Capitulū. X.
nos. Et ꝓuer. viij. c. Delitie mee eē cū filijs hoīuꝫMiſerie famis ⁊ ſitis ꝓuidet cibarijs: et potibꝰ varijs ne faſtidiū generet. Miſerie nuditatꝭ veſtimēris plurimis laneis et lineis et ſerici. Miſerie frigoris calore ignis. Miſerie tenebrarū lumine lune ⁊ ſolis. Miſerie pauꝑtatis diuitijs auri ⁊ argēti ⁊ ceteroꝝ metalloꝝ ⁊ lapidū p̄cioſoꝝ. Miſerie infirmitatū: medicinis īnumeris. Senſibus ip̄is cōpioſe ⁊ ſuauiter ꝓuidit. Uiſui de pulchritudine cōloꝝ. Auditui de ſuauitate ſonoꝝ cantus et inſtrumentoꝝ. Guſtui de dulcedine ciborum. Odoratui de fragantia odoꝝ floꝝ ⁊ alioꝝ. Tactui de lenitate diuerioꝝ obiectoꝝ. O qͣꝫte ſunt miſerie animeRepletus ait Iob. xiiij. multꝭ miſerijs: quas releuat diuerſis miſerationibus. Quātas .n. inſpirationes ⁊ incitamēta ad bonum īmittit. Quot documenta ſcripture ſacre. Quot exhortatōes ſanctoꝝQuot exēpla ꝑfectoꝝ. Quātas varietates artium⁊ artificioꝝ ad tollendū otium. Quātas expectatōnes ad emēdatiōes pctōꝝ. Quot auxilia angelorūpͣs. lxxxx. Angelis ſuis mādauit de te ⁊c̄. Quō mieret̉ pater filioꝝ miſertus ē deus. Sꝫ tāta ē īgr̄atudo nr̄a vt ꝯquerendo dicat Iſa. i. Filios enutriui ⁊ exaltaui: ip̄i āt ſpreuerūt me ⁊c̄. .§. XIII.Quantum ad ſextum.Certum eſt ꝙ deſideriū nr̄m hic impleri non pōtvt experiētia docet. Sꝫ vt dicit pͣsͣ. xvi. Satiaborin apparuerit gl̓ia tua. Ibi .n. beati poſſidebūtptem bona que dicūt̉ ſeptem dotes q̄ īplebuntaīam ⁊ corpus: ⁊ total̓r ꝗetabunt vꝫ viſionem claram qua īplebūt̉ ſapīa: cōprehenſionem qua implebūt̉ ſecuritate: dilectōeꝫ ꝑfectiſſimā qͣ īplebūt̉gaudio ſeu fruitiōe: qͦ ad corpꝰ agilitatē ſubtilitatēclaritatem ⁊ īpaſſibilitatē. Uel ſeptem bona q̄ hicdeſiderant̉: ſꝫ nūqͣꝫ poſſidēt̉ plene diuitias honotias: potentias: ſeu dn̄ia: delectatōes ſanitate ꝑpetuitatem: ſcīam v̓tutem. Ibi plene habent̉. Habent̉ ſiꝗdem virtutes morales ī pͥma: ſꝫium vſum: ſicut ⁊ diuitias ⁊ honorē: ſꝫ ꝑ aliūum qͣꝫ hic. Ergo benedic aīa mea dn̄o ⁊c̄. neſis ingrata.Capl̓m. x. de Tēptatōe qͣ hō tēptat deum.Emptatio dei ideſt qua hō tēptat deū: ſpāle pctm̄ ē ꝓcedens ex ſuꝑbia ⁊ p̄ſumptione hoīs: dequā inꝗt dn̄s ꝑ pͣs. lxxvij. Temptauerunt ⁊ exacerbauerunt deū excelſuꝫ ⁊ teſtimonia eius nō cuſtodierūt. Circa hoc videnda ſunt tria.Primo quid ſit deū temptare.Secundo quō ⁊ quare ſit pctm̄.Tertio de punitione eius.Quantum ad primum.Sciendum ꝙ tēptatio dei eſt vitium quo hō p̄ter
