Titulus .I.

Nota igitur ex predictis primo ꝙ non dare elemoſynam quod ꝑtinetad hͦ vitium inumanitatis tunc eſt mortale qn̄ꝗs ſuꝑflua vltra .ſ. ncc̄ia nature ⁊ perſone habēenon ſubuenit patienti extremam neceſſitatē quānouit ẜm. Tho. Ricar. ⁊ Duran̄. in quarto di. xv. ⁊Heruen̄. in quolibet. ¶ Scd̓o cū ꝗs ſciens extremam neceſſitatē proximi non ſubuenit de eo qd̓eſt ſibi neceſſarium perſone. i. ad decentiam ſtatſui ⁊ familie ſed ſuꝑfluū nature: ⁊ hoc ẜꝫ Duran̄.⁊ Rīc. ī. 4º. Sꝫ et. b. Aho. 2ª 2ᵉ. q. xxxij. dicit hoc eēſub conſilio. vn̄ non peccaret iſtud omittens ſaltēmortaliter. Quod forte intelligitur d̓ tali neceſſario perſone .i. quo ad decetiam propter cuius carentiam ſuſtineret magna ꝑicula vel dāna corporis vel aīe. Qn̄ etiam non prouidet ſibi ⁊ ſuis ẜmſuum ſtatū ⁊ indigentias ex auaricia hoc agensvtiqꝫ peccat. ¶ Tertio cū quis de ſuperſluo vtriuſqꝫ neceſſitatis nature .ſ. ⁊ perſone non ſubuenitmagnas neceſſitates ⁊ miſerias patientibus: ⁊ ſinon extremas ſibi notas: ⁊ hͦ videtur eſſe qͣſi mortale ẜm Duran̄. ſed n̄ ẜꝫ Tho. ¶ Quarto dare elemoſynā de neceſſario nature .ſ. ſibi ⁊ ſamilie: eētpeccatum qꝛ ꝯͣ charitate ẜm Tho. Ricar. ⁊ DuraEt hoc niſi vt dicit Tho. 2ª 2ᵉ. qͥ xxxij. vbi ſupra ꝗfdaret perſone alicui: qꝛ conſiderat vtiliorē illamreipublice vel eccl̓ie qͣꝫ ſe vel familiā: ⁊ ideo p̄fertconſeruationē vite illius ſue ſubueniendo ei deneceſſario vite: ad qd̓ tn̄ n̄on tenet̉ ex p̄cepto: ſecꝑtinet ad magnā ꝑfectionem. Laudabiliter eniꝫꝗs daret el̓yam de neceſſario ꝑſone indigentibꝰ:⁊ ſi non extreme cū vellet religionē ingredi: vel īpromptū ꝑ induſtriam poſſet ſibi cito ſuo decētūſtatui ꝓuidere ẜm. b. Tho. vbi ſupra. ¶ Quīto qindiſcrete daret vel non indigentibꝰ vel male vtribus. v. q. v. non oīs. Noͣ ꝙ ſi pater filiū vel pr̄onus libertū vel dn̄s ẜuuꝫ infantē: vel etiā adultūlanguidū exponit: vel ei alimēta negat ipſo factofilius eſt a pr̄ia ptāte liberatus ⁊ ī īgenuitatē lib̓tus: ⁊ ẜuus in libertatē capit̉. Illi qͦꝫ ꝗ eos ſuſcipiunt nō pn̄t ꝓpter hͦ ī eoꝝ ꝑſonis ſibi ius aliqd̓ vedicare: hec ī decretali de infan. ⁊ lan. expo. c. Si apr̄e. Idē Ray. Et addit ꝙ ꝗ talia p̄ſumit in foropenitētiali eſt tāqͣꝫ patricida vel homicida iudicādus ꝓ eo ꝙ hoīem cui in tanta neceſſitate tenet̉:ꝑiculo mortis exponit. Inſpectis tn̄ circūſtantijs⁊ vtꝝ mors inde fuerit ſubſecuta vl̓ nō: erit pnīamoderāda. Si aūt hͦ facerent p̄dicti parētes veldn̄i: qꝛ forte nec el̓yas dādo aut q̄rendo nec eosaliter alere pn̄t: tūc ẜꝫ Guil. in nullo peccāt ſi nilomīſerint de nō ꝯtingentibus. Qui etiaꝫ filios ꝑadulteriū vel fornicatōem acꝗrunt. ſꝫ ad occultationem peccati ⁊ tollendū ſcandalū mittāt ad hoſpitalia: tenent̉ illos alere expenſis ſuis: ⁊ eis prouidere ſi pn̄t.¶ Capl̓m. xxv. de Inꝗetudine mētis .i. nimia ſolicitudine.

