Titulus. II.

Idem Io. an. ⁊ Fede. de ſenis. ſecus ī iudicio cōtentioſo ſi non feciſſet īuentarium: ſꝫ ſi feciſſꝫ nōteneret̉ niſi durāte hereditate. O ſtinguit tn̄ ītelegata ⁊ debita: qꝛ debita ſine diminutione dꝫ ꝑſoluere durāte .ſ. ad hoc hereditate: d̓ legatis voſi tot ſunt ꝙ non remaneat legitimus pōt retrahere ſuam legitimā: ⁊ iterū quartā ẜm quoſdaꝫſi fuit inſtitutꝰ heres. ¶ Et nō ꝙ heres pōt deducere an̄ oīa expenſas funeris ⁊ alias neceſſariasqͣs fecit cā hereditatis vt ī teſtō ⁊ hiꝰ. Expēſas tn̄quas feciſſet ſuꝑfiuas ad honorem ⁊ pōpaꝫ mudi non poſſet cum tuta conſcīa trahere deere alino: ſꝫ facere intelligeretur de ſuo. Pe. de palu. inquarto. Si aūt plures ſunt heredes ad debitavel legata regulariter tenet̉ ꝗlibet pro hereditaria parte. Excipiuntur ꝗn̄qꝫ caſus. Primus ē ſialiquod opus indiuiduum ē in obligatione: tūcenim quilibet tenetur inſolidum. ff. de v̓bo. obli.ī executione. §. ij. Glo. ponit hic exemplum: vt ſiteſtator promiſit ſe aliquod opus facturum: velpromiſit per ſe vel heredem ſuum non fieri quominus per fundum ſuum tibi treliceat: ad hoclibet heredum erit obligatus īſolidum. Secūdꝰcaſus eſt ſi res que dꝫ reſtitui ab vno inſolidumpoſſideatur. C. de here. vel acti. ven. l. ij. Tertiuseſt ī alimentis legatis que ex voluntate defunctivel iudicis vel ab vno inſolidum vel a pluribuspro partibus deſignatis petuntur. ff. d̓ ali. le. l. iij.Quartus ſi teſtator ab vno heredū legauerit creditori hereditario compenſandi aīo: tunc enī heres ille vſqꝫ ad qͣꝫtitatem legati onus debiti illiſuſtinebit. ff. de le. ij. cuꝫ ab vno. Quintus eſt ī expenſis vxoris que non tm̄ ſtrinxit heredes ꝓ hereditarijs portionibus ſꝫ etiam virum pro porton que peruenit ad eum de dote vxoris ſue: vtputa ſi ad eum peruenerunt. 100. ⁊ in hereditateſint. 200. ipſe vir tenebitur pro tertia: ⁊ heredespro duabus ꝑtibus. ff. de reli. ⁊ ſump. ſu. qd̓. ⁊. l.veluti. hec oīa Hoſti..§. IIII.Quo debeat fieri reſtitutio vxore concipiente filiū per adulteriuꝫ quēvir reputat eē ſuum: de his que conſumit ipſe filius ſpurius de bonis patris putatiui: ⁊ de hereditate tota: vel parte ad eum ꝑueniente? Et pͥmovidendum eſt de ipſa vxore adultera quō teneat⁊ ad quid. Secundo de ipſo filio ſpurio ſi tenet̉:⁊ quomodo. Tertio de ipſo v̓o patre qui ex adulterio talem filium hūit quo ⁊ ad qͣꝫtum teneaturSimilis caſus videtur qui ponitur exͣ de peni. ⁊re. c. officij. vbi ſic dicitur. Significaſti .ſ. de muliere ſupponente ſibi alienum ꝑtum: que vir eiꝰ reputans ſuum nutrit: ⁊ heredē inſtituit: vn̄ idē dicendum videt̉ qͣꝫtum ad reſti tutionem de ip̄a muliere ⁊ filio ſuppoſito ⁊ huic fraudi dantibus operam efficacē. ¶ Et de muliere adultera querit pͥmo ſi debeat hoc reuelare marito? Ad qd̓ dicendum ꝙ aliqn̄ non: ⁊ aliqn̄ ſic. Nam vbi immine

