Capitulum. IX.

rudibus. Si æmare piget reamare nō pigeat ſcdeuꝫ ꝑ tantis bn̄ficijs: nullus .n. eſt tam fere mētꝭ.i. ita ingratus ⁊ durus ꝗ et ſi non vult īpendere:vult tn̄ rependere. Sꝫ tanta eſt ingratitudo hoīsvt qd̓cūqꝫ tꝑale ēt vile magis qͣꝫ deum diligat. Ur̄iali iudicio hāc ingratitudinem exprobandon̄det dicēs vt ait Chryſo. Ego ꝑꝑ vos: ꝑꝑ vos deluſus ⁊ crucifixꝰ. Ubi ē tāho ſact ſcꝫijuriaꝝ fructꝰ: vbi ē ẜuitꝰ quā mihi detarū meahuiſtis p̄cio ſanguinis: ego ſuꝑ gl̓iaꝫ meā vos hūicum eſſem deus apparens hō: ⁊ vos oēm rem viliſſimā terre amplius dilexiſtis qͣꝫ iuſticiam meaꝫ⁊ fidem. Bn̄dic ſenſitiua potentia .i. voce laudando deū ⁊ oībus ſenſibus ei ſeruiendū: iuxta illudapl̓i Ad philipen̄ i. Magnificabitur chriſtus ī corpore meo. Ad hiꝰ obſeꝗum preſtandū deo inducitoīs creatura ſeruiēs ad nutū ſuo creatori. Un̄ dic̄Hug. de ſancto victore: ꝙ quelibꝫ creatura trinavoce quēlibet alloꝗtur: vꝫ accipe redde: fuge. Acciꝑe bn̄ficium ex me ad vſum tuū. Accipe inquitcelū a me illuminationē ⁊ motū. Accipe īꝗt ignisa me caloreꝫ. Accipe ab aere reſpirationē. Accipeab aqua refrigeriū ⁊ lotioneꝫ. Accipe ait t̓ra a meaīalia victualia metalla ⁊ ſuſtentationem. Secunvox eſt redde .ſ. obſeꝗum tuo bn̄factori et meoeatori ꝗ ideo me creauit vt tibi ſeruirem. Ego ⁊ata ſemꝑ tibi obſequor dū tibi ẜuio. Tu gͦ ml̓tojagis ſibi obſeꝗum p̄ſtes in honore ſuū me vtendo: ⁊ ſibi de meo obſeꝗo tibi impenſo gr̄as agēdoīgrata inueniaris. Tertia vox eſt fuge .ſ. ſupplium tibi paratum ꝓpter ingratitudine. Naꝫ ſi ingrata eris non me bn̄ vtendo ⁊ gr̄as agendo: oēserimus ꝯͣ te ad iudicandū ꝓ deo tuā īgratitudinēSap̄. xv. Pugnabit ꝓ eo orbis terraꝝ ꝯͣ īſenſatosCelū dicet lumine meo ī ꝑpetuū pͥuet. Ignis autēa me in īferno cruciet̉. Aer ī me ventiletur. Aqͣ ꝑme in nubibꝰ iufrigidet̉. Terro in centro meo vbicollecte erūt oēs īmundicie elemētoꝝ incarceret̉.Ergo bn̄dic recognoſcendo: diligendo ⁊ ẜuiendodn̄o. Bn̄ſicia aūt de ꝗbus dꝫ bn̄dicere ne ingratainueniat̉ ⁊ in breui ꝯprehēdit dicens. Qui ꝓpiciatur ⁊c̄. Ubi nota ſex.Primo ablata diuinalia: ibi. Qui ꝓpiciatur.Secundo collata ſacramētalia: ibi. Qui ſanat.Tertio ſublata infernalia: ibi. Qui redimit.Quarto data naturalia: ibi. Qui coronat te ī mīa.Quinto allata tꝑalia: ibi. Qui coronat in miſeratito reẜuata ſuꝑnalia: ibi. Qui r̄plet ī bōis ⁊c̄.Pro his oībus cū ceco illuminato da gl̓iam deo:vt ſibi dictū fuit Io. ix. ⁊ cū phariſeo: ſꝫ humiliterdic. Deus gr̄as ago tibi. naꝫ vt dr̄ Eccl̓iaſtes. i. Acloca vn̄ exeunt flumina .ſ. gr̄aꝝ: reuertunt̉ ad deū.ſ. ꝑ gr̄am actionem et recognitionem a creaturaronali vt iterum fluant: vt .ſ. de bn̄ficijs perceptisgratias exhibentes beneficia potiora ſumamusinquit Gregorius..§. VIII.

