Titulus. IIII.

que ſunt ī dei iniuriā gloriātur. De Dauid rege ⁊ ꝓpheta legimus. ij. Re. vlt. ꝙ qꝛ nūerare fecit ppl̓mſuū ſibi ſubditū vt ſic gloriaret̉ in multitudīe ſubditorū: ita deo diſplicuit ꝙ per ꝓphāꝫ Gad ſibi optio data fuit vt vnū ex tribus eligeret ī punitioneꝫillius inanis glorie. Aut per ſeptem ānos famē interra aūt per tres menſes guerrā: aut ꝑ triduū peſtem. Elegit qd̓ magis cōe fuit ſibi potens accidereſicut alijs .ſ. peſtē ⁊ ſic ī triduū de peſte mortui ſūtcirca ſeptuaginta milia hominuꝫ. Herodes Agrippa ꝗ decapitauit Iacobū: vt ſcribitur Act. xij. Sedplenius ī hiſtoria eccleſiaſtica: cū eēt iratus Tyris⁊ Sidonijs veniētes ad eum vt recōciliaret̉ ſedētē pro tribunali veſtibus aureis īdutū ⁊ ad radiuꝫſolis vt magis luceret: cum a ppl̓o darēt̉ ei laudesvt d̓i e nō hominū quibꝰ iſle acꝗeſcebat ⁊ gloriabatur: mox percuſſus ē ab angelo ⁊ vermibus ſcaturiuit corpus eius. Secūdo inanis. gloria ē mortale quādo quis refert intentionē ſua ad gloriam vtad vltimū finē ad quē etiam ordinat virtutuꝫ opera vt elemoſynas faciendo orationes: ieiunia ⁊ hiPro quo fine ꝯſequendo paratus eſt facere aliꝗdmortale vt ſequat̉ gloriaꝫ tp̄alem vel ne amittat famē quam habent homines de eo. Un̄ Aug. in. v. d̓ciui. dei ait. Hoc vitium .ſ. amor hūane laudis qd̓pertinet ad inanem gloriam tā eſt inimicum pie fidei ſi maior ſit ī corde cupiditas glorie qͣꝫ d̓i timor⁊ amor vt diceret xp̄s. Quomodo poteſtis vos credere gloriam ab inuicē expectantes que a ſolo deoeſt non querentes Io. v. Limebāt enim quidā ex illis nō reputari ignorantes: vel ne extra ſynagogaponerentur ⁊ perderent famā hominū ſi credidiſſent in chriſtū. Exemplū cum aliꝗd tractatur in cōcilio ciuitatis quod ē ꝯtra iuſticiam cui ꝗs aſſenti⁊ perſuadet vt ſic laudetur a ciuibus ꝙ ſit amatorcōmunitatis vel amicus tenētium ſtatū ſeu gubernantium ciuitatē: vel ne ſe opponendo ꝑdat famaꝫ⁊ opinionē quam habebant de eo ꝑſone ꝙ ſit rectus homo ⁊ hiꝰ. Sicut Pilatus cum vellet chriſtūdimittere qꝛ innocentē īuenerat cum audiuit a iudeis. Si hunc dimittis non es amicus celaris: timens ne amitteret gloriam ſeu famā quam querebat ⁊ amabat vn̄ .ſ. omnia faceret que pertinerēt adcōſeruationem ſtatꝰ īperatoris ip̄ꝫ iniuſte morti adiudicauit. Similiter cum mulier impetita de turpitudine timēs ne clamando vel aliter renuēdo infamaretur: ⁊ gloriā ſeu opinionem perdat apd̓ alios ſue honeſtatis peccato aſſentit: ſicut fecit Lucretia nobiliſſima romana que cum eēt in maxima fama ſue caſtitatis. Tarquinus filius Tarquiniᶠ regromanorū cū maritus eius Collatinus domui abeſſet requiſiuit eam de turpitudine. ⁊ cum aſſentire nollet minatus eſt eam occidere: ⁊ ſeruum iuxta eam ⁊ poſtea apud maritum ⁊ cōſanguineos accuſaret illos reꝑiſſe in adulterio: ⁊ propterea occidiſſe ꝓpter quod tantū amauit gloriam ſue fame ⁊cōſeruationē ſue caſtitatis ꝙ aſſenſit committereadulterium: ne poneret famam maculationis ⁊ īfa

