Titulus III.

Ieſus cū facto miraculo ex. v. panibꝰ multiplicatis turbe voluerūt eū ſibi facere regē aufugit: vthētur Ioh̓. vj. Moiſes. lxxxiij. annoꝝ cū mitteretur a domino vt eſſet dux populi Hebreorummultum reſtitit excuſans ſe ꝙ eſſet impeditiorislingue. Axo. iiij. Saul quo melior non erat in iſrael nō querens dignitates ſed aſinas patris: cua Samuele eēt ſibi nunciatum ex parte dei: ⁊ permiracula oſtenſum ꝙ futurꝰ erat rex populi: vocato omni populo: vt manifeſtaret̉: ipſe ſe in domo abſcōdit ne aſſume̓t̉. i. Regꝭ. ix. Ieremias cūmitteretur a dn̄o ⁊ ꝯſtitueretur ſuper gentes ⁊ regna ad ānūtiandum v̓bum dei ſubtrahebat ſe dicens a. a. a. dn̄e deus ecce neſcio loꝗ: Iere. i. Marcus euāgeliſta vt ſacerdotio reprobus haberet̉ āputauit ſibi polliceꝫ vt ait Ieroꝰ. Et Greg. magnab omni populo ⁊ clero acclamatꝰ in papaꝫ occulte fugit vt vitaret dignitatē Ieroꝰ. cardinalatumromē dimiſit vt litteris ſacris in Bethleem inſudaret. Et petrus damianus tanto honori iam exercitio vt ſibi vacaret: valefecit Ambroꝰ. ne promoueretur ī archiepiſcopum electus a cunctis:meretrices ad domum ſuam ire fecit non vt eascognoſceret: ſed vt populum ab hiꝰ reuocaret.Gregꝭ. nazanzenus epiſcopatum dimiſit vt ſapiētie vacaret ⁊ Augꝰ ſummū doctorē licet īuitumUalerius ep̄us ſummus p̄ſbyterū ordīauit: precauēs ne ad vrbē carente ep̄o deueniret vt paſtoralem curā vitaret. Martinꝰ aūt nec dyacontū a ſancto Ilario pictatū. ep̄o voluit īpoſitū acceptare: indignū ſe clamitās tanto officio. Quātaigit̉ preſumptio: qͣꝫta ambitio ⁊ qͣꝫ periculoſa ī illis qui homūtōes merito: ⁊ actōe puſilli hūeroofferūt ad hiꝰ onera grauia: que gigātes ſapīa eſanctitate vite ſibi arbitrati ſunt īp̄ortabilia. Cōſiderabāt hī qd̓ ait Augꝰ. Nihil in hac vita ⁊ maxīe hoc in tꝑe difficiliꝰ: nihil laboroſiꝰ: nihilqꝫ priculoſiꝰ ep̄i p̄ſbyteri aut diaconi dignitate ac officio: ſed apud deū nihil btīus ſi eo mō militer̄quo noſter imperator precipit: nihilqꝫ triſtiusmiſerabiliꝰ ⁊ dānabiliꝰ hiꝰ dignitate ſi ꝑfūctorieres agatur di. xl. c. An̄ oīa. Ponores quoqꝫ ⁊ dignitates tꝑales plene ſunt periculis ⁊ vitijs mliſ. vn̄ Hieroꝰ. Egregie de ceſare Tulliꝰ ait. Ceſarcū quoſdam honorare voluit nō ipſos honeſtauit: ſed ornamenta deturpauit: ⁊ Boctius. Quāto maior eſt dignitas tanto deſpectōres īprobosfacit. Tollit demū ambitio ⁊ p̄ſidentia vel dignitas ꝗetem mentis īducens multas amaritudīesꝑmaxte qn̄ q̄rit̉ vl̓ queſita poſſidet̉. In cuiꝰ figurā Lia dr̄ lippos habuiſſe ocl̓os: qꝛ cū Marthaſollicitat̉ ⁊ turbat̉ erga pl̓ima: inde oculꝰ obſcuratur ⁊ ꝗes tollit̉: ꝗeſcēdo aūt aīa ſit ſapiēs. HīcGre. De qd̓ h̓ emīet nec plꝰ meroribꝰ afficit qͣꝫ honoribꝰ gaudet: ⁊ dū cor in tribulatione ponit̉: acmemoriā culpa reuocat̉ .ſ. ābitōis. di. xiij. c. Nerui Ber. quoqꝫ ſic ait. Oābitō ābitiētiū crux qūooēs torques: oībꝰ places: nil acerbiꝰ cruciat: nil

