Titulus. IIII.

querens non qd̓ mihi vtile eſt: ſed qd̓ alioꝝ faciſum iudeis tanqͣꝫ iudeus: his ꝗ ſine lege ſūt tāqͣꝫſine lege eſſeꝫ ⁊c̄. Tertio mō fit hͦ cū d̓fectuoſitateſiue v̓a dicāt ſe laudando ſiue falſa vt tum mouētur ad hoc ex cupiditate vel ex vana gloria vel exvanitate: ⁊ hoc ꝑtinet ad viciuꝫ iactantie: vn̄ ⁊ ph̓sdicit in. iiij. ethi. ꝙ iactator fingit de ſe maiora exiſtentibꝰ qn̄qꝫ nullius gr̄a .i. ex vanitate: qn̄qꝫ gr̄ahonoris ⁊ gl̓ie: qn̄qꝫ gr̄a argenti. Ibi ēt dic̄ ꝙ aliꝗiactant ſeipſos ꝓpter lucꝝ: ꝗ de ſeipſis fingūt ea exꝗbus poſſint lucrari: puta ꝙ ſint medici vel ſapīētes vel diuini. Ꝙ autē medicus narraret ſolēnescuras infirmoꝝ ꝑ eū factas: ⁊ doctor: diſputatōeꝫ⁊ lecturas in ꝗbus ꝯdēnatus fuit de ſcīa ſua: ⁊ artifex artificiata ab eo vt inde lucret̉ dicendo veritatem ⁊ nō derogando alijs illius ꝯditionis: in ſenullum pctm̄ vr̄. Sꝫ cōiter excedūt plus dicētesqͣꝫ ſit rei v̓itas: ⁊ cū alioꝝ dep̄ſſione: ⁊ hoc ſemꝑ peccatū. Un̄ ꝓuer. xviij. dr̄. Qui ſe iactat ⁊ dilatat .ſ. extendēdo ſuas laudes. iurgia ꝯcitat. Nā audientecū ex hoc videant eis dīminui honorē ſuū ꝯͣ illuminſurgūt ⁊ vilificant de iactantia docētis vel p̄dicantis. Ambro. ēt ſuꝑ Beati īmaculati: dic̄. Uiciūanimi eſt indignis ſecreta vulgare qd̓ ſit vel loqͣcitate incauta: dū ſine iudicio volat irreuocabile v̓bum: vel adulatōe vt ei placeat cui ſecreta reuelat.vel iactatione ſcīe vt plura ſcire videat̉: diſ. xliij. §.fi. De his gͦ iactatoribus dicit p̄s. xi. Qui dixeruntin facto: linguam nr̄am magnificabimꝰ .ſ. laudando irrōnabiliter oꝑa nr̄a. Un̄ glo. dicit ibi ꝙ notatur iactantia ⁊ ſuꝑbia ex qͣ hō magna loꝗtur d̓ ſe.Gallina cum fecit ouum non ceſſat clamare donec ꝑpēditur ꝙ ouū fecerit: ſicqꝫ ouum ꝑdit. Sicdn̄s diſꝑdet hos ꝑ diuerſos modos: ꝑdet ꝯfūden.§. III.do aliqn̄ in vita hac ⁊ puniēdo ī alia.Tertia iactātia eſt propter falſitatem vt cū aliꝗs laudat ſe de eo qd̓ n̄ eſtin ſe: vn̄ ⁊ ph̓s dicit ꝙ ꝯͣriat̉ veritati. Et de hac dominus. Iere. xlviij. Sublimitatē eius ⁊ arrogāti⁊ ſuꝑbia ⁊ altitudinem cordis illius .ſ. Moab egſcio ait dn̄s ⁊ iactantiā eius: ⁊ ꝙ nō ſit iuxͣ eū v̓tuseius .i. v̓tuoſus ⁊ potens ſic̄ ſe dicit ⁊ hoc ꝓprie ſonat iactantia. Dicit̉ .n. a iacio iacis. Que .n. ꝗs vultlonge a ſe ponere in altuꝫ eleuat ⁊ extollit. Et ſi aliꝗs ꝓpe tunc ſe iactat qn̄ de ſe ſupra ſe aliꝗd dicit.Et qͣꝫuis etiam ad iactantiam ꝑtineat ꝙ aliꝗs dicat de ſe vel facit: vn̄ on̄dit plus de ſe qͣꝫ opinet̉ deeo: qd̓ apl̓s reſurgit dicens. Parco autē ne ꝗs meexiſtimet ſupra id qd̓ videt in me: aut audit aliꝗdex me. ij. ad Corin. xij. tn̄ magis ꝓpͥe iactantia ē cūoffert ſe ſupra id qd̓ eſt in ſe: et ſic opponit̉ v̓itati ꝑexceſſum ẜm Tho. 2ª 2ᵉ. q. cxij. arti. i. Un̄ ⁊ iudei dicebāt chriſto. Tu de te ip̄o teſtimoniū ꝑibes: teſtimoniū tuuꝫ non eſt veꝝ. Io. viij. q. d. qꝛ te iactas:cōiter iactatores dicūt mēdacia: chriſtus tn̄ v̓itatēdicebat ⁊ nob̓ neceſſariam. Eſt autē tunc mortaleẜm ip̄m Tho. tripl̓r. Uno mō ex ſe in qͣꝫtum ꝯͣriat̉

