Titulus. II.

¶ Capl̓m 2ᵐ de reſtitutionibus vbi on̄ditur ꝗdſit reſtituendum ⁊ quantum.x.Ica ipſam auteꝫreſtitutionem videnda ſunt octo q̄ inchoc v̓ſu ꝯtinēt̉. Quis: ꝗd: vbi: ꝑ quos:ir: quō: qn̄. Et qꝛ d̓ pͥmo dictū eſt ſupra upͥmo. c. §. ij. ⁊. §. ſe. iō ibi videndū. Quantū ad 2ʳ.ſ. ꝗd ſit reſtituendū et qͣꝫtum. Sciendū ꝙ ablatūſi pōt. xiiij. q. vi. ſi res. ⁊ ſi eſt ꝗd fructificas etiamfructus eius: vel aliter ſatiſfacienduꝫ qn̄ reſtituinon pōt illud. Sꝫ pro hiꝰ declaratione ſciendumꝙ dānum pōt alteri quadrupl̓r inferri.Primo quo ad aīam auferēdo ei ꝟtutes infuſas⁊ morales.Secundo quo ad corpus inferendo: ei leſionescorporales.Tertio quo ad honorem ⁊ famā ꝑ vituperatiōesverbales.Quarto quo ad ſubſtantiā per acceptationes criminales.Quantum ad primumnotandū ꝙ qͣꝫuis ꝗs non poſſit eſſe cā ſufficienspeccati alterius: nec per ꝯn̄s ei auferre v̓tutes directe ⁊ efficaciter: qꝛ volūtas cogi nō pōt vbi cōſiſtit pctm̄ ꝓpter qd̓ dicit Amb. Nō eſt ꝙ cuiqꝫ noſtram aſcribamꝰ erūnā. Nemo .n. tenet ad culpāniſi ꝓpͥa volūtate deflexerit. xv. q. i. nō eſt. Pōt tr̄aliꝗs eſſe alteri magna occaſio peccati: ⁊ decre. d̓cit. Qui occaſionē dāni dat dānum qͣꝫ dediſſe videt̉: exͣ de īiurꝭ. ⁊ dā. da. ſi culpa. ⁊. l. ꝗ occiderit. §. īhac. ff. ad. l. aꝗ. ⁊ exͣ de homi. c. de cetero. Pōt aūteē aliꝗs occaſio dāni alterius quadrupl̓r. ¶ Primo v̓bo ſuo inducendo aliū ad pctm̄. Et ſic ꝗ inducit alium ad malū ſuadendo: ꝯſulēdo: p̄cipiendo: qd̓ eſt mortale eſt occaſio ꝑditionis illius: ꝗaꝑ hec auferūt̉ ei gr̄a ⁊ v̓tutes ab aīa: vn̄ Aug. Sꝫfratri tuo male ꝑſuades occidis .ſ. illū qͦ ad aīamde pe. diſ. i. noli. ⁊ tales dānificās ẜm Sco. ī. 4º. tenet reſtituere dānū mō ſuo poſſibili .ſ. inducēdoeūᶻ efficaciter ad pnīam: ⁊ ad actus v̓tuoſos. Et ſſola īductio ꝑ v̓ba non ſufficit: qꝛ facilius ē puertere qͣꝫ ꝯuertere: tenet̉ qͣꝫtum pōt ꝑ or̄ones ſuas⁊ ab alijs ꝓcuratas: ⁊ ꝑ alioꝝ ſuaſiones efficacesdū tn̄ non ꝓdat illis pctm̄ occultū p̄dicti. ¶ Quātum ad 2ᵐ .ſ. reuocando aliquē a meliori bono hͦſit dānum alteri cū reuocat eū a religione ī quaꝑfectius viuit̉ qͣꝫ ī ſeculo: ⁊ taliter dānificās tenet̉ip̄m reuocatū ab eo reducere ad ingreſſuꝫ vl̓ reuerſionem ad religionē. Nā ẜm Pe. de pal̓. ī. 4º.Non ſolū ille ꝗ inducit ꝓfeſſum ad egreſſuꝫ religionis tenet ip̄m inducere ad reuertenduꝫ ad religionē: ſꝫ etiaꝫ ꝗ retrahit eū ꝗ volebat īgredi: nectn̄ intrauerat tenet̉ illū inducere ad ingrediēdū:ꝙ ſi ille nolit ītrare: tenet̉ aliū eque idoneuꝫ procurare: qd̓ ſi n̄ poſſit tenet̉ ip̄e ītrare qd̓ ītelligēs

