Titulus. III.

arripuit eū febris licet lenta: amici et cōſanguineiincipiunt en̄ admonere de ꝯfeſſione ſcientes vitāeius lubricam. Ipſe aūt trufabat̉. Nunquid egomoriturus ſum dicēs: qꝛ vultis me confiteriꝰ ſuccreſcit febris ⁊ illi magis hortantur ad pnīam vtcitius ſanitatem recipiat. Rn̄dit ille. Gene credopropter ſcelera mea hoc accidiſſe: ſꝫ ꝯuenientiuseſt ꝙ ego vadam ad eccleſiam ad ꝯfitendum qͣꝫ ꝙdem laborē ꝯfeſſori ad veniēdū ſanatus oīo iboad ꝯfitendū ad eccl̓iam. Cūqꝫ īualuiſſet īfirmita⁊ multum grauaret ⁊ ip̄m ſui ſollicitarēt. Nō habeo īꝗt caput ad hoc pre dolore ⁊ grauamine: neſcirem inꝗt dicere: ſꝫ alleuiatus a febre volo facēqd̓ ſuadetis. Demuꝫ apparuit ei angelus dicens.Agnoſcis me. Qui rn̄dit non. Ego ſum ait angelus ꝗ tibi ānunciaui ex ꝑte dei ꝙ non morererisſine auiſamēto: iam tp̄s eſt vt trāſeas de hoc mundo. Cui ille quō eſt hoc nunꝗd deus deceptor eſt:qꝛ ꝓmiſit auiſamentum ⁊ non dedit? Cui āgelus:immo ꝓmiſſum ſeruauit. Nam non ſolum auiſamentum vnū dedit: ſed multa. pͥmuꝫ fuit dolor capitis: ſecūdum febris: tertiū ſollicitatio amicoꝝ: qͣrtum augmētum infirmitatis: ſed noluiſti audiretēptando deū. Et ideo oportet te exire. Et ſubitomoriēs ad inferna deſcēdit ⁊c̄.¶ Capl̓m. xi. de Sciſmate: et ibi tractat̉ de duobꝰgerentibus ſe pro ſummo pontifice ꝗd agēduꝫ ſitpro ſerenitate ꝯſcientie.Ciſma ex ſuper⁊ ambitione cōiter deriuat̉ ⁊ chaati eccl̓iaſtice vnitatis ꝯͣriatur. Etſit pōt diffiniri vel deſcribi. Sciſma eſt vicium qͦꝗs ſub ſūmo pontifice eſſe recuſat: ⁊ mēbris eccleſie ei ſubiectꝭ cōicare recuſat. Pro cuius declaratiōe dicit. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. xxxi. ar. i. ꝙ nomē ſciſmatis ẜm Iſidorum in lib. etyhmologiarū a ſciſſuraanimoꝝ vocata eſt. Sciſſo aūt vnitati opponitur.Un̄ pctm̄ ſciſmatis dicit̉ qd̓ directe ⁊ ꝑ ſe opponivnitati. Sicut .n. in rebus naturalibus id qd̓ ēaccidens non ꝯſtituit ſpēm ſic nec in rebus molibus in ꝗbus illud qd̓ eſt intentū illud eſt per ſe:qd̓ aūt ſeꝗtur p̄ter intentioneꝫ eſt quaſi ꝑ accidēsUn̄ pctm̄ ſciſmatis ꝓprie eſt ſpāle pctm̄ eo ꝙ ītendit ſe ab vnitate ſeparare quā charitas facit: charitas aūt non ſolum alteram ꝑſonā alteri vnit ſpirituali dilectionis vinculo: ſed etiam totā eccl̓iamin vnitate ſpūs. Et ideo ꝓpͥe ſciſmatici dicuntur ꝙpropͥa ſponte ⁊ ītentione ſe ab vnitate eccl̓ie ſeparant que eſt vnitas pͥncipalis: nam vnitas ꝑticularis aliquoꝝ ad inuicem ordinat̉ ad vnitateꝫ eccleſie: ſicut compoſitio ſinguloꝝ membroꝝ ī corporenaturali ordinat̉ ad totius corporis vnitatem. Ecleſie aūt vnitas in duobus attenditur .ſ. in ꝯnexion membroꝝ ad inuicem ſeu cōicatione: ⁊ iterūin ordine oīum mēbroꝝ ad vnum caput ẜm illud