veritati cū .ſ. illud de qͦ ꝗs mendacioſe ſe iactacontra gl̓iam dei: aut cū iniuria ⁊ ꝯtumeliſicut ille de quo dicit̉ Ezech̓. xxviij. Eleuacor tuū ⁊ dixiſti deus ego ſum. Et phariſeusſe iactabat non eſſe ſic̄ alij hoīes iniuſti ⁊c̄. adꝯtumeliam publicani. Lucꝭ. xviij. Et ſil̓r cumſe iactat de aliqͦ criminali: qd̓ nō fecit eſtimāshaberi pro ſtrenuo. Sed ēt verum dicenocuſaret̉ a mortali ꝓpter approbationem n̄dalum ꝓximi: ſicut illi de ꝗbus dr̄ Iſſuū quaſi ſodoma p̄dicauerūt nec abſSecūdo eſt mortale ex fine cū .ſ. ꝗs iactat ſe vpoſſit decipere ꝓximū ⁊ notabiliter ledere ſpiter vel tꝑaliter. Un̄ ⁊ philoſophus dicit in quoethicoꝝ ꝙ turpior ē qui ſe iactat cā lucriiactat cā gl̓ie vel honoris. Eſt enim ibi mꝑnicioſum ex quo intendit dānum ꝓximi. ſſi ꝗs ſe iactaret eſſe magnū medicū vel adu⁊ magna feciſſe: qd̓ tn̄ falſum eſt vt inchoīes in manibus ſuis cū dāno ⁊ perCerretani etiam qui ſe iactant de multis inctijs ⁊ alijs que falſa ſunt: ⁊ predicatoresres ⁊ diuinatrices vt inde obtineant tꝑcant ad mala ꝯfidentes de illoꝝ bonusbium quī mortaliter peccent. Tertio iaꝯſiderari ꝑ reſpectū ad cām: vn̄ aliqn̄ ꝓceditſuperbia que ſuꝑbia ſi mortale ſit erit et ip̄aia mortale: vt cū quis ſcīam ſuamītutem deliberate ſibi attribueretſeu laudat ſe de huiuſmodi hoc tn̄ difficileſcere: ⁊ de eis loꝗtur p̄s. cū dicit in ꝑſona iaLabia nr̄a a nobis ſunt. Magna iactabia eſt iſta locutio: vt .ſ. aliꝗs dicat labinem ſuā ⁊ doctrinam a ſe eſſe ⁊ non adomne datū optimū: vn̄ talis ꝑ effectuꝫ.dicit in corde quis noſter dn̄s enoſipſi habemus in ptāte noſtraeſt: qꝛ oīs ſapīa a dn̄o deo eſt. Un̄ in infernomiſeri iactatores quid nobis ꝓfuit ſuperbiactantia diuitiaꝝ. Ecce om̄ia trāſierūt ꝙbra Sap̄. v. Sed diſperdet dn̄s hos. In albus iactantia cōiter eſt veniale. Et hocuiter punit. Un̄ narrat Greg. ī li.ſancto viro ꝗ cū viſitaſſet quoddmonialium quendam pueꝝ demoniacum īniſſꝫ ꝗ moleſtus erat monaſterio ꝓpter hocductus eſſet ad domū ſancti viri ꝗ peliberatus eſt a demone meritꝭ ⁊ p̄cibuSed cū ſuper hoc incaute iactaſſet dicelum non habuiſſe ptātem in puerum cumſeruiis dei: ſed moniales non timebat. īmrurſus puer arreptus eſt a diabolo ⁊ vexabperpendens vir dei pctm̄ ſuum iactantie muldolens: dixit ſocijs ꝙ nō comederēt qͣuſechrymis ⁊ precibus eorum illum liberar⁊ factum eſt. Legit̉ etiaꝫ in vitis patrum ꝙ aAppollonio ſanctiſſime vite in heremo cōmorvox de celo veniens dixit Appoloni perʳ te ꝑda