Titulus. III.

aſſuetus in ſolitudine attraxit ventum amorisſui. Hec videtur fuiſſe exaltatio ſuperbie luciferi.ſ. appetendo ⁊ eſtimando ꝓpria virtute ſine deoper gratiam operante ad gloriam peruenire: vtdictum eſt. sͣ. Et de hoc Iſa. xiiij. dicitur. Quō cecidiſti de celo lucifer: qui mane oriebaris corruiſti in terrā: qui vulnerabas gentes: qui dicebasin corde tuo. Aſcendā in celum: ſuꝑ aſtra dei exaltabo ſolium meū: ſedebo in monte teſtamenti: īlateribus aquilonis Aſcēdam ſuꝑ altitudinemnubium: ſimilis ero altiſſimo: veruntū̄ ad infernū detraheris in ꝓfundū laci. Et quaſi cām ſubdit detracta ē ad inferos ſuꝑbia tua: qua .ſ. vſusein ſermone p̄dicto. Ubi nota ꝙ dicta ꝓphetia ẜmNico. de lira ⁊ alios hꝫ duplicem intellectū litteralem. Exponit̉ .n. de nabuchodonoſor cuius regnū emicuit vt lucifer ſuꝑ alia regna: ⁊ mane ortum dicit̉: qꝛ fuit pͥma monarchia mundi .ſ. aſſyriorum: qui ⁊ gentes multas vulnerauit ⁊ debilitauit: ſuꝑiugans īperio ſuo: ⁊ ſubmiſit ſibi ppl̓ꝫdei .ſ. ppl̓ꝫ iudeorum qd̓ notatur ī ſequentibus.Nam aſcendit ī celum .i. in ppl̓m dei celeſtem: fuper aſtra .i. ſuꝑ ſanctos viros: ſedebo in monte. i.in templo dei qd̓ erat in monte ī lateribus .i. cuꝫmagno exterminio ſuper altitudinem nubiuꝫ .i.ſuꝑ ꝓphetas dn̄ando eis ⁊ captiuando: ſil̓is eroaltiſſimo n̄ recognoſcēdo hoc a deo: ſꝫ ꝓprie vurtuti aſcribendo: ſed qꝛ a deo non recognouit ſedſuperbiunt ad infernum deductus eſt: ⁊ ad nihiluꝫ redactū eſt regnū eius in Balthaſar filio pelnepote ſuo. Sꝫ exponitur ēt ad litteram ⁊ cōiusde angelo primo. Et ibi notant̉ plura exprimētiagrauitatem peccati illius. Et pͥmo hic oſtēditurex nature dignitate cum dicitur lucifer quaſi lucem ferens per excellentiam. Fuit .n. ſupͥmus inter omnes angelos creatos ẜm illud Gre. de pēi.di. ij. c. fi. ⁊ ideo magis ingratꝰ ⁊ reprehenſibilis:qꝛ plura bona ceteris receperat nature ⁊ gratie.Aliqui tamen dicunt non fuiſſe ſupremum ſimpliciter ſed ẜm quid .i. in aliquo ordine principatuum vel angelorum vel archangelorum. ¶ Secundo oſtenditur grauitas quo ad originis prioritatem cum dicit̉: qui mane oriebaris .i. in pͥncpio an̄ oēm creaturā: ta .ſ. ꝙ nulla an̄ eum ſꝫ plires poſt eū ẜm narrationem littere geneſis ſuntcreate. Qui potuit videre ſe nihil creaſſe ſed deꝰtotum feciſſe. Tertio ex criminis originalitatecum dicitur corruiſti in terram. Auertit .n. ſe a diuina contemplatione ⁊ conuertit ſe ad ſui cōſideratōem: ⁊ ſic corruit. ¶ Primū .n. oīuꝫ peccatorin mūdo fuit ſuū. ¶ Quarto ex peccati ſocietateibi qui vulnerabas⁊ gentes .i. ſp̄s quos ſecū trahebat ſuo exēplo pernitioſe ſuperbie: grauiꝰ vtiqꝫ peccat ⁊ tanto plures inficit ſuo exemplo iniquo. ¶ Quinto ex peccati firmitate: ibi qui dicebas in corde tuo. Non .n. ſuit quidem motꝰ a natura vel ab alio perſuaſus: vt primorū ꝑentum:

