Titulus. III.
paribus grauius peccat: ⁊ grauius punitur. Ex qͦſeꝗtur ꝙ ꝓ eodem pctō ceteris paribus grauiuspuniet̉ fidel̓ qͣꝫ inſidelis: religioſus qͣꝫ ſecularis: ⁊prelatus qͣꝫ ſubditus: qꝛ plus īgratus ẜꝫ Tho. Adqd̓ facit qd̓ dicit Urbanus papa. xij. q. i. ScimusEt exēplum in vitiſpatꝝ de illa caluaria q̄ adiurata dixit ſe in vita fuiſſe paganam ⁊ in inferno eſſeEt ſub pagāis iudeos. Et ſub iudeis malos chriſtianos in profundo..§. V.Quantum ad tertiumpropter īgratitudinem incurrit ꝗs multa mala ettꝑalia ⁊ ſpūalia. Dicit .n. apl̓s Ro. i. de ātiꝗs ph̓isꝙ qꝛ cū cognouiſſent deū: n̄ ſic̄ deuꝫ gl̓ificauerūtneqꝫ gr̄as egerūt: ſꝫ euanuerūt in cogitationibusſuis ſibi attribuētes bn̄ficiuꝫ eis a deo ꝯceſſuꝫ ītellectꝰ: ꝓter hoc viciū īgratitudinis tradidit illosdeus in reprobū ſenſuꝫ ⁊ in vicia idolatrie ⁊ ꝯtranaturā .i. tradi ꝑmiſit. Et poſtea ponit multa aliapeccata grauia in que incurrerūt. Repletos inꝗoī iniꝗtate: malicia: fornicatione: auaricia: ⁊c̄. Ibivide. Ezechias rex irl̓m poſt victoriam maximaꝫ⁊ liberationem de manibus Senacherib: qꝛ nonſufficienter gr̄as egit cantando canticū dn̄o ſcd̓mmorem illius ppl̓i: iō ꝓpter ingratitudinē egrotauit Ezechias vſqꝫ ad mortem vt dic̄ Ioſephus:hyſtoriā hēs Iſaie. xxxviij. Ioas rex iuda: qꝛ īgratiſſimꝰ fuit erga Ioīādā ſūmū ſacerdotē. Nā vxoreius occultauit eū cū paruulus eſſet et qreret adoccidendū ab Athalia: ⁊ poſtea in ſeptimo āno ipſe Ioiada ordinauit ſibi dari regnum interfectaAthalia: cū poſtea mortuo Ioiada filius eius Zacharias rep̄henderet eum de vicijs ſuis: adeo malus ⁊ ingratus fuit ꝙ fecit eū occidi. Un̄ poſtea infirmatus eſt ⁊ male ſibi fuit: vt habet̉. ij. paralipoxxiij. Uiri Sichen qꝛ ingrati fuerunt occidenteslxx. filios Gedeonis a quo liberati fuerāt de manibus Madianitarū occiſis centū vigintimilibꝰex eis: ideo ſuſtinuerūt multam p̄ſſuram. Iudei īgratiſſimi de bn̄ficijs chriſti ita vt eum crucifigerent: capta tādem Hieroſolyma poſt morteꝫ ī numerabilium: ferro: peſte: fame: diſꝑſi ſunt ꝑ orbeꝫMagis tn̄ chriſtus ꝯquerit̉ de noſtra ingratitudine qͣꝫ de ſua paſſione dicens ꝑ deuotū Ber. Uide hō que ꝓ te patior. Ad te clamo ꝗ ꝓ te morior.Uide plagas ꝗbus afficior. Uide clauos ꝗbus cōfodior: ⁊ cū ſit tantꝰ dolor exterior ⁊ interior: plustn̄ crucior ꝙ te ingratum experior. Huius īgratitudinis mirabatur. Salomō Eccleſiaſtes. ix. vbidicit. Ciuitas parua ⁊ pauci in ea viri: venit ꝯͣ eaꝫrex magnus ⁊ extruxit munitiones eius ꝑ girum⁊ ꝑfecta eſt obſidio: īuentuſqꝫ eſt vir pauꝑ in ea: etliberauit eam ꝑ ſapīam ſuā: et nemo deinceps recordatus eſt pauꝑis illius. Ciuitas hic mūdus eſtparua eſt reſpectu vniuerſi pauci viri .i. v̓tuoſi inea rex ꝗ venit ꝯͣ eam diabolus ē ꝗ oēs tenebat obſeſſos vt caperet ꝑ dānationem: pauꝑ īuentus inea chriſtus ē ꝗ liberauit eā ꝑ prudētiā ſuā diabo
