Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. III.

dum niſi īpoſitū: hec ille. Suꝑbia aūt ex genereſuo eſt mortale: ex quo on̄dit magnū eſſe pctm̄.Ad argumenta rn̄det̉. Ad illud ep̄atuꝫ deſiderat ⁊cͣ. dicit ibi. b. Tho. ſuꝑ epl̓as multi ex hoctextu male ītelligentes ſūpſerunt ſibi occaſioneꝫambitōis. Non vult ergo dicere ibi apl̓s deſiderat dignitateꝫ ep̄atꝰ deſiderat bonū op. Sꝫ edeſiderat opꝰ eſt ītendere ſaluti qd̓ opꝰ īportat̉noīe ep̄i. īterptat̉ .n. ſuꝑ ītendens .ſ. ſaluti alioruꝫiſte deſiderat bonū opꝰ: qꝛ hoc ē opus charitatisqd̓ pōt fieri ēt ſine dignitate ep̄ali qͣꝫuis hn̄s illādignitatem ad hoc ex debito teneat: attendensad gradū diuitias que circunſtant nunc illamdignitateꝫ ep̄alem: que tūc non erāt: qꝛ ep̄i erantpauꝑes nec ī honorē: ſꝫ pͥmi ducti ad tormēta: vn̄Aug. dic̄ ibi apl̓s exponere voluit ꝗd ſit ep̄sqꝛ .ſ. eſt nomen oꝑis non honoris: grecū eſt .n. nomen. viij. q. i. epatū. Un̄ glo. Io. que arguit exiſto. c. poſſumus appetere ep̄atū ad ꝓdeſſe aliis p̄eſſe multū ſuꝑficial̓r arguit: in ipſo. c.Aug. dicat cōtrariū .ſ. locus ſuꝑior īdecenterappetitur: etiam ſi bn̄ admīſtret̉. Ad ſcd̓m rn̄detur ſpes ſumitur dupl̓r. Uno ꝓprie: etſic īcludit appetitum rei ſꝑate. Alio īproprie large quadā expectatiōe quaſi certa ſeu credulitate alicuius futuri euentꝰ pōt amariamari: ſicut dicere poſſumꝰ reū conuīctuꝫ ſꝑaremortem quā tn̄ odit non amat: ſic ſumitur ſpesa Aoſimo papa ī. d. c. ī ſingulis. di. lxxvij. SicutGre. cuꝫ videret ppl̓m clerū acclamare ī poterat ſꝑare papatū ex illis circūſtantijs .i. expectare fiendū: tn̄ fugiebat horrebat: vl̓ vt exponitquedā glo. ſuꝑ. c. ſi officia. lix. di. ſꝑare debebit .i.dignus hēbitur ep̄atū. Nec obſtat ſi dicat̉. Appetere religionem eſt licitū ergo appetere epatum vterqꝫ dicat̉ ſtatꝰ ꝑfectōis. vt dicit Tho.vbi.. alio reſpectu dicit̉ ſtatꝰ ꝑfectōis ep̄atus alio religio. Ep̄atus .n. dicitur ſtatusfectōis actiue: qꝛ .ſ. hꝫ alios ꝑficere .ſ. ſubditos:vn̄ p̄ſupponit perfectōem hītā quā nullus deſe dꝫ p̄ſumere: hꝫ etiā gradum ptātem ſupraalios. Sꝫ religio eſt ſtatus ꝑfectōis paſſiue: vt .ſ.viā tendendi ī perfectōem: vn̄ non oꝫ ſit perfectꝰ ſꝫ tendat ad: ī ea p̄ficitur ſꝫ ſubijcituralijs: qd̓ ꝑtinetn̄ ad honore ſꝫ ad humiliatōem.Ad ſupradictaꝫ ꝯcluſionem facere videt̉ qd̓ aitGre. loquens de dignitate ep̄ali .ſ. locus regimīsſicut deſiderantibus ē. negandꝰ: ita fugientibusē offerendus. Et ſicut ſcriptum ē .ſ. ad Hebre. v.Nec ꝗſqͣꝫ ſibi ſumit honorem: ſꝫ qui vocat̉ a dn̄oſicut Aaron. viij. q. i. ī ſcripturis. Non aūt videỉdenegandus hiꝰ alio īpedimento concurrenteniſi pro mortali: ergo illud deſiderium videturmortale. Glo. tn̄ ibi dicit intell̓r de deſiderantibus ambitioſe .ſ. vt p̄ſint non vt ꝓſint: de īportune ſe īgerentibus. Et ẜm hanc glo. opīonemeorū dicunt licitum p̄ces ſe porrigerebn̄ficio curato ſi al̓s ſit dignus: de ꝗbus habes

