Capitulum .I.

propter inutilitatem: qꝛ cū reſtitutio ad ſatiſfactiqnem p̄ambula ſit: non eſt vere ⁊ ſufficienter peniec abſolutꝰ ꝗ pōt eā face̓ ⁊ non facit. ¶ Terpter tepiditatem: qꝛ qd̓ alteri ꝯmittitⁱ cū facere per ſe poſſit: aut eſt ex ficta ⁊ falſa voluntateītuendi: aut ex defectu ⁊ imperfectiōe atqꝫ votatis tepeditate: cū qn̄ exire poſſit in actū ſibim ⁊ neceſſarium nō exit. Talis gͦ nō hꝫ violuntateꝫ reſtituendi: īmo aꝑte clareſcit ꝙis viueret adhuc eſſet in habituali propoſito retinendo rem illaꝫ: alias ſtatim ſe expediret.uarto propter īfidelitatem: qꝛ ꝯſtat heredescutores eſſe ad hoc ꝯmuniter vt plurimū īes: nec curāt de hoc propter teſtatoris moriīmo plus longe c̨elāt vario ex reſpectu viuentiūientium proſperitatem prolis vel ſui: autrum ꝗbus illa bona remanere debent qͣꝫſius d̓functi: ex quo pꝫ ꝙ talis ſe exponitanifeſto ꝙ nūqͣꝫ reſtitutio fiet. ¶ Quītooloſitatem: qꝛ multi modi doloſitatumliena acꝗſiuit iniuſte: ⁊ ml̓te perſebare nō pn̄t ſibi ſoli plenius notꝗbus certus eſt ꝙ ꝑ executores ⁊ heredesdelucidationem veniet̉ cū tales querāt teſtificationes ⁊ probatōesⁱ quas in huiuſmōi fraulis frequēter eſt impoſſibile dari: gͦ talis ſciēis hͦ ꝑiculum manifeſte ꝯtēnit ſalutē aīter impoſſibilitatem: qꝛ multibare non poſſent: nec crederet̉ter ꝯͣ aīam ſuam facit qui reſtitutioredi vel executori dimittit qn̄ eamfacere ꝑ ſeipſum: non eniꝫ credibile eſt ꝙ aliꝰlior qͣꝫ ipſemet. ¶ Septimo propter cuqꝛ tales executores ſunt qn̄qꝫ valde cuiuari ad ſibi talia retinenda: vel leuiter aliꝑficiali mō cū his ꝗbus reſtitutio fieri dꝫꝑtranſeundū vel ſaltem protelandum ⁊ differenn ⁊ ad exaſperanduꝫ ⁊ ad repellendum ꝗ reitionem petunt. Ideo cogitent inſenſati parētes quā incōpaſſionem ⁊ duritiam habituri ſuntrga eos poſt mortem. vix enim ſemel in ānoſemores erunt ad anniuerſarium celebrāpenſent itaqꝫ in ſeipſis qͣꝫ pauca bona faciātꝯparentibus ſuis ⁊ ſil̓r non dubitent ſibi fieriſicut Lucꝭ. vi. dn̄s ait. Menſura qͣ menſi fueritꝭremetiet̉ ⁊ vobis: īmo recipient multo minus: qꝛteſte dn̄o Math̓. xxiiij. Qm̄ abūdauit iniꝗtas: refrigeſcet charitas multoꝝ. ¶ Tertia eſt retributilia multoꝝ bonoꝝ. Uidende ſunt igit̉ ſuaſionesones ⁊ inductiones .ſ. ad faciendum ipſaꝫ retioneꝫ. ¶ Septem nēpe reſtituunt̉ hoī aliēainiuſte detenta reſtituenti que inducere debēt adena reſtituendum.rimo reſtituitur ſibi deus.lo anima ſua ſibi:eſtituunt̉ ſibi merita ſua.Quarto oēs ſpūales fratres.Auinto eccleſiaſtica bona.

