.XXIIII.Capitulum

Quantum ad ſecūduꝫSciendum ꝙ ꝑ miſericordiam el̓yaꝝ euaditurſententia horribilis dānationis qua dicetur. Itmaledicti in ignem eternum. De elyna enim diciLhob. xij. Elemoſyna a morte liberat: ⁊ ipſa epurgat peccata. Et hͦ eſt qd̓ ait p̄s. In die maerabit euꝫ dn̄s .ſ. a penis. Dies mala dicituriudicij ꝑticularis ⁊ vniuerſalis qui mala ēꝓpter dānationis ſnīam duram ꝯͣ eostam. Ecōtra aūt vt dicitur Iacꝭ. ij. Iuſine miſericordia .ſ. liberante: fiet qui nōcit miſericordiam inhumanus exiſtens. Unde3.xlviij. de diuite auaro ait. Nō dabit deo plaonem ſuam r p̄cium redemptionis aīe ſue: laorabit ⁊c̄. Ubi tria de eo notant̉. ¶ Primum ꝙeo extat irreconciliatus: qꝛ nō dabit deo placaSecundum ꝙ a peccato extatec p̄cium redemptionis aīe ſue.tium ꝙ in eternum durat cruciatus: quiat in eternum ⁊ viuet adhuc in finē. Quāꝫ dicit Greg. in or̄one de eo. Deus ꝙeris pnīa placaris. Sed medicamēd̓ operatur in pnīa eſt miſericordiaſo. de peni. diſ. i. medicamēhuius dicit Iacob de eſau.ropter onenſam. Placabo eū muxxij. Dn̄s enim placat̉ muneribꝰumanus cū non det elemoſyuasimplacare nō pōt ⁊ ꝑ ꝯſequēs reus et nil qd̓ facit boni pōt deo eē grad ſecundum dicit Nabuchoaniel. Peccata tua elemoſydime. Daniel̓. iiij. Et Amb. Peccatꝭ tuis velo: redime te pecunia tua .ſ.diſ .i. medicina. Sicut igiturator ꝑ elemoſynam cōtritionis quā dat aīberat ſe a ẜuitute diaboli ⁊ peccati quo adim: ita per elemoſynam quā dat pauꝑi libea pena debita ſupplicij. Sed īmiſęricos nōmoſynam interiorem nec exteriorem. Etr nō dabit p̄cium redemptionis aīe ſue reet ſub ſeruitute diaboli in peccatꝭ. Et ex hisur tertium. Nam ex quo non placat hic deūquē offendit: ſꝫ cum peccatis accedit ad dieꝫ malam iudicij in fine vite ſue .i. poſtea in fine mūdi.Ideo in die mala non liberabit eum dn̄s: ſꝫ diceei cū alijs. Ite maledicti in ignem eternum: in qͦndum pſalmiſtam laborabit in eternū crucius. Et quare non liberet̉ a dānatione in illadie aſſignat pro cauſa inhumanitatem dicens.Eſuriui ⁊ non dediſtis mihi māducare. Math̓.xxv. Uiſitari dꝫ infirmus ⁊ tribulatꝰ vt ꝯſoleturvbis adiuuet̉ in corporalibꝰ obſequijs: ſubleuet̉ſt indigeat tꝑalibus ſubſtātijs pro medicis ⁊ medicinis. Et ſicut dicitur Iob. v. Uiſitans ſpeciemtuam .i. ꝓximum: nō peccabis: ſꝫ p̄mium mereberis dicente chriſto. Infirmus fui ⁊ viſitaſtis me.