in. §. ſe. licitū eēt deſiderare ep̄atuꝫ vt ꝓſit quodtn̄ vnus de mille non facit de modernis. Sꝫ exſupradictis etiam hoc licitū ambitioſuꝫ ꝑſūptuoſum eſt.Queritur etiam vtrūappete̓ alias dignitates ſeu officia vel bn̄ficiarata infra dignitatem ep̄alem: vt abbatiamtum decanatum: p̄poſiturā vl̓ archidiacōatū vreccleſiā curatā: ſit mortale? Et videt̉: qꝛnon ē ꝓhibitum aliquo iure intell̓r ꝯceſſu.xiij. q. ij. ebron. Sꝫ iſta nullo iure ꝓhibētur: exvt licita concedunt̉. Contrariū huiꝰ videt̉ rev̓itas. Et ē: qꝛ vbi ē eadem ibi idem ius de ſil̓ibus idē eſt iudicium: ar. di. v. ad eSꝫ quare eſt illicitus mortalis artus eſt ꝓpter curā quam hꝫ annexam.oſumnimis eſt vt ꝗs ſe reputet idoneū ad ī aīas alioꝝ. Sꝫ eadem eſt ī quolꝫ p̄diqꝛ .ſ. in oībꝰ eſt cura annexa: nec differunt abtu niſi ẜm magis minus: qꝛ videlꝫ ep̄s hꝫ qvniuerſalem ſue dioceſis: ſꝫ ī p̄dictis officijsſtituti hn̄t curā ꝑtialem vꝫ vniꝰ pochie vel ycollegij: talia aūt diuerſificant ſpem: ſꝫ qͣꝫtitatepctī. Sicut appetere furari vnū florenū eſt eiuſd̓ſpei appetitu furandi mille: lꝫ ſcd̓m ſit grauipctm̄ ꝓpter maius nocumentū ītentū. Sic inpoſito maior vtiqꝫ p̄ſumptio ambitio tm̄ eſt qͣꝫtum maior cura: maior gradus eſt annexus dignitati vel bn̄ficio quod appetit̉ tn̄ vtrobiopetitus mortalis. Preterea ſi aliquid p̄dicipetere eſt mortale: illudˡ appetere erit morſꝫ petere quodlꝫ predictoꝝ eſt mortale. NaTho. Rai. et Ho. et Goſ. petere ſe alietiam ſi al̓s ſit dignus includit ſimonip̄ces indigna rōe p̄ſumptionisre erit mortale cuꝫ ſimonia ſit mortale. Et adfirmatōeꝫ hiꝰ ꝯcluſionis vident̉ facere pl̓a deſctōꝝ. Dicit. Chryſo. Qui deſidera.i. dignitatem vel p̄laturā in terra: iuneꝫ ī celo: nec īter ẜuos Chriſti cōputabiturde pͥmatu tractauerit di. xl. c. multi. §. qui derauerit. Nll̓s aūt inuenit ꝯfuſioneꝫ ī celoꝑatur a ꝯſortio ẜuorum Chriſti niſi ꝑꝑmoergo ⁊cͣ. Item Leo papa. Principatus queꝫ.ſeditio extorſit: aut ābitus occupauit: etiā ſibus ſuis vel moribus offēdat: ipſiꝰ tn̄ initij ſuiē ꝑnitioſus ex ſe i. q. i. pͥncipatus. Sꝫ dicit̉ ꝑnitioſū niſi mortale ergo ⁊c̄. Itē Gre. Sicut is ituitatus renuit reꝗſitꝰ refugit ē ſacris alt̓mouendus: ita vltro ābit ſponteⁱ ſe inremouēdus .i. q. vi. ſicut. Sꝫ nll̓s ē remouēa ꝓmotōe niſi ꝓpter mortale: ⁊cͣ. Iteꝫ cur pōt exerceri licite abſqꝫ mortali ſin̄ g.ſ. ī celebrādo: admīſtrādo ſacr̄a: officiando eccleſiam ſolēniter: nullus aūt pōt certus ex ſe habere gratiā. Cuꝫ ergo frequenter quaſi ꝯtihabeat iſta facere: videt̉ ſponte ſe ꝑiculo mo