Capitulum. V.

lis pctī exponere. Hanc rōem videt̉ tangere beTho. ī quolꝫ. Si aūt ꝑ ſuꝑioreꝫ ponat̉ ad p̄dictavidet̉ ſatꝭ excuſari: qꝛ neceſſe hꝫ obedire. ¶ Sciendum aūt ꝙ id qd̓ dictum eſt. sͣ .ſ. ꝙ non licꝫ petere bn̄ficium curatū abſqꝫ vicio ſimōie ẜꝫ Tho.2 alios: aliꝗ non tenent: vt Ber. in glo. Guil. gloCal. ⁊ Ul. in oꝑe ſuo. Dicunt .n. hoc eē licitum ſialias ſit dignus. Ꝙ ſi verū eēt certe etiam licitūſet appetere: ⁊ idem de ep̄atū. Ad aucͣtes auteꝫꝯtern̄derent ꝙ intelligunt̉ qn̄ hoc appetit vt p̄ſit non vt ꝓſit: vel qn̄ hoc querit per indebita media vt ꝑpotentiā ſcl̓arem: vel mumiera ⁊ hiꝰ: velqn̄ al̓s eſt īdignus. Nec reꝗritur certitudo ſcīeſꝫ ſufficit certitudo ꝓbabilis cōiecture de hoc ꝗin gratia ſicut exigit̉ in ſuſceptione ſacramenrū debita. Hanc opīonem ſeꝗ videntur curiales. Sꝫ qꝛ doc. qui cōtrariū dicunt: ſctītate ⁊ ſcientia theologie ⁊ iuris: ſunt lōge p̄ſtantiores: ievidet̉ tuta p̄dicta opīo nec ſequenda. Dicit tn̄te poſſet ꝙ qui ītenderet deo ſeruire ī clero n̄ter honores maiores ſequendos ⁊ diuitiā qͣꝫeculo: ſꝫ qꝛ ſtatus iſte melior eſt qͣꝫ ſecularis:ipplicatus ⁊ magis ſibi gratus: ⁊ in eopetit ſibi ꝓuideri de bn̄ficio a ſuꝑioribus: vel et petit vt poſſit ẜm ꝯditionem ſuam ſuri non ad pōpam ſꝫ ad decentiam non hn̄stionem ad curam nec ad honorem ⁊ gra⁊ pinguius bn̄ficium: ſꝫ ad ſui gubernatōeꝫtetus de ſimplici bn̄ficio ſicut de curato: duſibi ſufficiens eēt: non peccaret. Appetit .n. ⁊Qd̓ licituꝫ eſt cuilꝫ. Et quanuis cura antei qd̓ ſibi confertur: ocl̓s tn̄ eius non eſthoc principal̓r ſꝫ ad ſuſtentationem ſibi debinex ſeruitio eccleſie. Illud aūt .ſ. ꝙ ſit curatūacceſſorium ⁊ ꝑ accn̄s. Et acceſſoriuꝫ naturāui congruit pͥncipalis: de re. iu. li. vi. c. acceſſepͥncipale intentū .ſ. ſuſtentatio ſui viden: ergo ⁊ qd̓ in̄ ſeꝗtur non aliꝗd illicitūendo. Ad argumentū rn̄detur ꝙ neganillud .ſ. ꝙ hoc appetere nullo iure ꝓhibeaturibet̉ .n. illo mādato diuine legis. Iuſte qd̓ iuē exequeris: quo mandato ītell̓r ꝓhiberi inuratio vel mīſtratio ſacramentorum.itio ſpualium ⁊ hiꝰ. Item cōtra illud adNec ſibi ꝗſqͣꝫ aſſumit honorem ſed quiatur a dn̄o ⁊cͣ. Uidet̉ ēt hoc eſſe cōtra ius narale ꝙ aliquis querat onus ſupra vires ſuaserū circa pͥncipale queſitum huius qōnis ⁊ p̄Ientis .ſ. de ep̄atū vtrū ſit mortale illa appetervt dicit Tho. in quodā quolꝫ qō d̓ mortalion reꝑit̉ exp̄ſſa aucͣtas ſcripture vel deteratio eccleſie: non niſi ꝑiculoſe diffinitur: deninatio iudicio ſapientum derelīquatur. Acgumentum autē factum in contrariū poſſꝫ rn̄eri dupl̓r. ¶ Uno mō ẜm opīonem illoruꝫ quipicunt non eē licitum porrigere p̄ces ꝓ ſe ꝓ bn̄fi

