Titulus. IIII.
conciliabolum ⁊ ſynagoga ſathāne adeo vt baſiliſcū pareret ip̄a Baſilee ꝯgregatio auſu temerariop̄ſumens deponere Eugenium ⁊ creare Amideūducem Sabandie dictum Felicē. Pro rōne iuſtficationis ſue īpietatis allegāt .i. ꝙ ipſe Eugeniuspapa non potuit diſſoluere illud ꝯcilium ſua auctoritate firmatū. Et ex hoc. ij. ꝙ ꝯciliū ē ſupra papam ad iudicādum de ipſo. tertio: ꝙ qꝛ ſcādalicabat eccl̓iaꝫ iuſte ip̄ꝫ ꝯciliū depoſuit ⁊ depoſito aliūcreare potuit. Sed pͥmū eſſe falſum ex hoc on̄ditqꝛ eius eſt deſtituere cuius eſt ſtatuere ſiue ꝯſtituere: cū ſint eiuſdem ptātis actus: ar. exͣ de re. iurꝭ.oīs. Sic̄ aūt papa pōt ꝯcedere canonē generaleꝫ:ita tollere pōt ⁊ mutare: vt pꝫ. xxv. q. i. §. his ita. Etſicut ſolus pōt ꝯciliū generale īducere ⁊ facere celebrare ⁊ ei auctoritatem dare: vt di. xvij. ꝑ to. ita ⁊diſſoluere pōt. Scd̓m falſum eſſe ml̓ta iura d̓clarant. Nō .n. papa hꝫ auctoritatē a ꝯcilijs pͥncipal̓rſed a chriſto: vt hētur di. xxi. Quāuis. Et ip̄e papadat robur ⁊ auctoritatem ordinatꝭ in ꝯcilio: vt diexͣ de elec. Significaſti. Nec eſt ꝯͣ id qd̓ dic̄ Greg.diſ. xv. Sic̄ ſancti in fi. vꝫ ꝙ ſeip̄m n̄ illa deſtruit. ſordinata ī ꝯcilijs vniuerſalibꝰ pͥmis ſi ꝗs abſoluēque illa ligant p̄ſumit. Nā vt ibi dic̄ glo. Io. ⁊ bn̄:hoc intelligitur qͣꝫtuꝫ ad ea que ꝑtinent ad articulos fidei. Nā qͣꝫtum ad poſitiua magis ſtandū eſtſnīe pape qͣꝫ alioꝝ. Dr̄ ēt. ix. q. iij. Nemo iudicabitpͥmā ſedē iuſticiā tēporare deſiderantē: neqꝫ .n. aboī clero neqꝫ ab auguſto: neqꝫ a rege: neqꝫ a ppl̓oiudex iudicat̉. Ideꝫ dr̄ in quatuor. c. ſe. Ponit ibiglo. tres exceptiones. Prima in foro pnīe: tūc enīiudicabit̉ a ſuo ꝯfeſſore: ſꝫ ille tunc tꝫ locū dei. Secunda eū ſubmittit ip̄e ſua ſponte ſe iudicio eccl̓ieꝯcilij vel alterius: ſicut accidit ī Symaco papa etLeone. vt. ij. q. v. Auditū. ij. q. vij. Nos ſi. ⁊ di. xxiNūc aūt. Tertia ī crimīe hereſis: vn̄ dr̄ di. iiij. Sꝫpapa. A nemine eſt iudicandus ſ. papa niſi dep̄hedat̉ a fide deuius. Ubi dicit glo. hoc veꝝ ſi ſe nonvellet emēdare: nā vbi ſe emendaret nec tūc d̓poneretur: ꝑ quoddā decretū factum in ꝯſilio Conſtantienſi. Addita eſt quarta exceptio .ſ. in cāu ſciſmatis: qd̓ videt̉ intelligendum de ſciſmate dubiocū .ſ. ſunt duo pontifices creati: ⁊ dubitat̉ ꝗs eorūſit verus vt tunc fuerat: nō de manifeſto .ſ. cū vnꝰcanonice creatus: alius poſtea ītruſus al̓s cū ꝗlibet ep̄s poſſit recedere ab obedientia pape ⁊ ſic facere ſciſma: ⁊ ſic hēbit quotidie papa iudicari cuꝫtn̄ iura ꝯͣrium clament: vn̄ Anacletus papa inꝗt.Eiectionem ſūmoꝝ pontificū ſibi dn̄s reſeruauit:di. lxxix. Cum gͦ nullus hoꝝ caſuū in ꝓpoſito reꝑiatur: qꝛ nec a fide deuius Eugenius nec ſe ſubmiſit cōcilij iudicio: nec eſſet tunc aliqd̓ ſciſma q̄rōe potuerit ꝯciliū: īmo ꝯciliabolū iudicare d̓ ip̄onon apparet. Tertiū ēt friuolū eſt. nā ꝓpter nulluꝫpctm̄ excepta infidelitate papa pōt deponi. Undeglo. illa q̄ habet̉. iiij. di. Si papa dicens ꝙ papa pōtdeponi ꝓpter qd̓cūqꝫ pctm̄ qd̓ ſcandalizaret eccleſiam ſi incorrigibilis eſſet: qꝛ inobedientia dr̄ inſi
