Capitulum .I.

Secundo per fluctuationem.Tertio per periclitationem.¶ Primo enim mare dicitur quaſi amaꝝ: quia.j. eius aqua ē amara .i. ſalſa: et ibi amara vita: ſicmundus iſte plenus eſt amaritudinibus. Eccleij. Cuncti dies eius laboribus ⁊ erūnis pleni ſūtcper nocteꝫ ꝗeſcit. Ber̄. Felicitas huius ſecūnultis amaritudinibus reſperſa eſt. ⁊ GregoOm̄e qd̓ hic eminet plus meroribus afficitur ꝙͣhonoribus gaudet. diſ. xiij. c. nerui. Quis poſſetcplicare eius amaritudines. Nūc amaricaturrumelia ⁊ diriſione. Nunc infirmitate et perſecutione. Aliqn̄ pauꝑtate ⁊ aliorū deceptione. Ettamen tanta ē humana cecitas ꝙ ſemꝑ vellet hōindo iſto eſſe. Un̄ Hiere. tre. tertio in ꝑſonatoris inquit. Inebriauit me abſinthio .i. inmiſit dn̄s abſinthio: qd̓ eſt amariſſimūhuius ſecl̓i ita amari. In huius figurālegit̉ ꝙ filij iſrl̓ venientes ad locū ꝗ dicit̉ marathīuenerunt aquas amariſſimas quas bibere nōpoterant. ¶ Secūdo mare ꝯtinue fluctuat plustamen ⁊ minus ẜm tꝑa varia ꝓpter qd̓ dicit. p̄sles elationes maris. Sic hoīes munditꝯninuo diuerſis affectibus ⁊ paſſioniqn̄ in altum aſcendunt p̄ſumptionis ⁊ dialiquādo deſcendunt in ꝓfundū deiectiilitatis. Fluctuant plus tn̄ ⁊ minꝰ varijsetiam deſiderijs: que implere non pn̄t. Iſa. lvij.or impij quaſi mare feruens: qd̓ ꝗeſcere n̄ſt: demuꝫ ad littus frangit vndas ſuas. Hie.v. Qui poſui arenam terminū mari: ⁊ dixit. Illioꝯfringes tumētes fluctus tuos: ſic demū ſuꝑbia⁊ altitudo mundana in morte ad terrā ꝓſternit̉¶ Tertio mare eſt plenuꝫ ꝑiculis: vn̄ Eccle. xliij.auigant mare enarrant ꝑicula eiusdicit̉. QuiSꝫ maiorglſoem. . qUmūdi. Nā vt dicit̉. xxviij.ꝝ ꝯuerſatio etiam bonos corrūpit:qͣꝫto magis eos qui ad vitia ꝓni ſunt. Nimis .nexempla trahunt mala. Un̄ beatus Antonius videns mūduꝫ in viſione plenū laqueis clamauit.O quis iſtos euadet. Pericula huius mundi terribilia fuerūt oſtenſa Danieli. vij. c. qn̄ vidit ī managno quatuor ventos pugnare: et quatuornde aſcendere terribiles: hoc mare mūquatuor venti pugnantes ſunt quatuorpaſſiones. Amor nimiꝰ ſui. Odiū ꝓximi. Timordeficiēdi. Uana ſpes diu vt vēdi. Poſt hec exurgunt quatuor beſtie vaſtantes hoīes. Una vaſtatilis exemplis et ꝑſuaſionibus. ¶ Secūpra vulneratōe ꝑcuſſionibus ⁊ occiſionibus. ¶ Tertia famā detractionibus ⁊ ꝯtumelijsluarta ſubſtātiam iniuſtis vſurpationibus.nſeundum eſt nobis hoc mare magnum: qꝛꝗ amat ꝑiculū ī illo ꝑibit. Eccle. iij.Quantum ad ſecūdumdicit̉ i. Ioh̓. v. Lotus mūdus in maligno poſituseſt .i. malo igne vicioꝝ que vrunt mētem inordi