Quantum ad primumdicit apl̓s ad Ro. iij. Quem deus propoſuit ꝓpitiatorem ꝑ fidem in ſanguine eius. Deus .ſ. paterpropoſuit .i. pro oībus poſuit: que .i. filiū ſuuꝫ propiciatorem .i. recōciliatorem ⁊ ſatiſfactorem ꝓ noſtris iniꝗtatibus. Ipſe. n. vt dicit Io. in. i. cano. eſtpropitiatio pro peccatis noſtris: ⁊ hͨ ꝓpitiatō applicatur nobis ꝑ fidem noſtram quā .ſ. hēmus ī ſanguine eius .i. in paſſione in qua lauit nos a pctīsnoſtris in ſanguine ſuo: vt dr̄ Apoc. i. Und̓ ſeptiesfudit ſanguine ſuū .ſ. in circūciſione: in orationein orto: in flagellatione: in coronatione de ſpinis īfixura manuū: ⁊ pedum cū clauis in lateris aꝑitione: vt nobis ꝓpitiaret̉ ꝯͣ ſepteꝫ capitalia vicia. Sāguis ait Leo papa ſanguine aufert̉ .i. ſanguis peccati ſanguine chriſti. Cum .n. inimici eſſemus ꝓpt̓iniꝗtates nr̄as reconciliati ſumꝰ ait apl̓s ad Ro.v. ꝑ mortem filij eius ip̄o ꝓ nobis ſatiſfaciente: etſic inimicitiam remouente iniꝗtatum nr̄aꝝ. Bn̄dic gͦ aīa mea dn̄o ꝗ dedit tibi diuinalia .i. filiumſuū vnigenitum in mortem acerbiſſimā crucis vpropiciaret̉ oībus iniꝗtatibꝰ tuis: ⁊ te deo patri recōciliaret: ⁊ te pararet ad patiendū aduerſa ꝓ eooīa mala. Quid retribuā dn̄o īꝗt pͣs. cxv. ꝓ oībꝰ q̄retribuit mihi Cū enim exercerem inimicitias aduerſum eū ꝓpter iniꝗtates meas hoc ipſe mihi retribuit vt dignaret̉ mortalitatem meā et miſeriasmeas aſſumere: ⁊ ꝓ me mortem ignominioſaꝫ ferre: non video aliud muinus faciendū ꝓ retribution tanti bn̄ficij ne ingratus ſim qͣꝫ vt calicem ſalutaris accipiam ⁊ ſuſtineam penam et paſſionesprout ipſe ſuſtinuit ꝓ amore eius. Sꝫ qͣꝫtum ſit ingratus peccator circa tm̄ bn̄ficium on̄dit Aug. inꝑſona eius ſic loquēs. Cū eſſes inimicus pr̄i meo.ſ. ꝓpter iniꝗtates tuas reconciliaui te ꝑ me: ⁊ cuꝫlonge eſſes veni vt redimerē te: ⁊ cū inter montesſiluaſqꝫ oēs errares .ſ. vicioꝝ ⁊ ignorantiarū q̄ſiuite. Inter lapides ⁊ ligna inueni te .ſ. idola d̓ huiuſmodi adorantē. Et ne luporū ferarūqꝫ rabido orelaniareris .ſ. demonū collegi te .ſ. reuocando a malis v̓bo ⁊ exemplo humeris mei portaui .ſ. ī crucepenam pctōꝝ tuorū ſuſtinendo: laboraui: ſudaui:caput meū ſpinis oppoſui: lancea latus meū ꝑforari ꝑmiſi: tot iniurijs ⁊ calamitatibus laceſſitusſum. Et tu diuideris a me: hͦ ille. q. d. oīa hͨ feci vtpropiciatꝰ ⁊ recōciliatꝰ me diligeres: mihi obſequꝫp̄ſtares: ⁊ tu es ita īgratꝰ vt me offendasʸ a me recedas? Bn̄dic gͦ aīa mea dn̄o recte viuēdo. .§. IX.Quantum ad ſecunduꝫdic̄ pͣs. clx. Miſit v̓bū ſuū ⁊ ſanauit eos. In eo miſit ꝙ incarnatum fuit. Et ſicut ip̄e chriſtus cōſtatex v̓bo ⁊ carne que eſt res ſenſibilis: ita vt medicꝰveniens ad ſananduꝫ: medicinas ſuas inſtituit .i.ſacr̄a ꝯſtantia ex v̓bis que ſunt forme ſacramētorum: ⁊ elemētꝭ ſeu rebꝰ elemētaribꝰ q̄ ſūt materiaeoꝝ. Nā vt dic̄ Aug. Accedit v̓bum ad elementū