Titulus. II.

Quāuis quod habeturin iſto. §. non ꝑtineat ad vbi: ſed magis ad ꝗd tn̄ h̓notabitur. Queritur vtruꝫ fideiuſſor poſſit repetere a d̓bitore vſuras quas pro eo ſoluit. creditori penes quem pro ipſo debitorē interceſſit. Adqd̓ rn̄det dn̄s Lau. de ridol. ꝙ Io. an. in queſtionibus mercurialis ſuꝑ regula. Dānuꝫ d̓ re. iurꝭ.li. vi. hanc queſtionem explanat notabiliter: et exeius dictis elicit. xi. ꝯcluſiones. ¶ Quaruꝫ pͥmaeſt talis. Nō recipit fideiuſſor a debitore obligationem ſciente ⁊ ꝯͣdicente vſuras debitori ſuo ſolutas: nec etiam ſortem: nec ꝗd alid̓ inutiliter impenſum. Plus eſt .n. ꝯͣdicere qͣꝫ non cōſentire: exͣde ſimo. c. Sicut tuis. ¶ Secūda ꝯcluſio eſt nonrepetit a debitore ſciente ⁊ patiente: ſꝫ non mādāte obligationem fideiuſſor vſuras vel indebituꝫſolutas: vel ſolutuꝫ creditori: ⁊ ſibi imputet ꝙ ſeobtulit: exͣ de re. iurꝭ. bona fides. li. vi. Repetit tn̄ſortem ⁊ indebitum qd̓ ſoluit. ¶ Tertia cōcluſioeſt non repetit a debitore ſciente et mādante ip̄mobligari pro ſorte tm̄ fideiuſſor ſoluens vſuras:tum qꝛ fines mādati exceſſit: tum qꝛ ad illas obligatus n̄ erat. ¶ Quarta cōcluſio eſt: n̄ repetit adebitore fideiuſſor vſuras ſciēte ⁊ mādāte ipſuꝫī om̄em caſum: vel ſimpliciter obligari ſiue fideiubere: pꝫ qꝛ ī generali mādato n̄ īcluſit īdebitū:de quo veriſimiliter ī ſpecie n̄ mādaſſet: de reg.iurꝭ. ī generali. li. vi. ¶ Quīta ꝯcluſio eſt repetit adebitore ſciēte ⁊ mādante ipſum pro vſuris cumſub noīe ſortis incluſit eas vt eſt moris obligariſeu fideiube̓ ipſe fideiuſſor vſuras: qm̄ iuſte credere potuit illam ſortem totum debitum: nec p̄ſumere debuit illud indebituꝫ ſub noīe ſortis ꝓmittere: exͣ de p̄ſump. Quia veriſimile. ¶ Sextaꝯcluſio eſt repetit a debitore ſciente ⁊ mandantenominatim pro vſuris fideiubere fideiuſſor creditori ſolutas ſi iurauit illas ſoluere: ⁊ iſta ē cōisopinio: exͣ de fideiuſſo. c. ij. Et iſtam opinioneꝫ approbat Io. an. hꝫ tn̄ fideiuſſor optionem ſoluēdivel abſolutioneꝫ petendi ſicut hꝫ debitor. ¶ Septima ꝯcluſio eſt: repetit a debitore etiam noīatiꝫmandante ꝓ vſuris fideiuberi ip̄e fideiuſſor vſuras creditori ſolūtas: etiam ſi non iurauit creditori illas ſoluere: ſi ip̄i fideiuſſori debitor indēntatem iurauit dū alias propter pignora data: velaliam cauſam debitori ſuerit expediens vſurasſolui: exͣ de fideiuſſo. c. ꝑuenit. ¶ Octaua ꝯcluſioeſt: non repetit a debitore ſciente ⁊ mādante noīatim ꝓ vſuris fideiuberi ipſe fideiuſſor creditoriſponte ſolutas ſi nō iurauit creditori illas ſolue̓:nec debitor iurauit fideiuſſori indēnitatem: necexpediebat creditori propter pignora data: vl̓ aliam cauſam ipſas vſuras ſolui: ⁊ hoc de iure fori.Sed opinio theologoꝝ que ẜm Io. an. multuꝫ fauet equitati eſt ꝙ vrgeatur debitor ad ſoluēduꝫī foro ꝯſcīe: exͣ d̓ re iurꝭ. Sciēti. li. vi. ¶ Nona cōcluſto eſt non repetit a debitore ſciente ⁊ mādan