natis deſiderijs: ⁊ dignū faciunt ea ꝑpetrantemigne eterno. vn̄ Adamātius. Ignis alienus: libido: auaricia: et oīs praua cupiditas eſt: hic ignisexurit nō mūdat: de peni. di. iij. c. int̓ hec. ⁊ Augꝰ.Quicūqꝫ aūt aliqd̓ de peccatis iſtis in ſe dn̄ari cognouerit niſi digne ſe emendauerit eterna illuꝫflāmā trucidabit: di. xxv. multi ſunt. In cuius. figuram legit̉. Exo. xiiij. ꝙ Pharao cum exercituſuo tranſiens ꝑ mare rubrū ſubmerſus eſt deſcēdens in profunduꝫ: ſꝫ filij iſrl̓ colūna nubis eosprecedēte exierūt illeſi. Ad ſignificandū ꝙ dediti mūdo demergunt̉ in ꝓfundum vicioꝝ: ſꝫ ppl̓sdei videns deū ꝑ viuam fidem trāſeunt mūduꝫliberati adiutorio diuīe gr̄e. Et quō mūdus iſteſit poſitus in maligno totus: ip̄e Iohānes in ſuapͥma. c. declarans dicit. ij. c. Om̄e qd̓ eſt in mūdo:aūt eſt ꝯcupiſcentia carnis: aut ꝯcupiſcentia oculoꝝ: aut ſuꝑbia vite. Mundum vocat amatoresmūdi ⁊ peccatores in quibus tria dicit eſſe queſunt radices omnium maloꝝ. Que tria ponit psͣ.eſſe in mari de quo loquit̉: ſꝫ ſub figura. Nā cōcupiſcentiam carnis .iluxuriam innuit dicens.Illic reptilia quoꝝ non eſt numerus. Reptilia q̄corpus trahunt per terram aꝑte ſignificant luxurioſos vt anguille in mari que in luto figuntur⁊ lubrice ſunt: ⁊ hi innumeri ſunt in omni ſexu:ſtatu: etate: ⁊ ꝯditione: ⁊ natiōe: vt merito dici poſſit. Oīs caro corruperat viam ſuam. Gen̄. vi. Sꝫnon eſt diſcurrendum ꝑ iſta: qꝛ ad alia tendimꝰ.Suꝑbiam vite oſtendit p̄s. eſſe in mari mūdi cūſubdit: animalia puſilla cum magnis .ſ. ibi ſunt.Et hoc modo: qꝛ piſces puſilli ſūt preda magnorum: ⁊ ex eis nutriuntur: ſic in mūdo pauꝑes opprimuntur a diuitibus: ⁊ populi ſunt preda potētū ⁊ dn̄oꝝ: ⁊ ex ſuꝑbia eis dn̄antur. vn̄ Abachuc.i. dicitur. Facies homines vt piſces maris .ſ. pemittendo vt ſuꝑbi dominētur infirmis homirbus. Concupiſcentiam autem oculoꝝ .i. auariciāinſinuat dicens. Spacioſuꝫ manibus .i. dembus. Manes .n. in plurali dicūtur demonesmanibus .ſ. hominū vſurpantium aliena ꝑ auariciam. Uere ſpacioſum .i. valde latuꝫ eſt iſtud ſeculi mare huius manibus. Naꝫ vt dicit̉ Hiere.vi. A maiori vſqꝫ ad minorē: a ſacerdote vſqꝫ adleuitam oēs auaricie ſtudēt: ⁊ ex hoc habent manus adūcatas: ſꝫ mundus peribit: ⁊ concupiſcentia eius .i. quia ⁊ ſubſtantia rerum que diligunt̉⁊ rapiuntur. Sicut autem boni manibus ſanctorum angelorum ideſt operibus tenentur ne offēdant: ita mali manibus demonum ideſt operiprecipue vſurpationum quas ſuggerunt poritur ad inferos. Sed vt ait p̄s. Dominus non derelinquet eum ſcilicet electum ſuum in manibꝰſuis ſcilicet demonis: quia ſi incurrit peccatumaliqd̓ rapine vel aliud malum: habet nauem paratam .ſ. penitentiaꝫ qua poſſit exire de manibꝰdemonis. Un̄ ſeꝗtur: illic naues ꝑtranſibunt. Et