Capituluꝫ .I.

domus: ornatum corporis lectiones alijs ⁊ huiuſmodi faciat vt laudem humanam īde conſequat̉.Ꝙ ſi fiat meritum operis amittit ⁊ penaꝫ incurritvane glorie debitam: propterea chriſtus Math. vtait. Attendite ne iuſticiam veſtrā faciatis .i. oꝑa degenere bonorum coram hominibus vt videaminiab eis .ſ. vt laudem ab eis recipiatis alioquin meicedem non habebitis apud pat̓rem. Ubi notandūnon prohibet ſimpliciter dominus opera bonafieri in manifeſto coram hominibus: ſed ne fiant ilintentione vt laudentur .i. propter vanam gloriāEt qꝛ illi qui ſunt imperfecti ſunt ſatis inclinati adaudem hominum procurandum. Ideo vt docetGrego. in moral̓. tales ſi qua bona faciunt ſingularia extra cōmunia ⁊ neceſſaria ad ſaluteꝫ: occultefacere debent ne inanis gloria inficiat intentioneꝫſicut fecit. b. Nicolaus cum prouidit neceſſitati cōuicinei tribus vicibus: occulte proijciēs per feneſtram in domū illius non modicuꝫ auri vt nuptuitraderet tres filias nubiles quas pre paupertate ītendebat proſtituere vt inde cum ip̄is viueret. Sꝫviri perfecti ⁊ qui ſunt poſiti in exemplum alioruꝫdebent in publico bona facere etiam ſingularia vtinde populi edificentur ⁊ ad ſimilia prouocētur ſicui fecit. b. pater Dominicus qui in domo quarundam matronarum hoſpitatus que hereticis adheſerant: qui ſub pelle ouina auſteritatis vt lupi animas eoruꝫ deuorabant: dormiuit per totā quadrajeſimā ſuper tabulam: manifeſte portauit ciliciūleiunauit in pane ⁊ aqua vt ſic vel exemplo ſue penitentie vere non ſimulate illas de errore reduceret: quod ⁊ factum eſt. Debet ergo quilibet ſibi cauere ne propter laudem humanam acquirendamaliquid faciat: qꝛ vt dicitur Luc. xi. Si oculus tuus fuerit nequā .i. ītētio totū corpꝰ tuū .i. opꝰ qd̓ ex illa procedit tenebroſum erit .i. iniquū. Intentio tuaoperi tuo nomen imponit inquit. Ambro. In medio vero inſidiatur vana gloria: qꝛ etſi quis aliqd̓bonum ceperit pura intentione ad honorem dei: ⁊ſalutem proximi ſui. ſi de hoc laudatur: vel cum cogitat ſe de hoc laudari: inaniter hilareſcit. Hīc Augu. in li. confeſ. ad dominum loquens ait. Laudaīhomo aliquando de aliquo dono quod dediſti ei.Nollem vt aliquod bonum meum augeret ſuffragatio oris alieui: ſed fateor auget .ſ. ex laude audita nō ſolum ſed et vituꝑatio minuit. Quotidianafornax noſtra eſt lingua aliena: hec ille. Sed ad cōtrarium debet homo niti. Nam vt dicit Greg. xi. qiij. Inter verba cuꝫ quis calūniatur ſeu aliꝗd mali de eo dicitur quod ī ſe non eē cognoſcit ī magnādꝫ leticiam proſilire: innocētiam tn̄ ſuam oſtēdereCum aūt laudatur de bono quod ī ſe nō recognoſcit vel tm̄ qͣꝫtum dicitur: quod frequenter acciditmagnam triſticiam mentis debet habere. Uerumnō debet aliquis propter impulſum inanis gloriebonū deſerere inchoatum. Unde dicitur Eccleſiaſtes. xi. Qui ventum obſeruat nunqͣꝫ bene ſeminatliattendit in opere ſuo ne ſubripiat ventus inanis

