Titulus. III.
dum niſi īpoſitū: hec ille. Suꝑbia aūt ex genereſuo eſt mortale: ex quo on̄dit magnū eſſe pctm̄.Ad argumenta rn̄det̉. Ad illud ꝗ ep̄atuꝫ deſiderat ⁊cͣ. dicit ibi. b. Tho. ſuꝑ epl̓as ꝙ multi ex hoctextu male ītelligentes ſūpſerunt ſibi occaſioneꝫambitōis. Non vult ergo dicere ibi apl̓s ꝙ ꝗ deſiderat dignitateꝫ ep̄atꝰ deſiderat bonū op. Sꝫ edeſiderat hͦ opꝰ eſt ītendere ſaluti qd̓ opꝰ īportat̉noīe ep̄i. īterptat̉ .n. ſuꝑ ītendens .ſ. ſaluti alioruꝫiſte deſiderat bonū opꝰ: qꝛ hoc ē opus charitatisqd̓ pōt fieri ēt ſine dignitate ep̄ali qͣꝫuis hn̄s illādignitatem ad hoc ex debito teneat: n̄ attendensad gradū ⁊ diuitias que circunſtant nunc illamdignitateꝫ ep̄alem: que tūc non erāt: qꝛ ep̄i erantpauꝑes nec ī honorē: ſꝫ pͥmi ducti ad tormēta: vn̄Aug. dic̄ ibi ꝙ apl̓s exponere voluit ꝗd ſit ep̄sqꝛ .ſ. eſt nomen oꝑis non honoris: grecū eſt .n. nomen. viij. q. i. ꝗ epatū. Un̄ ⁊ glo. Io. que arguit exiſto. c. ꝙ poſſumus appetere ep̄atū ad ꝓdeſſe aliis nō p̄eſſe multū ſuꝑficial̓r arguit: cū in ipſo. c.Aug. dicat cōtrariū .ſ. ꝙ locus ſuꝑior īdecenterappetitur: etiam ſi bn̄ admīſtret̉. ¶ Ad ſcd̓m rn̄detur ꝙ ſpes ſumitur dupl̓r. Uno mō ꝓprie: etſic īcludit appetitum rei ſꝑate. Alio mō īproprie⁊ large ꝓ quadā expectatiōe quaſi certa ſeu credulitate alicuius futuri euentꝰ ꝗ pōt ⁊ amari ⁊ n̄amari: ſicut dicere poſſumꝰ reū conuīctuꝫ ſꝑaremortem quā tn̄ odit non amat: ⁊ ſic ſumitur ſpesa Aoſimo papa ī. d. c. ī ſingulis. di. lxxvij. SicutGre. cuꝫ videret ppl̓m ⁊ clerū acclamare ī eū poterat ſꝑare papatū ex illis circūſtantijs .i. expectare fiendū: ⁊ tn̄ fugiebat ⁊ horrebat: vl̓ vt exponitquedā glo. ſuꝑ. c. ſi officia. lix. di. ſꝑare debebit .i.dignus hēbitur ep̄atū. Nec obſtat ſi dicat̉. Appetere religionem eſt licitū ergo ⁊ appetere epatumcū vterqꝫ dicat̉ ſtatꝰ ꝑfectōis. Nā vt dicit Tho.vbi. sͣ. alio mō ⁊ reſpectu dicit̉ ſtatꝰ ꝑfectōis ep̄atus ⁊ alio mō religio. Ep̄atus .n. dicitur ſtatus ꝑfectōis actiue: qꝛ .ſ. hꝫ alios ꝑficere .ſ. ſubditos:vn̄ p̄ſupponit iā perfectōem hītā quā nullus deſe dꝫ p̄ſumere: ⁊ hꝫ etiā gradum ⁊ ptātem ſupraalios. Sꝫ religio eſt ſtatus ꝑfectōis paſſiue: vt .ſ.viā tendendi ī perfectōem: vn̄ non oꝫ ꝙ ſit perfectꝰ ſꝫ ꝙ tendat ad eā: ⁊ ī ea n̄ p̄ficitur ſꝫ ſubijcituralijs: qd̓ ꝑtinetn̄ ad honore ſꝫ ad humiliatōem.Ad ſupradictaꝫ ꝯcluſionem facere videt̉ qd̓ aitGre. loquens de dignitate ep̄ali .ſ. locus regimīsſicut deſiderantibus ē. negandꝰ: ita fugientibusē offerendus. Et ſicut ſcriptum ē .ſ. ad Hebre. v.Nec ꝗſqͣꝫ ſibi ſumit honorem: ſꝫ qui vocat̉ a dn̄oſicut Aaron. viij. q. i. ī ſcripturis. Non aūt videỉdenegandus hiꝰ alio īpedimento n̄ concurrenteniſi pro mortali: ergo illud deſiderium videturmortale. Glo. tn̄ ibi dicit ꝙ intell̓r de deſiderantibus ambitioſe .ſ. vt p̄ſint non vt ꝓſint: ⁊ de īportune ſe īgerentibus. Et ẜm hanc glo. ⁊ opīonemeorū ꝗ dicunt licitum eē p̄ces ꝓ ſe porrigere ꝓbn̄ficio curato ſi al̓s ſit dignus: de ꝗbus habes
