Titulus. III.

Prīo vbi dicit glo. ꝙ triplex ēⁱ ſuſpitio. ¶ Prīa eſttemeraria: q̄ .ſ. oritur ex leuibꝰ idicijs: vt cū ex locitōe aliquarū ꝑſonarū leuiū dr̄ malum de aliqͦ: ⁊ dehac ītelligit̉ qd̓ dictū ē: vn̄ reſpuēda ē: qꝛ nō facitbatōem. Secūda ē probabil̓ vt cum oritur īfamde aliquo apud etiā graues perſonas: hoc ⁊ ſi nō facit ſufficientē ꝓbationē īducit tn̄ purgatōem quaꝫpōt p̄latus exigere vt. ij. q. v. Preſul. ¶ Tertia ē violentia vt cū reꝑitur ſuſpectus cū ſuſpecta: nuduscū nuda in eodē lecto: hoc qꝛ ꝯuincit īducit cōdēnatōem tāqͣꝫ ſufficienter ꝓbatū ſit vt. xxxij. q. i. Dixit dn̄s. Ꝙ iudicari non debeat ꝑ ſuſpitōes ſed ꝑſufficiētes ꝓbatōes on̄dit Euariſtus papa dicensSi deus oīum cōditor ſodomorū mala quoꝝ clamor vſqꝫ ad celū ꝑuenerat oīa ſciens pͥus nec cre­ z malū .ſ. de proximo. ſecūdo ex iudiciohidere nec iudicare voluit qͣꝫ ip̄e ea cū fidelibus teſtibus diligenter īueſtigans q̄ audierat oꝑe comprobaret. Nos ꝗ ſumus hoīes ⁊ peccatores ꝗbus īcognita ſūt occulta iudicia dei h̓ p̄cauentes nullū an̄verā iuſtāqꝫ ꝓbatōem iudicare ⁊ dānare debemꝰ.ij. q. i. Deꝰ oīpotēs. ¶ Quātū ad tertiū .ſ. qͣre ſit ꝓhibitū iudicare ex ſuſpitōeᶻ Rn̄d. qꝛ ex hoc ſequiturtriplex malū. Nā cōtēnit ꝓximū: vſurpat dei ꝓpͥuledit ſe ip̄m. Ꝙ hō ꝯtēnat proximū ex iudicio ſuſpitioſo ſic declarat. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. lx. Ex hoc ꝙ aliquis hꝫ malam opinionem de aliquo ⁊ abſqꝫ ſufficienti cauſa iniuriatur ei ⁊ ꝯtēnit ip̄m in mēte ſuanullus aūt dꝫ cōtēnere ꝓximuꝫ vel quodcūqꝫ nocumētū inferre abſqꝫ cā vrgente: qꝛ hoc eſt contracharitatem proximi. Et iō vbi non appareant manifeſta ſigna de malicia alterius debemus euꝫ vtbonū habere. Un̄ apl̓s Ro. xiiij. Qui non manducat manducanteꝫ nō ſpernat .ſ. iudicando ipſū malū vt guloſum: vel idolatram quo ad idolatria: ⁊ q̄manducat non manducantē non iudicet vt ſuperſticioſū ⁊ hiꝰ. Si ꝗs obijceret ꝙ iudiciuꝫ magis dꝫeſſe de eo quod vt in pluribus accidit qͣꝫ de eo in ꝓpaucioribus ſed in pluribus accidit ꝙ hoīes male agunt. Nam dr̄ Eccl̓iaſtes pͥmo. Stultorū infinitus eſt numerus proni .n. ſunt ſenſus hoīum etcuncta cogitatio ad malum ab adoleſcentia ſua: vtdr̄ Gene. vi. ergo potius dꝫ dubium factum hoīsiudicari in malū qͣꝫ in bonum: qꝛ ſic minus fallecū falli ſit malum intellectus propter falſitatem.Rn̄det b. Tho. vbi ſupra. arti. iiij. ꝙ qͣꝫuis hō dubium factum in melius interp̄tando frequētius fallatur: tn̄ melius eſt ꝙ frequentius homo fallat̉ habendo bonā opinionē de malo hoīe qͣꝫ ꝙ rariꝰ fallatur habēdo malā opinionē de bono hoīe: qd̓ contingeret ſi dubia in ꝑtem peiorē interp̄tarent̉. Nānulla iniuria fit alicui ex pͥmo: ſed ex ſecūdo vtiqꝫSꝫ neqꝫ etiā in hoc fallit pertinet ad malū intelletus iudicātis bonum de malo homine in facto dibio. Aliud eſt .n. iudicare de rebus: aliud de hominibus. Nā in iudicio de rebus attenditur ibi ſolūbonū iudicantis ſi vere iudicet .ſ. ꝓut eſt: ⁊ malumſi falſo iudicet: qꝛ bonum intellectus eſt verū ⁊ malum ē falſū ẜm phūm in .vi. ethicoꝝ. Ip̄i aūt rei de

