Capitulum. VII.

hic ſubſequeret̉ aut creſceret: ſꝫ potiꝰ minueret̉Tertio ſi firmiter p̄ſumat̉ ꝙ ſilius bonis maritivoluntarie cedet ſꝫ ſi paruulus eſt filiꝰ ceſſat iſtarō: qꝛ mittere pōt maritus ad hoſpitale illū cuꝫn̄ teneat̉alere alienos: niſi in extrema neceſſitatecū alij deſunt ꝗ ꝓuideant: his aūt tribus concurrentibꝰ reuelari deberet ⁊ poſſet: ſꝫ vix iſta conrrunt: ⁊ rariſſime p̄ſumendū ē ꝙ concurrant.iſuꝑ dici poſſet ẜm Guil. ꝙ ēt reuelare poſſꝫ ſinon timet maritū: vel aliud īmineret periculumSꝫ vtiqꝫ ꝗdam viri ſcienter vxoꝝ adulteriū ſuſtinentes vel ēt cōſentiētes immo qn̄qꝫ vxoresſuas ad hoc artantes: vel qꝛ ꝓpͥos filios nō pn̄thabere: vel alia quacunqꝫ pudenda occaſiōe. Facta aūt notificatione an̄qͣꝫ vir eius ꝓ educationetalis filij expendat vel. deobligari a reſtitutionealiqua fienda: qꝛ fecit quod in ſe fuit vt dānū eurtaret viri expenſaꝝ in educando: ⁊ hereditatōisquo ad alios: ar. extra de iniu. ⁊ dā. da. ſi culpa.Nectū dꝫ manifeſtare adulterium ꝓpter ꝑicl̓mperſone: ⁊ infamīe detrimentū: ⁊ odium ad eumeuitandū Et ſi an̄ manifeſtationē iam aliqua cōſumpſiſſet hiꝰ putatiuus filius: tenebit̉ ipſa mater inqͣꝫtum poterit ſatiſfacere ſi aliquid vt ſuuꝫſſidet. Et ſi magnus exn̄s qn̄ hoc notificat̉: nōllet ipſe filiꝰ credere hoc: nec cedere bonis putatiui patris petens ſaltē legitimaꝫ que ſine cāisp̄ſſis a iure auferri non pōt: vt legitimꝰ ſilius:ccontrariū pōt ꝓbari: tenebit̉ nihilominꝰ ip̄amulier heredibus de portione illa ablata ſibi deeo tn̄ qd̓ pōt̓ ⁊ non plus: extra d̓ regū. iu. li. vi. nemo. Et hoc qꝛ fuit in mora notificandi qn̄ potuitꝓuideri. Sꝫ nunꝗd mulier talis dꝫ reuelare crimen ſuū filio ſpurio ⁊ inducere eū ad dimittēdūvero heredi. Ad hoc dicendum ẜmpra ꝙ aūt filius crederet matri aūt n̄Si aūt crederet nō aūt ꝓbabile eſt ꝙ ꝓpter hocteret dictam hereditateꝫ. Nam paucos reontingit ꝗ ita perfecti ſint ꝙ propter ſeruādam iuſticia in foro dei dimittāt magnas poſſeſſiones quas retīere poſſunt iure exteriori: ⁊ velint ſpurij reputari: nec hoc mater p̄ſumere pōt:niſi antea multum fuiſſet experta de bona volūlij ſui: non ergo dꝫ ſe exponere certo ꝑicl̓oōis apd̓ filiū ꝑꝑ incertā correctionē illiero non crederet tūc ſequeret̉ inde duplex malum. pͥmum qꝛ ipſa diffamaret̉. Secundo qꝛ ab illo hereditas ſicut antea poſſideretur.aūt obſtet ꝙ tali filio d̓beat reuelari neanter copularet̉ per matrimoniū ſue ſout alteri ſue propīque ſeu alia faceret quea iure ſpurijs prohībita ſunt: dicendum ꝙ talisignorantia dū ꝑſeuerat oīno excuſat cū ſit ignorantia facti. Si tn̄ qn̄ factum veniret ad luceꝫ tale matrimonium eēt dirimēdū. Si tn̄ queraturan dato ꝙ talis filius ex verbis matris ſe ſpurium credat: teneatur reſtituere bona que habuitmarito matris ceteris filijs alijs heredibus p̄

