Capituluꝫ. XI.

Ex quacūqꝫ trium partium ꝗcūqꝫ ſimpliciter credebat ſuū eſſe verum papam ⁊ non alium motusꝯaſcīe dictamine paratus etiam alteri adherere ſihoc ibi ꝯſtaret: excuſatus creditur a vicio ſciſmaris ⁊ ſententijs eius. In cuius ſignū eſt ꝙ in qualibet obedientia erant multi peritiſſimi ⁊ ſanctiſſimi viri: ⁊ cū deus ⁊ natura non deficiat ī neceſſais: ſed vnctō doceat de oībus vt dicit Io. ī cano.ia: nō eſt credendū ſpiritum ſanctū deſeruiſſe eccleſiam cuius inſtinctu regit̉: di. viij. Qui cōtēptavel chriſtuꝫ receſſiſſe a ſuis ꝗ dixit. Ecce vobiſcūſum oībus diebus. Math̓. vlt. ſi error ille fuiſſetpericuloſus ⁊ dānabilis. Inſuꝑ et ſub Urbano etBonifacio fuerūt ſancte que claruerunt miraculvt ſancta Brigida et Catherina de Senis credentes in illū. Et ſub Clemente ⁊ Bn̄dicto ex alia ꝑtefuit. b. Petrus Lucinburgo cardinalis eius: clarēs miracul̓. Sub Bonifacio ⁊ Gregorio fuit dominus Io. dn̄ici cardinalis eius eximie ſcīe ⁊ ꝓbtatis. Et ſub Bn̄dicto magiſter Uincentius memus p̄dicator ⁊ ſanctiſſime vite. Idem ſenſerun⁊ ſcripſerūt ⁊ ꝯſuluerunt ip̄i venerabiles viri dn̄sIo. dn̄ici ⁊ magiſter Uincentius. Candē deo miſerante cū ſit nauicula Petrī fluctibꝰ quateret dn̄oquaſi dormiente exurgens tranꝗllū fecit. Cōgregato .n. ꝯcilio. Cōſtantie ꝑ imꝑatorē Sigiſmūduꝫaſſignatione ibi facta ip̄ius ꝑ papā ad quē ſpectatpꝫ diſ. xvij. ꝑ to. ⁊ ꝑ Io. xxiij. ⁊ ꝑ Gregoriumlecimū ⁊ cardinalibus Bn̄dicti oībus ad ip̄ꝫꝯciliū vniuerſale accedentibꝰ cū cardinalibꝰ Iohanis ⁊ Greg. decretum eſt vt ꝓ efficatiori mō vnionis fiende ꝑ modū ceſſionis ꝓcedēdū fore. SicqꝫGreg. xij. p̄tatꝰ ſponte oī iuri papatꝰ ceſſit ⁊ renūciat ꝑ Carolū de malateſtis ſuū in hoc ꝓcuratorempublico ꝯcilio. Io. xxiij. p̄fatus fugam arripuit.Sed imperator Sigiſmūdus eū inſecutus cepitedire ꝯpulit ad ptatū locū ꝯcilij: ⁊ qꝛ cedere noat: ac ēt ml̓tis actibꝰ ſuis eccl̓iam ſcādaſicabatdepoſitus fuit. Et ſil̓r Bn̄dictus qꝛ ad ꝯciliū venire noluit: nec mittere nec incorporari: nec cede̓ depoſitus fuit. Demū d̓ cōi ꝯcilio ⁊ aſſenſu oīuꝫ cardinalium Gregorij Iohānis ⁊ Bn̄dicti ꝗ illic cōuenerant ⁊ oīum nationū .ſ. Italice. Gallice. Ale.manie. Hyſpanie. Anglice aſſumpti ſunt aliꝗ ꝗ ſilcū cardinalibꝰ hr̄ent vocē in electiōe fienda ſūmipontificis. Sicqꝫ ad electōeꝫ ꝓcedentibꝰ creatusēonice dn̄s Oddo cardinalis d̓ Colūnenſibuscatuſqꝫ Martinꝰ. v. Acceptatuſqꝫ ab oī clero et⁊ pͥncipibꝰ chriſtianitatis vniuerſis ꝓ vero vnico ⁊indubitato apl̓ico Petri ſucceſſore Ieſu chriſti vtcario. Et decretū fuit ꝗcꝗd fuiſſet a qͦcūqꝫ illorumtriū ꝗ ſe geſſerūt ꝓ papa ꝯceſſuꝫ ⁊ ordinatum inſua dutaxat obedientia ratū eſſet ⁊ firmū: vn̄ oēsremāſerūt in ſuis dignitatibꝰ ⁊ officijs. Et qͣꝫuis ille ꝑtinax olim dictꝰ Bn̄dictis ī caſtro paniſcole cōfugiens moreret̉ in ſua duritia ab oībꝰ derelictꝰfactꝰ eſt poſt eū a pauciſſimis antipapa ꝗdā Eugenius: ſꝫ ſubito res illa euanuit: naꝫ ceſſit ſponte oī