¶ Sexto ex ſuperbie īmenſitate ibi: aſcendamīcelum non empyreum: qꝛ ibi erat vbi creatus ſuerat: ſed ī celuꝫ ſanctiſſime trinitatis vt .ſ. ſicut ipſe ē glorioſus ex ſe ita ipſe aſcenderet ⁊ ꝑueniread gloriam quam nondū adeptus fuerat ꝑ ꝓpriam virtutē ſine adiutorio gratie. ¶ Septimo expͥncipatus ſingularitate: ibi ſuper aſtra dei exaltabo ſolium meū .i. ſuꝑ ceteros angelos vt mihiſeruiant. Octauo ex ſapīe ſublimitate quā appetijt ibi: ſedebo in monte teſtamenti. Appetiit ẜBer. eē ſimilem dei filio queꝫ vidit incarnandū⁊ ꝙ daturus erat in monte ſyon legem teſtamerti noui. Appetebat ergo ⁊ ipſe eē legiſlator Pnō ex malicie nocibilitate: ibi in lateribꝰ aꝗlōivn̄ ꝓcedit ventus frigidus ⁊ afflictiuus .i. ſugeram ⁊ flabo in pͥmis ꝑentibus ventum ſuperbien̄ frigidi fiant amore dei: qd̓ fecit ex īuidia ſua.Decuno in cognitionis naturalitate: ibi aſcendam ſuꝑ altitudinem nubium .i. ſuper ſubtilemcognitionē ꝓphetaꝝ .i. oīa erunt mihi p̄uia ſin̄ deiadiutorio. ¶ Ultimo ī dei equalitate: ibi ſimilisero altiſſimo querendo adorari vt deus: qd̓ frequenter facit querendo adorari ꝓ deo ſicut apd̓gentiles adorautes ī ſtatuis demones: ⁊ cū chriſto dixit Math. iiij. Hec oīa tibi dabo ſi cadensadoraueris me. Dicit̉ aūt tunc dixiſſe hoc: quiaex ſuperbia ſua quā tunc incurrit oīa mala facitin contēptū dei. Et ꝑ hanc ſuꝑbiaꝫ iniuriatmo deo in ſe ipſo: qꝛ facit ſe totalem cāꝫ bohꝫ a deo contra quem apl̓s. i. ad Corī. iiij. Quidhēs quod non accepiſti ab alio ſaltē a deo a quobona cūcta ꝓcedunt īmediate vel mediatOmne datum optimū ⁊ oē donum ꝑfectſurſum eſt deſcendens ⁊ .i. ꝑalipo. xxix. Tua ſūtoīa: ⁊ que de māu tua accepimus dedimus tibiEt ſubdit apl̓s. Si auteꝫ accepiſti: quid gloriarꝭ.ſ. in te ipſo vel apud alios quaſi non accepis .ſ.ab alio ſed a te ipſo hēas quod pertinet ad ingtitudinem. Un̄ Gre. Actoris ſui gratiam negconuicitur qui ſibi tribuit bonum qd̓ operatur.Et inde ex ſua ingratitudine meretur amquia ẜm Aug. quod deus dederat gratis:lit ingratis: ſicut narratur in li. de ſeptem dorde quodam magno doctore legente ſolēſtolas Pauli: et cum quadam die laudquodam ꝙ ita bene legeret: dixit ex ſupemelius intelligebat qͣꝫ ipſe apoſtolus: ꝓpſuperbiam immediate eſt oblitus: penitus omum vt nec vnam litteram ſciret cognoſcere.Secunda ſpecies exaltationis ſuperbie eſt cum quis bonum quod habet a deo meritorie ſibi aſcribit credendo aliquāexcellentiam in natura vel gratiā: vel fortuna ideſt in temporalibus ſuis meritis ⁊ virtute habere principaliter quam non poteſt niſi per deitiā obtinere. Cū ergo ſuperbus inordinate ar