lū paſſione ſuꝑando: ſꝫ nō eſt ꝗ recogitet tm̄ bn̄ſciū ⁊ qui audiat ꝟba illius pauꝑis: ecce maximagratitudo.Quantum ad quartudicit Aug. Non eſt dignus dādis ꝗ eſt ingratꝰ ddatis. Et Ber. Ingratitudo eſt ventus deſic⁊ vrens fontem diuine pietatis: fluenta gratrem miſericordie. Sap̄. xvi Ingrati ſpēs tāqͣꝫbernalis glacies tabeſcet .i. deficiet .ſ. qꝛ non recipiet bn̄ficia que ſperabat: ip̄a demū gl̓ia fidelūmiſſa ingratus pͥuat̉. Un̄ glo. ſuꝑ ep̄ias ad CoNemo donis dei fiet beatus ꝗ eis extiterit īSicut .n. ẜm iura ciuilia pater ꝓpter ingratinem pōt pͥuare filium ex tota hereditate bonoſuoꝝ ꝗ alias nō poſſꝫ: ita deus pater pͥuat īgrohereditate gl̓ie ſi ꝑſeuerent in ingratitudine. Noenim de facili ſunt ſubtrahenda bn̄ficia ingratUn̄ dicit. b. Tho. 2ª 2ᵉ .i. q. cvij. ꝙ circa īgſunt ꝯſideranda. Primū ꝗdem ꝗd ip̄e īggnus ſit pati: ⁊ ſic certu eſt ꝙ mereret̉ bn̄ſiotractionē. Aliud ē ꝯſiderandū .ſ. ꝗd oportebn̄ficit facere. Et pͥmo ꝗdeꝫ non dꝫ eſſe facilis aingratitudinem iudicandam: qꝛ frequenter vtaSeneca: ꝗ non reddit: tn̄ gratus eſt: ex eo vꝫforte nō occurrit ei facultas aut oportumdendi. Secūdo dꝫ attendere bn̄ficus: vt bde ingrato faciat gratū: qd̓ ſi non pōt pͥmofacere: forte faciet ſecūdo. Ꝙ ſi bn̄ſitis ingratitudinem augeat: ⁊ peior ficioꝝ exhibitione ceſſare dꝫ. Et ſic facide qͦ Luc. vi. ꝙ benignus eſt ſuꝑlos: quē imitari debemus: vt ibi d̓Hiero. Moderatio dei ac pietas ſoltum querit: ac nos cupit longa ſua bre vꝫ non ſubtrahendo bona nobis collpectando ad pnīam addendo ꝯtinue ⁊ti reuertamur ad eū. Et ſubdit Piero. ꝙ ſi nouertimur: ſi duri corde ſumus: ſi inmortem illicite ꝑduramus⁊ ſic demmiſeret̉ deꝰ: di. lxxxxiij. dia nobis bonis ſuis ingratos ad gehēnamEt ideo noli obliuiſcios retributiōes eiusbn̄dic aīa mea dn̄m.Anima habet potētiaꝗbus operat̉ ītellectiuam .ſ. volitiuam ⁊ ſeBn̄dic gͦ intellectu rememorando ⁊ cōſicbona tibi collata. Oīa nr̄a ſunt:iij .ſ. diuinalia ad fruendū .i. ꝑſoctualia .i. angeli ad ſeruiendū: qꝛ vt dr̄ adi. Oēs adminiſtratorij ſp̄s ſunt. Rōalia ad ꝯdum .i. hoīes. Irrōnalia ad vtendū. pͣs. viij.ſubieciſti ſub pedibus eius. Diſce ait Berre ſingula q̄ tibi apponūt̉ .ſ. bn̄ficia vt nulladebita gr̄aꝝ actione fruſtrent̉. Bn̄dic affecioīa diligendo tm̄ bn̄factorē. Nā ethnici hͦ facuvt diligat eis bn̄faciētes Aug. ī li. de cathe