moleſtius inquietat: nil tn̄ apud miſeros morteles celebrius negocijs eius. Apte figurātur p̄ſidentes ꝑ oꝑimentuꝫ ſuꝑius tabernaculi dictū de pellibꝰ arietū rubricatꝭ: qd̓ coopiebaud cooꝑimentū p̄cioſum ipſius tabernaculi: vohēt̉ Exo. xxvi. Tabernaculū dei eccl̓ia ē: coopimentū ſuꝑiꝰ defendens aliud īferiꝰ ab eſtu ⁊ imbribꝰ ⁊ pluuijs ſignificat p̄fidentes in eccl̓ia q ciſtodiūt filios dei quos tene̓ diligit: ꝑfectōe ſupiris ab īcōmodis ⁊ vexatōnibꝰ multꝭ qͣs ipſi ſunēt. vn̄ Gre. Miſericors deꝰ qͦs tene̓ diligit aterioribꝰ actōibꝰ abſcōdit. Nā ⁊ pr̄ familias.laborem ẜuos mittit a quo ſubditos filios ſuſpēdit: ⁊ inde filiſ ſine vexatōe decori ſuntpuluere deturpāt̉. Idem in moralibus. Ceſſatnem a laboribꝰ mūdi dn̄s īꝑat. Sed veſana nplus aſſequi aſꝑa carnaliter qͣꝫ tenere blādaaliter gaudꝫ. Hn̄tes .n. māna faſtidiūt ⁊ ſepe deſiderāt q̄ nō ſine lachrymis comedūt .i. honoredignitates figuratas ꝑ allia ⁊ cepas quas īto ꝗdā appetebāt. Nueri. xi. Et ſic̄ tales ābitioſi h̓ amittūt ꝗetem cōſcīe: ita ī futuro ꝗeteUn̄ ⁊ Chriſtus Ioāni ⁊ Iacobo ꝗꝑ mr̄enrem .ſ. Zebedei petierāt ſedere vnus ad dextraalius ad ſiniſtrā ī regno ſuo .i. primos exiſſe̓gno qd̓ tꝑabile tūc eſtīabāt ābitōe ducti. RrChriſtus ſedere ad dexterā vel ad ſiniſtmeum dare vobis. Mathei. xxi. noncut nec alijs ābitioẜ. Legit̉ de Goffredoirauellen̄. ꝙ cum fuiſſet electꝰ in ep̄m Tornatcem ⁊ ab Eugenio papa ⁊ ſcō Bernardo cogtur ſubire onus ꝓſtratus in terrā dichꝰ fugitiuꝰ eſſe potero ſi hīc me eijcnūqͣꝫ ero ⁊ ſic dimiſſus fuit. Cū āt p̄dictusfredus mortuus apꝑuiſſet cuidā charo ſirogatus ab eo de illo negocio ep̄atus ꝙ nō acꝗeuerit iuſſus ſi fuiſſet illd̓ d̓o placitū. Rn̄dlatū eſt mihi ſcīſſima trinitate ꝙ ſi fuiſſeꝫ īro ep̄orū fuiſſem de nūero r̄proborū. .§. III.Quantum ad tērtum.ſ. ꝑmanētiā in vitio ambitionis: hoc notaturin ſedēdo in cathedra peſtilentie quod non ſavirtuoſus. Cathedra dignitatem ſignificat pdentie vn̄. Mathei xiij. dicit. Chriſtꝰ. Supdrā Moiſi ſederūt ſcribe ⁊ phariſei .i. dig⁊ officiū regendi et docendi populū: qd̓ facieMoiſes tenuerunt ſcribe ⁊ phariſei. Sꝫ cathehedra peſtilentie dicitur quando per amet p̄ſumptioneꝫ ꝑuenitur ad eam: et indigtinet̉. Nā tal̓ p̄latō vt morbꝰ ꝯtagioſuſ occitē: alios īficit ſuo exēplo. Sedꝫ at ī ea ꝗ ꝑſeuēat⁊ ꝗeſcit ī tali ābitōe excuſāſ ſe: ⁊ defēdēſ hͦ vt licitu vt mgr̄ ī cathedra. Sꝫ vt ait xp̄s. Ue vob̓ phariſeis ꝗ diligitꝭ pͥmas cathedraſ. Lu. xi. Ue āt d̓natōeꝫ īportat vbi dic̄ Chryẜ. ꝗ male ſederit ſucathedra īiuriā cathedre fac̄. Malꝰ .n. ſacerdod̓ ſacerdotio ſuo n̄ dignitatē ſꝫ crimīe acꝗrit di.