Titulus. III.

Pilyū iuuenis rep̄hendens .ſ. Iob ⁊ amicos eiusrep̄henſus fuit a dn̄o. Ad magnā aūt p̄ſūptionemde ſua ſcīa ꝑtinent ꝗ ſine cā vrgente mutat leges ⁊ſtatuta maiorū tāquā ip̄i melius cognoſcant qͣꝫ anteceſſores fūdatores legū ⁊ religionū pleni ſapīa.Sed vt dicit Nicolaus papa. Ridiculū eſt ⁊ ſatisabhomīabile dedecꝰ vt traditiōes quas a pr̄ibusaccepimus infringi patimur: di. xij. In cuius fīguram p̄ceptū fuit a dn̄o in veteri lege. Ne trāſgrediaris terminos: quos patres tui poſuerūt .i. ordinationes. Nec ex hoc ꝙ alibi ſeruat̉ contraxiū dꝫꝗs mutare de leui mores quos īuenit in loco antiqͣtos in rebus īdiſferentibus niſi ſit rō multumvrgēs ⁊ ſine ſcādalo: al̓s p̄ſūptio eſſet. Un̄ Hiero.Illd̓ breuiter admonēdū puto vt traditōes eccl̓iaſticas p̄ſertī q̄ fidei n̄ officiūt ita obẜuādas vt a maioribꝰ tradite ſūt nec alioꝝ ꝯſuetudinē alioꝝ ꝯͣriomore ſubuerti: di. xij. c. illud. Et dicit ibi glo. ſuperverbo fidei: vel etiā moribus bonis. Ad magnaꝫvtiqꝫ p̄ſūptionē ꝑtinet vt ponat ꝗs ſe ad audiedaꝫconfeſſionē ꝗ ignarus eſt ēt cōmuniū p̄ſumens h̓ex ſua bona cōſcīa ⁊ ītentōe ⁊ aliquali practica etbonitate ſeu ſubtilitate naturali ītellectus: nec pōttal̓ excuſari a pctō mortali de hiꝰ p̄ſūptiōe qn̄ ē itarudis vt nec caſus a ꝗbꝰ pōt ip̄e abſolue̓ vl̓ n̄ abſolue̓ ſciat diſcernere nec excōicatōeꝫ maiore a mīore: nec pctā cōia. mortalia: puta neſciēs fornicationē ſimplicem eē mortale: vel cogitatōem deliberata alicuiꝰ mortalis: eſtimās oēm irā eſſe mortale:⁊ ſic de gula ⁊ inuidia: ⁊ ꝙ nō teneatur ꝗs ad cōfitendum ⁊ cōicandū niſi in morte: ⁊ hiꝰ contractꝰ varios: nec ītelligens nec ſciens ſaltē ſuꝑ his dubitare. Rō huiꝰ ē qꝛ p̄ſtat cām efficaceꝫ ruine proximiſui: ⁊ ſi non directe .ſ. hͦ ītendens: tn̄ īdirecte .ſ. nonfaciens debite id ad qd̓ tenet̉: qꝛ nō debuit ſe ponere ad illd̓: ad quod aptus nō erat ī dānū alteriꝑ regulam. Qui occaſionē dāni dat dānū quoqꝫ d̓diſſe videtur: extra de iniurꝭ. ⁊ dam. da. c. Si culpaAd quod facit optīe: quod ait Aug. de peni: di. vi.Qui vult cōfiteri peccata vt īueniat gratiā: ſacerdotē querat ſcientē ſoluere: ⁊ ligare ne cū circa ſenegligens extiterit .ſ. ex ignorātia īſtruendi negligatur ab illo ꝗ ſalubriter monet eū vt vitet cecū nōambo ī foueā cadāt .ſ. cōfeſſor ⁊ confitens: ⁊ loquitur de fouea eterne dānatōis in quā nullus caditniſi ꝑ mortale. Nec excuſatur a toto ex hoc ꝙ ponitur ad hoc a p̄lato ſuo: ꝗnīmo ⁊ ip̄e p̄latus cū eoī foueā cadit eandē ẜm Al. qꝛ nec debuit cecuꝫ exponere: nec ille debuit oīo īeptus obedire. Poſſettn̄ excuſari talis in his tribus caſibus. Primo qnpericulū mortis confitenti īmineret nec alius poſet haberi: tūc enī ꝗlibet pōt ⁊ debet audire ꝓpterefficaciā ſacr̄i ne ea pͥuetur. Secūdo qn̄ confitēeſt peritus ſufficienter ita ꝙ ip̄m confeſſorē doce⁊ on̄dit grauitaē ſuorū peccatorū ⁊ creditur bonecōſcīe. ¶Tertio qn̄ confitentes ſūt perſone ſpūalitviuentes ⁊ freq̄nter ꝯfitētes q̄ nō cōſueuerūt hr̄eniſi venialia. Ad magnā p̄ſūptionē ꝑtinet ⁊ perici-