Nquietudo mētitponit̉ a Gregorio et Iſidoro filia auaricie ad quā ꝑtinet inordinata ſolicitudo circa tꝑalia que a chriſto ꝓhibet̉ cū diciturMath̓. vi. Nolite ſoliciti eſſe. Ad quā etiā remouenda exhortat̉ pͥnceps apl̓oꝝ dicēs. Oēm ſolitudinem vr̄am ꝓijcientes in eū: qm̄ ip̄i eſt cura ī̉vobis. i. Petri. v. Qd̓ veꝝ eſſe aſſerit p̄s. dicensꝑſona chriſti ⁊ eū ꝑfecte īmitantium. Ego menccus ſum ⁊ pauꝑ: dn̄s ſolicitus eſt mei. Fuit enimchriſtus mēdicus: qꝛ ex alioꝝ elemoſynis ſubſtitabat̉. Un̄ Aug. Habebat dn̄s loculos ablata a fidelibꝰ ꝯſeruās: vt ſuorū ⁊ alioꝝ neceſſitatibꝰ ꝑuideret. xij. q. i. c. Habebat. Dicit .n. mēdicus qͣſi n̄nū dicens: qꝛ tales petendo el̓yaꝫ cōiter extēdmanum. Pauꝑ dicit̉ quaſi paꝝ hn̄s. Naꝫ muſunt mendici qui multum hn̄t: ſed chriſtus emendicans paꝝ habuit. Un̄ ipſe dicebat. Uulxſoueas hn̄t: ⁊ volucres celi nidos: filius aūt hoīanō hꝫ vbi caput ſuum reclinet. Math̓. viij. Eeſſet ita pauꝑ ⁊ multi alij ꝑfecte eū imitantesdn̄s vt ſolicitus de ipſis bis prouidit. Sed quiaapl̓s exhortatur ad ſolicitudinē dicꝭ Ro. xij. Solicitudine non pigrime videat̉ diſcordare in ſententijs diſcipulus a mgr̄o veritatis. Sciendūtriplex eſt ſolicitudo. ¶ Prima criminalis ⁊ redianda: qꝛ inimicū dei ꝯſtituit ¶ Secunda tꝑa⁊ moderanda: qꝛ nimiū timorem on̄dit. ¶ Leſpūalis ⁊ amplexāda: quia multum dei amoraccendit.De prima dicit apoſtolus ad Phil̓. iiij. Nihil ſoliciti ſitis .ſ. tali ſolicitidine criminali. Eſt aūt ſolicitudo criminalis ſeumortalis tripliciter. Uno mō circa tꝑalia q̄remultum laborādo ⁊ mēte ⁊ corpore in eis cōſens finē vltimū .ſ. ipſa tꝑalia plus amādo qͣꝫ ſalitem ꝓpͥam. Solicitudo .n. importat qd̓dam ſtudium. Studiū āt ē vehemēs animi applicatō circaaliꝗd. Et de hac ītelligitur illud. Eccle. iij. Peccatori dedit deus afflictōem ⁊ curam ſuꝑfluam vaddat ⁊ ꝯgreget .ſ. tꝑalia: ⁊ tradat ei ꝗ placet in cōſpectu ſuo: vt religioſis bonis ⁊ hoſpitalibus: ꝗbus tandē talia teſtādo dimittūt plurimi. Et ſubdit. Et hec vana ⁊ claſſa ſolicitudo eſt. Claſſaquia nō ꝗetat aīuꝫ ipſius diuitis ꝓut eſtimaſed valde inꝗetat eum: vn̄ inꝗetūdo mentis dic̄tur. Sil̓is .n. eſt aranee q̄ ſe euiſcerat ad faciēduꝫſubtiles telas ꝗbus muſcas capiat: ſꝫ de facili cūſuis telis ab alijs aīalibus deſtruit̉. Sic talis metem euacuat om̄i vigore ſapientie ⁊ iuſticie ad cōgitandū ſubtiles vias ad decipienduꝫ incautos:ſed ipſe ab hoībus vel ſaltem diuino iudicio atterit̉. Uana eſt ſolicitudo ſua: qꝛ non affert ſib̓lum fructum quē credit .ſ. vitam eternam: etipauꝑibus dimittendo niſi ipſum vere peniteaꝗbus dꝫ ſatiſfaciat. Alio modo ſolicitudo tꝑaliū