iuri ſi qd̓ hr̄et in papatu. Credit̉ aūt ꝓcuratū taleꝯcilium cōgregari laboribus ⁊ induſtria dn̄i Io.dn̄ici cardinalis Raguſini ꝗ pluries acceſſit ad īperatorē: aliqn̄ in habitu cardinalatus: aliqn̄ ī habitu tranſformato ad ſuggerendū ⁊ ſollicitanduꝫillud negociuꝫ. Ꝙ aūt in dicto ſciſmate ſic dubiouullus eſſet ꝯdēnandus cuicūqꝫ illoꝝ triuꝫ adhereret pura ꝯſcīa: non ſoluꝫ rōnibus iam breuiteraſſignatis ꝓbat̉: ſꝫ ⁊ ꝗdam magiſter eximius ī theologia tunc cancellarius Pariſienſis ad idē ꝓpoſitum quaſdaꝫ ꝯcluſiones ſcripſit approbatas ꝑdoc. totius vniuerſitatis..§. VII.rima ꝯcluſio ē. Quocunqꝫ ꝯtēdentium de papatu demonſtrato non ēhereticuꝫ dicere. I. non eſt papa. Rō huius concluſionis eſt: qm̄ nulla ꝓpoſitio ad cuius verificationem exigit̉ veritas vnius ꝓpoſitiōis ꝯtingentꝭ⁊ ad fidē īpertinentis ē de neceſſitate aūt ītegritate fidei. Nā ſicut ꝓpoſitio copulatiua cuius vnaꝑs eſt tota ꝯtingens ⁊ cuius vna ꝑs eſt falſa aut īpoſſibilis eſt tota falſa aut īpoſſibilis: ſic ī ꝓpoſitoCōſtat aūt ꝙ ad verificationem iſtius. A. eit papa:exigit̉ non ſolū vnam: ſꝫ multas ꝓpoſitiones contingentes eſſe veras: vt ꝗa electio eſt rite ⁊ canonice celebrata: ⁊ ab illis ꝗ hn̄t ptāteꝫ ⁊ ſil̓es. Cū ergoneſciat̉ ſi electio pape eſt canonice celebrata niſi apauciſſimis intereſſentibus ⁊ intelligentibus ēpermaxime quando ſapientiſſimi de hoc dubitāt:vt in predicto ſciſmate: ideo non eſt hereticum dicere ꝙ talis vel talis non eſt papa: qꝛ .ſ. pōt non eēelectus canonice. Nō enim ꝑtinet ad fidem ꝙ ſitiſte vel ille papa: ſed ꝙ ſit vnus papa ille .ſ. qui eligitur vt ordinauit chriſtus ⁊ eccl̓ia: diſ. xxiij. c. Innomine dn̄i..§. VIII.Secunda concluſio eſtꝙ in ſtatu p̄dicto ſtat aliquos eſſe apud quos iſtd̓ꝑtinaciter aſſerere. A. non ē papa: ſaperet hereſimRō huius ꝯcluſionis eſt: qm̄ ꝓpoſitio dicitur ſapere hereſim qn̄ ex ipſa aſſumptione cum aliquibus veris que rōnabiliter negari non poſſunt ſe.quitur error ī fide. Sed poſſibile eſt aliquos homines ꝑ reuelatōeꝫ vel aliter ſic certificatos eē ꝙoīa rite facta ſūt ⁊ canonice in electōe ipſius. A. inpapam: qd̓ rōnabiliter dubitare non p̄n̄t: tūc talesſi negant. A. eē vel fuiſſe papam incidūt in errorēiſtum ꝙ rite electus ⁊ ꝯſecratus in papam non eſtpapa: nec vnqͣꝫ fuit papa: ⁊ ꝙ non ſuccedit Petro⁊ ml̓ta ſimilia que ſunt heretica: ar. vij. q. i. factus.⁊ extra de elec. Lꝫ.Tertia cōcluſio eſt. Inhuiuſmōi ſciſmate tam dubio temerariū īiurioſū⁊ ſcandaloſum eſt aſſerere omnes tenentes iſtampartē vel omnes tenentes alteram vel neutralemetiam adultos vniuerſaliter extra ſtatum ſalutiseſſe vel excōicatos: vel rationabiliter de ſciſmate