Capituluꝫ .I.

placatōem ſuā. Ubi tria de inani gloria notātur.Primo cauſa a quo oriatur: ibi. Qui cōfidunt ī virtute ſua.Scd̓o materia ī qͣ exerceatur: ibi ⁊ ī multitudīe diuitiarū ſuarū gloriantur.Tertio qua pena puniantur: ibi frater non redi. reQuantum ad primumOn̄dit p̄s. cām inanis glorie eē ſuperbiam. Nā exhoc ꝙ ꝯfidūt hoīes in virtute ſua gloriātur. Conridere aūt in virtute ſua eſt eſtimare mala ⁊ periculapoſſe euadere: ⁊ bona ſpūalia ſibi poſſe procurareex ſeip̄o. Fallitur aūt talis ꝑ ſuꝑbiam appetentemexcellētiā ſupra ſe eſtimans ſe aliꝗd eē cum nihilſit: vt ait apl̓s ad Gal̓. vi. Nam ſine me inquit xp̄snihil poteſtis facere. Ioā. xv. ꝗuīmo ẜꝫ apl̓m. ij. adCor. iij. Non ſumꝰ ſufficientes cogitare aliquid anobis quaſi ex nobis. Si aūt accepiſti .ſ. a deo oīaait ideꝫ: quid gloriaris. quaſi nō acceperis. Sciendum tn̄ ẜm. b. Tho. 2ª 2ᵉ q. xxxij. arti i. ꝙ appetitꝰ glorie de ſe non noīat aliꝗd vicioſum: ſed appetitus. īanis glorie. Sic etiā gloriatio ſiue gloriari pōt bene ⁊ male fieri. ¶ Pro cuius declaratōe vidēduꝫeſt quid ſit gloria. Circa quod dicit Tulius ī theorica ſua ꝙ gloria eſt frequens de aliquo fama cumlaude. Et ad idem pertinet qd̓ ait Amb .ſ. ꝙ gloriaē cum clara laude noticia: gloria igitur claritatemquādam ſignificat. Un̄ glorificari idē ē ꝙ clarificari: vt dicit Aug. ſupra Ioānē tractans illud verbūxp̄i. Clarifica ſilium tuuꝫ Io. xvij. Claritas .n. decouēdam hꝫ ⁊ manifeſtationē. Et iō nomē glotat maniſeſtationē alicuius de eo qd̓ apudhoīes decorum videtur ſiue illud ſit aliꝗd corꝑaleſiue ſpūale hoīum. Qꝛ vero illud qd̓ eſt ſimpliciterclarū a multis cōſpici pōt ⁊ a remotis: vt pꝫ exēplūde lumine ſolis vel ignis. Ideo ꝓprie ꝑ nomē glorie deſignatur ꝙ bonum alicuius deueniat in noticiam multorum ⁊ approbationē ẜm ꝙ dr̄ in Tituliuio ꝙ gloriari ad vnum nō eſt. Largius tn̄ accepto noīe glorie nō ſolū cōſiſtit ī multitudinis cogntione nomē glorie: ſꝫ eē paucorū: vel etiā vnius etſui ſolius: dum .ſ. aliꝗs propriū bonū cōſiderat vtlaude dignū. Quod aūt aliꝗs bonū ſuum cognoſcat ⁊ vt virtuoſū approbet nō ē pctm̄: ſed laudabile ẜm illud apl̓i. i. ad Cor. ij. Non ſpūm huius mūdi accepimus ſed ſpūm ex deo eſt vt ſciamus quea deo data ſūt nobis Sil̓r non eſt pctm̄ ꝙ aliquisbona ſua velit ab alijs approbari ob aliquē bonuꝫſinem ẜm illud Math. v. ſic luceat lux veſtra. .i. vita vt videant opera veſtra bona ⁊ glorificent patrēveſtrū: hec Tho. Gloriatur igitur aliꝗs tripliciter.In dn̄o. In ꝓximo. In mūdo. In dn̄o gloriat̉ ꝗ aliqd̓ bonū in ſe recognoſcens ⁊ vt vere bonū approbaſis ⁊ cōplacentiam habens illud a deo recognoſcit. Ad quod hortatur apl̓s. ij. ad Cor. dicēs. Quigoriatur in dn̄o glorietur. Et qꝛ dicit apl̓us h̓ eſſeſcriptū: ſciendū ē h̓ hēri Iere. ix. c. ſub his verbis.

