Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capituluꝫ. VI.

Manifeſtū ē .n. pluries accidit puſillanimesaliquos: qꝛ .ſ. omittūt facere bonū qd̓ pn̄t qͣꝫ ſe extendāt ad faciendū bonū qd̓ p̄n̄t: frequētiẜm hoc igitur. b. Tho. dicit puſillāimitatē ſimplicit̓ maius qͣꝫ p̄ſūptionē. Scd̓m aūt conſideratōemſecūdā .ſ. qͣꝫtū ad radicē eaꝝ tūc p̄ſūptio eſt grauiusqͣꝫ puſillanimitas. radix p̄ſūptōis eſt ſuꝑbia:radix puſillanimitatis ē ignorātia ſue poſſibilitatis: pigritia: guauius aūt eſt ſuꝑbia qͣꝫ pigritia: īmo ſuꝑbia dr̄ delictū maximū a p̄s. xviij. ẜm glo.ibi: ẜm cōſiderationem hāc dr̄ Eccl̓iaſtes. xxxvijO preſūptio nequiſſima vn̄ creata es? Ubi rn̄detglo. de mala voluntate creature .ſ. de ſuꝑbia. EtPiero. ad Paula. Euſtochiū. De nulla re ita iraſcitur deꝰ qͣꝫ ſi peccator p̄ſūptuoſe ſuꝑbiat. Secun tertiā cōſideratōem videtur grauius p̄ſūptio: ex p̄ſūptione hoīum ſequūtur īnumera malaſibi alijs. Ponūt .n. ex ea hoīēs ſe ad honores etdignitates officia īdigniſſimi: īperitiſſimi volūtfacere multa īdebite de ſenſu ſuo p̄ſumētes: neqꝫhoīes neqꝫ deū timentes: ea attentantes ſub ꝗbusdeficiūt alia magna ſcādala faciūt: vn̄ dr̄ Sapi.xvij. Sēꝑ p̄ſumit ſeua cōturbata cōſcīa. Puſillamitas nocet ſibi pͥuādo ſe illis bōis ſacere poſt: alios accidēs iuuādo vt poſſet.endendo huiuſmoimateriā p̄ſūptiōis dic̄ Ambro. dauid dixeratp̄s. xxix. Ego dixi ī abūdātia mea .i. bonorū ſpūalium. mouebor in eternū .ſ. recedēdo a rectitudine vite per peccatū ſciens ſibi nocuiſſe illā iactantiam p̄ſūptionē: ſubdit. Auertiſti faciē tuaꝫ a me.ſ. ſubtrahendo gr̄am: factus ſū ꝯturbatꝰ ī peccata varia lapſus. vi. q. i. imitare. In ꝗbꝰ verbis p̄s.tria oſtn̄dūt̉: pͥmo ſui p̄ſūptio: ibi. Ego dixi ī abudāea. mo. in eter. Secūdo dei punitio: ibi.rtiſti faciē tuā a me. Tertio mali cōſecutioi. factus ſū cōturbatus. Loꝗtur p̄ſumens de ſeīde ſuo cōſidēs de abūdātia bonoꝝ ſpūaliū ſuo mouebor .ſ. recedendo a deo peccatum iniūqͣꝫ. Sic Pe. apl̓s de ſe p̄ſumens inꝗt. Etandalizati ſuerint: ſed ego tn̄ ceterꝭ deterius cecidit negās xp̄m ad vocem ācille. Math.xxvi. Sciendū tn̄ eſt triplex eſt p̄ſūptio. Prīaeſt p̄ſūptio de ꝓpͥa iuſticia. Secunda eſt p̄ſūptio dea ſcīa. Tertia eſt p̄ſumptio de iuſta potentia. Deia dic̄ Hiero. Nulla p̄ſūptio ꝑnitioſior qͣꝫ ꝓpͥaiuſticia ſcīa ſuꝑbire. Preſumit āt ꝗs de propͥa iuſticia qn̄ ꝓpter oꝑa precedentia ſua bona multipliita cōfidit de virtute cōſtātia ſua amiſſo tiore exponit ſe periculis peccatorū tanqͣꝫ ſit certus de non peccādo. Sed vt ait Leo papa ī ſermone quadrageſime. Nēo de ſui cordis puritate conſidat .ſ. p̄ſumendo: qꝛ peruigil ille hoſtis acrioribꝰpulſat īſidijs quos maxīe nouit abſtinere a pecctis. Et hunc modū diabolus aliqn̄ decipit hoīevt cum p̄plura tempora fuerīt tentati vel inclinati ad aliquod genꝰ peccati p̄cipue carnis: ha-