mitti facere qd̓ pōt ad pericula euitanda: vel aliqͣagenda reſpiciens ſeu expectans diuini auxilij etfectuꝫ. Pro cuius declaratione dicit. b. Tho. 2 2º.q. lxxxxvij. ar. i. ꝙ temptare ē ꝓpͥe experimentūſumere de eo qui temptat̉. Poſſumꝰ aūt exꝑimentum ſumere de aliqͦ v̓bis ⁊ factis. Et v̓bis ꝗdeꝫ experimētum ſumimus qn̄ inquirimus an ſciat vl̓velit vel poſſit illud implere qd̓ q̄rimus. Factꝭ ātcu ꝑ ea q̄ facimus exploramus alterius prudētiāvel voluntatem vel ptāteꝫ. Utrūqꝫ hoꝝ ꝯtingit fieri dupl̓r. Uno mō aꝑte vt cū ꝗs ſe temptatoremprofitet̉ ſic̄ Sanſon ꝓpoſuit philiſteis ꝓbleumaad tēptanduꝫ eos: vt hētur Iudicꝭ. xiiij. Alio mōinſidioſe ⁊ occulte ſic̄ phariſei temptauerūt chriſtum qn̄ interrogauerūt. Licet nobis dare cenſūceſari. Math̓. xx. Rurſus qn̄qꝫ hͦ ſit exp̄ſſe vt cuꝫꝗs dicto vel facto ītendit exꝑimētuꝫ ſumere d̓ aliquo: vt cū iudei ſignū de celo querebāt a chriſtoteptantes euꝫ vt dicit̉ Lucꝭ. xi. Qn̄qꝫ interp̄tatiueqn̄ .ſ. ⁊ ſi hoc nō intendit vt experimētuꝫ ſumat idtn̄ agit qd̓ ad nihil aliud vr̄ ordinabile: niſi vt exꝑimentum ſumat: ſic̄ ſi ꝗs portaret ml̓tam pecuniaꝑ viā quā nouit latronibus aſſuetā eſſet hͦ quafiillos latrones temptare ſi furent̉ qͣꝫuis nō intēdathoc vn̄ Ber. dixit de pecunia rapta a latronibus.Magna pecunia magna tēptatio. Sic igit̉ homotēptat deū qn̄qꝫ v̓bis qn̄qꝫ factis. Uerbis ꝗdeꝫ cūloꝗmur cū deo orando. Un̄ in ſua petitione aliꝗsexp̄ſſe deū tēptat qn̄ ea ītentiōe a deo aliꝗs poſtulat vt exploret dei ſcīam ptātem ⁊ volūtata. Factꝭaūt exp̄ſſe tēptat qn̄ ꝑ ea que facit intendit experimentū ſumere diuine ſapie ptātis vel pietatꝭ. Sꝫqͣſi īterp̄tatiue deū tēptat: ꝗ ⁊ ſi n̄ ītēdat exꝑimētude deo ſumere: tn̄ petit vel facit aliꝗd ad nihil alid̓vtile niſi ad ꝓbandū dei ptāteꝫ bonitatē vl̓ cognitionem vt Zacharias in petendo ſignuꝫ ab āgelopro filio ſibi naſcituro. Lucꝭ. i. Et Gedeō in ponedo vellus in area rore īplendum in ſignū victorieIudicꝭ. vi. Sic̄ ſi aliꝗs faciat equū currere vt euadat hoſtes hoc non eſt exꝑimētum de eqͦ ſumere:ſed ſi equū currere faciat abſqꝫ aliqͣ neceſſitate: hͦnihil aliud erit qͣꝫ exꝑimētum ſumere de eꝗ velocitate. Et idē eſt de oībꝰ alijs rebꝰ. Qn̄ gͦ ꝓpter aliqͣꝫneceſſitateꝫ vel vtilitate ꝯmittit ſē aliqͦ diuino auxilio in ſuis petitōibus vel factis hoc non eſt deuꝫtēptare. Dicit .n. ij. paralipo. xx. Cum ignoremꝰ ꝗdagere debeamus hͦ ſolū reſidui habemus: vt oculos nr̄os ad te erigamus: ⁊ ſic ſancti viri moti ſūtad petendū p̄cibus diuine ptātis effectū ex neceſſitate vel vtilitate in miraculis faciendis īſpiratiad hoc a deo. Qn̄ aūt hͦ agitur abſqꝫ neceſſitate vl̓vtilitate hoc eſt interp̄tatiue tēptare deuꝫ. Un̄ ſuꝑillud Deutro. vi. Nō tēptabis dn̄m deū tuū: dicitglo. Deū temptat ꝗ hn̄s qd̓ faciat: ſine rōe ꝯmittitſe ꝑiculo experiens vtꝝ poſſit a deo liberari. A qͦcauendū fore docuit chriſtus exēplo ſuo. Cū eniꝫpoſſet de pīnaculo deſcendere via humana: qꝛſcalas noluit mitterere ſe deorſum: vt ſuadebat