Capitulum. VII.

chirographarij ꝓ rata non obtenta pͥoritate contractuū: qꝛ licitū eſt debitori ꝓ cumulo creditorū facere deteriorē cām creditorū. prioꝝ non dn̄ium nechypothecā nec priuilegiū hn̄tiū: vt. ff. deſepa. bo. l. l. §. cōtrario. Et iſta ē rō quare īchirographarijs creditoribꝰ non attendit̉ tp̄s: hec illererū vbi lex municipalis ſeu ſtatutuꝫ ciuitatisarr diſponeret: illi ē ſtandū ēt in foro conſcīe ſi n̄ſit exp̄ſſe ꝯtra deū: qd̓ n̄ de facili iudicāduꝫ ē: qꝛnēo arbitrādꝰ ē īmemor dinini tīorꝭ et ſue ſalut.i. q. vij. ſancimus. niſi euidenter apꝑeat contrariū. Un̄ ī aliquibus ciuitatibꝰ vt florentie: fallenmercatore: ꝑ ſindicos īſtitutos a cōitate ſupernuſmodi vbi non ſufficiunt bona mercatorisſallentis ad plene reſtituendum omnibus ſatiſꝫ p rata ẜm facultatem bonorū illiuss vni qͣꝫ alteri: niſi a liꝗbus ꝑſonis pͥnatis ī hoc: vt in mulieribus ꝓ dotibus reendis ⁊ huiuſmodi quibus plene ſatiſſit an̄cuiqͣꝫ aliorū. Item primo nota ꝙ hi qui tenenreſtituere ſi oīno non poſſunt ſoluere vel reuere ſufficit contritio ⁊ propoſitū reſtituen.qn̄ commode poterunt. xiiij. q. vi. ſi res. Qd̓ vocum non ſit pauꝑtas: talis enim non debꝫ excari: vt dicit extra d̓ ſolū. c. odoardus. nec alipena mulctari: vt extra de vſu. cum tuʳ. Etauꝑtas quando cedit bonis. Ideoqꝫōſulere ſacerdos ſi de pauꝑtate dubit ꝙ cedat bōis. M Nota tn̄ ꝙ non ſufficit hec ceſta ꝙ non ſit ei aliqua penitētia īiungēda: qꝛſolutio nec ſatiſfactō plenaria ſufficeret. Nālicet ceſſio ſiue ſolutio quo ad ſatiſfactionem hoīſufficiat: adhuc tn̄ eccleſie ſatiſfactum nonxeccl̓iaſticꝰ .ſ. ſacerdos ꝓ vſurpatōelingat ſibi pn̄iam. Et in hoc offēdūtcerdotes delinquētes qui putāt ſufficere ꝙfaciant: nec tranſgreſſionem quaꝫ feceruntmodū confitent̉: hec Hoſti. in ſūma ti. de pe.e. Secūdo nota ꝙ ſi talis poſtea perueneritinguiorem fortunam tenet̉ ſatiſfacere: etiaꝫderet bonis: qꝛ ꝑ hoc non ſunt liberati: ſꝫ talis ceſſio ad hoc eis prodeſt ne iudicati trahant̉ī carcerem. C. qui bo. ce. poſ. l. qui bonis. vbi etiam dicit glo ꝙ ceſſio ī hoc etiam ꝓdeſt: qꝛ poſteanon poterūt conueniri niſi inqͣꝫtum facere pn̄t ⁊ſic hetur rō ne egeat: ⁊ ꝓpterea cōueniri non deſit tm̄ illud quod acquiſiuit ꝙ merito videbere conueniri: hec ī glo. Sꝫ qui hn̄treſtituere ſi conueniantur ex maleficio ſi non ſutſoluendo v̓berandi ſunt ꝓ debito: ſed ſi non corueniunt ex maleficio non debent tales verberari: ſꝫ ſufficit ꝙ cedāt bōis Archi. xiiij. q. vi. ſi res.¶ Nota tertio ꝙ ſi is ꝗ aliena abſtulit pōt reſtituere ⁊ n̄ reſtituit nō ē ī ſtatu ſalutꝭ. xiiij. q. vi. ſi resDicit aūt Rai. in ſum. ſua ꝙ dn̄s alicuius terrenet̉ reſtituere indebite exacta a ſe vel a ſuis dicte vel indirecte Glo. ſupra indirecte: vt quando denegat eis iuſticiaꝫ: vel non defendit eos vt