dicti mariti; dicendum ꝙ ſi hoc īdubitanter credit ⁊ rōnem illud credendi hꝫ: tenet̉ ẜm deū: nōtn̄ iure humano. Si tn̄ non hꝫ ſufficientem cām⁊ rōnē credendi tunc reddere non tenet̉ ex quoſe vel ꝑ alterū ſibi claret ꝙ non hꝫ ſufficienteꝫſeu condignā rōem credendi. Sunt aūt īter cetera quatuor ſigna que reddunt ſuſpectā talē matrem ita ꝙ ei hoc non dꝫ de facili credi.Primum eſt amor.Secundum eſt odium.Tertium ſtulticia.Quartum incertitudo.Primū eſt amor .i. ſi p̄diligit aliam prolē viri ſuiScd̓m eſt odiū videlꝫ ſi preſumitur ip̄m vel eiꝰvxorē odire. Tertium eſt ſtulticia: qꝛ .ſ. mulier fatua ⁊ leuis ē vel ꝑtinacis ſenſus. Quartū eſt incertitudo cū non conſtet eā eē vel fuiſſe certā ꝙhunc concepit de adulterio non de viro. Nō enīhoc oī pōt adultere eē certum. Sed qd̓ remediūtali mulieri dꝫ exhiberi Dicendū ꝙ ei ẜm Sco.vbi ſupra triplex remedium dari pōt. Primumremediū eſt ꝙ inducat filium intrare religioneꝫ⁊ tn̄ talem ꝙ poſſit profeſſionē ſuā ſeruare: ne .ſ.incidat in ſcillā cupiens vitare caribdim. Scd̓meſt ꝙ fiat clericus vn̄ valeat tn̄ ẜm deum eccleſiaſtica beneficia acceptare: ⁊ his quaſi ſufficientibus merito iam contentꝰ dimittat hereditatē alteri fratri laico ī ſeculo remanenti. Si tn̄ ꝑ nullāſuaſionē honeſtam cor talis filij mater flecterpōt vt hereditateꝫ dimittat: non videt̉ ꝙ debesſe ꝓdere illi cū certa non ſit ꝙ talis ab ea īꝑſuaſibilis in alijs tā licitis ⁊ honeſtis flecteret ex illo: īmo forte tenaciꝰ retineret ne ſpurius putaretur: cū talem notā multuꝫ caueant male nati. Ac̄demū tertiū remediū addendum eſt .ſ. ꝙ ſaluciure humano ⁊ abſqꝫ īfamia ſua pōt ⁊ dꝫ de ſuadote cū eam hēbit ī poteſtate vel de parafernalibus ſi hꝫ: ⁊ ceteris bonis ⁊ laboribus ⁊ ſudoribꝰſuis īdemnem facere virū ⁊ legitimam eiꝰ ꝓlemObligat̉ .n. viro ſatiſfacere de conſūptis ab illegitimo filio: ſed talis filius ſatiſfacere non tenet̉.que conſūpſit qͣꝫdiu ī bona fide fuit: d̓ hereditate aūt mulier obligat̉ heredibus viri ab inteſtato: vel heredibus ſcriptis vel quibus veriſimiliter creditur ꝙ reliquiſſet hereditatem. Quodſi neſcitur debet pauperibus erogari. Tenetur īqͣꝫ ẜm correſpondentiam iuſticie. Non enim dico ꝙ teneatur ad reſtitutionem equalentis hereditati: qꝛ vt ſuperius dictum eſt plurimum ꝗdēdiffert inter habere ⁊ prope eſſe: ſed quia iſte legitimus heres nunqͣꝫ habuit hereditatem lꝫ ẜꝫ iuſticiam fuerit prope: propterea minus qͣꝫ equiuaviri. Ꝙ ſi nec hoc fieri pōt ꝓ tunc non obligat̉:tenehit̉ tn̄ cū ꝑuenerit ad pīguioreꝫ fortuna: exͣde ſolū. odoardus. Si v̓o talis mulier nunquaꝫhabet vnde reſtituere poſſit: tunc ex impotentia