Capitulū. IIII.

ſapīam ſapientum in egypto: ⁊ oīum culturam demonum ſubrues. At ille ait. Aufer a me iactantiādn̄e ne forte elatus ſuꝑ fratres meos. cadā ab oīhus bonis: etdixit ei vox. Mitte manus tuas ad⁊ qd̓ ꝯprehendis conſtringe ⁊ ſub arenꝯtinuo appoſita manu ad ceruicem apehendit ethiopem paruulum clamantem ⁊ dicetem. Ego ſum demō ⁊ vox ad eum. Perge quociꝭqꝫ volueris ſecurus..§. IIII.Iactātia quāuis in uerhis cōius conſiſtat: tamen etiaꝫ in operibus reperitur quibus ꝗs querit oſtentare qd̓ eſt: vel vltraid qd̓ eſt ẜm ſtatum ſuum: puta cū ſit multuꝫ pautit̉ precioſis veſtibꝰ ⁊ alijs pompis vt diuesitur. vel etiam ſi diues eſſet vult illud maniſeſtari ſine cā rōabili. Et cū tali iactantia ꝯcurrūtplura alia vicia aliqn̄: vt ſuꝑbia: inanis gloria: mēdacium: ꝓdigalitas: ⁊ hiꝰ. Un̄ d̓ rege Aſſuero dicitur ꝙ fecit grande cōuiuium vt on̄deret diuiciasiactantie ſue. Et ad hoc pōt induci illud p̄s. xlviij.timueris cū diues factus fuerit hō: ⁊ cū mulicata fuerit gl̓ia domus eius: qm̄ eū interieritnon ſumet oīa: nec deſcendet cū eo gl̓ia domꝰ eiꝰ.no ꝙ ex abundantia reproboꝝ non dꝫ quisconſternari: ibi. Ne timueris.Secundo ꝙ in iactantia operum exterioꝝ nō valent immorari: ibi. Cuꝫ multiplicata fuerit gloriadomus eius.Iertio ꝙ ex vberantia predictorum hꝫ perpetualiter cruciari: ibi. Nec deſcendet cuꝫ eo gloria domus eius..§. V.uantum ad primum.Sciendum ꝙ quis conſternitur .i. timet vidēs aliem malum diteſcere ⁊ proſperari: pōt hoc ꝓceē: qꝛ ꝯſiderat ꝙ ille pōt ei nocere: ſed timereⁱ n̄debet ſi dn̄m ſecum habeat ꝑ gratiam p̄s. xxvi. Dominus illuminatio mea ⁊ ſalus mea quē timebo:Dn̄s ꝓtector vite mee a quo trepidabo. q. d̓ a nullo. Pone me iuxta te ⁊ cuius vis manus pugnete inquit Iob. xvij. Hinc Iſidorus de ſumno. Secūdum catholicam fidem nec nature dei nocere quiſquā poteſt: nec natura dei innocere cuiqͣꝫ poteſt nec noceri quēqͣꝫ iniuſte: qm̄ qui nocet ait apl̓s r̄cipiet hoc qd̓ nocuit.xl. q. iij. Secūdum. Ne timeas gͦ ait p̄s. cuꝫ diuesfactus fuerit hō: vt .ſ. tibi noceat. Ꝙ ſi boni emulatores fueritis .ſ. ſeruatores legꝭ: ꝗs vobis nocebitquit Petrus ī prima cano. q. d. nullus. On̄m ātriſtum Ieſum timete ⁊ ſanctificate in cordibusveſtris: ⁊ ſi quis corpori noceret: non tamen ſpiritui ꝗnīmo qd̓ nocet corꝑi iuuat ſpiritui ait Amb.Sed nec corpori ꝗſqͣꝫ nocere valet niſi volēte deoAliquando vero videns quis malos diteſcere etproſperari contriſtat̉ ⁊ timet ne forte videns ſeipſum tribulari ⁊ pauꝑtate ⁊ alijs miſerijs affici de

