Titulus. .II.

excuſat̉ ſihabeat ſatiſfaciēdi ꝓpoſituꝫ. xiiij. q. viſi res. De adultero aūt cuiꝰ eſt filius dicenduꝫ vdet̉ ꝙ ſi ſcit vel credit veriſil̓r illum eē ſuuꝫ: vbmater ipſa ſatiſfacere nō valeat videt̉ ꝙ teneat̉de expenſis educatōis patri putatiuo: qꝛ cām etficace dedit tali dāno: exͣ de iniuri. ⁊ dā. da. ſi cuipa. ẜm tn̄ poſſibilitatē ſuā. Et ſi mitteret ip̄a adultera ad hoſpitale: vel finxiſſet mortuum pepiſſe.vel qꝛ notificauit ſine ſui ꝑiculo tenebit hoſpitali de nutrimento ⁊ alijs expenſis: niſi notabilispauꝑtas excuſet eā cuꝫ de iure naturali ad hocneat di. i. Ius naturale. ⁊ hoſpitalia ꝑꝑ pauꝑesnutriendos ſint facta non ꝑꝑ diuites. Sꝫ d̓ heredicate vel dote ſi dotaret̉ a patre putatiuo tenerividet̉ ad arbitrium boni viri attenta ſua facultate. Que tn̄ ſatiſfactio occulte fieri dꝫ cum ſine piculo manifeſtari nō poſſit: ar. ij. q. i. ſi peccaueritSi aūt dubitat adulter ex eo qꝛ leuis eſt mulier⁊ cū alijs adulterat̉: vel ēt qꝛ ipſa adultera dubtat vtruꝫ ſit eiꝰ vel mariti: relinquat̉ iudicio decui oīa nuda ſunt ⁊ aꝑta: ⁊ grauari non videt̉ d̓reſtitutiōe. Indecens ē .n. vt in re dubia certa detur ſn̄ia: ait Grego. di. xxxiij. Hūiſſe. In nullo tn̄caſu ad obuiandū huiuſmodi periculis vel malis dꝫ adultera vel adulter querere aborſuꝫ velmortem paruuli: ar. xxij. q. ij. faciat.¶ Capitulum octauū .ſ. Qn̄ fienda ſit reſtitutio.Uantum ad octauum .ſ. qn̄ dicit. b. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. lxij.ꝙ ſtatim: qꝛ ſicut acciꝑe reꝫ alienameſt ꝯtra iuſticiam: ita ⁊ detinere eam: qꝛ ꝑ hoc ꝙaliꝗs detinet rem alienaꝫ inuito dn̄o īpedit eumab vſu rei ſue: ⁊ ſic facit ei iniuriam. Manifeſtūeſt aūj: ꝙ nec ꝑ modicū tꝑis licet alicui in peccato morari: ſꝫ quilꝫ tenet̉ pctm̄ ſtatiꝫ deſerere: vn̄dicit̉ quaſi a facie colubri fuge peccatum: ⁊ iō tenet̉ ꝗlibet ſtatim reſtituere vel dilationeꝫ petereab eo ꝗ poteſt vſum rei ꝯcedere. Et ſi ꝗdem teneant̉ de incertis cum illud eſſꝫ erogandū in piascās cuꝫ conſilio eccl̓e: ſi hiꝰ ꝑſone hn̄tes reſtituere remaneant ita parperes cuꝫ filijs ⁊ familia ꝙnon hēant vn̄ viuant: fiat dicit Rai. vt dixi in caſu conſilij. sͣ. in ti. de deci. Ibi auteꝫ ſic dicit. Siquis retinuit decimas lōgo tempore: ⁊ nunc venit ad ſatiſfactionem: ⁊ poſtulat ītuitu dei ⁊ eccl̓e⁊ maxime qꝛ hꝫ paruam ſubſtantiam ſibi remuti qd̓ accepit tempore p̄terito cū aliter oporteretcū ſua familia medicare: qͣꝫuis eccleſia decimasoēs poſſit petere: ſi viderit iſtū contritum: ⁊ p̄ceseius initi v̓itati: dꝫ ei tanqͣꝫ pauperi dimittere vr̄viuat: cum hoc eēt ei datura poſtea. xvi. q. i. qm̄.hec Rai. Qd̓ intelligenduꝫ videt̉ vbi dantur decime de more prout eſt de iure cōi. Nam vbi demore non dant̉ decime: vl̓ valde diminute: vidētur excuſari prout plene habos in pͥma parte ti.

