Titulus. III.

niſi pͥus fuerit iacobita .i. ſupplantatorᶻ viciorū:ſuꝑator paſſionum. Un̄ ī ſiguraꝫ dictū fuit Exo.xix. Beſtia que tetigerit monteꝫ .ſ. ꝯtemplatiōislapidabit̉ .ſ. erroribus ꝑcutietur: qꝛ aīal hō. i. parſionibus ſubditus non ꝑcipit ea: que dei ſunt. .i.Co. ij. c. Predicatores vero ⁊ minores ⁊ auguſtinenſes iactant ſe vxores habere ſil̓ Liam ſcd̓am⁊ Rachelā ꝑpulchraꝫ īmixtaqꝫ exactione p̄dictionis ⁊ doctrine: ⁊ ꝯtemplatione oratōis ⁊ meditationis Chriſtū imitari cū apl̓is eius: ſicqꝫ ceteros expellere. Et p̄dicatores ꝗdem Dn̄icū quaſidn̄o Ieſu ſimillimum ſuꝑ ceteros p̄dicant. Minores Seraphicū Franciſcū extollūtꝭ ſedeꝫ Luciferi amiſſā replentē. Mentiunt̉ equidem ip̄moī anno purgatoriuꝫ expoliare ſuis deuotis. Auguſtinū ſumme venerant̉ heremitani vt gēmaꝫdoctorum īduentes eū hītu ſuo. Canonici ēt regulares ⁊ ſeruite. Nam carmelite a mōte carmelo ſub Helia initium hūiſſe ſuſpicant̉ ꝑteꝫ regule Baſilij ſuſcipientes. Sꝫ attendātōnes qd̓ Petrus dixit. Actꝭ. x In veritate cōperi qm̄ non eſtacceptor ꝑſonarū deus: ſꝫ in oī genere ꝗ timet deuꝫ acceptus eſt illi. Recogitent illud Hiero. Nōſunt filij ſanctorum ꝗ tenent loca eoruꝫ ſꝫ ꝗ exercent oꝑa eorum: di. xl. c. non ē facile. Notent dictum Gre. Nō loca vel ordines nos creatori noſtro reddūt acceptos: ſꝫ nos aut merita noſtra cōiungunt: aut mala diſiungunt: di. xl. c. non loca.Quanto ꝗs habuerit nobiliorem patrem etfectiorem ſtatuꝫ: ⁊ degeneret: tanto ſibi maior cōfuſio ⁊ iudiciuꝫ. Ita ergo ꝗs afficiatur ad patresſuos ⁊ religionē ꝙ alios n̄ contēnat: vel alijs ſe p̄ferat. ¶ Tertio ſuꝑbiunt aliqui religioſi in eo ꝙſe ſapientes eſtimantes ſenſu ſuo ſe regere volūt⁊ ſeꝗ ꝓpriam voluntatē. Ber. ſuperbiā qͣꝫta visprudens videat̉ dimittenda ē ⁊ abigenda. Si. n.admittit̉ ſuꝑbus prima die: qua īcipit hītare vl̓tleges dare: ꝓuer. xxvi. Uidiſti hoīem ſapientē ſibi videri: magis illo ſpeꝫ hēbit ſtultus. Tales nolunt facere qd̓ eis dicit̉: ēt ſi hēbāt priꝰ volūtatefaciendi illud ꝑmaxime hoc eſt rephenſibile ⁊ piculoſū ī nouellis ī religione. Un̄ Ber. Nouitiuꝫprudenteꝫ ī ſipienter ſapienteꝫ in cella diu poſſeconſiſtere īpoſſibile eſt. Stultꝰ fiat vt ſit ſapiens:⁊ hoc ſit oīs diſcretio eius: vt ī hoc nll̓a ſit ei diſcretio: hec oīs eius ſapīa vt ī hac ꝑte nulla ſit hicꝓpria voluntas: vt dicit. b. Bn̄dictus in rl̓a. Eſtilla viā: de quā dicit̉ ꝓuer. xiiij. Eſt viā que videtur hoī recta ⁊ nouiſſima eius ducunt ad mortem. Hec figurat̉ ꝑ arborem ſcīe boni ⁊ mali ī padiſo voluptatis .i. religionis cuiꝰ fructū interdictū a dn̄o ꝗ comedit .ſ. ſeq̄ndo ſuū velle: qd̓ nondꝫ habere mortē aīe īcurrit. Gen̄. iij. Narrat grego. ī. ij. dialogo. de beato Bn̄dicto: ꝙ cū cellerarius non dediſſet parū olei qd̓ erat in monaſteriopauꝑi vt manducauerat ductus cōpaſſione fratrū ne ip̄i eo carerent: p̄cepit vt vas illud cū oleoꝓijceret̉ exͣ feneſtram: de ſūmo in terrā ne rema

