Capitulum. V

r. Multi. Male aūt ſedet ꝗ ambitioſe ⁊ vitioſehꝫ talē dignitatē vl̓ officiū ⁊ hiꝰ. Sāguiſſuge dueſunt filie dicētes: affer affer: ꝓuer. pl̓tꝭ. He ſuntābitio ⁊ cupiditas q̄ ſēꝑ appetūt honorabilioraępitiora bn̄ficia ⁊ dignitates: ⁊ ſic ſedēt habituati in hiꝰᵐ Sed q̄rit vtrū appetere ep̄atū ſit illicin̄: ⁊ ſi eſt mortale pctm̄? Et videt̉ ꝙ nō. Qui .n.epiſcopatum deſiderat: ait apl̓s. i. Zimotꝭ. iij. bonū opus deſiderat: ſꝫ deſiderare bonū opus n̄ ēillicituꝫ: nec ꝑ ꝯn̄s pctm̄: ergo ⁊c̄. Preterea qd̓ lꝫſpare lꝫ ⁊ appete̓: cum actus ſpei includat appetitum ī rē ſꝑatam: ſꝫ licet ſacerdoti ſꝑare epatū: gͦ ⁊appete̓. dicit n. Zoſimꝰ papa de ſacerdote. Quijgulos gradus ē ordinatus debite ẜuatis ītertujs ꝯgruis tēpoꝝ: ꝙ ſi eū ad bonoſ moreſ exar vita ꝑduxerit exinde ſūmum pōtificatū ſꝑadebebit .i. ep̄atum. di. lxxvij. In ſingul̓. Et idēlix. Si officia. ergo ⁊cͣ. Ad hāc qōneꝫ rn̄det. b.o. 2ª 2ᵉ. q. clxxxv. dicēs ꝙ ī ep̄atū poſſūt triaderari quoꝝ vnū ē pͥncipale ⁊ finale .ſ. ep̄alisatioꝑ quam vtilitati ꝓximoꝝ intēditur ſcd̓millud. Ioh̓. vltꝭ. Paſce oues meas. Aliud ē altitudo gradus: qꝛ epiſcopꝰ ſuꝑ alios ꝯſtituit̉ ẜꝫ illudMath̓. xxv. Fidelis ẜuus ⁊ prudēs queꝫ ꝯſtituitdn̄s ſuꝑ familiam ſuam. Tertium eſt quod cōſequenter ſe habet ad iſta .ſ. reuerentia et honor etcientia tꝑaliuꝫ: ſcd̓m illud. i. Timotꝭ. v. Quipreſunt p̄ſbyteri duplici honore digni haintur. Appetere igitur epiſcopatum rōne hiꝰ.tantiarū manifeſtū eſt ꝙ illicitū ē ꝑtinenspiditatem ⁊ ambitōem. Unde cōtra pharis dominus dicit. Math̓. xxiij. Amāt primasedras in ſynagogis. Quantū ad ſecūduꝫelſitudine gradus appetere epiſcopatū preſt. Unde dn̄s arguit diſcipulos primatū querentes dicens. Prīcipes gentiū dominātur eorū. Math̓. xx. vbi Abryẜ. dicit ꝙ gentile eſt primatum cupere ⁊ ſic gentium cōꝑatōneanimā eorū eſtuantē cōuertit. Sed appetere ꝓximis ꝓdeſſe ẜm ſe laudabile eſt ⁊ virtuoſum. Uerū qꝛ ꝓut epiſcopalis actus habet annexam gradus celſitudinem: preſumptuoſum videt̉ ꝙ alquis preeſſe appetat ad hoc vt ſubditis ꝓſit niſieſta neceſſitate īminente ſicut dicit Gre. inorali. ꝙ tunc erat laudabile epiſcopatudubiū nō erat per hūc quēticia ꝑuenire. Unde de facili īuelhiꝰ onus aſſumeret: preſertim cumaritatis zelo diuinitus incitat̉.eſtqtietens ꝓximis ꝓdeſſe ad predindu ſe mitti petijt: qui tamen vt dicit Gre. priim a vitijs audiuit: poteſt tamen ꝙtabſqꝫ vitio preſumptōis appetere talia oꝑacere ſi eū cōtīgeret in tali officio eſſe: vel etiamſſe dignū ad talia oꝑa exercenda: ita ꝙ opuslū cadat ſub deſiderio: nō aūt primatꝰ dignis. Et ſic videtur dicēdū ſimpl̓r eſſe illicitumiod ꝓbat̉ ꝑ Augꝰ. dicētē in. xix. de ciui. dei. Lo