Sic amici Iob viſitauerunt eum depauperatū⁊ infirmatum vt ꝯſolarētur euꝫ. Sed qꝛ rep̄henderunt eū dicentes propter hypocriſim ꝑcuſſuꝫ⁊ humiliatum deo diſplicuerūt. Potari dꝫ ſitibūdus ⁊ qui indiget. iuxͣ illd̓ Ro. xij. Si ſitit inimicus tuus potum dat illi ⁊ multo magis beniuol̓.Math̓. x. Qui potum dederit vni ex minimis tātum in noīe diſcipuli non ꝑdet mercedem ſuam.Rebecca que potum dedit Eliezar procuratoriAbrahe poſtulāti meruit magnifice matrimoniocopulari. Cibus dꝫ pauꝑi miniſtrari ſecūdū illd̓Iſa. lviij. Frange eſurienti panem tuuꝫ. Noīe .n.panis intelligitur oīs cibus. Signanter diciturfrāge .i. ꝑtē da: vt videlicet ẜm Ambro. diſ. lxxxvi..c. nō ſatis. Nō totum ꝗs ſibi eripiat: ſꝫ qd̓ hꝫ cuꝫpaupere ꝑtiatur. Uel etiam frange .ſ. plures ꝑtesfaciēdo da pluribꝰ. Melius eſt .n. dare multꝭ adſufficientiam qͣꝫ vni ad ſuꝑabundantiam. Panēdicit: qui eſt cōis cibus: qꝛ non debēt pauꝑibusfieri lauta cōuiuia. Un̄ Aug. dicit. Dent pauꝑibꝰvilia diuites ⁊ ipſi vtantur dilicatis. di. qꝛ nō cogantur. Tuū dicit nō alienum .i. de male acquiſitis que debent reſtitui. Nā vt. dicit̉ Eccl. xxxiiij.Qui offert ſacrificiū .ſ. eccl̓ie de ſubſtātia pauꝑūquaſi ꝗ victimat filium an̄ patrem ſuū. xiiij. q. v.īmolans. Diues epulo qꝛ micas panis Lazaro n̄dedit in inferno ſepultus guttā aque hr̄e non potuit. Lucꝭ. xvi. Legere .i. veſtire nudū: ſub quo cōprehendit̉ om̄e cooperimētum corpori neceſſarium ⁊ vſui aptum. Iſa. lviij. Cum videris nuduꝫoperi eum qd̓ on̄dit Iob optime ſeruaſſe dicēs.Si deſpexi pretereuntē eo ꝙ n̄ habuerit īdumētum: ⁊ abſqꝫ operimēto pauperem: ſi non bn̄dixerunt mihi latera eius: ⁊ de velleribus ouiū mearuꝫ calefactus eſt: humerus meus a iūctura ſuacadat. Iob. xxxi. Et de Thabita q̄ erat plena operibus bonis et elemoſynis dicitur Actꝭ. ix. ꝙ vidue flentes on̄derūt Petro tunicas ⁊ veſtes qͣseis ipſa faciebat ex quarum cōpaſſione Petrusmortuaꝫ ſuſcitauit. Sic Iohānes baptiſta admonebat turbam dicens. Qui hꝫ duas tunicas detnon bn̄ti. Lucꝭ. iij. Pro vna .n. tunica vt exponitHieroꝰ. intelligitur veſtimentuꝫ ſibi neceſſariū⁊ familie ſue: pro alia ītelligūtur alie ſuꝑflue veſtes que ſunt pauꝑibus dande. Ut enī ait Amb.Nudoꝝ eſt veſtimentum qd̓ recludis .ſ. ſuꝑfluūdiſ xlvij. ſicut hi. Non ſubuenientibus enim deveſtimēto dicet in iudicio chriſtus. Math̓. xxv.Nudus fui ⁊ non cooperuiſti me: ⁊ ideo. Itē maledicti ⁊c̄. Colligite in domuꝫ ꝑegrinos ad Hebvlti. Hoſpitalitatemʳ nolite obliuiſci. Per hāc .n.quidam placueruntⁱ deo: angelis hoſpitio receptis: ſicut pꝫ de Abraham ⁊ Loth. Gen̄. xix. Iob eton̄dit ſe huic vacaſſe oꝑi dicēs. Foris non māſitperegrinus: ⁊ hoſtium meuꝫ viatori patuit. Iobxxxi. Et hͦ fieri dꝫ hilariter. i. Pe. iiij. Hoſpitalesinuicem ſine murmuratione. Heroꝰ. Omnes hoſpites aduenientes leta fronte ſuſcipimus: ⁊ eis