ſpiciatur a deo ⁊ non curet de eo. ⁊ ſicut in pn̄ti itain futuro in miſeria ſe reperiat: ⁊ ecōtra deus gratum hēat illum diuitem malū ⁊ acceptuꝫ: ⁊ ꝓpterea ꝓſperet̉ hic ⁊ in futuro. Et in hiꝰ ſic vacillantis⁊ timentis perſona inꝗt p̄s. Ecce ip̄i peccatores ethabundantes in ſeculo obtinuerunt diuitias ⁊ dixi. Ergo ſine cā iuſtificaui cor meū .i. ſine vtilitatocor meū munduꝫ tenui: ⁊ laui inter īnocentes manus meas .i. p̄ſeruaui me ab operibus īmūdis peccatoꝝ ſicut innocētes: ⁊ tn̄ ſui flagellatus tota die.i. diuerſis tribulationibꝰ ꝑcuſſus a deo in die gr̄e⁊ caſtigatio mea in matutinis .i. in nocte culpe cuꝫincidi fui punitus: ſed ſi dicebam narrabo ſic eſtimans iuſtos non recte tractari a deo: ecce nationēfiliorum tuoꝝ reprobaui. Dicitur .n. ꝓuer. iij. Flagellat dn̄s omnem filiū quē recipit quē diligit dominus caſtigat. Et Apo. iij. Ego quos amo arguo⁊ caſtigo. Ad hebre. xij. Ꝙ ſi exͣ diſciplinā eſtis cuius ꝑticipes facti ſunt omnes ſancti: ergo adulteri ⁊ non filij eſtis .ſ. legitimi. Nō ſemꝑ oſculat̉ pat̓filium ait Amb. ſed aliqn̄ caſtigat: cum ergo caſtigatur ꝗ diligitur tunc circa eū pietas exercet̉. Hꝫenim amor plagas ſuas que dulciores ſunt cum īferuntur amare. v. q. v. non ſemꝑ. Difficile īmo impoſſibile eſt: ait Hiero. vt pn̄tibus quis ⁊ futurisfruatur bonis: ⁊ de delicijs tranſeat ad d̓licias vtin vtroqꝫ ſit ſeculo glorioſus. hic implere ventreꝫillic mentem: eſtimaham gͦ vt cognoſcerem v̓e ſcꝫveritatem reputans eos felices qui abundāt temporalibus: ⁊ ſi ſint mali ⁊ infelices qui his carent̉ſed hic labor eſt ante me .ſ. ad cognoſcenduꝫ. quovſqꝫ intrem in ſanctuariū dei. i. in ſecretum iuſte⁊ diuine diſpenſationis ⁊ retributiōis: ⁊ intelligāin nouiſſimis eoꝝ .ſ. in morte: ſubito enim defecerunt ⁊ ꝑierunt ꝓpter iniꝗtateꝫ ſuā. Ergo ne timueris cū diues factus fuerit hō .ſ. te a deo relictum⁊ tui curam nō habere pro eo ꝙ nō hēs illaꝫ abūdatiam vt diues..§. VI.Quantum ad ſecunduꝫdebet quis abſtinere a pompis mūdi in ꝗbus ſuꝑbia ⁊ vana gloria reperitur ⁊ iactantia quedaꝫ: nāiſte pompe cito deficiunt ⁊ ad penas ducūt et̓nas.Unde in inferno poſiti ipſi reprobi dicunt. Quidnobis profuit ſuꝑbia noſtra ⁊ iactantia diuitiaruꝫ.i. diuerſe pompe ꝗbus iactanter on̄dimus magnas habere diuitias. Ecce oīa tranſierūt ſic̄ vmbra. Sap̄. v. ꝓpterea dicit p̄s. Cū multiplicata fuerit gloriā domus eius: qm̄ cū interierit nō ſumetomnia .i. aliꝗd ex omnibus ſuis pompis: neqꝫ deſcendet cū eo gloria eius. Deſcendet ſiquidem talis. non aſcendit ad celum quo ſancti aſcendunt:ſed deſcendent in infernum non cum gloria: ſꝫ cūſumma ignominia. Sed ſimul oſtendat̉ quō multiplicat diues iniquus gloriam domus ſue ⁊ quōdeſcendet per hoc ad īfernū cū ignominia. Multiplicat gl̓iam domus ſue pͥmo in lectis: Nā facitmultum ſpacioſa vel p̄cioſa vtpute intarſiata ⁊ bn̄