neret aliquid contra obedientiā in mōaſterio.¶ Quarto ſuꝑbia religioſoꝝ eſt eoꝝ ꝗ ī clauſtroſuꝑbiunt de diuitijs: quas hūerunt ī ſcl̓o: vl̓ nobilitate generis: vel de his q̄ ſtrenue geſſerūt uſcl̓o: aut ꝙ multa dederint mōaſterio: vel qꝛ ml̓ta acꝗ̄rant: quaſi oēs ſint ſibi obligati: ⁊ debeanteū reueriri: vn̄ Aug. in rl̓a. Nec extollant̉ ſi cōvite aliꝗd d̓ ſuis facultatibꝰ cōtulerūt: nec de ſuis diuitijs magis ſuꝑbiant ſi eas ī mōaſterio prīuntur: qͣꝫ ſi eis in ſcl̓o fruerent̉. Quid .n. pd̓diſꝑgendo dare pauꝑibus ſi aīa miẜa ſuꝑbioficitur: diuitias contemnendo qͣꝫ fuerat poſdo. Sꝫ certe de his ſuꝑbire non hꝫ: qꝛ bodicebat ſua n̄ erant: vn̄ Dauid pali. dicebTua ſunt oīa dn̄e: ⁊ q̄ de manu tua accepimꝰ tidedimꝰ. Seneca. Nihil eſt oī bonū ſine ſe bonoAmb. qn̄ hāc īgreſſus es luceꝫ: qn̄ de ventremtris exiſti: ꝗbus q̄ſo facultatibus: ꝗbuſqꝫ ſudijs cōſtipatꝰ īgreſſus es: di. xlvij. ſicut hi. ⁊videtur eis ad placitū poſſe ſibi aliqͣ retineraccidit eis ſpual̓r qd̓ accidit Ananie ⁊ Saphirecorporal̓r ꝗ retinentes ſibi aliꝗd ex ſuis occultemortui ſunt Actu. v.In clericis ſimiliter ſuꝑbia reꝑitur: de ꝗbus pōt illud pſal. lxxij. īteIn labore hoīum n̄ ſunt: qꝛ n̄ hn̄t artes fac⁊ cū hoībꝰ non flagellabuntur: qꝛ n̄ veſitōibꝰ ⁊ ẜuitutibꝰ hoīum .ſ. dn̄oꝝ ⁊ cōira: ſecus eſt d̓ facto. Iō tenuit eos ſuꝑbia. Et hocquadrupl̓r. ¶ Primo ī ſuꝑfluo ornatu veſtiumAmictꝰ hoīs enunciat de hoīe. Eccꝭ. xix. qꝛ ſubus hītus ſuꝑbū aīuꝫ iudicat. Baſiliꝰ. Oīs ortus p̄ter neceſſitatem .i. congruitatem: elatōiscaluniam: vn̄ de Aug. legitur ꝙ dicere ſolitꝰ eratfateor de p̄cioſa veſte erubeſco: ⁊ iō cum mihꝰfertur vendo eā: vt cū ipſa cōis eſſe non poſſicium ſit cōe. Hinc ⁊ Ber. ad Eugeniū papā aTu paſtor incedis deauratꝰ tā multa circūvarietate. Ques ꝗd capiunt. Si auderem⁊demonū magis hec paſcua qͣꝫ ouiuꝫ ſūt hec. Sicfaciebat Petrus. Sic Paulus ludebat.neſcitur ꝓceſſiſſe aliqn̄ vel gemmis ornaſericis n̄ tectus auro nec vectꝰ equo albpatus milite: nec circunſtrepentibꝰ ſeptiabſqꝫ hoc tn̄ credit ſatis poſſe īpleri ſalutaredatu. paſce oues meas. Sacerdotes eiꝰ inꝗt deꝑ pſal. 131. induant̉ iuſticiam: ⁊ iteꝝ. Sacerdeius induam ſalutari .i. ſaluatore: videlꝫ orieos conuerſatione Chriſti qui fuit humilis īſtitu: ⁊ ī oībus actibus ſuis. Solent aūt ſe ꝗdexcuſare tripl̓r: videlꝫ qꝛ dn̄s intuetur cor ⁊ hͦlitatem cordis reſpicit: ⁊ magiſtrū humilterioris ſe fatet̉: dicens Mathei. xi. Diſciqꝛ mitis fū ⁊ humilis corde. ¶ Scd̓o: qꝛ dꝫqꝫ ſe cōformare moribꝰ eoꝝ cū ꝗbus viuit: vtcit̉ di. xli. quiſꝗs. Tertio: ꝙ ex hoc honor eccl̓equerit̉. ¶ Quantū ad pͥmū rn̄deri pōt: ꝙ a corde