debet vt ſic extorqueat aliquā. Si tali dn̄o ex aliquibus circunſtantijs appareat multum difficilis vel impoſſibilis talis reſtitutio: ſatis videturꝙ poſſit conſuli hiꝰ ꝙ ī compenſatione: vl̓ remittat eis cōiter cum eorū conſenſu ⁊ libera voluntate aliquā ſeruitutē: vel annuā preſtantiam ī ꝑpetuum: vel ad tp̄s: ita ꝙ pleniſſime videat̉ eisſatiſfactū: vel ēt faciat ī remiſſionem peccatoruꝫilloꝝ quibus tenet̉ aliqd̓ hoſpitale vel ſil̓e opuspietatis cā conſenſu tamen eorūdem ſi pōt reꝗrihec ibi. ¶ Nota quarto ꝙ is qui habet aliena reſtituere ⁊ certis perſonis ſi pōt in totum vel in ꝑtem: ſed non commode ſꝫ cū multa ſui incommoditate cōponat vel conueniat cū ipſo leſo vl̓ ſpōliato amicabil̓r de redditibus ſuis moderate: itaꝙ vicia ſibi remaneant aſſignādo ſibi quouſqꝫfuerit plenarie ſatiſfactum: vel paulatim ſingulis annis vel menſibꝰ vel alijs tꝑibus emendetqd̓ poteſt: ⁊ hoc cum voluntate illius cui dꝫ ſatiſfacere: qd̓ ſi nullā inueniret mīam apud euꝫ: tūcabſqꝫ dilatione tenet̉ ſatiſfacere vel bonis cedere: qꝛ talis pctōr ſꝑ eſt in moraʸ. Hoſti. ⁊ Rai. Sꝫhoc melius declarabitur in vltimo. §. ſe. Si aūtp̄dictus inuenit mīam apud creditores ſuos facientes ſibi dilationem vel remiſſioneꝫ tunc pōtea vti: ⁊ eſt in bono ſtatu aīe: ſi tamen hꝫ in ꝓpoſito faciendi quod debuiſſet ſi non potuiſſet obtīere ipſam remiſſionem vel dilationem. ¶ Quinto nota ꝙ vbi plures eſſent creditores alicuius ⁊ debitori petenti dilationem aliqui creditores volunt dare aliqui non: ſed ꝙ cedat bonis:ſtabit̉ in hoc maiori ꝑti creditoꝝ: ⁊ intellige maiorem ꝑtem vbi eſt maius ⁊ fortiusʳ debitum ētſi vnus eēt cui pluſqͣꝫ omnibus debeat̉. Si veropar ſit debitum: ſtandum ē maiori numero creditorum. Si vero oīa ſunt paria eligenda eſt clementior ſn̄ia .ſ. ꝙ dilatio det̉. C. de ceſſio. bo. l. fi.Rai. ¶ Nota hic ꝙ Io. an̄. ſuꝑ. c. qͣꝫqͣꝫ de vſu. li.vi. mouet qōnem. An heres vſurarij qn̄ hereditas non ſufficit oībus debeat ſatiſfacere pͥmo veuientibus. Guil. Duran. ⁊ Archi. dicunt ꝙ non:īmo fiet eis ⁊ alijs ſatiſfactio ꝓ rata vnūquenqꝫcontingente: ar. sͣ. de teſta. c. relatū. in fi. Sꝫ dicitIo. an. ſatis videt̉ in hoc caſu haberi debere cōſideratio tꝑis: vt ille ꝗ prius ſoluit vſuras recipiat quod ſuū ē integral̓r: ⁊ ſic de ſingulis ẜm regulam: de re. iu. li. vi. qui prior: cum iſtoꝝ par ſitcā vt ſupra dixi ⁊ in hypotheca hoc cōſideramꝰ..C. qui po. in pig. ha. l. ſꝫ ſi fundus. ⁊ bona vſurarij vident̉ eē hypothecata: exͣ. e. cuꝫ tu. Multi tn̄doc. dicunt contrarium in hoc .ſ. ꝙ bona vſurariorum ſint hypothecata: vt Hoſti. ⁊ Archi. Fede. Goſ. ⁊ ipſe cū Io. an. dicit ꝙ de hac hypothe.ca non habemus tex. expreſſuꝫ. ¶ Sexto nota ꝙv̓bi aliꝗs eſt īſtitutus heres: ⁊ non ſufficit hereditas ad ſoluendū legata oīa ⁊ debita: dicit Rai. ꝙcredit in iudicio aīe ſue ꝙ non teneatur niſi inqͣꝫtū hereditas ſufficit: ēt ſi non fecit inuentarium