Capitulum .III.
turgenti vento: puncto forate exiguo que ſi ſtrin.§. VII.gitur crepitat ⁊c̄.Quartus gradus eſt.Aactantia .ſ. laudare ſeip̄m ſupra debitum modidiuerſis rebus vel de pulchritudine vel de fortitudine vel nobilitate generis: aut de diuitijs: potentia: ⁊ gl̓ia: de induſtria artis ſue: ītellectꝰ acumine: ſcia: ſapīa: eloquentia: virtutibus ⁊ gratiaSꝫ vt dicit̉ ꝓuer. Laus ī ꝓpͥo ore ſordeſcit. Un̄cato. Necte collaudes: ⁊ ſeꝗtur. Hoc faciunt ſtiti quos gl̓ia vexatīanis. Ad iactantiā ēt ⁊ ſuperꝑtinet portare ſuperfluas veſtes ⁊ alios ornaſupra ſtatum ſuū: pōpas ī ꝯuiuijs: edificijstaturis: ⁊ ī alijs apparatibus que oīa demuꝫad īferos educunt: vn̄ dicunt ipſi ſuperbi ī inferno poſiti. Quid ꝓfuit nobis ſuꝑbia noſtra ⁊ iactātia diuitiarū: ecce oīa trāſierūt velut vmbraic Simon magus ꝗ iactabat ſe poſſeutare naturas reꝝ ⁊ mortuos ſuſcitare: ⁊ ī celūcendere: cadēs ī terrā dimiſſus a demonū ml̓udine ꝗ eū ferebant ꝑ aerē: oratione Petri colis ⁊ ꝯfractꝰ ī ꝓfundū deſcēdit. Ber. aūt ſic aitcgradu: ibi ex p̄cedenti gradu ſic orit̉. Poſtitas ī veſica creſcere groſſeſcere īcepit neceſſe eſt vt ampliori foramīe laſſato ſinu ventoſitas eructet̉ alioꝗn rūpet̉. Dep̄hendit̉ aūt hic grashis īdicijs. Eſurit ⁊ ſitit ꝗbꝰ oē qd̓ ſentit on̄p̄uenit īterrogantē: n̄ querēti rn̄det: ipſe querit ipſe diſſoluit: v̓ba collocutoris p̄ſcidit īꝑfectade religione agit̉ ſtatī viſiones ⁊ ſōnia ꝓferūlunia: cōmēdat vigilias ſuꝑ oīa oracaltat: ſi ad ludicra ſermo cōuertit̉ ī hisqͣꝫto aſſuetior tāto loquacior ita vt ſeueros aīos⁊ graues ī leuitatē cōcitent ⁊ in riſū. .§. VIII.Quintus gradus ſupereſt Sigularitas: facere .ſ. aliquid vltra cōia etueta vt pͦ ceteris reputet̉ ⁊ honoretur. ⁊ circaveſtituꝫ īuenire nouitatem veſtiū magis apparētiuꝫ: noua ornamenta ī ẜmonibus: vti v̓bis pereinis ⁊ obſcuris: in diſputationibus ſeꝗ nouasnes vltra cōes: ī tractatibꝰ cū alijs de aliateria diſcrepare a cōi iudicio aliorum vtvideatur magis ītelligere factū: in ꝓuiſionibusgrauamībus: ⁊ ꝓmotionibus vult ſingul̓r pͦ ceteris melius tractari de quo pōt exponi illud p̄sSingularis ferus depaſtus ē eā .ſ. vineam dei eccleſie. Ferini .n. hoīes ſunt hiꝰ qui volunt eē ſingulares. Nā hō īqͣꝫtum hō ē aīal̓ ſociale n̄ ſingulare: ⁊ hi conſumunt vineam eccleſiaꝝ ⁊ ciuitatūtum ꝓ ſe querentes de alijs non curantes. Iritu vero ſpirituali recedere in cōi vita regule acōibus cōſtitutionibus patrū: a cōibus cerimonijs ⁊ obſeruantijs ſine cauſa vrgente vel ſpeciali reuelationē ad ſingularitatem pertīet ⁊ ē vald̓periculoſū. Contra hos inuehit Ber. ī ſermōe dicēs Quid dicis tu amator ſingularitatis cōia
