Titulus. III.

¶ Capl̓m quartum de ſuꝑbia ī quadruplici genere houim ſ. i platis: ī religioſis: ī clericis: ī laicꝭ⁊ in ſingulis horū ē quadruplex fuꝑbia.I in meOn habitabil̓ gioIndomus mee qui facit ſuperbiam inquit pſal. c. Domus dei eccl̓ia ſanctaeſt: vt dicit Hiero. xxiiij. q. i. oībus. Mediuꝫ eiꝰeſt vnitas ⁊ charitas fidelium: qꝛ in medio conſiſtit v̓tus. In domo ergo eſt ſꝫ non ī medio ꝗ in eccleſia eſt numero ⁊ non merito: ſꝫ ī medio qui incharitate ⁊ in oī virtute ꝑ quam poſtmodū hītatī domo glorie celeſtis: de qua Io. xiiij. In domopatris mei manſiones multe ſunt. Superbꝰ aūtqꝛ non habitat in medio domus .i. in charitate n̄pōt ꝑuenire ad celeſtem gloriam. Superbiā aūtfacit .i. operatur quadruplex genus hoīum et hia regno excluduntur.Prima eſt ſuperbia p̄latorum.Secunda eſt ſuperbiā religioſorum.Tertia eſt ſuperbia clericorum.Quarta eſt ſuperbia laicorum.Quantum ad primum.ſ. de ſuperbia p̄latorum. In quatuor aūt reꝑit̉ſuperbia in p̄latis. ¶ Primo in hoc ꝙ eſtimātesmeritis ſuis fuiſſe adeptos: ⁊ ſubditis ſuis meliores ſe eē arbitrantur: vn̄ Gre. in. xxxiiij. moral̓.circa fi. ſic ait. Prelato in cogitationibus ſuꝑbi aſuggerit: qꝛ ſolo vite merito ſuper ceteros excreuit: ⁊ ſi qua ab eo aliqn̄ bn̄ geſta: ſi hec importūeeius aīo obijcit: ⁊ cum hunc ſingl̓r deo placuiſſeinſinuat: quo facile ſuggeſta ſuadeat: ipſam ad teſtimonium poteſtatis tradite retributōem vocatdicens: qꝛ niſi oīpotens deus te his oībus meliorem cerneret: oēs hos ſub tuo regimine nō dediſſꝫ: eiuſqꝫ mentem mox exigit: viles atqꝫ inutiles eos qui ſubiecti ſunt on̄dit: ita vt quaſi nidignum reſpiciat cui equanimiter loquatur⁊ mox mentis tranquillitas ī iram vertitur: qꝛdum cunctos deſpicit ſenſum vitāqꝫ oīum ſinemoderatione reprehendit: hec ibi. Sꝫ qͣꝫtuncunqꝫ quis ſit certus ꝙ de voluntate dn̄i ſit prepoſitus alijs ⁊ videatur ſibi bn̄ admīſtrare: nunqͣꝫ tn̄bn̄ pōt eē ſecurus ſi debitum ſuū faciat: nec alijsſe dꝫ p̄ferre. Quotidīe ꝯtingit multos ſubditosmeliores ſimpl̓r eē prelatis. Nec ſanctioreꝫ dicimus Sixtū Laurentio: qꝛ Sixtus papa ille diaconus eius. Aut ꝑfectioreꝫ Ualerium ep̄m Uincentio diacono eius. Et qͣꝫuis apl̓s dicat ad Roma. xiij. Non ē ptās niſi a deo: verū eſt: ſꝫ oꝑantequo ad bonos: ſinēte ſeu ꝑmittēte quo ad malosvn̄ Hiero. Audacter forte aliꝗd dicimꝰ: ſꝫ tamenqd̓ ſcriptum eſt dicimus: non ſꝑ princeps ppl̓i etiudex eccl̓ie ꝑ arbitriū d̓i. .i. bn̄placitū dat̉: ſꝫut merita noſtra depoſcunt. viij. q. i. audacteponit exemplū de Saule qui deo ordinante fuit