cio curato ſi al̓s eſt dignus. videlicet ꝙ non eſtmortale ꝓcurare ep̄atum ꝑ preces: vnde nec etiam appetere. Alio mō tenēdo opīonem. b. Tho.⁊ ſequacium .ſ. ꝙ illud ſit illicitū ⁊ ſimoniacuꝫ: ⁊ẜm hanc opīonem reſpondebit̉ ꝙ appetitus deliberatus eius cuiꝰ ꝓcuratio ⁊ actus exterior eſtmortalis: eſt mortale: hoc eſt verum qn̄ appetitꝰ⁊ ꝓcuratio ſunt circa idem: qd̓ non eſt in ꝓpoſito. Nam ꝓcuratio ē per p̄ces: appetitus autem ēſimpl̓r: vn̄ ⁊ ſine p̄cibus ꝓprijs pōt eē. Sed ſiꝗsita appeterꝫ: ꝙ etiam p̄ces paratus eſt porrigereꝓ ſe: tunc appetitus ⁊ ꝓcuratio eſſent circa idem⁊ tunc ẜꝫ illā opiniōeꝫ videtur mortale. Ad illd̓aliud .ſ. cum dicitur. ꝙ ſi in petitione eſt mortale⁊ in appetitione erit iam mortale: rn̄deri pōt ꝙeſt ſemper verū. Nā licet mihi appetere ꝙ petꝫgratꝭ ⁊ liberaliter det mihi duo ꝓ mutuo factobi gratis ⁊ liberalius ⁊ tn̄ hoc petere vſuram ſaperet. Ad auctoritates iā rn̄ſum eē videt̉: vel poſſet dici ēt ꝙ dicte ſunt ad exaggeratōem: tn̄ mihi adhuc remanet materia dubia: ⁊ iō cauenduꝫQuerere ergo aūt appetere hiꝰ curata pͥncipal̓rtatis. Nā non ſolū dilectio dei ⁊ ꝓximi ē in p̄ceptis ſꝫ et ipſe ordo dilectionis ẜm Tho. 2ª. 2ᵉ. ꝗ.xvi. Eſt aūt de ordine dilectionis vt diligat̉ prſalus aīarum qͣꝫ corporum: ſꝫ hunc ordinem tal̓ꝑuenit p̄ferens tꝑalia que ordinantur ad corpꝰ.ſ. diuitias ⁊ honorem ſaluti aīarum que exercetur ꝑ curam. Preterea di. lj. c. qui ī aliquo crīe.ponit conſilium Tolletanū plura vicia ⁊ īpedimenta canonica a quibus dꝫ eē īmunis ꝓmouedus in ep̄atū. Et īter cetera hoc ponit. Qui ambitu honorē querunt: concludens ꝙ ordinator eorū qui hn̄t talia viciā dꝫ puniri cū ordinatis: qd̓non eēt niſi mortale eēt ergo ⁊cͣ. Preterea abure ex quo abuſu v̓iſil̓r pōt ſequi ꝑiculum ſaluaīarū videt̉ eē mortale: qꝛ contra charitatē. Sedhiꝰ querere vel appetere mō dicto ē abuti illa re.ſ. dignitatis: vel bn̄ficij: qꝛ illa pͥncipal̓r ſunt ordinata ad ꝓcurandū ſalutē aīarū non ad tꝑalia.Et ex hoc abuſu v̓iſil̓r ſequit̉ ꝑiclitatio aīaruꝫ ⁊iō videt̉ eē mortale. Nā ne diſpliceat ſtibditꝭ veldn̄is tꝑalibus ⁊ ꝑ ꝯn̄s amittant taliā bn̄ficia velꝯſequāt̉ aliā īcūmoda mundi nō curabit de correctione ſubditorū vel admonitōe eorū: vel ſubtractione ſacramentoꝝ cū expediret. Talis vtmercenarius cū viderit lupū īuadentem gregefugiet tacendo ⁊ lupꝰ rapiet ⁊ diſꝑget oues: vt dicit̉ Iohā. x. Et hoc ē īfatuatum ẜꝫ Aug.ſ. cū querunt̉ tꝑalia ī cura ppl̓orū principal̓r: qd̓ ad nihilū vꝫ niſi vt mittat̉ foras ⁊ conculcet̉ ab hoībusvt hētur Math. v. ergo ⁊cͣ. Preterea ī repētinishomo oꝑatur ẜm fine p̄ſtitutum ⁊ ambitu p̄conceptum. Tali aūt frequēter occurrūt ea ꝗbꝰ repente oportet ꝓuidere in foro cōſciētie rōe cure:cum aut finis p̄ſtitutus ī eo ſit tꝑalitas: ⁊ in eo ſit