at aliquod horum periculorum non dꝫ reuelaremarito: pͥmum ꝑiculum eſt infamīe .ſ. mulieris.Secundū periculum eſt ſcandali. Tertium piculū eſt mortis. Quartum ꝑiculū eſt īprohabilitatis. Primum ꝑiculum eſt īfamīe .ſ. mulieris: qꝛhoc taliter reuelando cum eēt antea bone famſeipſam peſſime ac turpiſſime diffamaret: quoquidem magnum periculum eſt mulieri. Namquod dicitur prouer. xxij. Scriptū eſt: melius.nomen bonum qͣꝫ diuitie multe: lꝫ ītelligatur deviris: tn̄ turpius ac periculoſiuis inhoneſtis īfamia mulieribus īgerit notam. Secundriculuꝫ ſcandali .ſ. viri ⁊ conſanguineoamicorū eius ſi illis hoc īnoteſceret malum: nnon ſolū apud ſe turbarent̉ ex eo: ſꝫ vix exturpoſſent cū ea amicitiā ⁊ pacem ac concordē ſocitateꝫ habere: īmo forte maritus dimitteret ea⁊ non valentes forſitan continere vtriqꝫ adulrium ꝑpetrarent: ⁊ ſic īnumerabilia mala ⁊ irrecuperabilia īter eos orirentur. Tertiū eſt pericꝭmortis .ſ. vxoris ⁊ ſue ſpurie prolis atqꝫ adulteri ſui. Nam probabiliter timere poſſet: ꝙ eiꝰ maritus ſiue ꝗcunqꝫ alius du occidere alium qureret necaretur ẜm Sco. in quarto. concurrentbus dictis tribus ꝑiculis que videntur valdebabilia ⁊ in pluribus euenientia: non debet tamulier ſuo coniugi reuelare: ⁊ propter bonuꝫ incertum reſtituendū hereditaris talibus periculſe exponere manifeſte. Quarto ꝓpter periculumimprobabilitatis. Nā nec vir nec filius nec etiāpublicus iudex mulieri hoc reuelāti credere obligatur niſi probet dicta ſua ꝑ infallibilia ſigna:aut ꝑ violentas ꝓbationes: ſiue ꝑ idō eos teſteNam ex ſolo eius dicto non pōt exheredlium talē: maxime ī terris ī quibus primta ex conſuetudine in toto vel ī parte ſucceduInſuper ẜm Sco. vbi ſupra in talibus terris ſpater crederet vxori ſue in hoc: non poſſet tamin hoc a ſpurio auferre hereditatē niſi ī publioforo eū ꝓbaret talē: ⁊ tūc oporterꝫ mulierē n̄ tn̄apud maritū ſꝫ apd̓ totā patriā diffamari: ⁊p̄ſuppoſito .ſ. ꝙ nō debeat reuelare rationelorū grauiorū exinde contīgentium: quō debeat talis mulier ſatiſfacere dicetur īfra. Ubi tam.non īmineret ꝑiculum aliud vel maluꝫ niſi infmīe ipſius adultere vel mortis ſue: videtipremoriat̉ vtro ſuo debeat ante mortem ore cum confeſſore ſuo vel aliā ꝑſona maturaſi moriatur poſtea reuelet ex parte ſua vtro: quado .ſ. ex hoc pōt obuiari ne ꝓutatiuus filius hēat hereditatem totam vel partem. Aliquando vero hoc marito vel alijs extra confeſſionem tenetur mulier reuelare: videlicet ſi hec tria conctrunt ſimul primo ſi apud maritum ⁊ alios ſuphoc fortis ⁊ grauis ſuſpitio imp̄ſſa eēt ⁊ occadubitandi totaliter. Secūdo ſi ex certis ac ſuniciētibꝰ cāis pōt ⁊ debet vehemēter ⁊ valde ꝓbabiliter credi ꝙ nil de pͥmis periculis ſupradictis