delitas: opinatiue loꝗt̉ non aſſertiue. Nā ipſe ⁊cuius eſt glo. ſentit ꝯͣrium: di. lxxix. dicens ꝙ cuꝫdr̄ ꝓpter hereſim poſſe deponi ſumit̉ ibi ꝓpͥe ⁊cte hereſis ꝓ errore in fide non ꝓ ꝯtumacobedientia. Nec reperit̉ aliꝗs papa depoſuſe ꝓpter ſcelera ſua: ſed ꝓpter ſciſma tollendum.Quales āt fuerint qͣꝫte ſanctitatis et famēſuerūt Eugeniū ⁊ apoſtaticū illū ⁊ antigerūt ſciunt plurimi: qꝛ multi eoꝝ infdala plura in diuerſis locis fecerūt. Et quales electores talis electus. Amideus ābitioſus ſūme cupidus ⁊ doloſus Eugenio ad pauꝑes liberaliomo ad eccl̓ias ⁊ religiones deuotiſſimo nullus ſapiēs vite ſue ī ſe d̓rogat. Circa regimē aūtdiuerſa dicūt ſic̄ ⁊ de ꝗbuſcūqꝫ p̄ſidentibꝰdicit glo. ſuꝑ. c. non nos. diſ. iiij. Facta ſūmi pontficis q .ſ. d̓ ſe manifeſta non ſunt excuſanda ſūt.facta Sanſonis ⁊ furta hebreoꝝ. Non gͦ vidēturpoſſe excuſari a vicio ꝓprij ſciſmatis ⁊ penis eiꝰcedentes ab obedientia Eugenij: et qui Amiodicto Felice qui excōicatus eſt ſolēniter cū fauribus ſuis ꝑ Eugeniū in ꝯſilio Florētino vt paobediunt niſi ſorte ſimplices ⁊ idiote qutur in hoc dioceſanos ſuos paratos adeis ꝯſtaret de veritate ab eis ignorata. Caliqui dicant ſe credere ⁊ mente teneri. Eugeniuvt veꝝ papam ⁊ illum reputari antipapam:ad vitandū ſcandalū ſuū .ſ. amiſſionis reꝝ:carcerationis pͥuationis bn̄ficiorum: ꝑiculi meillū infelicem ab exͣ venerant̉: vt papam noīhiꝰ: tn̄ corde vt antechriſtū deteſtant nō vidmagis excuſari a mortali qͣꝫ Marcellinus pacū in veneratiōe idoli poſuit grana incenſi ſuperprunas timore mortis ꝯpulſus: di. jqͣꝫ Salomon cuꝫ ob amorē mulieꝝflectebat ad ꝯplacendū eis que tn̄ corde nonrabat. Eſt .n. ibi mendaciuꝫ in chriſtiana religſeu his que ꝑtinēt ad fidem: qd̓ eſt ꝑniciodaciū. xxij. q. ij. Primū eſt .n. mendaciūn.in v̓bo: ſed in opere qd̓ tn̄ ꝓpͥus dr̄ ſimulatio.nec. b. Tho. excuſat a dānatione antiqͦs ph̓os quiꝯcurrebāt cū ppl̓is ad venerandū idola exteriusqͣꝫuis ſcirent nō eſſe deos: ar. ad hoc di. v.teros ꝗ. Hec ꝓ paucis dicta ſūt rōe ſciſmae ptāte pape ⁊ ꝯcilij. jͣ. dicet̉ in fine tertie partam conceſſerit dn̄s.Diuiſerūt ſibi veſtimēta mea ⁊ ſuꝑ veſteꝫ meā miſerūt ſortē. pͣs. xxi. Loꝗtur p̄s in ꝑſona chriſti ꝯquerentis pie de cruciſxoribꝰ corporal̓r: ſꝫ non minꝰ de crucifigētibꝰ ſpūaliter ꝑ ſciſmata hereſes ⁊ malos mores. Ueſtimēta chriſti ſignificāt ſpūal̓r eccl̓iaꝫ ſeu fideles aliqꝫUn̄ d̓ ip̄is loquens ꝓph̓a ait. His oībꝰ velut veſtiintēo veſtierꝭ. Iſa. xlix. Et ī pͣs. xliiij. ad chrquēs ait. Mirra .ſ. amaritudinis ⁊ mortifiGutta eſt quoddā genus aromatis qd̓ tollit inſturas ⁊ tumores ⁊ ſignificat humilitatē que tollit