Sexto reſtituitur ei bona fama.Septīo acꝗrit̉ ab eo regnū gl̓ie ſempit̓num.¶ Primo .n. tali debite reſtituēti reſtituit̉ ſibi deus: propterea diabolice ꝑſuaſioni minime dꝫ credere que ſuggerit ſibi dicens. Si aliena reſtituēseris pauꝑ ⁊ mēdicus. Quō eniꝫ pauꝑ eſſe poteſtcui reſtituit̉ deus: vel qui deum hꝫ: ⁊ vere nimisauarus eſt cui nō ſufficit deus. Aug. n. ait. Satisdiues eſt chriſtiana religio que in poſſeſſione omnium oīa poſſidet: qꝛ ſicut propheta ait. Dn̄i ē t̓ra⁊ plenitudo eius. Qui .n. hꝫ deū hꝫ omnia que ſūtdei. ¶ Secūdo reſtituit̉ ſibi ſua aīa: īmo totus ipſe propterea ſaltem reſtituere dꝫ. Quātum dimitteret ſi captus eſſꝫ: a ſuis capitalibus inimicis: cūetiam in neꝗoribus manibus comp̄henſus ſit: qꝛin vngulis demonioꝝ. ¶ Tertio reſtituuntur ſibimerita ſua que an̄ vſuram vel rapinaꝫ lucratuseſt. Nam bona facta ī gr̄a mortificantur ꝑ ſequētem culpam: ſꝫ reuiuiſcunt ꝑ recuꝑatam gratiāſicut ſcriptum eſt. Sepe reuiuiſcunt que mortificate fuerunt. Uiuere nō poſſunt que mortua nata fuerunt. ¶ Quarto reſtituunt ei oēs fratresſpūales quos ꝗdem amiſerat duꝫ īiuſte retinuitaliena. vn̄ Eccle. xiij. Que cōicatio ſancti ad canem. Uere canis vtiqꝫ eſt iniuſte rapiēs ⁊ retinēsaliena: propterea non hꝫ cōionem cuꝫ aliquo viro dei: ſꝫ cū iniuſte detēta reſtituit: amici dei fiūtillius dulciſſimi fratres. ¶ Quinto reſtituunt̉ ſibi eccleſiaſtica bona: qꝛ ꝑticipes fit oīum bonorūque in eccleſia dei fiūt: ſicut in perſona talis propheta ait. Particeps ego ſum oīum timentium te⁊ cuſtodientiuꝫ mādata tua. ¶ Sexto reſtituiturſibi bona fama que ſupra ml̓tas diuitias eſtimāda eſt: ſicut Salomon prouer. xxij. teſtat̉. Meliꝰ ēnomē bonuꝫ qͣꝫ diuitie multe: ⁊ ſic aꝑta ⁊ clara facie abſqꝫ rubore poſtqͣꝫ reſtituit aliena: pōt nō tm̄coram dn̄o: ſꝫ coram hoībus oībus apparere.¶ Septimo aūt acꝗritur ab eo regnū gl̓ie ſempiternum: vbi ſunt diuitie multe infinite .i. eternaliter durature. Diuitie .n. tꝑales ⁊ ſi non reſtituuntur in pn̄ti poſt mortem ſaltem ſemel relinquende ſunt: ⁊ tūc verificat̉ illud. Eccle. x. Cum morietur hō hereditabit ſerpentes: beſtias: et vermes.Iſta .n. tria diuidūt ſibi occupantes īpie aliena.Primo ſerpētes ſunt malicioſi hoīes .i. cōſanguinei ſeu amici ꝗ ſerpentina amicitia et malicia bona tꝑalia iniuſte acꝗſita ſibi ml̓tipl̓r: ⁊ maxime inmorte diuitis occupare conant: ⁊ hī ſerpetes merito nūcupant̉: qꝛ ſicut ſerpens ⁊ comedit terrā ⁊malicioſum aīal eſt. Gen̄. iij. Serpēs erat callidior cūctis aīantibus terre: ſic tales ꝑ malicioſamamicitiam incorporant ſibi talia bona tꝑalia.¶ Secūdo aūt beſtie que a vaſtando dicte ſūt dicuntur demones īfernales: ſicut p̄s. ait ad dn̄m.Nō tradas beſtijs aīas ꝯfitētis tibi. Et iſte beſtierapiūt illius mali diuitis aīam. ¶ Tertio v̓o vermes rodunt atqꝫ conſumunt.