.xx. c. vnice. §. xi. Et dicit ibi glo. Guil. ꝙ illi quireaſſignant in manu penitentiarij qui hocfacerent niſi penitentiarij reſtituerēt eis prote vel pro toto quando neſcitur cui faciēda eſt reſtitutio: ꝙ non credit eos eſſe in ſtatu ſalutis. dicit etiam paulo poſt ꝙ non ē neceſſe ꝙ fiat hiꝰ reaſſignatio in manibus pn̄iarij dūmodo talis ītus ſit ad arbitrium eius vel alteriꝰ boni viri ſetiſfacere. Dicit ēt ꝙ in hoc caſu ep̄s qui eſt diſtſator pauperū pōt dilationem dare vel parteꝫmittere ac etiā totum ſi viderit expedire ad neſariam ſuſtentationem illius tanqͣꝫ alicuiꝰ apauperis: ita tn̄ ꝙ qͣꝫto vtilius pōt gerat neillius cui fienda eſt reſtitutio ſi perſona eius fuitſet nota videlicet exponendo illa que eſſent eiſtituenda in vſus tales qui poſſunt ei magis ꝑficere quo ad deum: hec ibi. Si tenetur certisſonis que nolunt dare certam dilationead petitionem ipſorū abſqꝫ dilatione ſatvel cedere bonis: qꝛ fur vel raptor ſemꝑ ſumora: ⁊ iō ſemꝑ augent peccatū. ff. de condi. fi.l. In re furtiua. vbi leſi egent ⁊ fame pereūt nointerueniente paululum mora inueniri nō valeant qui redimantur. Semꝑ vitāda eſt mora.eſt periculum di. xxviij. de ſiracuſane. Et hoſi oportet ipſum mendicare: vnde non dico hto reſpectu ne egeat. Nam contra hoc notatiexͣ de vſuris. Cum tu. Tamē Ul. Addit ſine culpa poteſt acciꝑe vite neceſſaria .ſ. extreme. Fmoderate ſibi vita retenta quouſqꝫ plene ſatciat. Hoſti. vero ſic dicit. Sed quid ſi nonneat tale periculum neceſſitatis: ⁊ is qure tenetur non pōt induci ad reſtitutionfaciendam: puto ꝙ diſcretus ſacerdos pōt ſconſcīam informare ex eo ꝙ intendit gerereliter negocium creditoris. Naꝫ ſi videt ꝙ alitnon pōt recuperare in perpetuum vel nonto vel non ita commode: pōt recepto iurvel alia ſufficienti cautione ſi habere pōnem dilationem concedere ⁊ ſub hac condſi adimpleuerit hoc infra talem diem peccaabſoluere: vt ſic creditor qd̓ ei debetur reci⁊ peccator non recedat a preſbytero deſperahec ille. Sed ꝙ ī fine huius. § .ſ. ꝙ abſoluatꝭſconditione: contrarium aſſerit Il. dicens ꝙ alſolutio a peccatis nunqͣꝫ debꝫ fieri debet ſubeditione: ⁊ ideo pōt dici ꝙ abſoluat ſimplic tereſt abſoluendus: ſed declaret ꝙ non valebit abſolutio niſi adimpleat promiſſum Ul. Archi. ſiper. c. ſi res. xiiij. q. vi. querit. trum haſtituere debeat haberi reſpectus ne egevidetur ꝙ ſic. ff. de iniuri. l. In condemnatione.ff. de ceſſi. bo. l. is qui. Et ſic notatur per Ber. extra de ſolū. Odoardus. Et facit ad hoc quod habet̉. xvi. q. vij. quicunqꝫ. Sed Inno. in. c cuꝫexͣ de vſuris. ſecus credit ẜꝫ canones vt ibi n̄Ala. Ber. ⁊ Ho. ꝙ inſolidum tenent̉ detentovſurarū ⁊ non ſolū inqͣꝫtum facere poſſunt: qui