glorie nūqͣꝫ bene facit: qꝛ īperceptibiliter ſpirat vētum. Sic legimus de beato Bernardo ꝙ cū ſemelferuenter predicaret ⁊ omnes euꝫ deuote audirēttemptatio inanis glorie euꝫ arripuit dicens mentiſue. Ecce nunc bene predicas libenter audiris: ſāctus ab oībus reputarꝭ ⁊c̄. Quod ꝑpēdens beatusBernardus aliquantulū tacitus ſtetit: ſed ſubito adeo illuſtratus temptationi reſpondit. Nec ꝓpterte cepi: nec propter te dimittam ⁊ ſuā predicationēvſqꝫ ad finem proſecutus ē. In fine vero operis īſidiatur cum perfecto bono opere quis vanā complacentiam habet. Unde in figuram dictū fuit Gene. iij. Tu inſidiaberis calcaneo eius. Calcaneus ꝙeſt finis corporis ſignificat complementuꝫ operiscui ſerpens inſidiatur vt vulneret īani gloria. Qd̓quis gaudeat ⁊ complacentiam habeat cū diligenter compleuerit opera ſua vt orationes confeſſionem elemoſynas ⁊ alia huiuſmodi a natura ⁊ gratia eſt. Nam ⁊ delectatio perficit opus ſecūdū pliloſophum: ⁊ opera virtuoſa dicūtur fructus ſpiritusqꝛ ẜm Ambro. paſcunt mentē ſancta ⁊ ſincera delectatione. Non eſt ergo iſtud de ſe vitioſuꝫ. Sed ꝙvanā cōplacentiam habeat in ſe glorians de tali opere: vel ſe laudans vel gaudens ꝙ inde laudē hominum acꝗrat: hoc ad inanem gloriā pertinet. Adhoc vittum pertinet ꝙ aliqui faciunt eccleſias: hoſpitalia: capellas: calices: paramenta cum armis ſuis: quando hoc faciunt vt laudētur p̄s. v. Gloriabūtur in te dn̄e oēs qui diligunt nomen tuum. Inte inꝗt non in ſe. Sic beatus Greg. de ſe narrat circa fi. moral̓. ꝙ poſtqͣꝫ perfecit illud opus .ſ. expoſitōnis Iob quedam ſuggeſtio inanis glorie ei obrepſerat quā tamen profunda humilitate cōtriuit. Hācdn̄s euitare docuit quando ſanato leproſo ei precepit dicens. Uide nemini dixeris. Matheo. viij.Et iterum quando oblatū ei ſurdū ⁊ mutum duxiteū ſeorſum a turba: eum ſanauit: ⁊ eo ſanato precepit turbe. ne cui dicerꝫ Math. ix. Nō timebat chriſtus incurrere vanam gloriā: qꝛ peccare non poterat ſed in hoc exemplum dedit vt qͣꝫtum in nobis ēoccultemus bona opera noſtra ne .ſ. īde queramꝰlaudem noſtrā: quod pertinet ad vanam gloriaꝫ ethoc intendit chriſtus precipere prohibendo talem.ſ. malam intentionem ibi ſignataꝫ. Sed qͣꝫto plusprecipiebat tanto magis manifeſtabat: qꝛ quantomagis ſe ſancti volunt occultare: tāto magis deuseos manifeſtat: ſicut narrat Hieronymus de ſāctoHilarione qui fugiebat per loca oculta poſt miracula facta propter concurſum populorum ſed nōſolum homines: quinīmo ⁊ demones eum maniſeſtabant. Ait chriſtus Ioh. viij. Si ego glorifico meipſum gloria mea nihil eſt. Anſelmus in li. de ſimilitudinibus aſſimilat vanam gloriam farfalle quāpueri inſequuntur vt capiant: qꝛ eis videtur quidpulchrum: ſed cum accepiſſe ſe credunt aufugit abeis ⁊ ad alium locum volat: ſed ſi caperent: ꝗd habent nihil .i. rem que ad nihil valet. Sic pueriliterviuentes gloriam mundi querūt quaſi ꝗd magnū