Titulus. IIII.

Omnes. Pro hac conſequenda romani multa pericula ⁊ grauia ſuſtinuerunt: ⁊ labores mirabilesvt ponit Aug. in li. iiij. de ciui. dei. Unde ⁊ poeta deMarco torquato: qui conſul exiſtens: qꝛ filius ſuus mouerat bellū contra hoſtes contra edictuꝫ ſuum qͣꝫuis victoriam obtinuiſſet decapitari fecit dicit de eo. Uicit amor patrie .ſ. illum Marcum adillud faciendum: laudūqꝫ īmenſa cupido. Sꝫ hecdtū atq. a6 gloria vana ē ⁊ turpis de qua ait Mathias. A verbis viri peccatoris ne timueritꝭ qꝛ gloria eius ſtercus ⁊ vermis: hodie extollitur cras non inueniturqꝛ conuerſus eſt in terram ſuam. pͥmo Macha. ij.Gloria eius ſicut ſtercus. Et de hac dicitur Apocxviij. Quantum ſe glorificauit ⁊ in delitijs fuit: tantum date eī tormentum ⁊ luctum. hec igitur eſt vona gloria que vitium eſt. Unde Aug. v. de ciui. dedicit. Sanius videt ꝗ amorem laudis vitium eſſecognoſcit. Sꝫ ⁊ ethnicus ille Tulius fons eloquētie ī pͥmo de officijs ait. Cauenda ē glorie cupiditas. Eripuit enī animi libertateꝫ pro qua magnanimis viris oīs debet eſſe cōtentio: hec ille magnꝰScipio ſeruauit ꝗ gloriam fugiebat: ſꝫ tanto pluseum ip̄a ſequebāt. Hāc vitare apl̓s edocuit dicēs.Non efficiamur inanis glorie cupidi inuicem prouocantes: inuicem inuidentes i. ad Gal̓. vi. Idemxp̄s prius precipit dicens Math. v. Te faciente elmoſynam neſciat ſiniſtra tua quid faciat dexteratua .i. ſiniſtra ītentio laudis ⁊ glorie temporalis: n̄ſe īmiſceat in bono oꝑe quod agis: figurato ꝑ dexteram. Sed qꝛ apl̓s dicit. Imitatores dei eſtote adEphe. v. poſſet alicuī videri gloriam hominum etlaudem eſſe querendam: qꝛ dn̄s deus hoc facit dicens. Iſa. xliij. Oīs qui inuocat nomen meuꝫ ī gloriam meam creaui eum. Inſuper cū ip̄e nobis gloriam in premium pro bonis operibus promittat:ẜm illud ad Ro. ij. His qui ſecūduꝫ patientiā ſūtboni operis gloriam ⁊ honorem promittit deus: licite videtur illud eſſe appetendum. Per appetitūetiā glorie ⁊ laudis homines prouocātur ad bonūvnde Tullius in tuſculanis queſtionibus inquit.Honos alit artes quiqꝫ ad ſtudia accendunt̉ gl̓ia.ſ. temporali. Sed ad hoc reſpōdet. b. Tho. q. ea. arti. eo. Ad pͥmū ꝙ debemus deū imitari: non oīmōqꝛ nec poſſumus: ſed modo nobis cōgruo. Quando enim deus querat a nobis gloriam: vt .ſ. eū glorificemus: ⁊ ſe laudet hoc non facit ꝓpter aliquaꝫſuam vtilitatem: qꝛ ex hoc non ſe extollit ⁊ nil boni ei accreſcit: cum bonū īfinitum ſit in ſe ip̄o: ſꝫ facit propter bonum noſtrū. Non enim poſſemꝰ euꝫcognoſcere ſi ſe non manifeſtaret nobis: ſuam magnitudinem inſinuando per ſcripturas. Sic ⁊ ꝗꝫpoſſet gloriam ⁊ laudes appetere in quantum .ſ.hoc. cederet in vtilitatem aliorum: ⁊ honorem de⁊ non propter ſuum cōmodum. Ad ſecūdū dicendum ꝙ gloria que promittitur a deo in premiumnon eſt gloria mundi vana: ſed vera. Et hanc debemus querere iuxta illud p̄s. lxi. Gloria mea indeo eſt. Ad tertium dicendum ꝙ etſi aliqui pro-