mationis in gloria ſua: in quo facto vtiqꝫ mortalitpeccauit: vt oſtendit Aug. in pͥmo de ciui. dei. Ideꝫiudicium ē de quocunqꝫ alio qd̓ quis agit vl̓ omutit cōtra ſalutem anime vt cōſequat̉ laudeꝫ hnam: vel ne amittat famā. Tertio cum quis ilgloriatur prefert deo: quod ꝓhibetur dū d.ix. Non glorietur ſapiens in ſapiētia ſuaꝝfortis in fortitudine ſua: nec diues in diuitijs.ſ. ita ꝙ illa plus diligat qͣꝫ me qꝛ hocvel etiā cum prefert teſtimonium honū teſtimonio dei: ſicut illi d̓ quibus dicitur Io. xij. Dilegloriam hominū magis qͣꝫ dei. Certe maximoſumptio eſt ⁊ digna terribili pena vt miſerrimꝰ ſeruus velit rapere vxorem dn̄i ſui: ⁊ taliseſt deus. Gloria eſt ſponſa dei quam ꝑnemini cōmunicare vt quis .ſ. ſibi attribꝰſit ſeu reputetur cā bonorum ſuoruꝫ. Eait ꝑ Iſa. xlviij. gloriam meā altari non dabo. Un̄angeli decantauerunt. Gloria in altiſſimisſit. Luc. ij. Hanc vult vſurpare qui gloriamquerit: quod debet quilibet ſūme cauere. In huiꝰfiguram legitur Gene. xxxix ꝙ Ioſeph cumepulcherrimus iuuenis ⁊ valde īduſtter ⁊ fideliter ageret negocia dn̄i ſui:ſui videns eum ita elegantem: philocaptalicitabat eum ad ſtuprū: ille autem recuſabat d̓Oīa que ſunt ī domo dn̄s cōmiſit ⁊ de eis deteſtatem preter qͣꝫ in te que eius vxor es. qūſum cōmittere tm̄ nefas? Demum cū ſemelſtimentum eum teneret̉ vt cum ea dormiretmiſceretur: ille aufugit veſtem dimittensIoſeph eſt dn̄s deus. Ioſeph qui īterpretmentum. ſeruus ſuus ſignificat: quēibetdei ꝗ tendit ad augmentum virtutieſt aīo iuuenis fortitudine mentis/vxor domini eſt gloria. Querit ergodeo tributi d̓bet videns aliquā multumin virtutibꝰ ſibi coniungi vt ſibi eam attilaudem querat ab hoībus ⁊ in ea delecifertur ſtimulat mentem. Sed verus fideldebet in mente reſiſtendo. Dominus deditdominiū bonorum ſuorū oīum excepta teſe vult gloriam. ⁊ ſi oporteat etiam veſtem tp̄rerum: vel etiam vitam ip̄ius cormentum aīe eſt debet dimittere ne gloriam dei atferat. In alijs caſibus vana gloria cōiterle. ⁊ qꝛ veniale diſponit ad mortale: ideo auendum eſt p̄s. lx. Sagitte ꝑuulorum fage eorum: dicit Ber. ſuper. Qui habitavolans in die eſt vana gloria queʳ in claritarum operum mentem tangens āte vulneratqꝫdeatur. Sed ſi ſint ꝑuulorum tales ſagitte .i. peta venialia efficiuntur plage diſpoſitiue .i. mortniſi cito curentur. Et ſciendum ꝙ inanispliciter aggreditur hominē. In principio⁊ fine operis boni. In principio quidem cuinſtigatur vt bonum opus puta elemoſynaniuꝫ oratōes: ſermocinatōes ordīatas: gub̓naloeꝫ