in. §. ſe. licitū eēt deſiderare ep̄atuꝫ vt ꝓſit quodtn̄ vnus de mille non facit de modernis. Sꝫ exſupradictis etiam hoc licitū ⁊ ambitioſuꝫ ⁊ ꝑſūptuoſum eſt.Queritur etiam vtrūappete̓ alias dignitates ſeu officia vel bn̄ficiarata infra dignitatem ep̄alem: vt abbatiam p̄tum decanatum: p̄poſiturā vl̓ archidiacōatū vreccleſiā curatā: ſit mortale? Et videt̉ ꝙ n̄: qꝛ ꝙnon ē ꝓhibitum aliquo iure intell̓r eē ꝯceſſu.xiij. q. ij. ebron. Sꝫ iſta nullo iure ꝓhibētur: exvt licita concedunt̉. Contrariū huiꝰ videt̉ eē rev̓itas. Et rō ē: qꝛ vbi ē eadem rō ibi ⁊ idem iusNā de ſil̓ibus idē eſt iudicium: ar. di. v. ad eSꝫ rō quare eſt illicitus ⁊ mortalis artus eſt ꝓpter curā quam hꝫ annexam.oſumnimis eſt vt ꝗs ſe reputet idoneū ad īdū aīas alioꝝ. Sꝫ eadem rō eſt ī quolꝫ p̄diqꝛ .ſ. in oībꝰ eſt cura annexa: nec differunt abtu niſi ẜm magis ⁊ minus: qꝛ videlꝫ ep̄s hꝫ qvniuerſalem ſue dioceſis: ſꝫ ī p̄dictis officijsſtituti hn̄t curā ꝑtialem vꝫ vniꝰ pochie vel ycollegij: talia aūt n̄ diuerſificant ſpem: ſꝫ qͣꝫtitatepctī. Sicut appetere furari vnū florenū eſt eiuſd̓ſpei cū appetitu furandi mille: lꝫ ſcd̓m ſit grauipctm̄ ꝓpter maius nocumentū ītentū. Sic inpoſito maior vtiqꝫ p̄ſumptio ⁊ ambitio tm̄ eſt qͣꝫtum maior cura: ⁊ maior gradus eſt annexus dignitati vel bn̄ficio quod appetit̉ tn̄ vtrobiopetitus mortalis. Preterea ſi aliquid p̄dicipetere eſt mortale: ⁊ illudˡ appetere erit morſꝫ petere quodlꝫ predictoꝝ eſt mortale. NaTho. Rai. et Ho. et Goſ. petere ꝓ ſe alietiam ſi al̓s ſit dignus includit ſimonip̄ces ꝓ indigna rōe p̄ſumptionisre erit mortale cuꝫ ſimonia ſit mortale. Et adfirmatōeꝫ hiꝰ ꝯcluſionis vident̉ facere pl̓a deſctōꝝ. Dicit. n̄ Chryſo. Qui deſidera.i. dignitatem vel p̄laturā in terra: iuneꝫ ī celo: nec īter ẜuos Chriſti cōputabiturde pͥmatu tractauerit di. xl. c. multi. §. qui derauerit. Nll̓s aūt inuenit ꝯfuſioneꝫ ī celoꝑatur a ꝯſortio ẜuorum Chriſti niſi ꝑꝑmoergo ⁊cͣ. Item Leo papa. Principatus queꝫ.ſeditio extorſit: aut ābitus occupauit: etiā ſibus ſuis vel moribus n̄ offēdat: ipſiꝰ tn̄ initij ſuiē ꝑnitioſus ex ſe i. q. i. pͥncipatus. Sꝫ n̄ dicit̉ ꝑnitioſū niſi mortale ergo ⁊c̄. Itē Gre. Sicut is ꝗ ituitatus renuit reꝗſitꝰ refugit ē ſacris alt̓mouendus: ita ꝗ vltro ābit ⁊ ſponteⁱ ſe inremouēdus .i. q. vi. ſicut. Sꝫ nll̓s ē remouēa ꝓmotōe niſi ꝓpter mortale: gͦ ⁊cͣ. Iteꝫ currū n̄ pōt exerceri licite ⁊ abſqꝫ mortali ſin̄ g.ſ. ī celebrādo: admīſtrādo ſacr̄a: officiando eccleſiam ſolēniter: nullus aūt pōt eē certus ex ſe habere gratiā. Cuꝫ ergo frequenter ⁊ quaſi ꝯtihabeat iſta facere: videt̉ ſponte ſe ꝑiculo mo