Titulus. III.

alios īuehere vt videātur plꝰ ipſis ſaꝑe vt ꝗdamfaciūt ēt in ſermonibus ⁊ in ſcriptis ſuis. Cōtraquos gratianus poſt Hiero. Nihil impudētiusarrogatia ruſticoꝝ: qui garrulitatē auctoritateputant: ⁊ parati ad lites in ſubditos tumide intonant: di. xlvi. §. i. Ad ideꝫ Gre. xxiij. moraliuꝫ aitHabet hoc proprium doctrina arrogantium vthumiliter neſciant inferre que docēt ⁊ recta queſapiunt recte miniſtrare non poſſunt. In verbiseorum proditur ꝙ cum docent quaſi in quodaſibi vidētur ſūmitatis culmine reſidere: eoſqꝫ qͦsdocēt vt longe infra ſepoſitos velut in īmo reſpiciunt: quibus non conſulendo loqui: ſed vix d̓minando dignantur. His per ꝓphetam .ſ. Eeꝫchiel. xxxiiij. dicitur. Cum auſteritate imꝑabatis⁊ cum potentia: di. xlvi. c. Hoc habet. Ber. v̓o ſicait de hac arrogantia: ſic oritur ex precedēti. Cuꝫex his talis que ſingularit̓ agit apd̓ fimplicioreseiꝰ opinio excreuerit: ꝗ oꝑa que cernunt ſꝫ vndeꝓdeant non diſcernunt: dum miſeruꝫ beatificātin erroreꝫ mouent credit qd̓ audit: obliuiſciturintētionem dum amplectitur opinionē: quīqꝫ deoī alia re plꝰ ſibi qͣꝫ alijs credit: d̓ ſe v̓o plus alijsqͣꝫ ſibi: vt nō ſolū v̓bo aut oꝑum oſtentatione ſuam p̄ferat religionem: ſed intimo cordis affectuſe credat oībꝰ ſanctiorē: ⁊ quicquid de ſe laudāthoīes: nō ignorantie aut beniuolētie laudatoris:ſed ſuis meritis aſcribit.Septimus gradus ſuperbie dicitur preſūptio: cū .ſ. ponit ſe ad ea queexcedunt facultatē ſuā: ꝯditionem ſuam ⁊ ſtatuꝫAd p̄ſumptionem pertīet ꝙ ꝗs poneret ſe ad diſputandū cum hereticis vel alijs īfidelibus ignarus ſcripturarū ⁊ rōnum ad argumenta eorum.Un̄ ⁊ quidam religioſus vt reputabatur deuotꝰ⁊ ſciolus ſꝫ p̄ſumptuoſus: audiens errorem fraticellorum queſiuit habere librū in quo erāt errores illorum vt poſſet cum eis diſputare ⁊ coruincere. Sed qꝛ ignorans erat in illis captus eſ⁊ hereticus factus. Pertinet ad p̄ſumptioneꝫ ꝙquis dum pōt ſe iuuare in victu ⁊ neceſſarijs expectet cibum de celo. Sicut accidit vni ex duobꝰheremitis in vitis patrum ꝗ recedentes ab alijscommiſerunt ſe gubernationi diuine. Et itinerantes cum iam cepiſſent eſurire ⁊ pre debilitate deficere obuiauerunt quibuſdam barbaris q̄diuina īſtigatione commoti preter ſolitum obtulerunt eis ad comedendum: quibus aſſerit ⁊ acceptauit: vnus eorum ītelligens a deo diſpoſitūvt hoīes ita feri eis obtuliſſent ⁊ comedit. Alterpermanens ī ſua ꝓteruia ⁊ preſumptione noluitſed expectauit cibum ſibi a deo mitti per angelūvn̄ ⁊ pre fame mortuus ē ſui homīcida. Ad p̄ſūptioneꝫ ꝑtinet agere que ſpectant ad officia alioꝝvt ſi ſubditus velit prelatū regere ſi laicus de cl̓icis velit iudicare caꝑe ⁊ punire etiam malos cl̓icos: ſi mulier velit viro īperare: ſi ꝗs velit facere

officium quod ad eū non ꝑtīet. Sicut Ozias reriuda: ꝗ īgreſſus eſt templū dei vt offerret īceſꝫ ꝓpter ſuam p̄ſūptionē hanc effectꝰ eſt lepro.ij. ꝑalip. xxvi. Ber. de hoc gradu ſic ait: hec ex p̄cedenti gradu ſic orit̉. Qui alijs p̄eſſe putat oplus de ſe qͣꝫ alijs non p̄ſumat: pͥmus ī conuēreſidet: in conſilijs pͥmus rn̄det: non vocatꝰ adit ſi iuſſus ſe intromittit: deordinat ordinficit refecta: ꝗcquid ipſe non fecerit aut orrit: nec recte factum: nec pulchre ordinatuꝫmat: iudicat iudicantes: piudicat iudicatis:tp̄s aduenerit non ꝓmoueat̉ ad prioratum:abbatē aūt inuidū iudicat: aut deceptū: ꝙ ſidiocris aliqua obediētia ei īiuncta fuerit: īdtur arbitrans non minoribꝰ ſeſe occupandūad maiora ſeſe ſentit idoneum.Octauus gradus ſueſt defenſio pctī. Multū hoc reperit̉ in hominbus vt vicia cōmiſſa excuſent alleuient: atribuāt ⁊ aliqn̄ tanqͣꝫ bn̄ facta defendant.excuſas ait Aug. deꝰ accuſat. Alleuiat qrſuum comꝑatione pctōꝝ alioꝝ ⁊ p̄cipuerū iuxta illud. Stultus vitabit correctioxta voluntatē ſuā īueniet comꝑatōem .i.bi: vt ſic alleuiet factū ſuum. Aliqn̄ v̓o abuit cām pctōꝝ ſuorum vt diabolo vehiꝰ: ſicut primi ꝑentes quoꝝ Adā reꝗtpa attribuit ſocie Eue. Ipſa reꝗſita attripenti dicens. Serpens decepit me ꝓptemediate de ꝑadiſo eiecti ſunt. Gen̄. iij. Alioꝗs defendit pctm̄ ſuū: puta rōnibus on̄dēs/feciſſe: ⁊ ī his que ſunt determīata ab eccl̓iale defendere vſurā que committit̉poſiti vel diſcretionis nō eē pctm̄: anem ſimplicē ⁊ hiꝰ ꝑtineret ad hereſire et culpam aliorū grauis ſuꝑbiaQui conſentit peccantibꝰ ⁊ defendquentē maledictus erit apud deū ⁊ hoīripiet̉ increꝑatione ſeueriſſimifitactaſentit. vn̄ ⁊ Anaſtaſius ſcd̓s: q̄iſte ex precedenti. Qui ꝓmptus ad oīa ſe conſueuit ingerere: īpoſſibile ē aliqn̄ non errare. Adlatū aūt ꝑtīet errātē arguere: ſꝫ quō culpā ſuā īfitebit̉ ꝗ nec eē putat: ꝓpt̓ea cū culpa n̄ puſcit n̄ āputat̉. Ml̓tꝭ moīs fiūt excuſatōesAut .n. dicit qui ſe excuſat: aut non feciꝗdem ⁊ bn̄ feci: aūt ſi male non multtu n̄ mala ītentione. Si aūt ⁊ de illa conuna ſe nititur excuſare ſuaſione. Sed quia atas defendit quomodo occultas ⁊ malas ctiones cordi ſuo aduenientes humiliter reret abbati.Nonus gradus ſuperbie eſt. Simulata confeſſio: cum .ſ. quis conuit