Col̓. ij. Inflatꝰ ſenſu carnis ſue ⁊ non tenēs capurex quo totum corpus ꝑnexus ⁊ ꝯnexiones ſuminiſtratum ⁊ conſtructum creſcit in augmētdei. Hoc aūt caput eſt ip̄e chriſtus cuius vioeccleſia gerit ſūmus pontifex. Et ideo ſciſunt ꝗ vt dictum eſt ſubeſſe renuunt ſūmoci ⁊ mēbris eccleſie ei ſubiectis cōicare recuſarHinc ⁊ Pelagius papa ait. Sciſma ſiꝗdem ipſiqd̓ grecū nomen eſt ſciſſuram ſonat: ſed ī vnitatſciſſura eē n̄ pōt. Non gͦ vnitati cōicant ꝗ ſciſmeticis cōicant: partes ipſi ſibi fecerunt: ⁊ abvnum eſt vt apoſtoli Iude iam verbis loometipſos ſegregantes ſpirituꝫ non habenq. i. Sciſma. Et qͣꝫuis hereſis etiam diuidnem ab vnitate fidei catholice: tn̄ ſciſma eſt ſpele vicium diſtinctum ab ipſa. Nam henitur directe ⁊ per ſe fidei: ⁊ ſciſma oppeccleſiaſtice vnitatis charitati. Et ideo ſicut⁊ charitas ſunt diuerſe virtutes qͣꝫuis ꝗcūqꝫfide caret ⁊ charitate: nō tn̄ econuerſo. Ita h⁊ ſciſma ſunt diuerſa vicia: qͣꝫuis hereticus ſit ēſciſmaticus: ſed non econuerſo. Et hoc eſtHiero. ſuꝑ epl̓am ad Gal̓. Inter ſciſma ⁊ hehoc arbitror intereſſe ꝙ hereſis ꝑuerſum dohabet: ſciſma auteꝫ ab eccleſia ſeparat. xxInter. Et tamen ſic̄ amiſſio charitatis eſttendi fidem: ita ſciſma ē via ad hereſim. Undeferunt ſicut diſpoſitio ⁊ habitus vel ſicut genſpeciēs.Eſt autem ſciſma peccatum abſqꝫ dubio mortale: qꝛ cōtrariatutati eccl̓iaſtice vnitatis. Si enim pctm̄ quotitur contra charitatem alicuius perſonelaris eſt mortale: vt odium particulare ꝯtmum multo magis quod perpetraturitatē totius eccleſiaſtice cōgregationis vt ſciſmaBonum enim quāto cōius tanto diuinius ſcd̓ꝫph̓m: ⁊ per conſequeus melius ⁊ maliſitum deterius. Patet etiam grauitas maypeccati ex dictis ſanctorum. Dicit enim Atqꝫ ſciſmatici aliꝗd ſibi ex iuſticia mercedequia vbi charitas non eſt non poteſt eſſe iuſDilectio enim proximi malum non oꝑatur.q. i. Ubi. Iteꝫ Beda ſuper Math̓. Quicūqꝫ altate fidei vel ſocietate Petri apoſtoli quōlibꝰmetipſos ſegregauerint: nec tales a vincicatoꝝ abſolui: nec ianuā regni celeſtis poſgredi. q. ea. Segregatur quis autem ab vnPetri per ſciſma per quod quis non ſubijcimo pontifici qui locum tenet Petri. Item Cyprinus dicit. Cuncti ſciſmatici: quia foris ſunt idetextra eccleſiam ſpiritum ſanctum non habeea. Dicimus. Hoc idem oſtenditur ex grattione eorum diuina ⁊ humana. Et de diuiCyprianus. vij. q. i. dicēs. Deniqꝫ qͣꝫ ſit inſepele vnitatis ſacramentum ⁊ qͣꝫ ſine ſpe ſint: ⁊ perditionem ſibi maximam de indignatione dei acqui