buerint opportunitatem peccādi: ſic reddat eos ſecuros incautos demū trahat ad malū. Unde legitur in vitis patrū cum ꝗdā eſſet ītirmatꝰ grauiter iam ſenex: propter quod erat grauis cōgregationi: petijt ille licentiā ab abbate eūdi ad ciuitatem ad locū vbi ab aliqua muliere gubernaretur non eſſet oneroſus fratribꝰ: cui abbas cōtradiceret ne forte in fornicatōem caderet ille cōtriſtatus ait. Ego ſū mortuus corꝑe: qūo pōt iſtud mihi contingere: Cui ille. Etſi tu mortuus es non eſtmortuus diabolus tēptator/ iuiſſet ī ciuitatēquedam virgo ob deuotionem ſe obtulit ad ſeruiendū ei. Et aliquātulū cōualuiſſet ex nimia ſūpta. familiaritate fiducia cognouit: ex ea filiuꝫſuſcepit de quo tn̄ publice penituit exhortās aliosſui exemplo ne de ſe p̄ſumerent. Et vere hꝫ timere: non p̄ſumere conſiderata hoīum īualitudine: demonū fortitudīe: lapſorū multitudine.Tāta eſt ībecillitas noſtra vt vnū verbū blādū velaſperū nos flectat ad malū: cogitanti de diuinisſubito ſubripiat peſſima tentatio. Niſi qꝛ dn̄s aciuuit me ait ps. xciiij. paulo minus hītaſſet in īferno aīa mea. Hoſtes āt tartarei ita robuſti ſūt callidi: vt nos locuſte reputemur ip̄i gigātes reſpectu noſtri ſicut figurate dixerūt exploratores terreꝓmiſſionis de inhabitatoribꝰ eius. Lapſus innumeri: taliū videbantur īpeccabiles: vt Dauid:Salomonis: Ezechie: Ioſue: alioruꝫ. vn̄ Hierad Euſtochiū. Si paulus apl̓s vas electionis:paratus in euāgeliū Chriſti ob carnis aculeos: etincentiua vitioꝝ repͥmit corpus ſuū: ī ſeruitutē.ſubijcit: tn̄ videt aliā legē ī mēbris ſuis repugnā legi mentis ſue: ſi poſt nuditatē: ieiunia famem:carceres: flagella: ſupplicia: ī ſe reuerſus exclamatInfelix ego: ꝗs me liberabit de corꝑe mortꝭ huius tu te putas ſecurū d̓bere. xxxij. q. v. Si paulus. Et vbi ꝗs ita de ſe p̄ſumeret exponeret ſeſciēter ꝑiculis peccatoꝝ mortaliter peccaret iuxtaillud Eccle. iij. Qui amat ꝑiculū īcidet ī illud: vt ſiꝗs ex aſpectu fixo in aliquā ꝑſonaꝫ: vel familiaricolloꝗo: vel turpi ſocietate: vel loco expertus eſtlapſū: recēter aduertenter ad iſta ſe ponit: maleſe poſſet iſte a mortali excuſare. Beatus ergo vir ſcꝑ eſt pauidus dr̄ Eccl̓iaſtes. Qui vero mētis ēdure nimis p̄ſumēdo corruet in malū. Nullus ergo ī quārūcūqꝫ abūdantia meritoꝝ dicat. mouebor ī eternū. Bn̄ ꝗlibet dēt proponere non mouere ſe a deo virtute recedendo vnquā: ſed cognoſcat ſe fragilē aptū ad ꝑpetrandū oīa mala: niſi cuſtodiat deus: ip̄e etiā ſe cuſtodiat vitandooccaſiōes malorū ſic obſeruet .ſ. fugiendo pericula. Secūdo preſumit aliꝗs de ſua ſcīa qn̄ ī his ſapientes dubitāt ip̄o audēt p̄cipitare ſn̄iam: ſic̄faciūt hodie multi p̄dicatores cōfeſſores: vl̓ ētquod peius eſt reprobant dicta magnorū doctoꝝ ſcōꝝ: quoꝝ corrigiā calceamentoꝝ non ſūt digniſoluere. Cōtra hos dr̄ Eccl̓iaſtes. xxxij. In mediomagnatorū loꝗ p̄ſiimas. Quod inepte faciens