Titulus. III.

diabolus: qꝛ periculum erat ẜm naturam ⁊ miracula facere tunc non erat expediens. Et ꝓpter eādem rōnem non volebat aliquando in iudeā ambulare: qꝛ querebant eū iudei interficere. Io. vij.Hoc idem Abraham docuit exemplo qn̄ deſcendens in egyptum dixit Sarai eſſe ſororem ſuamGen̄. xij. in quo factō inꝗt Aug. on̄dit ꝙ nemo dꝫtemptare deum ſuum cum habeat ꝗd ſalubrioriꝯſilio faciat .ſ. ẜm viam humanam. Fecit qd̓ potuit: qd̓ non potuit deo ꝯmiſit in quē ſperauit. xx. q.ij. Querit̉. Sic ⁊ Paulus apl̓s fecit ſe ſubmitti ꝑſportam de muro vt euaderet inſidias. ij. ad Cor.xi. nec expectauit ꝙ deus mitteret angelum ſuū.Ꝙ aut beata Agatha recuſauerit medicinaꝫ corporalem dicens. Habeo dn̄m Ieſum ꝗ ſolo ẜmone reſtaurat vniuerſa non in hoc temptauit deū.Exꝑta enim erat erga ſe diuinam beniuolentiamvt vel infirmitates non pateret̉ quibus medicinaindigeret vel ſtatim in ſe ſentiret diuine ſanatiōiseffectum. Et que a iure cōi exorbitant in ꝯn̄am n̄ſunt trahenda: de reg. iurꝭ. in. vi. niſi ꝗs hr̄et ſil̓eminſtinctum a ſpū ſancto. Temptauerūt ergo illi patres iudeoꝝ in heremo deum vt ꝓbarent potentiam dei ſi poſſet eis prouidere dicentes vt ait ī eodem p̄s. Nunꝗd poterit deus parare menſam indeſerto. Nunꝗd ⁊ panes poterit dare? Nūꝗd ītroducere in terram ꝓmiſſionis ⁊ alijs modis. Eſt āthoc pctm̄ .ſ. temptare deuꝫ: qd̓ pꝫ ex eo qd̓ in legeprohibet̉. Deutro. vi. Non tēptabis dn̄m deū tuūRō huius eſt ẜm. b. Tho. 2ª 2º. q. lxxxxvij. ar. ij. ꝗavt dictum eſt temptare eſt experimentum ſumereſeu ꝓbare. Nullus aūt experimentū ſumit de ecde quo eſt certus. Et ideo temptatio oīs ex ignorātia vel dubitatione ꝓcedit aut eius qui temptat: ſicut cū aliquis experimentum de aliqua re ſumitvt eius qualitatem cognoſcat vt cum magiſter interrogat diſcipuluꝫ vt ſciat ſi didicit vel intelligitlectionem ⁊ aurifex auꝝ fricat vt ſciat qͣꝫtuꝫ ē mixtum. Aut ꝓcedit ex dubitatione alioꝝ: ſicut cū ꝗsexperimētum ſumit de aliqua re: vt alijs on̄dat:ꝑ quē modum dicit̉ deus temptare homines vtAbraham. Gen̄. xx. circa īmolationem filij: vt ſcꝫon̄deret mūdo obedientiam eius: ⁊ Thobiam vtoſtenderet alijs patiētiam ſuam ⁊ hiꝰ. Et ſic chriſtus tēptauit Philippum dicēs. Un̄ ememus panes ⁊c̄. vt .ſ. on̄deret ip̄i paruitatem fidei ſue. Ipſeenim chriſtus ſciebat ꝗd eſſet facturus. Io. vi. Igrare auteꝫ vel dubitare de his que ꝑtinent ad diuinam ꝑfectionem .ſ. ptātis ſapīe vel bonitatis eſpeccatum. Sic ergo temptare deum vt cognoſcatquis eius v̓tutem peccatum eſt. Si ꝗs autem adhoc experimentuꝫ ſumat eoꝝ que ꝑtinet ad diuinam ꝑfectionem non vt ip̄e cognoſcat: ſꝫ vt aliusdemonſtret: hoc non eſt temptare deum cū ſubeſtiuſta neceſſitas vel pia vtilitas ⁊ alia que ad hͦ cōcurrere debent. Sic enim apl̓i petierūt a dn̄o vt īnoīe Ieſu chriſti fierent ſigna: vt dicit̉ Actꝭ. iiij. vt.ſ. virtus chriſti in fidelibus demonſtraret̉. Si ꝗs

