Titulus. .III.
⁊ ſit ſacramentuꝫ .i. q. i. Detrahe. Sicut aūt ſt̓ ſeptēinfirmitates aīe nr̄e: ſic ſeptem inſtituit medicinasſacramētales ꝯͣ eas vt nullam dimitteret in ſanatam. Qui ſanat inꝗt p̄s. ſupra allegatus oēs īfirmitates tuas. Prima infirmitas eſt pctm̄ originale.quā ſanat deus medicina baptiſmi debite ſumptiSecūda eſt pctm̄ mortale actuale qd̓ gratia pͥuataīam: ⁊ hanc ſanat medicamēto pnīe. Tertio ē peccatum veniale cū quo in paradiſum intrari nonpōt: ⁊ hanc ſanat extrema vnctione qͣꝫuis etiam etalijs ſacramētis. Quarta eſt ignorantia agēdoruꝫpro ſalutē: ⁊ hanc fanat ſacramento ordinis ꝗ adhͦ dat̉ vt inſtruant miniſtri eccl̓ie ſe ⁊ alios de moribus ⁊ fide. Quinta eſt ꝯcupiſcentia ꝑ quā eſt ꝓcleuus ad laſciuias ⁊ delectationes inordinatas tactus: ⁊ hanc ſanat ſacramētum mr̄imonij reſtrīgēdo ip̄am ne ferat̉ ad corruptelas illicitas: ſed contentus ſit ſua vxore: ⁊ hec ꝗdem medicina pro debilibus nimis. Nā fortioribus aliud extat remedium. Sexta infirmitas eſt malicia: quedaꝫ inclinatio ad appetendum mala ꝯͣ quā dat̉ medicinaeuchariſtie. Septima ē fragilitas ſeu debilitas adbene operandū ꝯͣ quā dat̉ medicina ꝯfirmationisDe. de tharan. ī. iiij. Sanat ergo dn̄s oēs infirmitates: qui vt medicus de celo miſſus eſt: iuxͣ illudIſai. lxi. ad ānunciandū māſuetis miſit me vt mederer ꝯtritis corde. Et cū iſtis medicinis ſanat: cūactu debito aſſumunt̉. Sed tanta eſt ingratitudohoīs vt vel ꝯtēnantur tanta bn̄ficia vl̓ indebite ſtmātur: ⁊ iō pauciſanant̉ vn̄ Aug. ſuꝑ Io. Quātūeſt ī medico ſanare venit egrotū: ſꝫ ip̄e ſe īterimitꝗ p̄cepta medici luare n̄ vult. Noli gͦ obliuiſci retributōes eius oyīa..§. X.Quantum ad tertiumdicit Aug. de ꝯſe. di. iiij. Firmiſſime tene ꝙ oīs ꝙꝯcipit̉ ex viro ⁊ muliere naſcit̉ cū pctō originali ⁊morti obnoxiꝰ .ſ. eterne de qua canit eccl̓ia. Libera me dn̄e de morte eterna. Et pͣs. xxxiij. Morspctōꝝ peſſima. Nam in inferno erit mors ſin̄ morte: ẜm Greg. in moral̓ .i. pena mortalis nunqͣꝫ deciens. Maior pena in mūdo eſſe non pōt qͣꝫ morNam ẜm ph̓m: mors eſt vltimum terribiliuꝫ: hectn̄ cito tranſit: ſed pena mortis infernalis nunqͣꝫSed dn̄s redimit .i. liberat ꝑ gr̄am ſuam p̄cio ſanguinis ſui ab hoc interitu mortis infernalis vitaꝫtuā .ſ. amiſſaꝫ ꝑ pctm̄. Ecce qͣꝫtus interitus. Ibi .n.eſt pͥuatio diuini vultus .i. viſionis dei: ignis cruciatus: demonum inſultus: ꝯſcīe remorſus: puerſoꝝ tumultus: tenebraꝝ locus: ꝑpetuus fletꝰ: ſeuoīs refrigerij defectus. Ab hoc interitu infernaliredimit dn̄s hominem ⁊ totiens quotiens mortale ꝯmiſit. O ingratitudo īmenſa ⁊ cecitas miſeranda: ſi a morte corporali te aliꝗs ſemel liberaret: ꝑpetuo illum amares: illuꝫ laudares: eiqꝫ ſeruires:⁊ liberantem a morte peſſima non recognoſcis.Noli ergo obliuiſci ⁊c̄..§. XI.