loſā ingerere ſe ad regēdū alios ꝗ ſe ignorāt. Etmiliter ad predicādū cū non ē ſufficienter aptꝰcū non eſt miſſus. Ad magnā p̄ſūptionē īputēeſt ꝙ ponat ſe ꝗs ad exercitiū aduocādi: cōſulēin iure iudicādi: medicandi: ſi non ſtuduit vt cōpetenter ſit in hiꝰ. edoctus. Et videtur pro regl̓a poſſe ſumi illud ꝙ ꝗcūqꝫ ponit ſe ad aliquod exercitium publicum: ex quo pōt alijs exinde ſeꝗ notale dānū veriſil̓iter in ꝑſona vel rebus ꝓpter igrrantiam magnā illius circa illud exercitiū ꝙ peccet mortaliter: ar. extra de iniu. ⁊ dn̄. da. c. Si cuTertio p̄ſumit quis de potentia: ⁊ hoc cū vtituteſtate quā non hēt ad aliquid faciendū: de qua p̄ſumptione pōt illud expōi Eccleſiaſtes. vi. Hec vanitas ⁊ p̄ſūptio ſpiritus eſt: vanitas eſt: qꝛ nil voeffectus agitur: p̄ſumptio ē qꝛ ſibi attribuit ꝑſtatem quā non hꝫ. vnde Gratianus de peni.vj. §. fi. dicit. Nemo vꝫ alterius prochianum iudicare p̄ſumat. In huius figuram mādauit dn̄s īteri lege Leuit. xix. vt trāſiens ꝑ alienum agrūcem in alienā meſſē nullus mitteret: vꝫ vt expoGregorius in eū qui non eſt ſibi cōmiſſus falciudicij non mittat. vi. q. iij. c. ſeriptū. Et hoc ſciēteragendo vtiqꝫ mortaliter peccat Ratio eſt: qꝛ facꝯtra iuſticiā expreſſe vſurpans poteſtatem alter⁊ peruertit ordinem iuris. Et hoc hꝫ locū ⁊ in ſopenitentiali: ⁊ ī foro cōtentioſo: eccl̓iaſtico ⁊ ciuili.Nam ꝗ abſoluit audiendo cōfeſſionenauctoritatem: vel ſi hꝫ auctoritatem audhꝫ poteſtatem abſoluendi a tali caſu ſi ſcienterquis dubitat mortalem eē talem p̄ſūptionem:militer ſi abſoluit ab excōicatione a qua non pōcideret etiā talis p̄ſūptio in excōicationem papſi eēt religioſus: vt hēs in quarta ꝑte ti .i. ibi vidhoc. Sil̓r diſpenſando vel cōmutando vota q̄ nonpōt ſcienter: peccat mortaliter in tali p̄ſūptioneforo etiam contentioſo ſi quis iudicaret alnon ſibi ſubditum ſcienter: peccaret moetiam in foro ſeculari: vt ſi epiſcopus profeſententiam contra totaliter exēptos: vel religioſclericos: ⁊ hiꝰ. ſn̄ie ſunt nulle. Sil̓r ad magnatione ⁊ mortalem pertinet rectorū ſeculariuꝫ ſi volunt iudicare clericos: ⁊ ad iudiciaⁱ ſua trahere: ſiue pro debitis ſiue pro tallijs īpoſitis ab ipſis laicꝭqꝛ nullam poteſtate habēt ſuper eos. xi. q. i. per totom. Sil̓r ſi clericus exerceret officiū ordinisnon haberet: puta ſubdiaconus cātaret euāgdiaconus diceret miſſam: ⁊ hiꝰ. vel laicus faceretofficia que nullo modo pn̄t fieri niſi per clericos.eſſet mortalis preſūptio. Unde ⁊ Ozias rex iudaqꝛ p̄ſumpſit templū dei ingredi ad dādū ineenſuꝫdomīo quod officium erat ſacerdotum. a deo percuſſus totus factus eſt leproſus vt habet̉. ij. palrp.xxvi. ¶ Ad magnā p̄ſumptionem ⁊ mortiferam expectat mutare nō ſolum materias ⁊ formas: ſe⁊ ritus: ⁊ que pertinent ad ſolēnitatem ſacrtorum ⁊ officiorum eccleſiaſticorum. Ad p̄ſūmaximā ſpectat vt īferior ſuperiorē velit indicare