qua iudicamus nihil nocet qualitercunqmus ⁊ ideo dꝫ homo niti vt de rebus iudſūt. Sed in iudicio qͦ iudicamus de hominpue attenditur bonum ⁊ malum ex partequo iudicatur. ꝗ ī hoc ip̄o honorabilis habet̉ ꝙnus iudicat̉: ⁊ cōtēptibilis ſi malus iudebemus attēdere in tali iudicio pōtiudicemus hoīeꝫ niſi māifeſta rō on̄oautem falſum iudiciū hoīs bene iudicalo hoīe non pertinet ad malū intellectus ip̄inec ad perfectionem eius pertinet cognoſcere vritatem ſingularium cōtingentiū: ſed manet hoc ad bonum affectum hoīs ſecūdū chartem: iuxta illud i. ad Cor. xiij. Charitasſo vſurpatur dei propriū. Dicit̉ .n. di. xxxij. Fſcāt. Occultorū cognitor ⁊ iudex eſt deus iōhꝫ iudicare de ocultis qꝛ ſolus nouit occulta ẜmlud quod ait Salomon. Tu ſolus noſti corum hoīum. Et illud. ij. ꝑalip. vi. Hominesque foris ſūt deus aūt intuet̉ cor. Cum ique de ſe mala non ſunt: ſꝫ d̓ genere bonemoſyne: ieiunium: ⁊ hiꝰ. vel indr̄a: vt comebere. loqui: ⁊ hiꝰ malicia eorum .i.procedat hoc ex mala intentionetio ſit occulta. Ideo iudicans mapat deo iudiciū ſuum: vnde valrogans. Et ideo dicit apl̓s Ro.es qui iudicas alienū ſeruum. icare cor alterius qd̓ deo reſeruad temerariū iudiciū ꝙ aliquis ꝙlus eſt manifeſte velit iudicare dāpreſuppoſitionem .ſ. ſi perſeueret in malo.enim quilibet quantuncunqꝫ malus condominum. Unde ⁊ Leo papa dicit. Nemo eſtperandus dum eſt in hoc corpore conſtiti.n. eſſet iudicare de futuris quorum cognitoseſt nota. Sed ⁊ de preteritis malis premus non debemus iudicare .ſ. ꝙniſi hoc appareat: ſed eſtimare ꝙvt dicitur .i. q. vij. Sancimus. Nemeeſt immemor ſalutis ſue. Pro rehabetur ꝙ dubia ſunt in meliorem parterpretanda: extra da re. iurꝭ. c. Eſtoſecundum. b. Iho. vbi ſupra interprem vel deteriorem ꝑtem ꝯtingit duplicitermodo ꝑ p̄ſuppoſitionem. Alio mō per detertionē. Scd̓ꝫ pͥmū moduꝫ .ſ. p̄ſuppoſitionisdebemus aliquibus malis adhibere remſiue alienis ſiue noſtris: ad hoc vt ſecuritdium adhibeatur debet preſupponi quous eſt: quia remedium quod eſt efficax conius malum multo magis erit cōtra minusbonus neſciens ſi adhuc vere penituerit cōiudicans per preſuppoſitionem ac ſi non perit ſufficienter: iterū pluries dolet: iuxta illiix. Uerebar oīa oꝑa mea. Et videns perſontam vel procliuam ad malū tollam ante eū qi