te noīatim ꝓ vſuris fideiuberi ip̄e fideiuſſor vſuras ipſi creditori coacte ſolutas ſi non iuraueritcreditori illas ſoluere: nec iurauit fideiuſſor idnitatem: nec expediebat creditori ꝓpter pignoradata: vel aliam cām vſuras ſolui ſi fuit ipſe fideiuſſor in culpa: vt qꝛ non excepit: ſecus ſi nō fuiī culpa. ¶ Decima ꝯcluſio eſt: ꝙ ī omni caſu quopoteſt a debitore fideiuſſor vſuras repetere debaintelligi ſi non interuenit fraus perſone ad ꝑſonam ꝯſtituentisʳ ob hoc fideiuſſorē: de pͥui. c. qͣꝫto¶ Undecima ꝯcluſio eſt: ꝙ omni caſu quo fiiuſſor a debitore vſuras repetere poteſt: poteillas repetere a creditore cui ſoluit. ff. mandati. l.ſi fideiuſſor. §. in omnibus.¶ Capl̓m quartum ꝑ quos dꝫ fieri reſtitutio.Uantum ad quarqtum .ſ. per quos fieri debet reſtituPrimo dicenduꝫ de īcertis: poſtecertis. Queritur gͦ vtrum diſpenſatio incertorudebeat fieri per eum qui hꝫ reſtituere: vel aliumcui ꝯmiſerit: aut ſolum ꝑ dioceſanum? ℟. Cirohoc ſunt varie opiniones ⁊ ꝯͣrie. Hoſti. ſuꝑ. c. cutu. exͣ de vſuris. ⁊ in. c. cuꝫ ſit: exͣ de iudeis. ⁊ ī ſumma ſua: de peni. §. fi. iuxta fi. tenet ꝙ vnus de caſibus ꝑtinentibus ad ep̄m eſt reſtitutio male ablatorum incertorum. Qd̓ etiam tenet Io. an. de ꝑ⁊ re. c. ſi ep̄s. li. vi. in glo. Et de reg. iurꝭ. peccatumli. vi. Ad quod videtur facere qd̓ habetur. xij. q. i.p̄cipimus. Adducit etiam aliquos qui tenētrōnem. Cum huiuſmōi bona incerta ſint ꝑ aīeoꝝ quoꝝ fuerunt fideliter diſpenſanda: ac ꝑceſequens eo ipſo ſint ad diuinum cultum ⁊ ſuuentionem pauperuꝫ ordinata. Solus aūt eccl̓ſiaſticus p̄latus ſit rectorⁱ ⁊ moderator diuinitus: ⁊ pater paupeꝝ: ⁊ diſpenſator rerum diucultui ordinataꝝ: vt pꝫ. lxxxvij. diſ. c. Diuine. ⁊ inmultis alijs. c. Iō ẜm iudicium eius incerta deta ꝑ eum diſpenſanda ſunt. Archi. autem in qudam queſtione diſputata per eum ī roſario. xii.q. v. Non ſane. tenet ꝯͣrium. Et dicit ſnīaꝫſ. circa hoc ſupradictam eē veram ī caſu vlus deputatus eſt a teſtatore ꝗ hͦ exequat̉:q. ij. De laicis. Ubi v̓o certa ꝑſona deputata eſtteſtatore illa ꝑſona dꝫ exequi: vt in predicto. c. qipſa pauꝑibꝰ erogari abſqꝫ ln̄ia ⁊ auctoritate exvel alterius iudicis eccl̓iaſtici: vt ſatis colligit̉: cd̓ vſu. c. cū tu. Et hͦ etiā īnuit clare glo. exͣ d̓ homi.c. Sic̄ dignū. §. eos. Nec obſtat illa decre. exͣ d̓ indeis. Cū ſit. ꝑ quā ꝓbat Hoſti. ſuam opinionem.Nam illa decre. loꝗtur de iudeo: non de chriſtiano: cuius actꝰ vel diſpēſatio merito hēt̉ ſuſpectaab eccl̓ia qͦ ad chriſtianos: iō iuſte ⁊ bn̄ dicit ibi ẜꝫprouidētiā dioceſani: q̄ ſuſpicio ceſſat ī chriſtiano