Qui gloriatur ih̓ glorietur ſcire ⁊ noſſe me. Apl̓sdicit. In dn̄o gloriētur: qd̓ forte eſt ẜm ātiquā trāſlatōem vel idem. ẜm ſn̄iam. Quod verbuꝫ. b. Tho.ſuꝑ. epl̓as Pauli exponit triplciter. Unomō vt ſi īdn̄o denotet obiectu gloriandi. q. d. ex hoc gloriet̉ꝙ hꝫ in ſe dn̄m cognoſcendo ⁊ amando: qd̓ exp̄ſſeponitur in Iere. cum dicit ſcire ⁊ noſſe me: vt ſcīareferatur ad cognitionem ſpeculatiuaꝫ: ⁊ noſſe adguſtatiuam ꝑ amorem. Aliomō gloriari in dn̄o eftgloriari ẜm deū. i. de his que ſūt ẜm deum: vꝫ bonis actibus ⁊ rebus ſpūalibus. Un̄ apl̓s. ij. ad Corin. i. Gloria noſtra hec eſt teſtimoniū cōſcīe noſtre.ſ. ꝙ ꝯſcīa non remordet de peccatis grauibus ſedatteſtatur oꝑbus noſtris approbans ea vt bona ⁊laudabilia: non de malis ſicut ille de quo p̄s .xv.ait. Quid gloriaris ī malitia. Tertio modo gloriariī dn̄o eſt gloriam ſuā ⁊ bonum ſuū reputare ſe habere a dn̄o: totum qd̓ cedit in gloriam ſuam referens ī dn̄o: ẜm illud pͣs. iij. Tu dn̄e ſuſceptor meuses gloria mea .i. cā glorie mee. Et ſic ꝓpͥe ſumit̉ abapl̓o: cū dicit. In dn̄o glorietur. q. d. nō nobis d̓bemus īputare gl̓iam noſtrā: ſed d̓o. Unde ſubdit ibiNō .n. ille probatus eſt .i. approbatꝰ a deo vl̓ ab hominibꝰ qui ſeip̄m cōmēdat de ſe gloriando ſꝫ queꝫdeus cōmēdat .i. cōmēdabilē facit bonis oꝑbus ⁊miraculis. Nam deus ē cā totius boni operis perhoīes facti. ¶ Glariatur ſcd̓o ꝗs ex proximo .i. exbono proximi cum ex donis que habet doctrīe vtexemplaris vite videns alios proficere. ⁊ ſe laudari: ⁊ in opiniōe bona eē: approbat illud ⁊ cōplacentiam hēt ꝓpter vtilitatem aliorū inde ſequentē: vl̓etiā cū alios virtuoſe ſe babere conſpiciens ⁊ deoſeruire ac ſalutē alioꝝ procurare ⁊ illos approbat⁊ laudat ⁊ complacentia habet de eorum laude ꝓpter dei honorem: ⁊ ꝓximorum vtilitatem. Et ſic filius fapiens eſt gloriā patris. vt dicit Salomō. Etapl̓s dicit de Coriuthis. Gloria noſtra vos eſtis.Et iteruꝫ pͥma. Cor. ix. Expedit mihi mori magꝭ qͣꝫvt gloriam mea quis vacuet .i. bonam famā: ⁊ opinionem habitam ex bonis oꝑbus. faciendo .ſ. aliquid vnde illam denigraret: ⁊ propter hoc aliquādo ſācti gloriantur .i. ſe laudāt iuſte: vt hoīes ꝗ minus qͣꝫ debent de virtutibus eorū ſentiūt ⁊ opinātur auditis magnis eorū bonis ī maiori veneratione. ⁊ deuotione habeāt eos indeqꝫ magis proficiātSic apl̓s Paulus magnalia ſua Corithis narratꝗbus per eū cōuerſis pſeudo apl̓i ſuperuenientesſua falſa doctrina contemptibilem reddiderant dicens. Si voluero gloriari n̄ ero inſipiens. ij. Corī.xij. Id enim fecit propter vtilitatem ip̄orū vt doctrine ſue ſane magis aſſentirent In mūdo gloriaturqui bona temporalia habita recognoſcit: ⁊ ea reputat vt magna bona in eis d̓lectatus appetit laudeshumanes ⁊ de illis cōplacentiā hꝫ vt propͥum cōmodum ⁊ magnū bonū vnde Greg. in moralibꝰ:dic̄. Omnes huius ſeculi dilectores pro temporali gloria vſqꝫ ad mortem deſudare appetunt: ꝓ ſpeperpetua nec parum ī labore ſubſiſtunt: diſ. xlvij.