loca: coēm vitam: cōeꝫ regulam: cōes obſeruantias ꝗd ſaſtidis. Iō Thomas non vidit xp̄m cuꝫceteris: qꝛ non erat cū eis qn̄ venit Ieſus. Ꝙ ſitpericuloſū on̄dit Io. caſſianꝰ ī prima colla. d̓ quodā qui dicebat̉ Herro. ꝗ cū eēt ſingularis: in auſteritate vite ⁊ admoneret̉ in contrariū ex ſuperbia permanens ī illa ſingularitate: cū appareretei diabolus ī ſp̄e angeli lucꝭ ⁊ eius verbis acꝗeſceret: demū ex ſuaſione diaboli ꝓiecit ſe in puteum. Non tn̄ pertinet ad ſingularitatē hoc ſꝫ animi firmitatē vt declinātibꝰ alijs quaſi oībꝰ a mādatis ⁊ debitis regulis qͣſi ſolus vel eū pauciſſimis mandata ⁊ regulam ſeruet: ſicut ī laudē dicitur de Thobia ꝙ cū oēs ex filijs iſrl̓ iret ad adorandū idola que fecerat Ieroboā rex iſrl̓: iſteſolus ibat ī Hieruſalem ad tēplū ad adoranduꝫ.iij. Re. xij. ⁊ deo offerendū ſacrificia ⁊ decimas⁊ cū duceretur adᵗ captiuitatē in Niniuē cū alijscontribulibus ſuis: ⁊ oēs alij de ppl̓o ſuo contaminarent̉ ī eſcis gentilium .ſ. comedendo ciboseis ꝓhibitos: ī lege ip̄e ſolus non ē cōtaminatusī eſcis eorū abſtines .ſ. ab eſu illorū ciborū. Thobie. i. c. Ber. ſic ait. Singularitas a p̄cedenti grdu ſic orit̉. Turpe ē ei qui ſe ſupra ceteros iacͣtiſi non plus ceteris agat aliquid vt vltra ceterosappareat. Perpendit aūt his īdicijs gradus iſteplus talis ſibi blandit̉ de vno ieiunio qd̓ ceterisprandentibꝰ facit qͣꝫ ſi ceteri ſeptē dies ieiunauerint: cōmodior ſibi videt̉ vna oraciuncula peculiaris: qͣꝫ tota pſalmodia totius noctis: dolet aliquem ſe pallidiorem ⁊ minꝰ comedentē: ad oīaſua ſtrenuus ⁊ ad cōia piger: vigilat in lecto dormit in choro.§. IX.Sextus gradus ſuperbie eſt Arrogantia cū .ſ. quis attribuit ſibi illamſn̄iam ⁊ virtuteꝫ quā non hꝫ: ex hoc querens aliis poſſe preeſſe: ſubee renuens: equari ceterꝭ n̄ſufferens: adulationibus acꝗeſcens. ſi aliꝗs euꝫnon veneratur īpatiens. Iere. xlviij. Sublimitatem ⁊ arrogantiā ⁊ ſuꝑbia ⁊ altitudinē cordis illius ego ſcio dicit dn̄s .ſ. ad puniendū. Hac arrogantia ductus Marius ciuis romanus n̄ contētus ꝙ ſexies fuerat conſul romanoꝝ voluit tyrānice ⁊ violentia eſſe ⁊ ſeptimo: ꝓpter qd̓ interfectio facta eſt multorū ciuiuꝫ bello inteſtino factointer Marium ⁊ Syllam qui voluit eū impedidire ī hoc: vt narrat Titus liuius. Sic ⁊ Iuliusceſar reuerſus victor de Gallia voluit fieri conſul: vn̄ ſecuta ſunt ml̓ta mala. Ꝙ ēt quis credatpoſſe vl̓ velit malos quoſcūqꝫ ſeꝑari a bonis ꝑtinere ad arrogantiā on̄dit Aug. dicens. ¶ Quātꝰ arrogantie timor ē: qͣꝫta humilitatis ⁊ lenitatisobliuio ⁊ arrogantie qͣꝫta erectio: vt quis ſe poſſe facere credat qd̓ nec apl̓is conceſſit deꝰ. zizāiavꝫ a frumento putet ſe poſſe diſcernere. xxiij. q.iiij. c. quantus. Pertinet ēt ad arrogantiam īꝑioſe deſpectiue docere vel regere ⁊ ſubditos ꝯtra