autem hoc attentaret facere .ſ. miracula eſto o taceret ad ꝯfirmationem veritatis fidei niſi ſuꝑ hohaberet inſtigationem a ſpiritu ſancto ſicut haerūt ſancti: ꝑtineret hoc ad tēptationeꝫ dei. Quoaūt ait pͣs. xxxiij. Guſtate ⁊ videte qm̄ ſuauis ēminus. Et apl̓s Ro. xij. Probetis que ſit volūdei bona bene placens ⁊ perfecta: non ꝑtinet ꝭad temptandū deū: nec ibi eſt peccatugunt̉ de cognitione affectiua dei ⁊ ꝓbquā ꝗs experitur in ſe guſtum diuine dulceo⁊ ꝯplacentia diuine volūtatis qd̓ ꝓueuit exꝗs totaliter ſe ſubijcit dei voluntati ⁊ attenfectuoſe ꝯſiderat diutnam voluntatem ⁊ ex hquitur in eo experientia diuine dulcedinis. Sprobare dei voluntatem vel bonitatem cotmnſpeculatiua vtꝝ ſit .ſ. bona volūtas dei vl̓ vtrū deſit ſuauis hoc ꝑtinet ad temptandum deum: ſic⁊ probare vtrum deus poſſit eum iuuare ⁊ ſibuidere: qd̓ fecerunt illi patres. Un̄ dicit. hginta ānis ꝓximus fui generationi huic .ſ.in deſerto adiuuando: d̓fendendo ab inimicis:uidendo in neceſſitatibus. Loꝗtur ꝑ ſil̓itudinehominis ꝗ cū eſt ꝓximus pōt iuuare. Et dixper hi erant corde eſtimādo vel dubitandpoſſim iuuare ⁊ eis ꝓuidere: ⁊ corde errarluntate ⁊ malicia ſua. Ꝙ aūt rex Achas rep̄henditur cū queſitus ab Iſaia ⁊ peteret ſignnon petam ⁊ non tēptabo dn̄m. Iſa. vij. jfuit: qꝛ non pro ipſo ſolum: ſed ꝓ totius peſtructione monebat̉ petere ſignuꝫ quaſi īcōis ſalutis. Neqꝫ enim hoc petendo temptadeum: tum qꝛ faciebat ex dei mandato: tuhoc ꝑtinebat ad cōem vtilitatem ſignum.tionis humani generis vt ibi pꝫ. Abrahacū petijt ſibi ſignum dari de terra ꝓmiſſioda ſemini ſuo non tēptauit deum: qꝛ fecit hoc ēſtinctu dei ⁊ ibi magnum myſterium incarnatTho. vbi ſupra. Hoc aūt pctm̄ apponit̉ virtuti regionis ẜm Lho. vbi ſupra ar. iij. qꝛ cum futis religionis ſit deo reuerentiam exhibiilla que ꝑtinēt ad irreuerentiam dei reliponunt̉: ꝑtinet aūt ad irreuerentiam hoīre eū. Nullus .n. p̄ſumit temptare eum de cuexcellentia certus eſt. Et cōiter eſt mortale.dicit̉ Sap̄. i. Inuenit̉ dn̄s ab his qui. nō tereum. Qd̓ autem non inuēnia.ſ. cognoſcat eū ⁊ poſſideat ꝑ gimpedimentum mortalis pctī hoc etiam ex ytione ip̄ius notat̉ in pͣs. lxxxxiiij. cuꝫ dicitur.cognouerunt vias meas .i. opera mea ſeu mta mea quibus itur ad deum. Inter que mahoc eſt. Non temptabis dn̄m deum tuum: ⁊ ꝓhoc iuraui eis .i. firmiter decreui ſi introhibꝰſi ꝓ non .i. ꝙ non introibunt in requiem mearin terra ꝓmiſſionis q̄ figurabat vitam eternaſic fuit: qꝛ nullus eoꝝ qui numerati ſunt ī egy.ſ. ſexcentamilia hominū ad p̄lium aptoꝝ intrarunt: ſꝫ mortui ſunt in deſerto exceptis Caleph