: ſapientiores ſe iudicantes eccl̓ia que regit̉ a ſpū ſancto ī ordinaiōibꝰſuis ac ſi minus bn̄ talia ꝓhibuiſſet. Et vt de alijsomittamus adinuentionibus ꝑmaxime iſtd̓ viciūin ornatu quotidie renouat: dum viri: ſed mult̓o