factus rex ppl̓i iſrael ⁊ bonus erat: ⁊ tn̄ poſtea reprobus factus eſt: vt hētur .i. re. xv. Sic ⁊ Hieuinunctus eſt rex iſrahel per diſcipulum Peliſedn̄o iubente: ⁊ quanuis impleuerit mandatūin exterminando domum Achab: ⁊ oēm ꝑgeeius: ⁊ ꝓphetas Baal: tn̄ idolatrie d̓ditus reprobatus eſt: vt habetur. iiij. regū. x. ꝓpter qd̓ vt dicitur Iob. xxvi. Gigantes gemunt ſub aquiviri fortes ⁊ magni ſanctitate ſub cura ppl̓oingemiſcunt timentes ſꝑ deficere: vt exponit grego. ¶ Scd̓a ſuꝑbia p̄latos īuadit ī hoc ꝙ tandn̄i volunt in oībus a ſubditis obediri ⁊ reueri: magis dolentes de tranſgreſſione ſuarū onationuꝫ: ēt circa leuia qͣꝫ de tranſgreſſione diuinorū p̄ceptorū. Contra hos dicit apl̓s. Nō quſi dn̄antes in clero: ſꝫ forma facti gregis exnec pietate vlla mouēt̉ in defectibus ſuboſed v̓itate de quibus dicit Greg. in homel̓. hi qde falſa iuſticia ſuperbire ſolent ceteros quoſqꝫdeſpiciunt nulla infirmantibus mīa condeſedunt: vt quo ſe peccatores eē non credūt eocatores deterius fiunt di. xlv. vera iuſticia.tum aūt aliqn̄ tales ſuperbia vexat vt ⁊ in n̄ſibi velint obtēꝑari: alias ipſos ſubditos ꝑſeqͣntur: hi figurātur per Balaan ariolum qui īciens ad malum ꝑagenduꝫ .i. intendens macere ppl̓m dei aſinam cui inſedebat ꝓgretem calcaribus vrgebat ad eundum: ⁊ monabatur. Sꝫ diuino miraculo aſina loquensguens veſaniam illius: dixit ſe non poſſe: qꝛ angelus an̄ eā erat gladio euaginato: vt h.xxij. Balaam ſignificat p̄latos: aſina ſubdiCū āt plati volunt īducere ſubditos ſuos p̄cido: ſuadendo: cōminando ad aliqd̓ malum nondebent obedire: ſꝫ humil̓r ſe excuſare noqꝛ gladius v̓bi dn̄i qd̓ angl̓s .i. p̄dicator ꝑ.ſ. diuine ſn̄ie ꝓhibet vt expōit Gra. ij. q. vij. §. icū Balaam. ¶ Tertio p̄ſidentes ſuperbia ditur qn̄ cuncta diſponere volunt de capite ſudignantes audire ab alijs que ipſi neſciuntſeꝗ conſilia aliorum ne minus eis ſape videant̉cum tn̄ ſcriptum ſit ꝓuer. iij. Ne innitaris prudentie tue. Pau. apl̓s v̓as electionis edoctꝰ euāgelium a Chriſto poſt viſionem clarā dei: ⁊ miracula facta poſt tres annos a ſua conuerſione venit Hieroſolymam ad ꝯferendum cuꝫ apoſtolisde his que ipſe predicabat: vt ipſe refert ad Gala. i. c. Ut .n. dicit Gre. ſi ꝗd bōi hꝫ quecūqꝫ eoſia: ego ⁊ minores mei quos ab illicitis ꝓhilī bono imitari paratus ſū. Stultus ē .n. qui ī eoſe pͥmum eſtimat vt bona que viderit diſcere cōtemat di. xxij. de conſtantinopolitana. Elemensetiam dicit. Nll̓s ep̄s ꝓpter obprobrium ſenectutis: vel nobilitatem generis a paruulis vel minimis eruditis: ſi quid forte eſt vtilitatis⁊tis inꝗrere negligat: qui .n. rebellit̉: viuire atqꝫ agere bona recuſat: magis diaboli qͣꝫ qſti membrū eē oſtenditur di. xxxviij. c. fi. de rege