mgr̄ Rai. Magiſter poſtea ordi. p̄di: ꝗ auerteraꝫquēdam ab ingreſſu religionis poſtea pro eo ītrauit. Rō ē: qꝛ abſtulit dn̄o ſeruū ſuū nouiciū veltratuꝝ: hͦ Pe. Sꝫ Sco. dicit hͦ eſſe veꝝ d̓ obligatad religionē obligatione profeſſionis: ⁊ ſi ſit ꝑſōidonea ⁊ habilis ad intrandū: non aūt de eo q nōerat diſpoſitus ad intrandū: necdum intraueratRō diuerſitatꝭ ē: qꝛ īt̓eſt īt̓ hr̄e et prope evn̄ non tenet̉ ad tantaꝫ reſtitutiōeꝫ relioqͣꝫtam teneret̉ ſi ingreſſus fuiſſet in religionē.tenet̉ ad aliqualem reſtitutioneꝫ .ſ. aliqualeꝫ inductōeꝫ illius: vel alterius equalētis ad īgreſſireligionis hoc Sco. Idē videt̉ dicenduꝫ de eauertit nouiciū iam religionē ingreſſum aīomanēdi ſic̄ et de profeſſo. Nā talis obligat̉ reliooni ſaltem in genere: ⁊ hoc ītelligendū ſi retraxuillum intētione dānificandi religionē: tūc .n. tentur religioni. Si aūt hoc fecit intentiōe ꝯſulpropͥe vtilitati ſue ſine fraude qͦad eū ꝗ nonintrauit non tenet̉ religioni: ſꝫ ip̄i ꝑſone quā retraxit ꝑſuaſionibus ⁊ alijs bonis ſpūalibꝰ ad eoualentiam eoꝝ in ꝗbus dānificauit. Si aūt quiauerteret aliquē a religionis ingreſſu nō ſiſꝫ ab ea vbi diſſolute viuitur intēdens proſaluti illius in nullo tenet̉: ar. xxiij. q. v. de occidis. Et ex his pꝫ ſcd̓m Io. de rip. in quodā trtu de ꝯͣctibus: ꝗd dicēdū ſit de his qui ſcholretrahunt ⁊ ſubtrahunt doctoribus cū ꝗbus.diunt: qꝛ aūt hoc faciunt in odiū doctoꝝ vel vtes ſibi prouidere: vel alijs prouidere: vel votes ſcholaribus prouidere. Si pͥmo mō: aut ſubtrahit ſcholarem ꝗ iam intrat ſcholas: ⁊ tūc tenedoctori ad reſtitutiōem ſcholaris et honoſubtracti. Si etiam doctor cui talis ſubtmelior qͣꝫ ille cui eū procurat: tenetur tl̓i provtilitatem ſcīe ſibi ſubtraxit. Si aūt nondū ſcholas intrauit: ſꝫ intrare diſponebat: nō tm̄ tenetlꝫ obligetur ſcholarem inducere vt redeatmū. Si aūt hoc facit volēdo ſibi prouieſt doctor ⁊ vult ſibi de ſcholaribus phoc ſine fraude fac̄ ⁊ ſcholaris nondū ſalicui doctori: nō credo eū in aliquo oblicuilibet ſit licitum mō licito et devtilitatem ſuam: aliter nō credo ſibi licere. ?hoc facit volens alij prouidere: ſicut qn̄ ſchoalicuius doctoris ſubtrahere conatur ſcholaralijs doctoribus vt intrēt cum doctore ſuo: īſolum honorem ⁊ vtilitateꝫ ſui doctoris inſi ſubtrahat iam intranteꝫ cū alio doctore:ip̄m obligari niſi forte illius doctoris cui eūtrahit inſufficientia ⁊ ſcholaris aliqua ſpecura qua ſibi tenetur excuſet. Si aut retraſtrare volētem cū ex hoc nullū ius doctori ſūſitum: ⁊ hoc facit ſine fraude non credo euntori in aliqͦ obligari. Obligat̉ aūt ſcholari ſi eū retrahat ne audiat meliorem. Si aūt hoc facit vtiltati ſcholarꝭ volēs ꝯſulere: ⁊ ſuꝑ hoc a ſcholari r̄ꝗſitus ꝯſulit ꝙ audiat alium doctorē meliorem