uocentur ad virtutuꝫ opera ex appetitu glorie humane ſicut ex appetitu aliorum temporalium bonorum: tn̄ non ſunt vere virtuoſi qui propter gloriam tēporalem opera virtutū faciunt: vt dicigu. in. v. de ciui. dei. Nihil igitur vt ait apl̓s:nem gloriā fiat: ex quo vitiū eſt oriens ex proconfidentia ⁊ ſuꝑbia.Quantuꝫ ad ſecunduꝫ.ſcꝫ de materia in qua inanis gloria inuenitur: ſciēdū ꝙ habetur in diuitijs: vnde p̄s. xlviij. In mr̄tudinem diuitiarū ſuarū gloriatur: ſunt aūt multiplices diuitie.Diuitie criminales.Diuit ie temporales.Diuitie ſpirituales.Aliqui vane gloriantur de primis. Alij de ſecurdis. Alij de tertijs. Diuitie criminales ſūt vitiā copioſa de quibus dicit virgo glorioſa in cātioDiuites dimiſit inanes. Luc. xx .ſ. vacuos bōritualibus. Certum eſt ꝙ non loquitur precdiuitijs tp̄alibus. Nam Arahaꝫ erat diues ī poſſeſſione auri ⁊ argenti vt dicitur Gen̄. xfuit vacuus ſꝫ plenus gratia ⁊ virtutibꝰter Dauid Iob. ſanctus Lodouicus rexLoquit̉ ergo de his ꝗ ſūt diuites .i. abūovitijs. In multitudine harū diuitiarū glorſe delectātur laudari de ſceleribus ſuis: vel ſodant apud alios vt de vindictis: de luxurijs: d̓pudijs: de inſidijs: ⁊ de deceptionibus. Unde ⁊ pruer. xij. dicitur. Malum ē dicit oīs emptor .ſ. eivult rem emere vt ſic pro vili precio det illam: ⁊receſſerint .ſ. emendo illam tunc gloriatur in ſe velcum alijs de hͦ vꝫ ꝙ decepit illum ⁊ lucratustum fuerit. Sed certe vana eſt iſta gloria .i. ſaUanū .n. aliqn̄ idem ē quod falſum: ſic accipiꝰNon aſſumes nomen dei tui ī vanū. Exe. xij.falſo ⁊ mendaciter iurando. Et ꝙ ſiria pꝫ: qꝛ gloriā vt dictum eſt ſupratatem. Gloria enī quaſi clara. Sed talis glſa opera mala de quibus gloriantur hn̄totatem ⁊ tenebroſitatem ⁊ ducuūt ad tenebꝰnales: qꝛ obſcuritas ⁊ cecitas mentꝭ eſt gloriari vꝗs deberet ſūme cōfūdi: p̄s. iiij. Ut ꝗd diligitisꝰtatem de malis gloriando: ⁊ pro. i. q̄ritis.q. d. falſa eſt talis gloria. Diuitie tempoſubſtantie huius mundi. vt pecunia aurugentum: iocalia: domus: agri: veſtimētata mercimonia: ⁊ huiuſmodi. De ꝗbꝰ ſalvi. Ue vobis diuitibus ꝗ hētis cōſolatōem veſtrā.ſ. ī ip̄is diuitijs quieſcendo. Gloriantur ergoiuſmodi ꝗ querunt de ipſis diuitijs laudari:cet eis eē in opinione hominū ꝓpter hlia vt potentia dn̄ium pulchritudo: foporis: ⁊ hiꝰ. Sed vana eſt talis gloria .i. valdeca ⁊ tranſitoria non hn̄s firmitatē: ſed multabilitatem: ſicut dr̄ aliqn̄ vanum iuxta illud pruer. viij. Uana eſt pulchritudo .i. valde cadica. qd̓