Quantum ad quartuꝫMiſericordia dr̄ quaſi miſeriam adimēs: ſꝫ maior miſeria eſſe non pōt qͣꝫ non eſſe. Tanta eſt hoꝙ in appetitum creature cadere non pōt abſolte. An̄ ꝯceptum ſuū nihil eras. Aīa eniꝫ cuiuſlide nihilocreatur cū corpori infundit̉. Cum ernihil eſſes tantam miſericordiam fecit deus vibi eſſe daret: ⁊ nobiliſſimū eſſe. Nam in aīait imaginem trinitatis ⁊ diſtinctius qͣꝫ in anSil̓itudinem deitatis magis qͣꝫ in alijs in qͣꝫdeus eſt totus in toto orbe ⁊ totus in qualibꝰita aīa⁊ orbe ſuo .i. corpore tota ī toto: et totabet ꝑte corporis. Participatōeꝫ cū oībꝰ creatis e.ſ. cōe cū elemētis: vegetari cū plantis: ſentibrutis intelligere cum angelis rep̄ſentatiouerſitatis. Ibi enim ſunt quatuor humorpore ꝯformes quatuor elemētis. Quīcūqꝫexteriores: viſus: auditus: guſtus: odoratitus. Et quatuor interiores .ſ. ſenſus cōis: eſtua: fantaſia ⁊ memoria: quaſi nouem celi. Nācimum empyreum in qͦ deus reſidet ꝑ gl̓ie mfeſtationem: eſt ꝑs intellectina .ſ. intellectꝰ ⁊tas. In qua ꝑte videt̉ deus ⁊ amat̉ cū ſancgelis eius. Oīum dn̄ator eſt ꝑs. viij. Oīa ſubiſub pedibus eius. Aug. Oīa fecit deus ꝓpt̓minem. Un̄ in ſex diebus cūcta creando hitHomini fecit ⁊ ornauit ⁊ poſtea creando hoīpoſſeſſionem poſuit duplicem in natura ſubtiam .ſ. corporis ⁊ aīe vt poſſideat duplicemlo gl̓ificationem .ſ. aīe ⁊ corporis: in quo bemines in futuro angelos ſanctos antecipſi corpora non hēant: vn̄ nec gl̓iaꝫ corſequens. Demū in deo ꝑſonalem vnionem.in chriſto eſt humanitas ⁊ diuinitas vnitain illa humanitate noſtra aſſumptuꝫ aliudſitum qͣꝫ dei v̓bum. Agnoſce ergo o chriſtiLeo papa dignitatem tuā ⁊ diuine ꝯſors fature noli in veterem vilitateꝫ degeneri ꝯuerredire. Cōſiderans ergo ingratitudinemper hoc Moyſes ait. Deum ꝗ te genuit d̓⁊ oblita es dn̄i creatorꝭ tui. Deutro.potes eſſe ita ingrata. Ecce quō corſericordia. Quāuis .n. oībꝰ que creauitrdiam fecerit de non eſſe in eſſe ꝓducenotn̄ mīa tibi coronā ſuꝑ oīa dedit cōferēdo tale eē ⁊ dn̄ium ⁊ regnū oīum.Quantuꝫ ad quintumMiſerationes dei in plurali dici pn̄t pluna ſpiritualia ⁊ corporalia quibus nosmouēs miſerias nr̄as in gubernatiōe nīcoronat te in mīa reſpectu creatiōis: coromiſeratōibꝰ reſpectu gubernatōis: coronat irvndiqꝫ circūdans te totū aīam .ſ. ⁊ corpus ſuisficijs. Coronat ſingulari ꝓuiſiōe quati nil de alicreaturis videatur curare vt tibi ſubueniat. InSap̄. xij. dicit̉. Cū magna reuerētia dn̄e diſponi