cus ſuꝑior ſine quo populus dei regi nō pōt: fiadminiſtret̉ vt decet: indecenter tamen appetit̉:quod etiam habetur viij. q. i. Qui epiſcopatū. Etqͣꝫuiſ expreſſe hic nō dicat hoc eſſe mortale videtur tn̄ ex dictis eius hoc elici poſſe. q. ioo. arti. v.⁊ in ſcriptis in quarto. Dicit enim ibi ꝙ preces ꝓſe porrecte ꝓ dignitate vel beneficio hn̄te curaꝫaīarum ſimonia inducunt Rai. Pugo. Hoſti. etGoſ. ⁊ quidam alij idem ſentiāt. Et qꝛ rō eoruꝫē: qꝛ reputatur ꝓ indigna rōe preſumptōis ēt ſial̓s eſſꝫ dignus. Sed nullus reputatur indignꝰbn̄ficio eccleſiaſtico indignitate culpe niſi ꝓptermortale: ergotalis preſumptio eſt mortalis: tuncſic. Appetitus deliberatus alicuiꝰ rei cuiꝰ ꝓcuratio vel actio exterior eſt mortalis: eſt mortale: qꝛad eandē ſpēꝫ ꝑtinet ſicut patet ꝑ exempla de appetitu deliberato ⁊ oꝑe fornicatōis furti ⁊ alijset hētur de peni. diſt. i. Si cui. cū alijs capitulis.Sꝫ ꝓcurare ꝑ preces bn̄ficiū curatū eſt mortalevt ꝓbatū ē: ergo et appete̓. cū ⁊ ępiſcopatꝰ ꝑmaxime hꝫ curā aīarū ergo ⁊cͣ. Si dicatur ꝙ appetitˢ⁊ opꝰ nō ſunt circa idē: qꝛ opꝰ ē ꝑ preces: ſed appetitꝰ ēſ impl̓r non ad opus p̄cu. Rn̄. ꝙ hoc nōobſtante firma manet cōcluſio. Nā ⁊ ille qui delectatur in cogitatōe moroſa fornicatōis eſto ꝙexpreſſe nō appetat opꝰ fornicatōis: non ꝓptereaeuadit mortale: quia et ſi nō expreſſe tn̄ tacite aſſentit ad opus exquo volūtarie delectatōem cogitatōis hꝫ. Sic in ꝓpoſito qͣꝫuis nō appetat fundere preces appetit tn̄ illud cuiꝰ ꝓcuratio ē mortale niſi hoc appeteret ſub cōditōe in qͣꝫtū .ſ. hoceēt licitū et nō peccatū: tuc nō eēt propria voluntas que requiritur ad peccatum: ſed potius velleitas quedam. Preterea. ꝑ illā totam qōnem b.Tho. de ſimonia nil dicit de mortali: et tn̄ certuꝫē ſimoniā eē peccatū mortale. Et ſi quis dicerethoc cōſtare ꝑ penas inflictas et multa q̄ ibi dicūtur: et ſil̓r pōt hoc illici ex his q̄ in iſto ar. pōit: dicit .n. allegās Chryẜ. Primatū eccl̓e ꝯcupiſcerenec iuſtū ē nec vtile. Quis .n. ſapiēs vult ſe ſubicere ẜnitutiˢ et ꝑiculo tali vt det rōem ꝓ oī eccl̓ianiſi forte qui nō timet dei iudiciū abutēs pͥmatu eccl̓ie ſeculariter .ſ. vt cōuertat eū in ſecularēhec ille. Sꝫ hoc agere .ſ. contra iuſticiā vel abutipͥmatū eccl̓e ſecularit̓ mortale videt̉. Et ſuꝑiꝰ ētdixit hͦ appetere eē vitiū gētile .i. paganoꝝ qd̓ vr̄eē mortale. Suꝑ epl̓am. i. Tiotꝭ. iij. ſuꝑ illd̓. Quiep̄atū deſide̓at idē. Tho. ſic dicit Augꝰ. dicit ꝙ locꝰ ſuꝑior īdecēt̉ appetit̉. Et rō ē qꝛ nullꝰ dꝫ appetē aliꝗd vltra vires ſuas n̄ ſibi ꝓportionatū: al̓seēt ſtultꝰ. Ille gͦ bn̄ poſſet deſiderare cuiꝰ opꝰ eſſꝫep̄atui ꝓportionatū. Ad hiꝰ aūt nullꝰ ē idoneꝰ: qꝛp̄latꝰ ẜm gradū ⁊ ꝯuēientiā dꝫ oēs alios excede̓ īꝯuerſatōe et ꝯtēplatōe ita vt ſui r̄ſpectu alij ſintgrex. Et hāc idoneitatē de ſe p̄ſume̓ ē maxīe ſuꝑbire: gͦ l̓ appetit circūſtātias .i. ꝙ p̄ſit et honoret:⁊ hēat ptāte ⁊ diuitiaſ: ⁊ tūc neſcit ꝗd appetat: qꝛn̄ ē h̓ ep̄atꝰ vl̓ ip̄ꝫ opꝰ ⁊ hͦ ē ſuꝑbire ⁊ iō nō accipiē